Muziek / Muziekgames / Ooit in de top 40 - meter #4
0
geplaatst: afgelopen woensdag om 12:52 uur
6.5
Geen idee wat deze op termijn zal doen, licht vermoeden dat ik het snel beu gehoord zal zijn, voorlopig haalt dit nummer voordeel uit het feit dat het aanstekelijk en nieuw is. Hoewel, nieuw... ik meen Move Your Feet (Junior Senior) te horen alsook wat Walking On Sunshine (Katrina and the Waves) en meer.
Geen idee wat deze op termijn zal doen, licht vermoeden dat ik het snel beu gehoord zal zijn, voorlopig haalt dit nummer voordeel uit het feit dat het aanstekelijk en nieuw is. Hoewel, nieuw... ik meen Move Your Feet (Junior Senior) te horen alsook wat Walking On Sunshine (Katrina and the Waves) en meer.
0
geplaatst: afgelopen woensdag om 14:14 uur
EvilDrSmith schreef:
Ik nóg een paar keer luisteren.
Aha, nu snap/hoor ik wat je bedoelt. Okay, dat is idd wel aardig. Echter, die handklapjes liggen in het refrein onder zo'n dikke laag gladgetrokken productiesmeersel, dat ik deze eerst als onderdeel van de beats hoorde. Had het niet zo'n aalgladde Max Martin-sound, maar een wat rauwer en organische sound (bij bijv. The Rembrandts hoor je meteen dat het om handclaps gaat), dan hadden die handclaps een meer uitgesproken geluid gehad. Wat jij prettig vindt, vind ik juist vervelend. Je hoort met name in het refrein geen randjes, het is superglad en gelikt. Taylor(s muziek) kan hier net zo goed de kunstmatige zus van Sienna Rose zijn.
Evenzogoed, dankzij de handklapjes verhoog ik een paar tienden. En als een of andere rockband hier een cover van maakt, dan ben ik wel benieuwd naar het resultaat, want qua compositie en melodie vind ik het best een aardig liedje. Maar gespeend van edge.
5,8
(quote)
Nou, precies dát. Ik heb het nummer een keer of vijf geluisterd en nu ik je reactie lees denk ik: huh, handclaps? Waar dan? Ik nóg een paar keer luisteren.
Aha, nu snap/hoor ik wat je bedoelt. Okay, dat is idd wel aardig. Echter, die handklapjes liggen in het refrein onder zo'n dikke laag gladgetrokken productiesmeersel, dat ik deze eerst als onderdeel van de beats hoorde. Had het niet zo'n aalgladde Max Martin-sound, maar een wat rauwer en organische sound (bij bijv. The Rembrandts hoor je meteen dat het om handclaps gaat), dan hadden die handclaps een meer uitgesproken geluid gehad. Wat jij prettig vindt, vind ik juist vervelend. Je hoort met name in het refrein geen randjes, het is superglad en gelikt. Taylor(s muziek) kan hier net zo goed de kunstmatige zus van Sienna Rose zijn.
Evenzogoed, dankzij de handklapjes verhoog ik een paar tienden. En als een of andere rockband hier een cover van maakt, dan ben ik wel benieuwd naar het resultaat, want qua compositie en melodie vind ik het best een aardig liedje. Maar gespeend van edge.
5,8
Een rockband die dit gaat coveren lijkt me dus enorm kut, lekker alle subtiliteit eruit spelen. Ik heb geen moeite om de handclaps te horen maar ze zijn dus wat subtieler. Ik krijg het idee dat jij alles er dik bovenop wilt hebben. 90% van de rockcovers van bekende hits hebben juist minder edge, alleen hardere gitaren.
0
geplaatst: afgelopen woensdag om 18:52 uur
Taylor Swift - Ophelia 8,0
Bruno Mars - I Just Might 7,7
Bruno Mars - I Just Might 7,7
0
geplaatst: afgelopen woensdag om 20:39 uur
Disco-funk in een 21e eeuw jasje. Handig in elkaar gezet, maar niet echt een heel goed liedje. Kleine voldoende heb ik er nog wel voor over: 6,7
0
geplaatst: afgelopen woensdag om 22:02 uur
Bruno Mars - I Just Might - 5
Deze meneer is soms briljant, dan weer irritant. Dit nummer valt binnen de tweede categorie.
Deze meneer is soms briljant, dan weer irritant. Dit nummer valt binnen de tweede categorie.
1
geplaatst: afgelopen donderdag om 00:07 uur
EvilDrSmith schreef:
...En als een of andere rockband hier een cover van maakt, dan ben ik wel benieuwd naar het resultaat, want qua compositie en melodie vind ik het best een aardig liedje. Maar gespeend van edge.
5,8
...En als een of andere rockband hier een cover van maakt, dan ben ik wel benieuwd naar het resultaat, want qua compositie en melodie vind ik het best een aardig liedje. Maar gespeend van edge.
5,8
Arrie schreef:
Een rockband die dit gaat coveren lijkt me dus enorm kut, lekker alle subtiliteit eruit spelen. Ik heb geen moeite om de handclaps te horen maar ze zijn dus wat subtieler. Ik krijg het idee dat jij alles er dik bovenop wilt hebben. 90% van de rockcovers van bekende hits hebben juist minder edge, alleen hardere gitaren.
Nee jôh, rock is wel meer dan Nickelback, Green Day, of een andere popiejopieband die met een klakkeloze, hapklare (b)rockversie precies doet wat jij schrijft. Al vrees ik dat jouw percentage wel de waarheid aantikt. Ik had mijn opmerking "een of andere rockband" wat subtieler moeten formuleren in "een betere rockband" (in de hoek van art rock, progrock, jazzrock, shoegaze, funkrock, etc.).Een rockband die dit gaat coveren lijkt me dus enorm kut, lekker alle subtiliteit eruit spelen. Ik heb geen moeite om de handclaps te horen maar ze zijn dus wat subtieler. Ik krijg het idee dat jij alles er dik bovenop wilt hebben. 90% van de rockcovers van bekende hits hebben juist minder edge, alleen hardere gitaren.
Ik vind 'Ophelia''s productie voor pop juist te weinig subtiel en (veel) te veel dichtgesmeerd.
Minder Max Martin had het nummer meer subtiliteit gegeven: less max is more.
Dan vind ik de funk die Bruno op dit deuntje bezigt een stuk prettiger geproduceerd.
Maar ja, deze week is ook de originele bassist van Funkadelic overleden. En als je Funkadelic en Bruno Mars naast elkaar legt, dan...nouja, dat is zo'n melkwegstelsel van verschil, dat elke vergelijking mank gaat.
De Nachtwacht versus een half afgewerkt broddelwerkje van een gesjeesde student van een achtdaagse Bob Ross-cursus.
Nou, vooruit dan maar, ook een krappe voldoende, vanwege de 70s vibes en omdat Bruno weer eens vrolijke funkmuziek maakt en geen vreselijke fuckmuziek. Al schuurt het resultaat tegen het onnozele aan: waarom heeft niemand het nu over de lyrics? Of zijn we inmiddels wel gewend dat die van Bruno behoorlijk infantiel en kinderachtig zijn?
Volgens mij hoor ik hier ook behoorlijk wat handclaps.
5,8
1
geplaatst: afgelopen donderdag om 05:48 uur
De ene handclap is de andere niet: Dit is onze waardering voor de Top 3 van de Top 40 van deze week.
6,81 Taylor Swift - The Fate Of Ophelia
6,34 Olivia Dean - Man I Need
5,54 Bruno Mars - I Just Might
Deze week is het afscheidsconcert van de Golden Earring. Of eigenlijk afscheidsconcerten. Het heet dan wel One Last Night. Maar dat kunnen we dan wel vijf keer herhalen. Het afscheid van Golden Earring werd vorig jaar groots aangekondigd. Het optreden was binnen de kortste keren uitverkocht, waarna er nog vier dta volgde. De muzikanten staan sinds maandag in Rotterdam Ahoy. De concerten vinden plaats in het decor van De Vrienden van Amstel Live.
De drie overgebleven Golden Earring leden treden samen, maar ook los van elkaar, op met andere artiesten. Zo zijn onder meer Di-Rect, Maan, Danny Vera, Acda en de Munnik, Frank Lammers, Son Mieux, Flemming, DeWolff, Davina Michelle en Guus Meeuwis samen met Golden Earring op het podium te bewonderen.
Goed wij beoordelen het originele werk. Vandaag precies 60 jaar geleden kwam That Day op 16 binnen in de Top 40. Onder de naam The Golden Ear-rings bleven ze 15 weken genoteerd waarvan vier weken op de tweede plaats. De eerste plaats was toen voor Michelle van The Beatles. De band bestond toen uit Frans Krassenburg (zang), George Kooymans (gitaar), Rinus Gerritsen (bas), Peter de Ronde (gitaar) en Jaap Eggermont (drums).
That Day was de tweede single van The Golden Ear-rings. Na de opnamen van Please Go concludeerden band en producent Fred Haayen dat de Nederlandse studio's tekortschoten. Voor de tweede single werd daarom gekozen voor Londen. De opname vond plaats in de Pye Studios. In dezelfde periode werkte The Rolling Stones daar aan Back Street Girl. Omdat er vak een piano werd gebruikt in de internationale hits, nam de band pianist Aad den Dulk mee. Den Dulk was een vriend van drummer Jaap Eggermont. De single werd gepromoot via optredens in Voor de vuist weg van Willem Duys en Moef Ga Ga van Willem van Kooten.
# 2432 Golden Earring - That Day
6,81 Taylor Swift - The Fate Of Ophelia
6,34 Olivia Dean - Man I Need
5,54 Bruno Mars - I Just Might
Deze week is het afscheidsconcert van de Golden Earring. Of eigenlijk afscheidsconcerten. Het heet dan wel One Last Night. Maar dat kunnen we dan wel vijf keer herhalen. Het afscheid van Golden Earring werd vorig jaar groots aangekondigd. Het optreden was binnen de kortste keren uitverkocht, waarna er nog vier dta volgde. De muzikanten staan sinds maandag in Rotterdam Ahoy. De concerten vinden plaats in het decor van De Vrienden van Amstel Live.
De drie overgebleven Golden Earring leden treden samen, maar ook los van elkaar, op met andere artiesten. Zo zijn onder meer Di-Rect, Maan, Danny Vera, Acda en de Munnik, Frank Lammers, Son Mieux, Flemming, DeWolff, Davina Michelle en Guus Meeuwis samen met Golden Earring op het podium te bewonderen.
Goed wij beoordelen het originele werk. Vandaag precies 60 jaar geleden kwam That Day op 16 binnen in de Top 40. Onder de naam The Golden Ear-rings bleven ze 15 weken genoteerd waarvan vier weken op de tweede plaats. De eerste plaats was toen voor Michelle van The Beatles. De band bestond toen uit Frans Krassenburg (zang), George Kooymans (gitaar), Rinus Gerritsen (bas), Peter de Ronde (gitaar) en Jaap Eggermont (drums).
That Day was de tweede single van The Golden Ear-rings. Na de opnamen van Please Go concludeerden band en producent Fred Haayen dat de Nederlandse studio's tekortschoten. Voor de tweede single werd daarom gekozen voor Londen. De opname vond plaats in de Pye Studios. In dezelfde periode werkte The Rolling Stones daar aan Back Street Girl. Omdat er vak een piano werd gebruikt in de internationale hits, nam de band pianist Aad den Dulk mee. Den Dulk was een vriend van drummer Jaap Eggermont. De single werd gepromoot via optredens in Voor de vuist weg van Willem Duys en Moef Ga Ga van Willem van Kooten.
# 2432 Golden Earring - That Day
* denotes required fields.