En de soloplaat van Mark Hollis niet vergeten!

Mooi dat ie zo goed aanslaat! En een goede start om nog verder te gaan graven, zo te lezen (want de soloplaat van Hollis ken ik zelf ook nog niet...), en daar is dit spelletje voor bedoeld natuurlijk

Keiji Haino, Jozef Dumoulin, Teun Verbruggen - The Miracles of Only One Thing (2017), getipt door kobe bryant fan.

Jazzdrummer Teun Verbruggen (België), synthspeler Jozef Dumoulin (België) en notoire herrieschopper Keiji Haino (Japan) vullen met zijn drieën een album met avontuurlijke, grotendeels geïmproviseerde muziek. Kennelijk is het deels in de studio en deels live opgenomen, in elk geval in Tokyo.

Het resulteert in twee muziektrips, van 25 en bijna 20 minuten, waarin de heren driftig aan de gang zijn met onder meer toffe drumpartijen, noisy electronica, uit elkaar vallende gitaarsolo’s en de maffe vocalen van Haino die er soms goed bijpassen en soms een minpuntje vormen. Af en toe wordt het echt bruut, meestal houden ze het vrij rustig. Vet spul, al met al.

Waarom er voor gekozen is af te sluiten met het iets meer dan vijf minuten durende ´Snow Is Frequent, Though Light, in Winter', is mij niet duidelijk. Het is een vrij kaal percussiestuk met wat minimalistische instrumentatie eroverheen. De climax van Hotel Chaika was een beter einde geweest.

Bonustrack Tonight is overigens de moeite niet, wat mij betreft. Vrijwel volledig gecentreerd rondom nogal vervelende vocalen van Haino (‘zang’, gekir, geschreeuw). Maar goed, dat is een bonustrack, dus die tel ik niet mee in de boordeling.

3,7*

Beoordelingsschema:

De tipperbeoordeling:

5,00* - 05,0 / 01 / 05 - AOVV
3,83* - 11,5 / 03 / 03 - chartsmaster
3,80* - 00,0 / 01 / 05 - Masimo
3,80* - 07,6 / 02 / 04 - hoi123
3,70* - 07,4 / 02 / 04 - kobe bryant fan
2,30* - 02,3 / 01 / 05 - Misterfool
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - niels94

De gebruikerbeoordeling:

4,20* - 08,4 / 02 / 04 - chartsmaster
4,10* - 04,1 / 01 / 05 - Misterfool
3,95* - 07,9 / 02 / 04 - hoi123
3,90* - 11,7 / 03 / 03 - niels94
3,20* - 03,2 / 01 / 05 - AOVV
2,30* - 02,3 / 01 / 05 - kobe bryant fan
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - Masimo

Deadline 27/12

Lee Morgan - The Sidewinder (1964), getipt door AOVV

Prettig jazzalbum. Vrolijk en energiek. Geen rare fratsen, ‘gewoon’ pakkende motiefjes, drum- en basspel met lekker veel schwung en verder: soleren maar. Op hoog niveau, welteverstaan, want dit is niet voor niets een klassiekertje. Dit lijkt me dan ook een uitstekende instapper als het om jazz gaat.

Eén dingetje: het is natuurlijk niet zo spannend allemaal. Dat is ook niet de bedoeling, ik weet het, maar mijn jazz mag wel een beetje meer schuren, of emotioneel zijn, of weet ik het, wil ik het geheel echt als top ervaren. Nu is de meeste muziek hier gewoonweg zo goed, pakkend en energiek dat hiervoor wordt gecompenseerd, maar met name Gary’s Notebook ervaar ik als een geinig maar niet al te bijzonder stukje standaardjazz.

En dan is er het titelnummer, The Sidewinder. Gezien de statistieken op de albumpagina ga ik kennelijk iets raars zeggen (daar heerst dat nummer superieur), maar die vind ik wat minder. Het drijft op een motiefje van, meestal, twee tonen dat ik een paar minuten als ‘simpel maar doeltreffend’ ervaar, maar vervolgens een beetje vervelend ga vinden omdat het maar door en door en door gaat. Dan kunnen de blazers nog zo fijn hun ding doen, het doet afbreuk aan mijn beleving.

Niettemin, zoals ik al zei: prettig jazzalbum waar zeker een en ander van voorbij gaat komen in de toekomst. Met name Totem Pole is geweldig, en van het vlotte Boy, What a Night word ik spontaan vrolijk. Het is een album dat een goede bui versterkt, heb ik bovendien gemerkt, dus dat alleen al is een compliment.

3,6*

De tipperbeoordeling:

4,30* - 08,6 / 02 / 04 - AOVV
3,83* - 11,5 / 03 / 03 - chartsmaster
3,80* - 00,0 / 01 / 05 - Masimo
3,80* - 07,6 / 02 / 04 - hoi123
3,70* - 07,4 / 02 / 04 - kobe bryant fan
2,30* - 02,3 / 01 / 05 - Misterfool
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - niels94

De gebruikerbeoordeling:

4,20* - 08,4 / 02 / 04 - chartsmaster
4,10* - 04,1 / 01 / 05 - Misterfool
3,95* - 07,9 / 02 / 04 - hoi123
3,83* - 15,3 / 04 / 02 - niels94
3,20* - 03,2 / 01 / 05 - AOVV
2,30* - 02,3 / 01 / 05 - kobe bryant fan
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - Masimo

Deadline 27/12

:)

AOVV, chartsmaster, hoi123, kobe bryant fan, Masimo, Misterfool

Gaat helemaal goed komen hoor. Bepaalde albums beluister ik meermaals, aangezien ik ook hoop iets zinnigs te kunnen zeggen.

ben in PM's naar mijzelf (zo rol ik) al stukken aan het schrijven. Verder alles al meermaals beluisterd.

Komt in orde! Ik ben nu volop aan het broeden op mijn stuk over Simon Joyner, maar merk dat ik het wat aan het uitstellen ben, omdat ik het zo'n goeie plaat vind!

Probeer zeker 'ns één van zijn avontuurlijker platen, Niels. Tom Cat of Search for the New Land.

Desalniettemin een toppertje heur; die The Sidewinder

PM's naar jezelf

Da 's onvoorwaardelijk een feit!

Ian William Craig - A Turn of Breath (2014), tip van Masimo

"Ambient meets opera, maar dan een beetje in de kapotte stijl van William Basinski" schreef een user bij deze plaat. Nou dat is zekere een beschrijving waar ik enthousiast van wordt. Voorts kan ik me ook grotendeels vinden in die categorisering, al doet het me ook aan deze plaat denken. Met name het gevoel van bedwelmende vertraging hebben beide platen gemeen.

De muziek op 'A Turn of Breath' klinkt vooral heel fragiel en melancholisch. Veel regenachtige klanken die als een treurmars aan je voorbij trekken. Een fresco vol desolate sfeerschetsen waar de gebroken stem van Ian als een soort geest door de composities waart. De distortion zorgt vervolgens nog voor wat passende duisternis en spanning.

Een mooi nummer dat de stijl van dit album direct goed duidt, is Red Gate With Starling. Die stemmen lijken van heel ver weg te komen. Alsof engeltjes de ziel van een overledene naar de laatste rustplaats dragen. Het beste nummer op dit album vind ik echter het tweede gedeelte van A Slight Grip, A Gentle Hold. Dit nummer lijkt een welhaast kinderlijke kijk op de dood te hebben. Een rare combinatie van verdrietigheid en een soort naïeve hoop dat het op wonderlijke wijze nog goed komt. Het doet in die zin denken aan dit nummer van Radiohead.

An sich bleek dit album een erg prettige luisterervaring te zijn maar hier en daar vind ik de muziek net iets te potsierlijk , waardoor deze plaat mij minder grijpt dan bijvoorbeeld Melancholia van Basinski. Desalniettemin een goede tip! Hoe dan ook is Craig een artiest waarvan ik meer wil beluisteren! Dit debuutalbum beoordeel ik deswege met 3.6*

Masimo vroeg me vervolgens wat ik van Ian William Craig - Contain [Astoria Version] vind en dan specifiek van het gebruik van autotune. Ik moet zeggen dat ik het gebruik van autotune hier eigenlijk wel sterk vind. Het heeft iets heel vervreemdends. Desondanks vind ik de versie op Slow Vessels beter. Die vertolking heeft een welhaast religieuze intensiteit. Een soort audiotief gebed. Erg interessant!

Ergo, 3.6* voor 'A Turn of Breath', met de belofte dat ik meer ga beluisteren van deze artiest.

De tipperbeoordeling:

4,30* - 08,6 / 02 / 04 - AOVV
3,83* - 11,5 / 03 / 03 - chartsmaster
3,80* - 07,4 / 02 / 04 - Masimo
3,80* - 07,6 / 02 / 04 - hoi123
3,70* - 07,4 / 02 / 04 - kobe bryant fan
2,30* - 02,3 / 01 / 05 - Misterfool
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - niels94

De gebruikerbeoordeling:

4,20* - 08,4 / 02 / 04 - chartsmaster
3,95* - 07,9 / 02 / 04 - hoi123
3.85* - 07,7 / 02 / 04 - Misterfool
3,83* - 15,3 / 04 / 02 - niels94
3,20* - 03,2 / 01 / 05 - AOVV
2,30* - 02,3 / 01 / 05 - kobe bryant fan
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - Masimo

Deadline 27/1

Aesop Rock - Labor Days, tip van niels94, krijgt een 3,7*.

Het is nogal moeilijk om een mening over dit album te formuleren. Ik ken denk ik weinig rappers die zo moeiteloos zulke duizelingwekkende teksten uitkramen, met bovendien regelmatig een passie waar je u tegen zegt. Een tekst zoals die op Daylight, waarschijnlijk over een paar jaar nog een van mijn all-time hiphopfavorieten, is zo ongelooflijk gelaagd, intelligent en poëtisch dat ik zou willen dat ik slim genoeg was om het helemaal te begrijpen, maar in de tussentijd weet ik wel dat ik het ongelooflijk mooi vind. De beat op dat nummer is overigens ook ongelooflijk memorabel, net zoals op het wat rauwere Bent Life en 9-5ers Anthem - de gestructureerde beats van Blockhead zijn vaak een goede match op Aesops chaotische flow. Bovendien is wat er gebeurt vaak ook spannend: die wissel tussen Aesop en Illogic in One Brick is ongelooflijk knap en werkt simpelweg heel goed.

Tegelijkertijd heb ik net iets te vaak ook een beetje hetzelfde gevoel dat ik heb als ik op Facebook naar 8-jarige Koreaanse kindjes kijk die moeiteloos een speedmetalriff uit hun gitaar trekken. Aesop is een belachelijk getalenteerde rapper, maar die wervelwind aan binnenrijm, metaforen en alliteraties lijkt soms een beetje op zichzelf te staan: verdere passie of emotie is soms wat minder te bekennen, waardoor net wat te veel nummers ook na meerdere beluisteringen niet echt blijven hangen. Uiteindelijk denk ik dat Labor Days lijdt aan hetzelfde euvel als wel meer hiphopalbums, namelijk een overschot aan nummers. Als Aesop eerdergenoemde nummers op een album had gecombineerd met Labor, No Regrets (!!!), Battery en Shovel hadden we een ijzersterk en solide album gehad - nu is het "gewoon" een goed album waarvan ik vooral nog vaak naar de losse nummers ga teruggrijpen.

De tipperbeoordeling:

4,30* - 08,6 / 02 / 04 - AOVV
3,83* - 11,5 / 03 / 03 - chartsmaster
3,80* - 07,4 / 02 / 04 - Masimo
3,80* - 07,6 / 02 / 04 - hoi123
3,70* - 07,4 / 02 / 04 - kobe bryant fan
3,70* - 03,7 / 01 / 05 - niels94
2,30* - 02,3 / 01 / 05 - Misterfool

De gebruikerbeoordeling:

4,20* - 08,4 / 02 / 04 - chartsmaster
3,87* - 11,6 / 03 / 03 - hoi123
3.85* - 07,7 / 02 / 04 - Misterfool
3,83* - 15,3 / 04 / 02 - niels94
3,20* - 03,2 / 01 / 05 - AOVV
2,30* - 02,3 / 01 / 05 - kobe bryant fan
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - Masimo

Deadline 27/1

Mooie bespreking!

Nu ik dit zo lees bedenk ik me dat ik aan het begin een beetje hetzelfde gevoel had. De sound is tamelijk uniform en de eindeloze woordenvloed is zo constant dat het als een drone kan gaan aanvoelen, met daarin enkele duidelijke hoogtepuntjes. Tegenwoodig is er maar één nummer dat ik misschien niet echt zou missen, en dat is Save Yourself. En zelfs dat is zonder meer een prima nummer. Zou het zeker niet opgeven met nummers als Coma, The Yes and the Y'all(!!) en Boombox, als ik jou was


Nice one. Snap dit ook wel. Al denk ik dat de emotie er (toegegeven, achter een nogal abstracte laag) wel in zit. De man had zelfs aardig last van depressies toen hij dit album maakte en dat zit er denk ik wel een beetje in, zij het op een niet alleen abstracte, maar ook ietwat afstandelijke manier, gezien het concept over de arbeidersklasse.

Als je Aesop Rock zijn onvoorstelbare tekstuele capaciteiten wil horen inzetten op een veel concretere, toegankelijkere manier, dan is zijn laatste plaat, The Impossible Kid, trouwens een aanrader. Zeer persoonlijk album waarin hij zijn gedachten en ervaringen plots opvallend helder uiteenzet.

Fragmentje uit Rings, over zijn oude passie om te tekenen en schilderen en hoe hij dat liet varen (hij studeerde visual arts en wilde oorspronkelijk tekenaar/schilder worden):

'Might zone out to the yap of the magpie
Unseen hand dragging his graphite
Cross contour, little bit of backlight
Black ink after a Bristol to baptize
You can't imagine the rush that ensue
When you get three dimensions stuffed into two'
etc.

Of, misschien nog beter, een terugkijkje op de rappersscene waar hij ooit zo bij betrokken was:

'I used to hang around with rappers at the root of the scene
It meant a lot to feel the fugitive community breathe
Maybe to sentimentalize is to be truly naive
I know some shit about your heroes that you wouldn't believe
I think we're all a bunch of weirdos on a quest to belong
The songs are echolocation up in impregnable fog
That's why it's odd to see a pile of imperfections and flaws
Ascend a pedestal to patronize the rest of the cogs
In a mess of obnoxious fantasy, posturing and pageantry
I ain't even mad, I'm impressed, shit it's baffling'

Aesop Rock is trouwens wel zo'n beetje mijn favoriete rapper. Uitzonderlijk zijn ook de constante ontwikkeling van zijn sound, maar ook (subtieler, behalve dan bij The Impossible Kid) zijn tekstuele ontwikkeling. Wie goed luistert merkt dat hij tegenwoordig vaak een tikje humoristischer en minder zwaarmoedig te werk gaat.

Ja, die teksten zien er goed uit, zal dat album binnenkort dan ook eens wat luisterbeurten geven. Bedankt voor de tip!

Wat je trouwens als Daylight-liefhebber eigenlijk ook niet mag missen is de track Nightlight, een soort van verwrongen spiegelbeeldversie van Daylight waarop hij alle lines omdraait dan wel in iets cynisch verandert.

'Life's not a bitch: life is a bi-atch
Who keeps the villagers circling the marketplace
Out searching for the g-spot
Maybe she didn't feel y'all shared any similar interests
Or maybe you're just an asshole – maybe I'm just an asshole'

Nu stop ik met mijn fanboygedrag

Tijd voor de tweede bespreking in dit topic van mijnentwege. Ik heb deze bewust wat uitgesteld, met goeds in de zin. Dit vind ik namelijk een erg goeie plaat!

Nu weet Masimo natuurlijk wel wat ik goed en minder goed vind, en zal hij daar wel op ingespeeld hebben; ik gaf enkele jaren geleden namelijk al aan bij het album Skeleton Blues geïnteresseerd te zijn in de muziek van Simon Joyner, zonder die te kennen. Om één of andere halfbakken reden ben ik daar jammer genoeg nooit toe gekomen, dus wil ik je nog 'ns bedanken, Masimo!

Het album dat mij getipt werd, is feitelijk de opvolger van Skeleton Blues, getiteld Out Into the Snow. Voor dit album schakelde Joyner onder andere musici van het vermaarde Lambchop in, wat de muziek ten goede komt. Je hoort aan alles dat dit door vaklui gemaakt is; geen noot teveel, en vaak op exact de juiste plaats.

Het is echter Joyner zelf die de hoofdrol speelt, en dat doet hij met verve. Hij werd eerder al vergeleken met o.a. Leonard Cohen, Bob Dylan en Lou Reed (drie Groten die ook bij mij meteen associaties oproepen), maar ook Vic Chesnutt hoor ik hierin terug (hoewel ik dat meer bij Skeleton Blues heb), en in het bijzonder Wooden Wand, één van de alter ego's van James Jackson Toth. De sfeer die door de nummers van Joyner wordt uitgeademd, doet me daar sterk aan denken. Ik wil dan ook stiekem volgend album als luistertip presenteren: Blood Oaths of the New Blues. Dat zal wel geoorloofd zijn, zeker?

Joyner doet echter niet enkel denken aan andere artiesten; hij voegt er ook meer dan genoeg eigenheid aan toe. Bovendien heeft hij ook andere artiesten geïnspireerd. Conor Oberst van Bright Eyes is bijvoorbeeld een erg grote fan, evenals Beck (jazeker!). Oberst heeft zelfs al met hem getourd. Interessant is ook dat beide heren uit dezelfde stad komen: Omaha, Nebraska.

Elk nummer heeft z'n memorabele momenten (op de afsluiter na misschien, hoewel die gewoon een lekker lome drive heeft, en het gitaarwerk wat aan Highway 61 Revisited doet denken), maar de plaat staat ook gewoon als een huis. Het is moeilijk te verklaren; is het de magie van de opener? De schitterende climax in Ambulances? De spookachtig mooie samenzang in Peace in My Time? Ik voel het, in ieder geval, en da 's voorlopig voldoende; ik kan hier van blijven genieten!

Enfin, ik heb het gevoel dat ik hier een nog veel langer verhaal aan kan breien, dieper kan ingaan op de teksten (wat ik zeker nog moet doen!) en de songs één voor één aan een analyse onderwerpen, maar dat ga ik nu niet doen. Wat ik wel ga doen, is dit album gewoon aanschaffen als ik het ergens kan vinden. En verder op ontdekkingsreis doorheen het oeuvre van deze fel onderbelichte artiest.

Simon Joyner is overigens nog lang niet uitgezongen: dit jaar bracht hij nog Step Into the Earthquake uit, dat, hoewel er overeenkomsten zijn, zeker niet met dit album moet worden vergeleken. Roll on, Simon!

4,6

De tipperbeoordeling:

4,30* - 08,6 / 02 / 04 - AOVV
4,00* - 12,0 / 03 / 03 - Masimo
3,83* - 11,5 / 03 / 03 - chartsmaster
3,80* - 07,6 / 02 / 04 - hoi123
3,70* - 07,4 / 02 / 04 - kobe bryant fan
3,70* - 03,7 / 01 / 05 - niels94
2,30* - 02,3 / 01 / 05 - Misterfool

De gebruikerbeoordeling:

4,20* - 08,4 / 02 / 04 - chartsmaster
3,90* - 07,8 / 02 / 04 - AOVV
3,87* - 11,6 / 03 / 03 - hoi123
3.85* - 07,7 / 02 / 04 - Misterfool
3,83* - 15,3 / 04 / 02 - niels94
2,30* - 02,3 / 01 / 05 - kobe bryant fan
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - Masimo

Deadline 27/12

Charlemagne Palestine - Strumming Music (1974), getipt door Misterfool

Een aantal jaren geleden heb ik deze geprobeerd en niet begrijpend weggelegd. Dit album bestaat namelijk uit gejaagd pianogepingel dat 52 minuten doorgaat en waarbij afwisseling niet hoog op de agenda staat, dus daar moet je maar zin in hebben. Inmiddels ben ik twaalf en is er een en ander veranderd wat mijn smaak betreft, dus ik was benieuwd hoe het me nu zou bevallen.

Prima dus, want de afgelopen tijd is het album uitgegroeid van aardige achtergrondmuziek tot heerlijke luistermuziek. In de 52 minuten gaan de ontwikkelingen misschien niet rap, maar ze zijn er wel degelijk. De zalvende tonendouche bouwt op en golft zalig op en neer. Verder is het 52 minuten aan pianospel dus wat wil je dat ik nog zeg.

4*

Luisteraars van dit album luisteren ook naar:

Lil' B - B.O.R (Birth of Rap)

De tipperbeoordeling:

4,30* - 08,6 / 02 / 04 - AOVV
4,00* - 12,0 / 03 / 03 - Masimo
3,83* - 11,5 / 03 / 03 - chartsmaster
3,80* - 07,6 / 02 / 04 - hoi123
3,70* - 07,4 / 02 / 04 - kobe bryant fan
3,70* - 03,7 / 01 / 05 - niels94
3,15* - 06,3 / 02 / 04 - Misterfool

De gebruikerbeoordeling:

4,20* - 08,4 / 02 / 04 - chartsmaster
3,90* - 07,8 / 02 / 04 - AOVV
3,87* - 11,6 / 03 / 03 - hoi123
3,86* - 19,3 / 05 / 01 - niels94
3.85* - 07,7 / 02 / 04 - Misterfool
2,30* - 02,3 / 01 / 05 - kobe bryant fan
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - Masimo

Deadline 27/12

Mats Gustafsson, Paal Nilssen-Love & Mesele Asmamaw - Baro 101 (2012) Tip van AOVV

Ik ben altijd wel te porren voor een goede portie free-jazz. Het heeft de reputatie moeilijke muziek te zijn, maar eerlijk gezegd is het vooral een kwestie van achterover leunen en je mee laten voeren door de intense klanken. Dat is niet zo moeilijk bij zo'n grandioze plaat.

Baro 101 heeft haast iets tribalistisch. Dat is misschien wel te wijten aan de knar. Een instrument waar ik voorheen niet van had gehoord, maar dat krakende en strompelende klanken blijkt te produceren. Het komt de intensiteit zeker ten goede. Neem bijvoorbeeld het eerste deel van baro 101, zo rond 7 minuten. De muziek lijkt welhaast uit zijn vel te willen springen. Heftig! De schelle, mechanische tonen op het tweede gedeelte(zo rond 14 minuten) zijn overigens ook erg intrigerend.

Zoals bij wel meer geïmproviseerde muziek zijn de wendingen steeds erg verrassend, hoewel het goede samenspel ervoor zorgt dat de muziek toch- in ieder geval op emotioneel vlak- een logische progressie heeft. De drie heren creëren in ieder geval een van de beste jazz-ervaringen die ik heb mogen meemaken. Twee prachtige, meeslepende composities. Jazz vind ik verder lastig te beschrijven, dus ik eindig met een vraag:
https://i.imgflip.com/218l5s.jpg

Ik geef dit 4.7*. Dit album kan zelfs maar zo een top 10-plaat voor mij blijken.

De tipperbeoordeling:

4,43* - 13,3 / 03 / 03 - AOVV
4,00* - 12,0 / 03 / 03 - Masimo
3,83* - 11,5 / 03 / 03 - chartsmaster
3,80* - 07,6 / 02 / 04 - hoi123
3,70* - 07,4 / 02 / 04 - kobe bryant fan
3,70* - 03,7 / 01 / 05 - niels94
3,15* - 06,3 / 02 / 04 - Misterfool

De gebruikerbeoordeling:

4,20* - 08,4 / 02 / 04 - chartsmaster
4,13* - 12,4 / 03 / 03 - Misterfool
3,90* - 07,8 / 02 / 04 - AOVV
3,87* - 11,6 / 03 / 03 - hoi123
3,86* - 19,3 / 05 / 01 - niels94
2,30* - 02,3 / 01 / 05 - kobe bryant fan
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - Masimo

Deadline 27/12

Ik zit halfweg, met nog tien dagen te gaan. De optimist zou durven beweren dat ik op schema zit, maar dat is natuurlijk niet waar. Een tandje bijsteken, dus! Vandaag ga ik het kort hebben over de tip van kobe bryant fan.

Colin Stetson's nieuwste worp All This I Do for Glory is intrigerend en zet de luisteraar hier en daar op het verkeerde been, want de dissonantie die je te horen krijgt, is opmerkelijk gestructureerd. Stetson is een kei in het behouden van spanning in zijn composities. Dit zorgt niet zelden voor een onguur, psychedelisch (als ik dat woord in deze context mag gebruiken) sfeertje. Zo doet het tweede nummer, Like Wolves on the Fold denken aan de onvolprezen Marvel-reeks Legion. Da 's geen luistertip, wel een kijktip.

De combinatie van structuur enerzijds en pure sfeer anderzijds doet het plaatje werken. Ik kan hier in ieder geval drie kwartier naar luisteren zonder me af te vragen waarom ik dat doe; eerder zal ik me afvragen waarom Colin Stetson deze muziek maakt. Wil hij afrekenen met innerlijke demonen en creëert hij daarom een naargeestig, driftig sfeertje? Wellicht. Maar voor hetzelfde geld heeft de man totaal andere drijfveren, natuurlijk. Ik ga er echter niet al te veel research naar doen, maar hier gewoon van genieten.

Dit album van Colin Stetson krijgt van mij 3,8*, en maakt me gelijk benieuwd naar zijn verdere werk.

De tipperbeoordeling:

4,43* - 13,3 / 03 / 03 - AOVV
4,00* - 12,0 / 03 / 03 - Masimo
3,83* - 11,5 / 03 / 03 - chartsmaster
3,80* - 07,6 / 02 / 04 - hoi123
3,73* - 11,2 / 03 / 03 - kobe bryant fan
3,70* - 03,7 / 01 / 05 - niels94
3,15* - 06,3 / 02 / 04 - Misterfool

De gebruikerbeoordeling:

4,20* - 08,4 / 02 / 04 - chartsmaster
4,13* - 12,4 / 03 / 03 - Misterfool
3,87* - 11,6 / 03 / 03 - AOVV
3,87* - 11,6 / 03 / 03 - hoi123
3,86* - 19,3 / 05 / 01 - niels94
2,30* - 02,3 / 01 / 05 - kobe bryant fan
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - Masimo

Deadline 27/12

The Family Stand - Moon in Scorpio (1991), getipt door chartsmaster

Herinneren jullie de disclaimer nog van het begin van deze spelronde?

Want helaas, ik vrees dat dit album niet aan mij besteed is.

The Family Stand speelt eigenlijk stadionrock met fikse invloeden uit genres als soul, gospel, R&B en hiphop. Complimenten voor de creativiteit die overduidelijk doorklinkt in de nummers, en ik snap dat mensen hier vrolijk van worden of er zelfs niet stil op kunnen zitten, maar deze opgeblazen sound is mijn ding niet. Dat geldt nog driedubbel zo erg voor de zang: dit album heeft net het type vocalen waar ik slecht tegen kan. Van die over-the-top, regelmatig schreeuwerige, glibberige ‘soul’-zang van de verkeerde soort. Vooral Shelter, een R&B-ballad van de allergladste soort, vind ik vrij erg. Al helemaal als er van die cliché powerchords onder worden gezet door de elektrische gitaar.

Denk aan de disclaimer hè jongens, denk aan de disclaimer.

En zoals gezegd zitten er ook goede dingen in de muziek, zoals een solo hier en daar. Het funky Plantation Radio, dat een aardige Sly & The Family Stone-vibe heeft, is zelfs als geheel best een leuk nummer. Knap is ook de enorme afwisseling, door al die invloeden. Maar wat constant blijft is de opgeblazen dan wel gladde sound en de (voor mij) ergerlijke zang. En dan is het album ook nog eens behoorlijk lang. Jammer, maar dat hoort erbij en gelukkig hadden we die disclaimer.

2,2*

En kom nu maar door met die Micha-bokaal. Ik neem aan dat GrafGantz iets opstuurt. Een wellnesspakket ofzo.

De tipperbeoordeling:

4,43* - 13,3 / 03 / 03 - AOVV
4,00* - 12,0 / 03 / 03 - Masimo
3,80* - 07,6 / 02 / 04 - hoi123
3,73* - 11,2 / 03 / 03 - kobe bryant fan
3,70* - 03,7 / 01 / 05 - niels94
3,42* - 13,7 / 04 / 02 - chartsmaster
3,15* - 06,3 / 02 / 04 - Misterfool

De gebruikerbeoordeling:

4,20* - 08,4 / 02 / 04 - chartsmaster
4,13* - 12,4 / 03 / 03 - Misterfool
3,87* - 11,6 / 03 / 03 - AOVV
3,87* - 11,6 / 03 / 03 - hoi123
3,58* - 21,5 / 06 / 00 - niels94
2,30* - 02,3 / 01 / 05 - kobe bryant fan
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - Masimo

Deadline 27/12

Niels

Ik laat het hier vooralsnog een beetje afweten, maar leg mijzelf wel degelijk op om op tijd klaar te zijn met mijn recensies. Laten we zeggen dat als ik deze belofte niet nakom, ik het nieuwe album van Steven Wilson zal moeten recenseren.

Deal. Houden we je aan.

Misterfool tipte mij You All Look The Same To Me van de Britse band Archive uit 2002. Volgens de boekjes zou ik dit onder triphop moeten scharen, maar ik hoor hier gewoon een Pink Floyd meets Nine Inch Nails-combinatie. Wat mij prima bevalt overigens. De muziek klinkt van lekker mellow tot onderhuids spannend, zonder echt ergens uit de bocht te vliegen. Het tempo ligt laag, van idyllische gitaarballads tot ingehouden industrial. Hier en daar komt een verdwaald triphopje voorbij. Een paar nummers zijn uitgesponnen tot een lengte van een kwartier; ik weet niet waarom, maar het blijft me wel boeien. De productie is verzorgd, goed over nagedacht. De zang is Radiohead-klagerig; ik kan dat wel hebben. Triphop, industrial en psych zijn niet mijn favoriete muziekstijlen, maar Archive slaagde er vijftien jaar geleden in om een best of-blend te maken die afwisselend genoeg is om bij mij te blijven hangen. Smaakt naar meer!

4,3*

De tipperbeoordeling:

4,43* - 13,3 / 03 / 03 - AOVV
4,00* - 12,0 / 03 / 03 - Masimo
3,80* - 07,6 / 02 / 04 - hoi123
3,73* - 11,2 / 03 / 03 - kobe bryant fan
3,70* - 03,7 / 01 / 05 - niels94
3,53* - 10,6 / 03 / 03 - Misterfool
3,42* - 13,7 / 04 / 02 - chartsmaster


De gebruikerbeoordeling:

4,23* - 12,7 / 03 / 03 - chartsmaster
4,13* - 12,4 / 03 / 03 - Misterfool
3,87* - 11,6 / 03 / 03 - AOVV
3,87* - 11,6 / 03 / 03 - hoi123
3,58* - 21,5 / 06 / 00 - niels94
2,30* - 02,3 / 01 / 05 - kobe bryant fan
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - Masimo

Ah, Archive, heel lang niets meer van geluisterd. Binnenkort maar weer eens doen, benieuwd wat ik er nu van vind. Het album Controlling Crowds is een aanrader

Masimo deed mij Bloomed van Richard Buckner uit 1994 toekomen. Buckner is een alt-country-gitarist uit het westen van de VS, die met Bloomed zijn debuut afleverde. De liedjes zijn sober, je hoort vooral Buckners stem en gitaar. Begeleiding is er af en toe van een banjo, een mandolien, een fiddle, een accordeonnetje of een pedal steel. Erg basic folky dus. De geremasterde versie die ik beluisterde is van een paar jaar geleden en bevat zeventien verschillende nummers. En eerlijk gezegd: da's best veel in eén zit. Tekstueel heeft Richard Buckner weliswaar heel wat interessants te vertellen, maar muzikaal is het oppassen geblazen dat de eenvormigheid en eentonigheid niet toeslaat.
Al met al zijn de recensenten laaiend enthousiast over Bloomed en over zijn latere albums, maar toch is Buckner de afgelopen 23 jaar vooral een musician's musician gebleven. Op basis van dit album is dat niet verwonderlijk, want ik denk dat Bloomed juist door zijn eenvoud een 'moeilijk' album is geworden. Bloomed bevalt mij dan ook het beste als ik het opdeel in een aantal porties, en die af en toe beluister. Een heel album achter elkaar (ook de oorspronkelijke uitgave, die twaalf nummers telde) is voor mij wat teveel van het goede, maar afzonderlijk hoor je in de nummers wel degelijk de klasse waarvoor Richard Buckner zo geroemd wordt.
Wat mij betreft dus: geniet, maar beluister met mate.

4,0*

De tipperbeoordeling:

4,43* - 13,3 / 03 / 03 - AOVV
4,00* - 16,0 / 04 / 02 - Masimo
3,80* - 07,6 / 02 / 04 - hoi123
3,73* - 11,2 / 03 / 03 - kobe bryant fan
3,70* - 03,7 / 01 / 05 - niels94
3,53* - 10,6 / 03 / 03 - Misterfool
3,42* - 13,7 / 04 / 02 - chartsmaster


De gebruikerbeoordeling:

4,18* - 16,7 / 04 / 02 - chartsmaster
4,13* - 12,4 / 03 / 03 - Misterfool
3,87* - 11,6 / 03 / 03 - AOVV
3,87* - 11,6 / 03 / 03 - hoi123
3,58* - 21,5 / 06 / 00 - niels94
2,30* - 02,3 / 01 / 05 - kobe bryant fan
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - Masimo

Kommil Foo - Liefde Zonder Meer, tip van AOVV, krijgt een 3,2.

Ze maken goede liedjes, dit Vlaamse cabaretduo, en in tegenstelling tot andere cabaretiers hoor je aan de muziek dat deze soms echt wel op zichzelf kan staan. Zo zijn de instrumentale intermezzo's in de opener Mateloos Bemind, wat mij betreft meteen het beste nummer van de plaat overigens, gruwelijk lekker in hun jazzy subtiliteit, en merk je dat de mannen veel van muzikale opbouw hebben begrepen als alles stilvalt in het eerste refrein van Kom Hier, Dat Ik U Draag. Waar hun cabaretachtergrond ook positief doorschijnt is in de teksten: deze zijn constant mooi vertellend, en de gebruikte metaforen zijn interessant. Waar het echter fout gaat is de manier waarop de liedjes vorm worden gegeven. Zoogdier heeft een heerlijk trompetmotiefje, maar zet het te spaarzaam en subtiel in: het had nog veel lomper ingezet kunnen worden om het nummer echt kracht bij te zetten. Huis van Fluweel wordt dan weer veel te melodramatisch aangezet, met als gevolg dat luisteraars het gevoel krijgen dat ze in de dramatische ontknoping van een of andere musical zitten - doet de overtuigendheid niet echt ten goede. Op dezelfde manier lijdt het eerdergenoemde Kom Hier, Dat Ik U Draag aan de clichématige rol van de drums en aan de plichtmatige en weinig memorabele gitaarsolo op het eind. Kortom: er valt goed te genieten van het muzikale talent op dit album, maar aan de invulling moet nog worden gewerkt, met liedjes die te veel binnen de lijntjes, of juist op een hele foute manier daarbuiten kleuren.

Gelukkig staat AOVV nog steeds eerste.

De tipperbeoordeling:

4,13* - 16,5 / 04 / 02 - AOVV
4,00* - 16,0 / 04 / 02 - Masimo
3,80* - 07,6 / 02 / 04 - hoi123
3,73* - 11,2 / 03 / 03 - kobe bryant fan
3,70* - 03,7 / 01 / 05 - niels94
3,53* - 10,6 / 03 / 03 - Misterfool
3,42* - 13,7 / 04 / 02 - chartsmaster


De gebruikerbeoordeling:

4,18* - 16,7 / 04 / 02 - chartsmaster
4,13* - 12,4 / 03 / 03 - Misterfool
3,87* - 11,6 / 03 / 03 - AOVV
3,70* - 14,8 / 04 / 02 - hoi123
3,58* - 21,5 / 06 / 00 - niels94
2,30* - 02,3 / 01 / 05 - kobe bryant fan
0,00* - 00,0 / 00 / 06 - Masimo

Trash Kit - Co-ohohoh-nfidence (2014) [kobe bryant fan]

Terwijl het overgrote gedeelte van de supertiptoppertippers zich lijkt te hebben aangesloten bij de supertiptoppertipperemometalmaffia, waarbinnen een plan is opgevat deze tere ziel het moeras van de zware metalen in te lokken, tipt kobe bryant fan, doorgaans pleitbezorger van moeilijkemannenmuziek,, een opvallend lichtvoetig album: Confidence van Trash Kit.

De muziek kan men als punkpop omschrijven: bas, gitaar, drums en blazers. Zeker door de elektrische gitaar in combinatie met de blazers lijkt het soms alsof we met een popversie van The Ex te maken hebben. Het verschil is echter dat Trash Kit niet om volumelagen draait (zoals primair bij The Ex elk nummer langzaam in lagen opgebouwd wordt), maar om aanstekelijke melodieën: enerzijds door simpele, maar catchy indiezangpartijtjes à la The Shins, bomvol met oh-oh-oh's, anderzijds (en bovenal) door de speelse gitaarpartijen. Vaak worden die twee met elkaar vervlochten, zoals bv in 'Leaves', waar halverwege zang en gitaar elkaar nauwgezet volgen. De gitaarpartijen zijn vrij los ingespeeld, en zijn op hun best als ze bestaan uit riedeltjes, alsof er zangpartijen tot gitaarpartijen zijn omgewerkt.

De sterkste momenten van het album komen echter naar voren als Trash Kit breekt met de simpele popdeuntjes, zoals in de opbouw halverwege 'Medicine': vanuit een rustmoment wordt langzaam een climax opgebouwd: melancholische bastonen, een rammelende gitaarpartij en aanstekelijke blazers. Halverwege de opbouw keert ook het zangmotiefje terug, waardoor alles langzaam weer bijeen komt. Ook in 'Cinema' wordt sterk naar een climax opgebouwd, toewerkend naar een langgerekte 'oh', waarna de band direct terugschakelt naar het vlugge, catchy coupletje.

Die wisselwerking tussen zorgvuldige opbouw en catchy couplet is het sterkste punt van Trash Kit, en die truc hadden ze wat mij betreft nog verder mogen uitputten, bv met langere songs (nu blijft alles onder de vier en het meeste onder de drie minuten). De zangpartijen zijn soms iets te simpel, waardoor ze voor elkaar inwisselbaar worden (zeker als de zangeres vervalt in de zoveelste 'oh'), niet geholpen doordat haar soms wat vlakke stem niet de meest acrobatische capriolen kan uithalen Dat de liedjes behoorlijke oorwurmen zijn weet dit meestal wel te verbloemen. Al met al een toffe plaat!

4*

De tipperbeoordeling:

4,13* - 16,5 / 04 / 02 - AOVV
4,00* - 16,0 / 04 / 02 - Masimo
3,80* - 07,6 / 02 / 04 - hoi123
3,80* - 15,2 / 04 / 02 - kobe bryant fan
3,70* - 03,7 / 01 / 05 - niels94
3,53* - 10,6 / 03 / 03 - Misterfool
3,42* - 13,7 / 04 / 02 - chartsmaster


De gebruikerbeoordeling:

4,18* - 16,7 / 04 / 02 - chartsmaster
4,13* - 12,4 / 03 / 03 - Misterfool
4,00* - 00,0 / 01 / 05 - Masimo
3,87* - 11,6 / 03 / 03 - AOVV
3,70* - 14,8 / 04 / 02 - hoi123
3,58* - 21,5 / 06 / 00 - niels94
2,30* - 02,3 / 01 / 05 - kobe bryant fan

Ik hoop vandaag of morgen nog Absence van Dälek te kunnen doen, en later deze week de twee overige tips. Ik weet dat ik daarmee de deadline eigenlijk overschrijd, maar het was lastig omdat ik het ook erg druk heb gehad met het werk.

Excuses, excuses..