Muziek / Muziekgames / Ooit in de top 40 - meter #4
0
geplaatst: 4 maart 2025, 06:54 uur
Stiekem cult geworden en is het steeds beter te verteren, over nog eens 20 jaar een voldoende? Nu een 5,23 voor James Blunt's You're Beautiful. Sjeng Aon De Geng (Das Polkalied) is verder gedaald naar een 4,50 en staat nu bij de onderste 100 in onze lijst.
Voormalig frontman van The New York Dolls, David Johansen, overleed afgelopen vrijdag op 75-jarige leeftijd. Johansen stond aan de basis van de glamrock en punkbeweging in de jaren ‘70. Met The New York Dolls bracht hij twee invloedrijke albums uit: New York Dolls (1973) en Too Much Too Soon (1974). Zijn energieke podiumuitstraling en rauwe zang maakten de band legendarisch, maar commercieel bleef het succes uit. De Dolls worstelden met drugsproblemen en wisselende bezettingen. Na het uiteenvallen van de band in 1977 begon Johansen aan een solocarrière.
In de jaren ‘80 nam hij een onverwachte wending door als Buster Poindexter een alter ego aan te nemen, geïnspireerd door lounge- en swingmuziek. Met een strak pak, opgekamd haar en een ironische uitstraling werd hij het tegenovergestelde van zijn punkverleden. Zijn grootste succes kwam in 1987 met de cover van Hot Hot Hot, een nummer van Arrow uit 1982. Het vrolijke en zomerse feestnummer sloeg aan en werd wereldwijd een hit. De ironie? Johansen noemde het nummer later "the bane of my life", omdat hij er jarenlang om werd gevraagd op bruiloften en partijen.
Hot Hot Hot werd niet alleen populair was op feesten, maar dook ook op in films, tv-series en sportevenementen. Het werd gebruikt als walk-on muziek voor darter Rob Cross toen hij in 2018 het PDC World Darts Championship won. Daarnaast is het nummer te horen in afleveringen van Family Guy en talloze commercials.
Ondanks de hit bleef zijn alter ego Buster Poindexter vooral een live-act. De single Hot Hot Hot haalde in 1989 de Nederlandse Top 40, stond zeven weken genoteerd en bereikte de achtste plaats. Het zou iets later in 1989 nog een keer de tipparade bereiken met zijn cover van Hit The Road Jack. Daar bleef het dan ook bij.
# 2068 Buster Poindexter And His Banshees Of Blue - Hot Hot Hot
Voormalig frontman van The New York Dolls, David Johansen, overleed afgelopen vrijdag op 75-jarige leeftijd. Johansen stond aan de basis van de glamrock en punkbeweging in de jaren ‘70. Met The New York Dolls bracht hij twee invloedrijke albums uit: New York Dolls (1973) en Too Much Too Soon (1974). Zijn energieke podiumuitstraling en rauwe zang maakten de band legendarisch, maar commercieel bleef het succes uit. De Dolls worstelden met drugsproblemen en wisselende bezettingen. Na het uiteenvallen van de band in 1977 begon Johansen aan een solocarrière.
In de jaren ‘80 nam hij een onverwachte wending door als Buster Poindexter een alter ego aan te nemen, geïnspireerd door lounge- en swingmuziek. Met een strak pak, opgekamd haar en een ironische uitstraling werd hij het tegenovergestelde van zijn punkverleden. Zijn grootste succes kwam in 1987 met de cover van Hot Hot Hot, een nummer van Arrow uit 1982. Het vrolijke en zomerse feestnummer sloeg aan en werd wereldwijd een hit. De ironie? Johansen noemde het nummer later "the bane of my life", omdat hij er jarenlang om werd gevraagd op bruiloften en partijen.
Hot Hot Hot werd niet alleen populair was op feesten, maar dook ook op in films, tv-series en sportevenementen. Het werd gebruikt als walk-on muziek voor darter Rob Cross toen hij in 2018 het PDC World Darts Championship won. Daarnaast is het nummer te horen in afleveringen van Family Guy en talloze commercials.
Ondanks de hit bleef zijn alter ego Buster Poindexter vooral een live-act. De single Hot Hot Hot haalde in 1989 de Nederlandse Top 40, stond zeven weken genoteerd en bereikte de achtste plaats. Het zou iets later in 1989 nog een keer de tipparade bereiken met zijn cover van Hit The Road Jack. Daar bleef het dan ook bij.
# 2068 Buster Poindexter And His Banshees Of Blue - Hot Hot Hot
0
geplaatst: 4 maart 2025, 09:43 uur
Tja
De lente is in zicht in een sombere wereld. Milde beoordeling weer vandaag.
4,1
De lente is in zicht in een sombere wereld. Milde beoordeling weer vandaag.
4,1
1
geplaatst: 4 maart 2025, 09:46 uur
Tot een paar dagen geleden niet geweten dat dit dezelfde persoon was als de frontman van de New York Dolls. Muzikaal is het er ook niet echt uit af te leiden.
5,5
5,5
0
geplaatst: 4 maart 2025, 10:21 uur
Brazilian carnival...me like.
Ook geen weet van New York Dolls i.c.m. Buster Poindexter.
7,5
Ook geen weet van New York Dolls i.c.m. Buster Poindexter.
7,5
0
geplaatst: 4 maart 2025, 10:44 uur
# 2068 Buster Poindexter And His Banshees Of Blue - Hot Hot Hot
Ook ik had geen idee van enige causaliteit tussen The Dolls en deze novelty-achtige eendagsvlieg. Ik vind em wel vrolijk-geinig.
6,8
Ook ik had geen idee van enige causaliteit tussen The Dolls en deze novelty-achtige eendagsvlieg. Ik vind em wel vrolijk-geinig.
6,8
0
geplaatst: 4 maart 2025, 13:56 uur
James Blunt - You're Beautiful: 7
Die aversie tegenover dit nummer nooit begrepen. Omdat het een nr.1-hit was? Hij heeft betere maar ook slechtere.
Buster Poindexter And His Banshees Of Blue - Hot Hot Hot: 7
Lijkt in de verste verte niet op New York Dolls maar leuk zomers nummer.
Die aversie tegenover dit nummer nooit begrepen. Omdat het een nr.1-hit was? Hij heeft betere maar ook slechtere.
Buster Poindexter And His Banshees Of Blue - Hot Hot Hot: 7
Lijkt in de verste verte niet op New York Dolls maar leuk zomers nummer.
0
geplaatst: 5 maart 2025, 06:11 uur
James Blunt - You're Beautiful : 7
Buster Poindexter And His Banshees Of Blue - Hot Hot Hot : 7
Buster Poindexter And His Banshees Of Blue - Hot Hot Hot : 7
0
geplaatst: 5 maart 2025, 06:57 uur
Buster Poindexter And His Banshees Of Blue - Hot Hot Hot: 4,0
Wat ranboy zegt.
Wat ranboy zegt.
2
geplaatst: 5 maart 2025, 07:06 uur
Een milde beoordeling en dus precies een 6,00 voor Hot Hot Hot.
Het is de afgelopen dagen veel te druk op R.I.P. #2. Terecht veel aandacht voor het overlijden van Dieuwertje Blok. Tussen al die berichten door sneeuwden de twee berichtjes door Poles Apart en Alicia over het overlijden van Joey Molland bijna onder. Holland was het laatste levende lid van een band met een tragische geschiedenis: Badinger.
Badfinger was een Welshe rockband die in de jaren zestig en zeventig furore maakte met hun melodieuze power pop. De band begon in 1961 als The Ivey en scoorde onder die naam met Maybe Tomorrow in 1969 een Top 40 hit. Kort daarna wijzigde de band de naam in Badfinger, een verwijzing naar de werktitel van het Beatles-nummer With a Little Help from My Friends.
Het succes van Badfinger begon met Come And Get It een nummer geschreven door Paul McCartney voor de film The Magic Christian. McCartney nam zelf een demoversie op en stond erop dat de band het nummer exact zo zou uitvoeren. Op 2 augustus 1969 produceerde hij in de EMI Studios de definitieve opname met Badfinger. De bandleden kregen weinig creatieve vrijheid, maar het resultaat was een hit. Het nummer werd op 5 december 1969 uitgebracht en betekende de doorbraak van Badfinger. Het bereikte de vierde plaats in de Britse hitlijsten en de zevende plaats in de VS. In Nederland stond het in 1970 vier weken in de Top 40, met een piekpositie op nummer 25.
Ondanks het vroege succes ging het al snel bergafwaarts. Hoewel Badfinger nog hits scoorde met nummers als No Matter What, Day After Day en Without You werden ze slachtoffer van slecht management. Manager Stan Polley sloot een ongunstig contract met Warner Bros., waardoor de bandleden nauwelijks inkomsten zagen van hun succes. Dit leidde tot financiële problemen en frustratie binnen de band.
De stress en onzekerheid eisten uiteindelijk hun tol. In 1975, na maanden van geldproblemen en het vooruitzicht dat zijn huis mogelijk verloren zou gaan, pleegde zanger en gitarist Pete Ham zelfmoord. Zijn afscheidsbrief liet weinig twijfel bestaan over zijn wanhoop en woede richting Polley. Acht jaar later, in 1983, maakte bassist Tom Evans eveneens een einde aan zijn leven, nadat een verhitte discussie over geld met voormalig bandgenoot Joey Molland de situatie verder had verergerd.
Met het overlijden van Evans was het oorspronkelijke Badfinger verleden tijd. Andere leden, waaronder Molland en drummer Mike Gibbins, probeerden later de naam nieuw leven in te blazen, maar zonder veel succes. In 2005 overleed Gibbins aan een hersenbloeding en op 1 maart 2025 overleed Molland, de laatste overlevende van de klassieke bezetting.
Badfinger kwam in 2013 weer onder de aandacht door de slotscène van de serie Breaking Bad. Badfinger's Baby Blue speelt tijdens de laatste momenten van de serie, wanneer hoofdpersonage Walter White door een laboratorium loopt en naar zijn lot toegaat. De keuze voor Baby Blue was symbolisch: het nummer verwijst naar zijn productie van de blauwe methamfetamine en weerspiegelt tegelijkertijd het tragische einde van zijn verhaal.
# 2069 Badfinger - Come And Get It
Het is de afgelopen dagen veel te druk op R.I.P. #2. Terecht veel aandacht voor het overlijden van Dieuwertje Blok. Tussen al die berichten door sneeuwden de twee berichtjes door Poles Apart en Alicia over het overlijden van Joey Molland bijna onder. Holland was het laatste levende lid van een band met een tragische geschiedenis: Badinger.
Badfinger was een Welshe rockband die in de jaren zestig en zeventig furore maakte met hun melodieuze power pop. De band begon in 1961 als The Ivey en scoorde onder die naam met Maybe Tomorrow in 1969 een Top 40 hit. Kort daarna wijzigde de band de naam in Badfinger, een verwijzing naar de werktitel van het Beatles-nummer With a Little Help from My Friends.
Het succes van Badfinger begon met Come And Get It een nummer geschreven door Paul McCartney voor de film The Magic Christian. McCartney nam zelf een demoversie op en stond erop dat de band het nummer exact zo zou uitvoeren. Op 2 augustus 1969 produceerde hij in de EMI Studios de definitieve opname met Badfinger. De bandleden kregen weinig creatieve vrijheid, maar het resultaat was een hit. Het nummer werd op 5 december 1969 uitgebracht en betekende de doorbraak van Badfinger. Het bereikte de vierde plaats in de Britse hitlijsten en de zevende plaats in de VS. In Nederland stond het in 1970 vier weken in de Top 40, met een piekpositie op nummer 25.
Ondanks het vroege succes ging het al snel bergafwaarts. Hoewel Badfinger nog hits scoorde met nummers als No Matter What, Day After Day en Without You werden ze slachtoffer van slecht management. Manager Stan Polley sloot een ongunstig contract met Warner Bros., waardoor de bandleden nauwelijks inkomsten zagen van hun succes. Dit leidde tot financiële problemen en frustratie binnen de band.
De stress en onzekerheid eisten uiteindelijk hun tol. In 1975, na maanden van geldproblemen en het vooruitzicht dat zijn huis mogelijk verloren zou gaan, pleegde zanger en gitarist Pete Ham zelfmoord. Zijn afscheidsbrief liet weinig twijfel bestaan over zijn wanhoop en woede richting Polley. Acht jaar later, in 1983, maakte bassist Tom Evans eveneens een einde aan zijn leven, nadat een verhitte discussie over geld met voormalig bandgenoot Joey Molland de situatie verder had verergerd.
Met het overlijden van Evans was het oorspronkelijke Badfinger verleden tijd. Andere leden, waaronder Molland en drummer Mike Gibbins, probeerden later de naam nieuw leven in te blazen, maar zonder veel succes. In 2005 overleed Gibbins aan een hersenbloeding en op 1 maart 2025 overleed Molland, de laatste overlevende van de klassieke bezetting.
Badfinger kwam in 2013 weer onder de aandacht door de slotscène van de serie Breaking Bad. Badfinger's Baby Blue speelt tijdens de laatste momenten van de serie, wanneer hoofdpersonage Walter White door een laboratorium loopt en naar zijn lot toegaat. De keuze voor Baby Blue was symbolisch: het nummer verwijst naar zijn productie van de blauwe methamfetamine en weerspiegelt tegelijkertijd het tragische einde van zijn verhaal.
# 2069 Badfinger - Come And Get It
* denotes required fields.