Running Up That Hill is de afgelopen week nog doorgestegen naar een 8,48 en daarmee is Kate Bush onze Top 10 binnen gekomen!

De mooie scores van de afgelopen dagen van hoog naar laag
7,90 The Beatles - Help!
7,79 The Beatles - Yesterday
7,72 The Yardbirds - For Your Love
7,64 The Beatles - Eight Days A Week
7,54 The Moody Blues - Go Now
7,49 The Yardbirds - Still I'm Sad
6,74 The Beatles - If I Fell

Morgen verder met 1965 vandaag even de actualiteit tussendoor.



Gisteren is D'Angelo op veel te jonge leeftijd aan de gevolgen van alvleesklierkanker overleden. D’Angelo haalde twee keer de Top 40. In 2000 met Untitled (How Does It Feel), daar hadden wij een 7,12 voor over, en in 1995 met debuut single Brown Sugar. Brown Sugar was de opmaat naar wat wij neo-soul zijn gaan noemen

Brown Sugar is geschreven en geproduceerd samen met Ali Shaheed Muhammad (A Tribe Called Quest). Het nummer haalde de 27e plaats in de Amerikaanse Billboard Hot 100 en piekte op 24 in de UK Singles Chart. In ons land haalde Brown Sugar in 1996 in 3 weken de 34e plaats in de Top 40.

Brown Sugar is een ode aan marihuana. De metafoor van de ‘bruine vrouw’ paste binnen een hiphoptraditie waarin verslaving of genot via personificatie wordt bezongen. Muzikaal combineert het nummer seventies soul, jazz en hiphop: een donkere groove met orgelklanken in de stijl van Jimmy Smith, een stuwende bas en falsettozang die qua ritmiek verwant is aan rapflows.

Het aantal jaar geleden zag ik de documentaire Devil’s Pie: D’Angelo. Hierin volgt de Nederlandse filmmaker Carine Bijlsma de Amerikaanse zanger tijdens zijn comebacktour The Second Coming in 2015. De film ging in première op het Tribeca Film Festival in 2019 en geeft een krachtig beeld op de man achter de muziek, terwijl deze zich probeert los te maken van het sekssymboolbeeld dat sinds het jaar 2000 aan hem kleeft.
Dat beeld ontstond na de release van de videoclip bij het nummer Untitled (How Does It Feel). De video, waarin D’Angelo ogenschijnlijk naakt in beeld verschijnt, was bedoeld als visuele versterking van het nummer, maar groeide uit tot een cultureel moment dat zijn verdere carrière zou overschaduwen. Tijdens optredens werd hij niet zelden toegezongen met verzoeken om zijn shirt uit te trekken, iets dat voor de van huis uit religieus opgevoede artiest steeds ongemakkelijker werd.

Na de wereldtournee rond Voodoo trok D’Angelo zich bijna volledig terug. De jaren die volgden kenmerkten zich door verslavingen, juridische problemen en langdurige stilte. In Devil’s Pie praat hij voor het eerst openlijk over deze periode. Hij beschrijft hoe alcohol en drugs hem zodanig verlamden dat hij geen muziek meer kon maken. Bijlsma’s benadering was kleinschalig: ze filmde vrijwel in haar eentje, wat volgens betrokkenen zoals tourmanager Alan Leeds een sfeer van vertrouwen creëerde. Het leverde beelden op van een artiest die zich normaal gesproken zelden blootgeeft. De film bevat interviews met onder anderen Questlove en bandleden van The Vanguard, maar het zijn de scènes waarin D’Angelo pre-show met zijn band jamt of twijfelend reageert op positieve reacties van fans, die het meeste onthullen over zijn mentale staat.
Devil’s Pie: D’Angelo eindigt met beelden uit de studio, waarin D’Angelo werkt aan zijn vierde album. Bij zijn overlijden op 14 oktober 2025 aan alvleesklierkanker, was dat project nog niet afgerond

2318 D'Angelo - Brown Sugar

Ik ken D'Angelo enkel en alleen van de videoclip voor How Does It Feel, die werd destijds gedraaid op TMF en JIMtv, veel besproken omwille van... nou ja. Zijn andere nummers zijn me totaal onbekend. 51 is veel te jong natuurlijk.

5.5

6.7

5,5

3

9,5 !

6.4

6,6

6,5

8,2

Boeiend verhaal weer, 50tracks.
Om de zoveel jaar probeer ik D'Angelo, vooral omdat de man zo enorm wordt opgehemeld, gelauwerd en geprezen waardoor ik wil snappen wát en waarom precies dat nou is, maar iedere keer knap ik toch op zijn stijl en sound af. Waarschijnlijk vanwege zijn falsetto. Of dat ik gewoon niet van r&b houd. Zong hij gemiddeld twee octaven lager ofzo en had hij meer als een Isaac Hayes of Barry White geklonken dan een Prince lurkend aan helium, dan had me het jazzy jam-sfeertje van het nummer beter kunnen bekoren. Nu vind ik repetitieve karakter eerder vervelend dan bedwelmend en D'Angelo de zwakke schakel in zijn eigen nummer. Evenzogoed spijtig te lezen dat de man zo'n getormenteerd en kort leven had.
5,8

6,5

6

2.7

7,3

3,4

4

Ik was D'Angelo een klein beetje vergeten, maar het was wel eens fijn om Untitled (How Does It Feel) te horen. Prachtige clip ook. Ook zeker niet banaal of zo. Dit nummer is ook een beetje hetzelfde, beetje mellow Prince. Ik denk dat het dat ook een beetje is. Het is zeker niet slecht, maar had het af en toe iets meer mogen rocken of tegen elektro aanschurken. Het katapulteert je wel weer terug naar 1995-2000. Barry White met hoge Prince-stem: 7,2

6,5

# 2318 D'Angelo - Brown Sugar: 8,0

We nemen afscheid van D'Angelo met een bescheiden 6,07 voor Brown Sugar.





Graham Gouldman komt volgende maand met zijn 10CC naar Nederland. In de zomer van 1965 was hij al zeer productief en succesvol. Look Through Any Window van The Hollies stond toen negen weken in de Top 40, met als hoogste positie 12. Look Through Any Window werd geschreven door Graham Gouldman samen met Charles Silverman. Gouldman was destijds een jonge muzikant uit Manchester die zijn eerste stappen zette als professioneel songwriter. Met zijn band The Mockingbirds probeerde hij eigen materiaal uit te brengen, maar hun platenmaatschappij wees zijn compositie For Your Love als single af. Zoals we eergisteren zagen namen kort daarna The Yardbirds het nummer op en maakten er een internationale hit van.

In diezelfde periode schreef Gouldman ook Heart Full Of Soul en Evil Hearted You voor The Yardbirds en leverde hij Look Through Any Window aan The Hollies. Ook schreef hij de Nederlandse Top 10 hit uit 1965 I'm Gonna Take You There van Dave Berry.

Look Through Any Window opent met Tony Hicks op een 12-snarige gitaar en werd daarmee één van de eerste Britse beat-singles die expliciet gebruikmaakte van dat jengelende geluid dat later ook The Byrds zou typeren. Dit wordt gevolgd door de kenmerkende samenzang van Allan Clarke, Graham Nash en Hicks. Er bestaat ook een Franse versie, Regardez par des fenêtres, die pas jaren later opdook op verzamelalbums. Look Through Any Window werd bovendien de eerste single van The Hollies die bij de bovenste 40 van de Billboard Top 100 kwam.

Eerder in 1965 hadden The Hollies al succes met I’m Alive, geschreven door Clint Ballard Jr. De single stond negen weken in de Top 40 en haalde de 13e plaats. Het werd hun eerste nummer-1-hit in het Verenigd Koninkrijk. De productie van Ron Richards legt de nadruk op het energieke ritme en de driestemmige zang, met Allan Clarke op de voorgrond.

# 2319 The Hollies - I’m Alive
# 2320 The Hollies - Look Through Any Window

I'm Alive - 6.5
Look Through Any Window - 6.0

The Hollies - I’m Alive: 6
The Hollies - Look Through Any Window: 6

I'm Alive: 6.5
Look Through Any Window: 7.3

For Your Love - 8
Still I'm Sad - 7,8
Brown Sugar - 8,5
I'm Alive - 6
Look Through Any Window - 6,3

I'm Alive: 7,0
Look Through Any Window: 7,5

I'm Alive: 6,5
Look Through Any Window: 6,25

Brown Sugar - 7
I'm Alive - 5
Look Through Any Window - 5

I'm Alive - 7,4
Look Through Any Window - 7,5

I’m Alive - 6,6
Look Through Any Window - 8,1

Jammer dat we “I Can’t Let Go” missen van The Hollies want dat klassieke nummer krijgt van mij een 10.