Carl Ravell (The Singing Maestro) and His Orchestra - So Rare : 7,5
Werly Fairburn - Everybody's Rockin' : voor 1956 was dit best wel ruig 7,7

Meer boppin' dan rockin', maar dat is net zo lekker!

7,5

630. Werly Fairburn - Everybody's Rockin' (1956): 8.0
(klinkt als Bill Haley)

7,26 voor Werly Fairburn - Everybody's Rockin' = plek 210.

630 liedjes zijn er al voorbijgekomen. Daar zitten heel wat obscure, vergeten pareltjes tussen, en ook de nodige wereldsterren. Er zijn echter ook heel wat grote namen uit het verleden die nog geen podium hebben gekregen in dit topic. Daar gaan we deze werkweek verandering in brengen.
Tijd voor de thema-week:




631. The Byrds - It Won't Be Wrong (1965)




Deze werkweek concentreren we ons dus op heel bekende artiesten die nog geen plekje in ons topic hebben gehad. Daar zijn er nogal wat van, dus deze themaweek zal nog wel eens terugkeren. Tijd om 5 grote acts een plek in ons klassement te gunnen. Te beginnen met deze folk rockers:

Dit B-kantje van Set You Free This Time werd een grotere hit in de VS dan het a-kantje. Niet dat de een echt veel meer indruk maakte dan de ander: plek 79 voor Set You Free en plek 63 voor deze It Won't Be Wrong. In Canada bijvoorbeeld was het verschil veel groter: de a-kant bereikte de top 100 helemaal niet, en deze b-kant waar wij naar gaan luisteren belandde op de 20e plek.

In Nederland was het in vergelijking met de grotere hitlijst-landen precies omgedraaid: kant a werd een hitje, deze b-kant haalde de Top 40 niet. Later maakten we onze rare hitlijstsmaak goed: It Won't Be Wrong is na de twee hits van het album Turn! Turn! Turn! de song met de meeste voorkeursstemmen bij dit album op MusicMeter.

It Won't Be Wrong werd geschreven door frontman Jim McGuinn, samen met een vriend van hem: Harvey Gerst. Het nummer groeide uit tot een vaste aanwezige op verzamelaars en behoort tot hun vaste kern songs. Later zou onder andere Fiona Apple het nummer nog coveren.

Eén van mijn eerst singletjes ever was een single van The Byrds: Mr Tambourine Man. Kwam uit de singlesbak van mijn vader en was samen met The Wanderer van Dion absoluut het meest geweldige dat ik ooit gehoord had. Die Dion wilde hij nog niet kwijt maar die single van The Byrds die was voortaan van mij. Eigenlijk kan ik zo herleiden dat The Byrds één van de eerste bands waren die torenhoog boven alle andere muziek uitstaken. Beetje jammer weer dat dit dan een iets middelmatiger Byrds nummer is. B-side ook. Had dan die van Mr. Tambourine Man gkozen van I'd Knew I'd Want you is bij mij wel een absolute favoriet: 7,3

Inderdaad geen vintage-Byrds qua compositie, maar door het arrangement, de samenzang en vooral de ongecompliceerde jonge vreugde die uit de nummers van hun eerste platen spreekt overstijgt (ook) dit nummer de middelmaat: 7½.

Ik ken beide nummers al decennia-lang, maar het valt me nú pas op dat Gene Clark het loopje vanaf 0:05 heeft gebruikt (als je dat zo mag zeggen) als de beginriff van zijn latere So you say you lost your baby.

7

The Byrds - It Won't Be Wrong:
Hun optreden in het Turfschip Breda in 1971 was m'n eerste grote concert.
Onvergetelijke ervaring en meteen fan voor het leven.
Zelden kunnen betrappen op 'n slecht nummer. Ook deze prima. 7,6

6,3

631. The Byrds - It Won't Be Wrong (1965) : 6

Eens met de voorkeurrsstemmen; een van de betere nummers van het album.

7,25

7

631. The Byrds - It Won't Be Wrong (1965): 8.0

7,10 voor The Byrds - It Won't Be Wrong = plek 273




632. Rob de Nijs - De Zwemmer (1975)




Op het wereldtoneel misschien geen grote act, maar in Nederland natuurlijk wel een heel erg grote meneer: Robert de Nijs. In totaal scoorde Rob, die vorig jaar overleed, 16 hits in de Nederlandse Top 40, en een stuk of 7 hits in het pre-Top 40 tijdperk. In totaal stond hij 7x in de top 10 waarvan 1x op die felbegeerde 1ste plek.

Het nummer De zwemmer is afkomstig van het album Rob de Nijs - Kijken Hoe het Morgen Wordt (1975) dat werd geproduceerd door Boudewijn de Groot. Boudewijn schreef ook dit nummer voor Rob, en zou het zelf een jaar of 5 later nog opnemen. 

Mooie muziek, mooi gezongen. Maar ik vind de tekst net wat minder sterk. En die telt in het Nederlands zwaar mee: 7,2

632. Rob de Nijs - De Zwemmer (1975): 6.0

6,5

4,0.

Rob de Nijs - De Zwemmer : 5,5

4,5

Ik heb niet veel met Rob de Nijs, alleen 'Het werd zomer' vind ik geweldig (een Malle Babbe of Jan Klaassen kan ik niet naar luisteren .

'De zwemmer' is wel een sterk nummer, al geef ik dat eigenlijk liever niet toe.

6,5

4

Mensen kunnen veel van ons zeggen, maar consequent zijn we zeker! Ook deze Nederlandstalige song scoort slecht/matig: 5,52 voor Rob de Nijs - De Zwemmer = plek 603





633. Diana Ross & The Supremes - In and Out of Love (1967)




De single voor In and Out of Love (dat was Reflections) was de eerste keer dat er voor gekozen werd om af te stappen van de naam The Supremes en te gaan voor Diana Ross & The Supremes.

Reflections kwam niet verder dan plek 2 op de Billboard chart. Fantastische prestatie natuurlijk, maar hun 4 singles daarvoor gingen allemaal helemaal tot plek 1. Het veranderen van de artiestennaam was dus toch een jinx.

Het zou wel de laatste keer zijn dat Florence Ballard, een van de originele Supremes, te horen zou zijn op een single van de dames. Ballard had genoeg van de nieuwe koers die de groep opging en ze vond dat Ross veel te veel de ster aan het worden was. Het zat Ballard dwars dat haar rol tot een minimum beperkt leek te worden, terwijl zij degene was die de groep gestart was.

Dit In and Out of Love was ook een dikke hit: plek 13 in de UK, 10 in Canada en 9 op de US Billboard. Daarnaast was het mateloos populair bij het televisiekijkend publiek. In het invloedrijke programma American Bandstand werd het nummer door kijkers gekozen voor de 'summer's dance contest'. Het nummer bleef het goed doen en stond 4 weken lang op 1 in de American Bandstand hitlijst.

Aardig maar forgettable, en als ik zo de titels lees van hun grote hits uit deze jaren hoort dít daar toch eigenlijk niet tussen. Een leuk B-kantje. 6.

Er zijn genoeg Nederlandstalige liedjes die goed moet kunnen scoren. Check de Biet-Het verzamelaars maar eens of de Vic van de Reijt boxjes.

The Supremes mag dan volgens de bovenbuurman B-kant-kwaliteit zijn, maar dan vind ik het wel een tamelijk geweldige B-kant. Okay het is geen You Can't Hurry Love maar ik ga hier toch voor: 7,9

Naar Supremes-maatstaven is dit een matig liedje. Ter vergelijking heb ik ook Reflections nog even beluisterd en die is al een stuk beter. Voor deze: 7.

7,5

Diana Ross & The Supremes - In and Out of Love : 7,25

632. Rob de Nijs - De Zwemmer (1975) : 7

633. Diana Ross & The Supremes - In and Out of Love (1967) : 6

7,5