5

7,41 voor Willie Mabon - The Seventh Son = plek 155


628. Shelagh McDonald - Let No Man Steal Your Thyme (1970)




Shelagh nam 2 albums op, in 1970 en 1971. Ze zou haar derde album gaan opnemen.....maar verdween plotseling. Niemand wist waar ze was, ze was spoorloos verdwenen. Het derde album werd niet gemaakt en de platenmaatschappij had geen keus dan haar als verloren te beschouwen.

Jaren later, in 2005, werd duidelijk wat er al die jaren eerder gebeurd was. Shelagh was nogal van de drugs, en in 71 had ze een 'bad trip' die ervoor zorgde dat ze het hazenpad koos. Haar drugsgebruik had haar stembanden naar de mallemoer geholpen en ze besloot zonder ook maar iemand wat te vertellen terug te gaan naar haar ouders.

Voor de muziekwereld was het jammer, want haar albums staan hoog aangeschreven. Ze had op haar eerste twee albums ook hulp van heel wat grote namen in de Britse Folk Scene en er leek een gouden toekomst op haar te wachten.

Het leven kan soms gek lopen.

7,5

Een mooie streak Justus18, dat is de 5e dag op rij een 7,5. Eens kijken of ik songs kan blijven posten die jij wel kan smaken of dat mijn volgende keuze roet in het eten gooit

Waarom folkzangeressen altijd van die schelle hoge stemmen moeten hebben? Aan één Joan Baez hebben we meer dan genoeg. Maar goed ik hoor ook wel een beetje het Nick Drake stijltje. Laat ik zeggen er bestaat heel veel Nederlandse en Vlaamse folk uit die tijd die nog veel beter is. Afgezien daarvan in het genre wel bovengemiddeld: 7,2

Naast wat mijn voorganger over de hoge zang aanstipt (waarbij McDonald zich nog redelijk inhoudt) is het ook wel jammer dat er voor het repertoire zo vaak in dezelfde vijver met traditionals wordt gevist, want dít nummer ken ik bijvoorbeeld van het eerste album van Pentangle dat twee jaar eerder uitkwam. Toch, alles op z'n eigen merites beschouwd, mede dankzij het mooie gitaarspel een 7.

628. Shelagh McDonald - Let No Man Steal Your Thyme (1970): 8

7,5

7

Shelagh McDonald - Let No Man Steal Your Thyme: 7,6

Gitaar is lekker, het ritme ook, maar die stem..... Ik kan niets met die cliché folkstemmen; allemaal hetzelfde. Lastig om het nummer uit te zitten.

5,5

5,2

6,94 voor Shelagh McDonald - Let No Man Steal Your Thyme = plek 332


629. Carl Ravell (The Singing Maestro) and His Orchestra - So Rare (1937)




Carl was een grote meneer binnen het genre. Samen met zijn orkest was hij veelal in hotels te vinden waar ze het ene naar het andere optreden verzorgden. Behalve bandleider was Carl ook violist en zanger, en heeft hij naast met verschillende orkesten ook solo gewerkt.

So Rare is een standard in de muziek en werd opgenomen door onder andere Jimmy Dorsey, Bing Crosby en Andy Williams. Carl heeft de eerste versie op zijn naam staan, al zijn er bronnen die aangeven dat dit bijna niet te verifiëren valt. Hoe dan ook; Carl's versie wordt gezien als de allereerste versie van deze classic.

De zangmelodie had wat mij betreft wel iets meer raffinement kunnen gebruiken. 5½.

Ik had gehoopt naar boven te mogen afwijken, maar het is naar beneden geworden: 7.

Pauzemuziek weer. Oh nee daar begint weer zo'n keurig iemand te zingen. Ach ja andere tijden op het vinyl: 6,9

627. Willie Mabon - The Seventh Son (1955) : 7,5

628. Shelagh McDonald - Let No Man Steal Your Thyme (1970) : 7

629. Carl Ravell (The Singing Maestro) and His Orchestra - So Rare (1937) : 6,5

Welke belhamel heeft jou wijsgemaakt dat je niet naar boven mocht afwijken?
Daar zal ik eens een hartig woordje mee spreken.

7

7

6,3

7,5

629. Carl Ravell (The Singing Maestro) and His Orchestra - So Rare (1937): 7.8

Vanaf het moment dat er zang te horen is gaat de kwaliteit van het nummer flink omhoog.

6,83 voor Carl Ravell (The Singing Maestro) and His Orchestra - So Rare = plek 367.


630. Werly Fairburn - Everybody's Rockin' (1956)




Deze voormalige marinier keerde na de Tweede Wereldoorlog terug naar New Orleans waar hij van de ene kant graag muziek wilde maken, maar van de andere kant zijn andere passie wilde uitoefenen: haren knippen. Hij begon beide te doen en stond bekend als The Singing Barber. Een jaar of 7 later sloot hij zich aan bij de Louisiana Hayride en trad hij in dezelfde show op met onder anderen Johnny Cash, David Houston, Bob Luman en Elvis Presley.

Hij begon Rockabilly te maken en zijn 'Everybody's Rockin', waar we vandaag naar gaan luisteren, groeide uit tot Rockabilly classic.

7,2

Fijn zo'n rockende kapper. Ik ben alleen bang dat hij met deze tekst niet de Nobelprijs voor literatuur gaat winnen. Ook wel erg snel afgekapt, maar verder wel lekker nummer hoor: 7,8

7,5

6,7

Beetje te beschaafd naar mijn smaak, had wel wat ruiger gemogen. 5.

630. Werly Fairburn - Everybody's Rockin' (1956) : 8