Wat was dit toch een leuke tijd... Slade, Sweet, Gary Glitter, T. Rex, Suzi Quatro, Bowie, Catapult, en zelfs een B-artiest als dit is nog vermakelijk... 7.

6

Beetje rommeltje, ook niet echt een lekkere oorwurm, maar ach vanwege het rommelige: 6,5

5.8

Kenny - The Bump : Glitterrock, Typisch jaren '70 fenomeen. Kon briljant zijn ( Bowie, T. Rex) vermakelijk (Sweet, Slade) Hilarisch (Gary Glitter) of, zoals deze, tenenkrommend. Toch noch 'n 5,6 omdat het wel leuk slecht is.

7

6

6,0

7

6,7

332. Dizzy Gillespie - Con Alma (1954)
Wel aardig en door de Cubaanse flavour wat interessanter dan de meeste jazz uit de early 50s, maar het is nog niet helemaal my kinda jazz. Het pianowerk is mij ook wat te vrijblijvend geplingplong.
Dit deed Dizzy twintig jaar later met Afro-Cuban jazz en dat vind ik veel, héél veel boeiender en daar zou hij zo twee punten hoger mee scoren: Oro, Incienso Y Mirra
6,3

333. Herman van Keeken - Belinda (1971)
Het zit een beetje tussen de Volendamse gepekelde palingen, Amsterdamse smartlappenkroegentocht en Brabantse kermismeezingers in. Drie keer niks dus.
3

334. Kenny - The Bump (1974)
Kenny? Kenny zonder G? Het ziet er net zo fout uit, het klinkt ook net zo fout, maar de Kenny mét een G vind ik verschrikkelijk en deze Kenny vind ik verschrikkelijk... grappig.
Djiezus, werkelijk álle clichés worden uit de kast gehaald. Dit is eigenlijk ook Kenny G, maar dan met de hoofdletter G van GLAM.
Zó glam dat het glazuur van je tanden springt, maar waar je toch een kamerbrede grijns (of grimas) van trekt. Dit is noveltyglam, parodieglam, glam om (uit) te lachen.
Als die zanger geen kapitein van luxe jachtschepen was, dan was hij beheerder geweest van een glamping in glamsterdam.

Natuurlijk op RAK Records, maar...goh, zowaar niet geschreven door Chinn & Chapman, maar door Bill Martin & Phil Coulter. Dat duo schreef oa 'Puppet On A String', Cliffs 'Congratulations' en nog 1000+ songs, waaronder ook een heleboel voor het debuut van Bay City Rollers. Lees ik nu dat die band het al eerder in 1974 had opgenomen en het op een B-kantje van All Of Me Loves All Of You had gezet. Net iets minder leuk, want minder over the top.
6,9

5,5

Belinda: 5,25
The Bump: 6

O, en Mud natuurlijk, sorry Shaky!

Had dit liever gezien vóórdat ik een nacht lang niet kon slapen door jouw eerste bericht, maar goed.... ik zal het laten gaan...

The Bump: 6,5

Kenny: 5.0 (playbacken konden ze niet)

Herman van Keeken - Belinda komt bij de 7 meest crappy scorende songs terecht; met 5,05 op plek 328.
Kenny - The Bump scoort 6,23 en staat op plek 265.


335. Isham Jones Orchestra - It Had to Be You (1924)




Afkomstig van het album: n.v.t. single only

Vandaag een grote meneer in het muzikale landschap van de 20s.

Isham was bandleider, bassist en saxofonist. Daarnaast schreef hij veel muziek zelf voor zijn eigen orkest en voor anderen. Vijf van zijn eigen composities werden nummer 1-hits, waaronder dit nummer waar wij naar gaan luisteren dat vijf weken bovenaan de charts bleef staan. Hij coverde ook de nodige songs, ook twee daarvan werden nummer 1-hits. 

In de 40s stapte hij uit de spotlights en begon een pluimveebedrijf. 

7,5

5

Isham Jones Orchestra : 6.0
Doet me aan de stomme Laurel & Hardy filmpjes denken.

Meer dan honderd jaar oud. Stel je eens vor dat ik 100 jaar eerder was geboren, zou ik dan helemaal uit mijn dak gaan van de nieuwe plaat van Isham Jones Orchestra? Vooruit een: 6,5.

6,5

6

Isham Jones, wie kent hem niet?
Nou, ikke.
Blijkt hij wel eventjes in de Songwriters Hall of Fame te staan, al sinds 1970.
Denk ik in eerste instantie: nouja, big deal, daar staan zoveel snuiters en snoeshanen in die ik niet ken.
Maar dan zie ik op Discogs zijn kwantitatieve staat van dienst.
Qua releases is dat heel pover, een viertal schellakplaten, waaronder deze (op RYM staan echter 137 singles vermeld).
Er is echter ook een button op die site waar je op 'credits' kan kijken: op welke platen krijgt een artiest credits.
Staat daar bij Isham het getal 3049. 3049 releases. Goeiemorregu pater!
Qua vergelijking: Johnny Cash heeft er 'slechts' 1000 meer, Bruce Springsteen 700 meer en het is vergelijkbaar met Carl Perkins en Mick Jagger. Maar zij komen uit andere, veel recentere tijden, iedereen kent deze luitjes en ze worden bij de vleet gecoverd.

Voor iemand die grote hits, zeker nummer 1 hits, vaak verschrikkelijk ruk vind, moet ik zeggen dat ik dit bigbandmoppie best goed kan uitzitten. Het klinkt stukken beter dan menig nummer 1-hit van de afgelopen 25 jaar. Ik lees nu dat Frank Sinatra het nummer in 1980 ook had opgenomen. Lastig te herkennen, moet ik zeggen.
6,5

334. Kenny - The Bump (1974) : 7,5

335. Isham Jones Orchestra - It Had to Be You (1924) : 6

335. Isham Jones Orchestra - It Had to Be You (1924): 7
334. Kenny - The Bump (1974): 4,5

4

Alleen bij het lezen van de titel roep ik al: Dooley Wilson in Casablanca ! Maar die zingt er ook bij, dat mist deze versie dan weer. Toch een 7½ vanwege de lol die de blazers uitstralen.

5.5