7,3

Een merkwaardig artiest met dito grammafoonplaat , zoals omschreven...
7

Skip James - If You Haven't Any Hay, Get on Down the Road:

Alweer zo'n zeldzame, praktisch onvindbare plaat die zelden of nooit wordt aangeboden.
En alweer 'n prima keuze.
Als ik het goed begrijp hanteert Skip hier zowel de piano als de gitaar.
Het rammelt lekker zoals het hoort.

Wat zou ik graag even kunnen tijdreizen naar zo'n Juke Joint in de jaren dertig. Hoewel, het was nog de tijd van de rassenscheiding. Waarschijnlijk was je daar als blanke helemaal niet welkom.
Hoe dan ook , dit is Delta Blues van grote klasse. 8,2

Skip, altijd prima

7,25

6,66 voor The Mello-Moods - Where Are You (Now That I Need You) = plek 344.

Skip James kon amper op stemmen rekenen. Ik wacht nog even met dat gemiddelde.





536. Elvis Presley - If You Talk in Your Sleep (1974)




Tussen 1973 en 1977 haalde Elvis nog 5x de top 20 van de Billboard Hot 100. Deze If You Talk in Your Sleep was een van die singles met een 17e plek in 1974. Ook in Canada kwam het nummer in de top 20 terecht en in de UK en Australië in de top 40. 

Red West en Johnny Christopher schreven dit nummer voor Elvis en het was dan ook Presley die de eerste versie van dit nummer op plaat zette. De soul, funk en blues community prees Elvis voor zijn funky versie en een jaartje later nam Little Milton een succesvolle cover op. 

Elvis heeft gedurende zijn carrière verschillende periodes gehad; van rockabilly tot gospel tot pop tot soul/funk. Dit nummer stamt uit de Stax-periode van Elvis. De wereldberoemde Stax-studio waar meesterwerken als Try a Little Tenderness, Soul Man en Born under a Bad Sign werden opgenomen stond bekend als knus, gezellig, kleinschalig en open. Elvis hanteerde echter een heel ander opnameproces en kwam met een enorme entourage richting Stax. Het was imponerend en intimiderend. Veel Stax-medewerkers en zelfs bekende artiesten hebben toegegeven dat ze niet durfden op te nemen wanneer Elvis aanwezig was. Ook wilde Presley graag een andere inrichting van de studio; hij was geen fan van het vele licht in Stax en hij liet heel de studio verduisteren en opnieuw verlichten. Ook midden op de dag wilde Elvis het gevoel hebben dat hij midden in de nacht aan het opnemen was. Het liefst nam hij sowieso midden in de nacht op; iets wat het Stax schema volledig overhoop schopte. De opnametijden moesten namelijk worden aangepast aan de biologische klok van Elvis en dat betekende vaak: beginnen om 02.00.

If You Talk in Your Sleep is een typisch nummer voor Elvis in zijn Stax-periode. Hij had bewust gekozen om niet meer voor hitgevoelige songs te gaan, maar enkel songs uit te kiezen die hij zelf mooi vond en die hem raakten. Meerdere Stax sessiemuzikanten hebben gezegd dat Elvis tijdens repetities zijn nummers koos en dan toelichtingen gaf als "that line, that's me right now", en koos dan dat nummer ipv het nummer dat het label graag als single wilde. Als hij het nummer voelde; dan gaf dat de doorslag. Zo nam Elvis ook zijn Stax songs op; hij luisterde niet terug naar zijn opnames (ongehoord, voor die tijd maar ook voor tegenwoordig) en gaf aan dat als hij emotioneel voelde "dat het goed zat", dat het dan ook goed zat. Sessiemuzikanten vanuit Stax hebben in interviews verklaard dat ze onder de indruk waren van hoe muzikaal scherp Elvis was; hij hoorde alle verkeerde akkoorden, timingfouten en wijzigingen. Zelfs midden in de nacht was hij altijd volledig "in control and on top of things". Waar de tijdstippen en duisternis vaak voor ergernissen zorgden bij de sessiemuzikanten en medewerkers, waren de professionaliteit en muzikaliteit van Elvis volgens diezelfde muzikanten en medewerkers indrukwekkend en dat zorgde ervoor dat The King geaccepteerd werd.

7

7,3

8.75

Elvis is The King .
Zijn stem is een klasse apart, mooi nummer trouwens.
8.3

Skip James: 10
Elvis Presley: 9.5

Elvis Presley - If You Talk in Your Sleep:

Op zich vind ik het 'n middelmatig nummer, maar Elvis tilt het, zoals zo vaak, naar 'n hoger niveau.
Puik achtergrondkoortje ook. 7,8

534. The Mello-Moods - Where Are You (Now That I Need You) (1951) 5
535. Skip James - If You Haven't Any Hay, Get on Down the Road (1931) 7
536. Elvis Presley - If You Talk in Your Sleep (1974) 10

Skip James - If You Haven't Any Hay, Get on Down the Road krijgt een flink aantal stemmen minder dan gebruikelijk de laatste tijd, maar wat mij betreft wel net genoeg om in het klassement op te nemen. Voorlopig op plek 70 met 7,67 gemiddeld.

Elvis op dit moment te weinig stemmen voor het klassement.





537. Ray Stevens - Jeremiah Peabody's Poly Unsaturated Quick Dissolving Fast Acting Pleasant Tasting Green and Purple Pills (1961) 




Ray, misschien wel de bekendste novelty zanger (van voor Weird Al) ooit. Een man die eigenlijk heel anders begon. Hij was allesbehalve comedy zanger, hij begon als een serieuze muzikant en arranger. Hij studeerde musicologie en piano, en had een sterke klassieke en rhythm-and-blues-achtergrond voordat hij ging toeren en opnemen.

In Atlanta leerde Stevens veel over arrangementen, studio-technieken en muziekproductie. Hij werkte ook als session pianist en arrangeur in Nashville voor andere artiesten, hij verklaarde dat dit hem hielp om zijn latere humoristische stijl muzikaal te verfijnen.

Jeremiah Peabody was de eerste hit die Stevens scoorde. Hij was geïnspireerd door oude patent-medicine-verkopers uit de 19e en vroege 20e eeuw: charlatans die nep-wondermiddelen verkochten met buitensporige claims. Het liedje imiteert dat commerciële taalgebruik met een knipoog. Hoewel de titel belachelijk lang lijkt, was dat bewust: een lange, bizarre titel trok aandacht van DJ’s en luisteraars én gaf het lied een uniek karakter in een tijd waarin singles veel concurreerden om radio-airplay. De titel zelf werd een soort gimmick, net als de “wonderpil”.

8

Ray Stevens: 8.0

7.25

Ray Stevens 7.6

Best jammer dat de interesse om te stemmen hier, steeds verminderd...

Ray Stevens - Jeremiah Peabody's Poly Unsaturated Quick Dissolving Fast Acting Pleasant Tasting Green and Purple Pills :
Iemand uit mijn vriendenkring kon dat destijds in een keer zonder stotteren vloeiend uit z'n strot krijgen, wat ons telkens weer 'n lachstuip bezorgde. 7

Even inhalen. Sorry even drie/vier dagen break tussen de ezels, alpaca's en de Reeperbahn. Goeie platenshops in Hamburg. Check rond de Marktstrasse in ieder geval Ruff Trade, Zardoz en voor de punks Fischkopp. Nieuwe LP's zijn in Hamburg rond de 28 euro. Ruff Trade hanteert hele nette tweedehandsprijzen. Fischkopp is non-profit en je vind er prima punk en hardcore rond 18 - 25 euro tweedehands en daar zitten een hoop classics bij.

The Beatnigs (13 euro). Hans-a-Plast + verzamelaar Keine Experimente! (samen 32 euro)

Skip James - If You Haven't Any Hay, Get on Down the Road (1931): 6,7
Elvis Presley - If You Talk in Your Sleep (1974): niet zo onder de indruk van Elvis at Stax: 6,4
Ray Stevens - Jeremiah Peabody's Poly Unsaturated Quick Dissolving Fast Acting Pleasant Tasting Green and Purple Pills (1961): 7,2

Zeker jammer. Begonnen ooit bijna een jaar lang met zo'n 22 stemmers per dag. Ben nu blij als we de 9 halen.

Gelukkig zijn dat wel 9 toppers, dus dan is het in ieder geval nog leuk voor mij om te blijven doen.

De gemiddeldes volgen later.



538. Gil Scott-Heron The Revolution Will Not Be Televised (1971)




Gil Scott-Heron wordt vaak genoemd als de “godfather of rap” vanwege zijn vroege combinatie van gesproken woord en ritmische begeleiding, maar hij zag zichzelf nooit per se als een rap-artiest.  Hij noemde zijn muziek liever ‘bluesology’, een term die hij gebruikte om zijn mengeling van blues, soul, jazz, politieke observatie en poëzie te beschrijven.

Hoewel hij politiek geladen teksten schreef, beschouwde hij zichzelf niet als een traditionele activistische stem; hij wilde vooral praktische en scherpe observaties delen.

Scott-Heron schreef dit nummer oorspronkelijk terwijl hij naar het nieuws keek in een studentenkamer, waar hij en vrienden reageerden op protestbeelden door te zeggen dat echte revolutie niet via tv ervaren zou worden  

In 1994 stond Scott-Heron toe dat fragmenten van het gedicht gebruikt werden in een Nike-commercial (Air Jordans) via een samenwerking met KRS-One en regisseur Spike Lee, een besluit waar hij later ambivalent over was. Hij had destijds financiële problemen, maar hij vond het uiteindelijk spijtig dat zijn werk op die manier commercieel werd ingezet.  

We gaan luisteren naar het laatste verzoekje van deze ronde. 

Heel veel beter krijgen we ze niet. Deze blijft briljant. Check ook zijn"B" Movie uit 1981 (van het album Reflections). Dat is misschien zelfs nog de overtreffende trap en die gaat ruim twaalf minuten door: 9,5

Gil Scott-Heron 8

Ben geen kenner , maar wel een liefhebber van Gil Scott-Heron.
Zang en vaak fluit in zijn nummers die combinatie is gaaf.

7.75

9

Ray 7
Gil 5

8

9,0

9,7