Thank God I'm a Country Boy: 4
Calypso: 3

Thank God I'm a Country Boy: 6
Voor Calypso heb ik een enorm zwak. Een 9

Bedankt 50tracks voor je warme welkom terug.

John Denver - Thank God I'm A Country Boy : 8

John Denver - Calypso : 8

# 2485 John Denver - Thank God I'm A Country Boy: 6,0
# 2486 John Denver - Calypso: 6,0

Thank God I'm A Country Boy: 2,5
Calypso: 6

We vinden John Denver met Calypso een stukje beter dan Thank God I'm A Country Boy. Een 7,11 tegenover een 6,54. Maar beide blijven ver achter bij de score van 7,59 van zijn Annie's Song.



Zoals Titmeister aangeeft is Country Roads hier geen hit geweest. In ieder geval niet in de versie van John Denver of Olivia Newton-John. Die bleven beide steken in de Tipparade. De Hermes House Band haalde er wel de Top 40 mee. In de startlijst van de Greatest Hits van John Denver vinden we Take Me Home, Country Roads uiteraard wel. Daar staat dan bij dat dit samen met Fat City is.

Fat City bestaat uit het duo Bill Danoff en zijn echtgenote Taffy Nivert. Danoff en Nivert schreven Take Me Home, Country Roads samen met Denver. Danoff schreef nog een stuk of tien andere nummers voor Denver en was ook co-writer van Boulder to Birmingham met Emmylou Harris. Fat City verzorgde ook de harmonieën op Take Me Home, Country Roads. Het duo ging later verder met een ander paar onder de naam Starland Vocal Band. John Denver tekende de band bij zijn eigen platenlabel, Windsong Records. Hun eerste single Afternoon Delight werd direct een monsterhit.

Het nummer stond in 1976 twee weken op nummer 1 in de Amerikaanse Billboard Hot 100 en won twee Grammy Awards. Dankzij dit succes kregen ze zelfs hun eigen tv-show op CBS, The Starland Vocal Band Show, waar een toen nog onbekende David Letterman als schrijver en acteur aan meewerkte.

Afternoon Delight staat inmiddels bekend als een van de meest dubbelzinnige hits uit de jaren '70. Met koppen boven artikelen als: The Strange Story of the Dirtiest Number One Ever. Bill Danoff schreef het nummer nadat hij de menukaart zag van het restaurant Clyde's in Georgetown. Daar stond een rubriek op genaamd Afternoon Delight voor de hapjes die tussen lunch en diner werden geserveerd. Danoff maakte er een tekst van die gaat over overdag seks hebben.

Het "foute" gehalte van Afternoon Delight zit hem vooral in het enorme contrast tussen het brave, onschuldige, vrolijk kampvuurliedje met prachtige, bijna engelachtige harmonieën en de tekst die gaat over een vluggertje in de middag. Ofwel zoet klinkende stoutheid. Omdat de tekst vol zit met dubbelzinnigheden en niet expliciet is, merkten veel radiostations en autoriteiten de seksuele lading in eerste instantie niet op. Hier op MuMe verkijken we ons ook op het liefelijke toontje en staat onder andere het volgende commentaar bij het album Starland Vocal Band: "maar het zijn wel de braafste jongens en meisjes uit de klas. Zondagmiddag piknik muziek voor jong en oud dus ........" Niet goed geluisterd zeg maar. Danoff gaf later aan dat als de tekst minder subtiel was geweest, het nummer destijds zeker verboden zou zijn.

Het foute imago werd definitief bezegeld door de film Anchorman uit 2004. Daarin zingen vier volwassen mannen in foute jaren '70 pakken het nummer om hun mannelijkheid en vriendschap te vieren. Ook in de films Good Will Hunting (Matt Damons personage Will Hunting zingt het nummer in het kantoor van een therapeut om hem te stangen), Boogie Nights (1997), Starsky & Hutch (2004) en PCU (1994) komt het voor. In deze laatste cultkomedie schijnt het nummer zelfs gebruikt te worden als een vorm van "mentale marteling".

Na deze enorme hit verdween de band vrijwel direct in de vergetelheid. Nu wordt er dus gemengd terug gekeken op hun succes. In 2011 verkozen lezers van Rolling Stone Afternoon Delight zelfs tot het op één na slechtste nummer van de jaren 70. Maar goed wat vinden wij van dit bijzondere nummertje?

# 2487 Starland Vocal Band - Afternoon Delight

Mijn brein kan dit niet meer loskoppelen van Anchorman.

6.5

I love lamp.

7

6

7,25

De grote vraag is dan natuurlijk, wat was dan wel de nummer 1 in die slechtste jaren 70 lijst?

6,75

7,2

Starland Vocal Band - Afternoon Delight - 6
De goede samenzang is de sterkste troef van deze verder slappe soft-cuntrie song.

Een impliciete song over seks was 50 jaar geleden misschien spannend, maar dat neemt niet weg dat het een ontzettend lullig nummer is.

4

(Al is Anchorman natuurlijk goud)

Ik was ook benieuwd, had mijn geld gezet op Disco Duck, maar het was een ander dier. Kan de bedenker van deze lijst geen ongelijk geven.

Skyyyyrockets in flight. Heerlijk nummer.

8,2

6,5

7,5

In de lijst waar ik naar keek had je helemaal gelijk Titmeister en stond die verschrikkelijke Disco Duck echt wel op 1 Rolling Stone - The 10 Worst Songs of the 1970s

Je hebt gelijk, ik zat op deze te spieken, met dezelfde nummer 2: 10 of the Worst Songs of the 70s | A Music Blog 10 of the Worst Songs of the 70s | A Music Blog - share.google

In alledrie de gevallen een terechte notering.

6

Inderdaad een dubbelzinnige tekst maar verder weinig opzienbarend maar charmant nummer.

Bij Disco Duck kan ik de lol er wel van inzien.
De slechtste nr.1-hit in de top-40 van de jaren '70?
Ik twijfel tussen:
Ferrari - Sweet Love
Danny Mirror - I Remember Elvis Presley

Moet ik een top-10 maken van de slechtste jaren '70-songs zouden dat allemaal hoempapa- of carnavalschlagers zijn (keuze genoeg!).

Zeker geen terechte notering.

8,0

6,1

7.8 Heerlijk nummer en zeker niet de op een na slechtste uit de jaren 70

6

5,5

5,5

Gouldman: 6,3
Wax: 7,2
Thank God I'm A Country Boy: 5,9
Calypso: 6,5
Starland Vocal Band: 5,4

Belegen blokje. 50tracks

4,5

# 2485 John Denver - Thank God I'm A Country Boy
Deze mag in tweede ronde van de GH van All Day Watcher linksaf het rioolputje in.
Niet écht slecht en de vrolijkheid en het viool werk compenseert net afdoende voor een voldoende, maar zelfs voor de meest doorgewinterde country-redneck moet dit liedje naar spruitjeslucht stinken.
5,6

# 2486 John Denver - Calypso
That reminds me: ik heb hier een hele stapel dvd's van Jacques Cousteau liggen die al een jaar of twintig onbekeken liggen te verstoffen. Maar misschien moet ik eerst de film The Life Aquatic with Steve Zissou nog eens terugkijken. Die vond ik wel vermakelijk.
Oja, het liedje. Deze kan ik een stuk beter hebben. Staat niet in de startlijst, dus dan moet ik deze ook maar even nomineren. Tussen kunst en kitsch, maar ik kies soms net zo makkelijk voor het laatste.
8

# 2487 Starland Vocal Band - Afternoon Delight
Ook ik tuinde er met open oren in. Ik had al een reactie klaar waarin woorden als Jehova Getuige, pseudo-pedoseksualiteit en ranzig-kleffe Edwin Hawkins' hippiehappyshit klaarstonden, maar door het verhaal van 50tracks kan dat allemaal de prullenbak in.
Ik luister dan ook zelden naar (niet-Nederlandstalige) teksten.
Al blijft de tekst naar huidige maatstaven (en ook naar de norm van destijds) evenzogoed behoorlijk braaf. Een vluggertje overdag: nou nou, big deal. We hadden 'Je t'aime moi non plus' hier in Europa al jaren achter ons, hoor. Evenzogoed wel leuk om te weten en dat levert toch een bonuspunt op.
Ik moet alleen niet naar de videoclip kijken, want het lukt me niet om de satire van die gruwelijk glibberige zoetheid in te zien. It's too realistic and awkward, zó erg zou zelfs Promenade van Diederik Ebbinge het niet kunnen.
5

6