Ah, ik had Chuck Berry toegevoegd, maar ik gaf toen al aan sterk te twijfelen tussen Chuck Berry en Elvis Presley. Prima dat je die hebt vervangen dus, zolang één van die twee maar in de lijst staat.

Als dat betekent dat Captain Beefheart weer terug in de lijst komt, dan zeg ik: doen

Een goeie keuze, Elvis terug.

Hij was misschien een commerciële jongen die vaak herinnerd wordt aan zijn 'vadsige' jaren '70 in een wit pak dat al zijn vellen bij elkaar moest houden en waar menigeen nu nog een beetje van moet griezelen.

Maar Cabeza heeft gelijk: zijn invloed is enorm geweest. De helft van de Amerikaanse artiesten (geboren in de jaren '40) die Elvis in de jaren '50 als jong broekje geweldige rock & roll hebben zien maken, kiest voor Elvis als de artiest die hen het meest heeft beïnvloed.

Zeker, de Amerikanen hadden net TV en Elvis wist daar dankbaar en veelvuldig gebruik van te maken. Maar heel veel 'toekomstige artiesten' zagen allemaal Elvis op TV en gingen uit hun dak, de rock zou ook hun leven gaan beïnvloeden. Hij was in zekere zin ruig, was zeker niet zedig en al helemaal niet onomstreden. Veel kerkgangers zouden hem toen graag geband willen zien.

Maar uiteindelijk is Elvis zelfs onlosmakelijk een deel van de Amerikaanse cultuur geworden, waar menig artiest dus achteraan is gaan lopen. Een terechte keuze.

He, he, eindelijk, daar is 'ie dan.

Als iemand rock 'n roll heeft gemaakt tot wat het is en heel veel geweldige rock 'n roll heeft gemaakt dan is het Elvis Presley wel. Kijk alleen even naar deze verzamelbox met fantastisch werk uit de jaren '50:
Elvis Presley - The King of Rock 'n' Roll: The Complete 50's Masters (1992)

En naar deze verzamelbox uit de jaren '60:
Elvis Presley - From Nashville to Memphis: The Essential 60's Masters (1993)
Deze is in kleiner formaat opnieuw uitgegeven en voor een spotprijs nu te koop, alles geremastered.

En let op: op deze bomvolle geweldige boxen staat geen gospel- en filmmuziek. Alleen het beste studiowerk uit die tijd.

Dan over de jaren'70, Musician boven mij maakt van Elvis direct een griezel.
Ook daarvan is recent zo'n box verschenen en wij vielen hier van onze stoelen hoeveel studioalbums en singles hij nog heeft opgenomen en hoe goed dat allemaal niet was. Eigenlijk een beetje een 'vergeten' periode door al die live optredens in met name Las Vegas. Hij scoorde trouwens nog heel wat hits, ook in de top 10 van the UK & USA.
Overigens maakte hij uit eigen beweging begin jaren '70 twee van zijn beste en meest succesvolle albums.

En bovenal: de stem van die man! Het maakt bij wijze van spreken niet uit wat hij zingt, het klinkt toch fantastisch. De man met de mooiste stem, voorbeeld voor zovelen, die de heupen los kreeg, die generaties los maakte en hun ouders in shock achter liet, die man hoort bij de meest invloedrijke 17.

Bedankt Cabeza Borradora!

Tsja Elvis Presley is zeker wel gerechtvaardigd in deze lijst, als eerste echte popster. Ook muzikaal is hij zeker invloedrijk geweest. Pijnpunt blijft wel dat hij natuurlijk mede tot zo'n grote popster is uitgegroeid omdat ie blank was...

Om terug te komen op CB's opmerking over Afrika Bambaataa: ik vind ook zeker dat hij deze lijst hoort, mss nog wel meer dan Public Enemy, al vertegenwoordigen ze allebei verschillende takken van de hiphop. Hij is iig een belangrijke invloed geweest voor zowel de hiphop als de dance, al ben ik het er niet mee eens dat ie invloedrijker is geweest voor de dance dan Juan Atkins en consorten...

Titmeister zegt weer zeer zinnige dingen. Elvis is verre van mijn idool (ik ben meer aanhanger van een bepaalde line van Chuck D waar ook John Wayne in betrokken wordt... ).

Afrika Bambaataa is natuurlijk ook een naam die hier wel aan toegevoegd kan worden, maar toch vind ik P.E. nog steeds -daarnaast eventueel- in de lijst horen. Grandmaster Flash zou er ook in kunnen (o.a. voor het "uitvinden" van scratchen). Maar dan zou je ook gelijk Doug E. Fresh voor het beatboxen erin kunnen zetten. En Gil Scott-Heron / Last Poets voor MC-ing en mogelijk Dr. Dre voor de vercommercialisering / popularisering van hiphop (al heeft P.E. daar natuurlijk ook een stap voor gemaakt). De lijst zou dan weer teveel hiphop bevatten.

Toevoegingen / verwijderingen blijven toch discutabel. Ik had overigens wel een korter verblijf van CSNY verwacht.

Zullen we anders gewoon de leest door Tit laten samen stellen?

Maar ook jij zegt hele zinnige dingen. Gil Scott-Heron/The Last Poets hoort erin voor de rap. DJ Kool Herc, Afrika Bambaataa of Grandmaster Flash voor het instrumentale gedeelte van de hiphop. Dr. Dre of Public Enemy omdat ze de sound van hiphop hebben gemaakt tot wat het vandaag de dag is. Vergelijk Public Enemy/Dr. Dre en Grandmaster Flash eens met hedendaagse hiphop en de invloed van de twee eerstgenoemden is overduidelijk. Drie hiphop-artiesten lijkt me overigens echt niet te veel voor deze lijst. Sterker nog, als de muziek zich zo blijft ontwikkelen als nu dan zou de lijst over tien jaar een stuk of vijf à zes hiphop-acts bevatten.

Dezelfde vergelijking als bij Public Enemy/Dr. Dre vs. Scott-Heron en Kool Herc geldt voor de pioniers van dance (Detroit techno en Chicago house) vergeleken met o.a. Kraftwerk en ook voor de pioniers van metal (Black Sabbath) vergeleken met de pioniers van heavy metal/hard rock (Led Zeppelin of nog eerder The Who/The Kinks). Detroit techno/Chicago house, Black Sabbath of Pub;ic Enemy/Dr. Dre zijn nog vergelijkbaar met de muziek van tegenwoordig, terwijl de stap van LZ, Kraftwerk of DJ Kool Herc naar de hedendaagse muziek te groot is om de tussenstappen te negeren.


De toevoeging van CB vindt ik dan helaas wat minder belangrijk. De vervanging van Elvis voor Chuck Berry is slecht een accentverschil. Chuck Berry was commercieel net iets minder groot en Elvis was muzikaal net iets minder "anders". Het is zeker geen slechte toevoeging, maar het had beter gekund met het ontbreken van een aantal zeer belangrijke artiesten (met name VU) en de aanwezigheid van een aantal behoorlijk minder belangrijke artiesten (met name CSNY).

Misschien is de tendens alweer gekeerd maar de afgelopen 2 a 3 jaar heeft zowat elk groot/commercieel hiphop artiest wel een dance single of dance album gemaakt. Over welke evolutie heb jij het dan?

Ik snap je keuze heel erg goed, ben zelf ook geen Elvis liefhebber, en hij was zeker beinvloed door, maar hij is wel degene die tot op de dag van vandaag HEEL veel artiesten heeft beinvloed, en daar gaat het om in deze lijst. Of Elvis nou wel of niet zelf schreef... Hij staat hier echt op zijn plaats.

Waarom? Ze staan er nu toch pas voor een 2e ronde in?

Ik geef toe hier tot een minderheid van users te behoren die graag nog een oog wil hebben voor alle ontwikkelingen die hebben geleid tot beïnvloeding van andere artiesten, de maatschappij en toch ook in relatie met verkoopcijfers.

Dat wordt dan misschien een kip-ei verhaal, maar ik zou het het beste met een Pink floyd album kunnen uitleggen. De psychedelica van The Piper at the Gates of dawn VS The Dark side of the moon.

Het uitbrengen van The Piper ... en de psychedelische muziek in het tijdperk Barrett die hier wordt voorgeschoteld was eigenlijk uniek, heeft voor een kleine revolutie gezorgd en heeft ook zeker andere artiesten beïnvloed.

Maar waarschijnlijk toch wel minder dan The Dark side of the moon. De laatste heeft ongetwijfeld meer artiesten en kopers van muziek beïnvloed. Niet omdat het album als werk zoveel revolutionairder was dan The Piper... maar gewoon omdat het veel meer is verkocht en dus meer mensen heeft bereikt.

Dat is ook de reden dat Elvis zo populair werd, hij was veel te zien en veel mensen kochten zijn singletjes.
Ik denk dat je daarom bij de samenstelling van dit overzicht ook wel rekening moet blijven houden met de impact van de muziek en artiest in z'n algemeenheid.

Ja, en dat Elvis dan blank was pffffff. Het zijn haast van die Calimero opmerkingen. Hij kan daar A) ook niets aan doen en B) heeft hij toch wel hard moeten werken om zijn status te bereiken.

Er is in de niet blanke muziekwereld ook hele goede muziek gemaakt, revolutionaire muziek ook en een deel van de artiesten staat dan ook terecht in dit overzicht. Maar misschien is het wel waar dat de rock & roll en rockmuziek gedomineerd werd/wordt door blanke artiesten met veel blanke kopers. Maar dat maakt de beïnvloeding van anderen er niet meer of minder van.

De artiesten die Principal2000 heeft genoemd doen er ongetwijfeld allemaal toe, maar aan de andere kant denk ik toch dat (blanke en oudere, om daar dan toch bij te blijven) kopers van rockmuziek alles m.b.t. hiphop e.d. volledig links laten liggen. Ongeacht de ontwikkelingen in dat genre.

Dat betekent dat je een evenwichtig overzicht moet krijgen van het lijstje van 17 waar mee wordt gewerkt. En in dat kader is het m.i. ook terecht dat CSNY daar gewoon bij staan.

Beste musician, van iemand van 49 had ik toch meer maatschappelijk besef verwacht. In de jaren '50 was verschil tussen blanken en zwarten nog immens, zeker in de USA. Mijn opmerking dat Elvis zo'n grote ster kon worden, omdat ie blank is, heeft absoluut niks met Calimero-gedrag te maken (ik zou niet weten hoe dat kan, ik ben zelf ook blank)...

Het feit is dat de meeste rock & roll-pioniers zwart waren en de platenmaatschappijen waren midden jaren '50 naarstig op zoek naar een blank persoon die het nieuwe geluid naar de Amerikanen kon brengen. Tekenend is bv. dat Elvis' versie van Hound Dog een veel groter hitsucces dan die van Big Mama Thornton.

Dat iedereen Elvis nu nog kent, terwijl andere pogingen van de platenmaatschappijen om de rock & roll een wat presenteerbaarder gezicht te geven (Pat Boone, anyone?) is natuurlijk grotendeels zijn verdienste. Echter, het valt niet te ontkennen dat het feit dat ie blank was (waardoor hij gepusht werd door de platenmaatschappij en sterke songwriters als Leiber en Stoller achter zich kreeg) er mede voor heeft gezorgd dat hij een superster werd, en bv. Chuck Berry en Bo Diddley niet...

Maar het is ook zo dat bijna elke grote/commerciële pop en dance artiest wel een samenwerking heeft gedaan met een rappert. Wat jij zegt is uiteraard ook waar en ik denk daarom ook dat, mits er geen rock-/poprevolutie komt, we over tien jaar bijna alleen nog maar hiphop en dance in de hitlijsten hebben staan.

Dit voor de duidelijkheid toch even opmerken:
- Afrika Bumbaataa. (Was dus al wel eerder naar voor gebracht (met een mooie uitgebreide motivatie) door user kemm op p.36. Ik had toen nog maar gelezen tot p.35, was dus toch beter geweest eerst alles te lezen.)
Ik beweer niet dat de invloed van Afrika Bambaataa groter is geweest dan die van Juan Atkins, maar een breedere, genres-overschrijdende invloed heeft gehad. Juan Atkins in deze lijst is voor dansmuziek hetzelfde als Iron Maiden voor metal. Een icoon en trendsetter binnen het genre, maar je doet er andere stromingen binnen hetzelfde gerne mee te kort. Atkins covert binnen de dance de techno, Maiden binnen de metal de NWoBHM. Natuurlijk hebben ze beiden hun invloed wel zien doorsijpelen binnen de andere subgenres binnen hun context, maar niet genoeg om in een lijst van slechts 17 te staan. In het geval voor metal doe je dat met de combi Led Zeppelin (of eventueel Jimi Hendrix) en Black Sabbath, met nog een "punk"-band in de lijst (bv. The Stooges of Ramones) heb je de belangrijkste roots voor alle subgernes binnen de metal, ook die van Iron Maiden of de NWoBHM. Die heb je dus niet noodzakelijk nodig om de basis van het huidige muzikale landschap te duiden.
Om deze namen in te vullen voor de dance laat ik aan de meer gespecializeerden over, maar Kraftwerk lijkt mij alvast onmisbaar (ook weeral omdat ze onmisbaar zijn om enkele subgernes binnen de metal, en andere muziek stromingen te kunnen "rooten"), maar dat Juan Atkins hier niet bijhoort is zelfs voor een leek binnen het genre zoals ik over duidelijk, want ik kan Afrika Bambaataa bijvoorbeeld aan veel meer soorten dansmuziek linken.

-Elvis Presley.
Als het de bedoeling was eerst degene eruit te kieperen waarvan ik vind dat hij er het minst in thuishoort, had ik zeker niet voor Chuck Berry gekozen. Integendeel. Ik heb echter eerst gekeken naar wie er NIET instaat, maar (volgens mij) onmisbaar is, en daarom heb ik voor Elvis gekozen (i.p.v. wat afval op te kuisen). Waarom dan toch Chuck Berry eruit? Het gaat hier om de architekten van het huidige muzikale landschap, niet om wie de rock'n'roll heeft uitgevonden. Ik denk dat het voor ieder weldenkend mens wel overduidelijk is dat de invloed van Chuck Berry in het niets valt bij die van Presley. En 'omdat' hij blank was? Als we voor alle belangrijke genres naar de oorspronkelijke roots moeten, zouden er op 1 uitzondering na (elektronische muziek) ALLEEN maar zwarten in de lijst staan. En wat rock betreft, al is het voor iedereen duidelijk waar de (zwarte) roots liggen, wie kan er hier vijf 'zwarte' rock-groepen aanduiden die de huidige muzikale scene hebben mee vorm gegeven? Waarom moet er dan weer zo nodig een 'zwarte' vertegenwoordiger in? Trouwens, is rock'n'roll niet grotendeels ontstaan door zwarte blues met blanke country te mengen?

- Ik geef de fakkel door aan een jonge, hongerige hond, om het hier tegen de grijze wolven op te nemen (pm gisteren reeds verstuurd aan Don Cappuccino)

Goede toelichting Cabeza Borradora.

Ik geloof niet dat ik je eigen blanke huid ter discussie heb gesteld en waar heb ik ontkend dat er maatschappelijk grote verschillen tussen blank en zwart waren in de jaren '50? Je trekt gelijk mijn "maatschappelijk besef" ter discussie maar dat zijn altijd van die loze conclusies om blijkbaar een eigen gelijk te moeten ondersteunen of een poging om een ander onderuit te halen.


Ja, maar zegt dat iets over de prestaties van Elvis of Big Mama Thornton? Ongeacht achtergronden en motieven kan toch niet anders dan worden geconcludeerd dat Elvis meer invloed heeft gehad.


Ja, dat ligt toch erg lastig met de bewijslast. Waarom zou de ene platenmaatschappij iets wel kunnen en de andere niet? Daar bestaat toch in ieder geval altijd nog zoiets als concurrentie, ook ten tijde van Elvis. Dat heeft met huidskleur weinig te maken. Maar concurrerende platenmaatschappijen hadden ook geen blank antwoord op het ijzersterke succes van Elvis.

Mooi betoog CB, maar ik hoef niet perse een zwarte pionier in de lijst te hebben. Rock & roll was geen vermenging van blanke country met zwarte blues. Dat is een fabeltje dat van hoger hand is opgelegd, omwille van de segregatie. Country was van de blanken en blues van de zwarten, terwijl dit in realiteit niet het geval was: beiden muziekstijlen waren al lang met elkaar vermengd en zwarte en blanke artiesten speelden met elkaar. Rock & roll als muziekstijl is dan ook niet eens zo baanbrekend geweest. Het is meer de popcultuur daaromheen die baanbrekend is geweest. Dit kwam ook mede door de technologische (transistorradio, tv, lp-speler) en economische vooruitgang die in de jaren '50 werd geboekt, waardoor bv. tieners en nieuwe doelgroep werden voor de popmuziek. Om op het raciale verhaal terug te komen: als je kijkt naar rock & roll, stonden blanke (Bill Haley, Elvis, Jerry Lee Lewis) en zwarte (Chuck Berry, Little Richard, Bo Diddley) pioniers naast elkaar. Essentieel verschil tussen hun muziek was er niet, dat werd alleen vanuit de industrie en regering beweerd, uit racistische motieven. Ik kan prima leven met de switch van CB voor Elvis, alleen ik wijs gewoon naar het feit dat het commerciële succes van Elvis een dubieuze factor is, omdat iemand als Chuck Berry dat gewoonweg nooit en te nimmer had kunnen bereiken vanwege zijn huidskleur, hoe treurig dat ook is...

Ik vind het aanhalen van de raciale verschillen in de jaren '50 betichten als Calimero-gedrag getuigen van weinig maatschappelijk besef, maar goed, dat is idd een loze discussie.


Het zegt wat over het potentiële succes van een blanke artiest t.o.v. een zwarte in die tijd.


Ik zeg toch ook dat dat de verdienste van Elvis was? Nogmaals, ik betwist niet dat Elvis in de lijst hoort, alleen de bewering dat hij veel invloedrijker is geweest dan bv. Chuck Berry. Het grote verschil tussen de 2 ligt vooral in het supersterdom van Elvis, en zoals ik nu al een paar berichten probeer te betogen, kun je niet ontkennen dat een deel (een deel dus voor alle duidelijkheid, verre van alles) van zijn succes simpelweg kwam door het feit dat ie blank was...

Je duidt het mischien beter, maar het punt blijft hetzelfde. Rock'n'roll is ontstaan door een vermenging van een blanke met een zwarte cultuur. Dus denk ik niet dat 'credits' uitsluitend de zwarte toebehoren.



Volledig mee eens dat Chuck Berry niet dezelfde mogelijkheden heeft gehad, maar om dan ook meteen daarom de commerciele successen van Elvis dubieus te noemen vind ik wel wat ver gaan.
Natuurlijk kan er nooit genoeg op gewezen worden dat Elvis niet de enige is die aan de basis ligt van die muziek, daar behoort inderdaad ook Chuck Berry genoemd te worden, maar net zo goed een Little Richard, Bo Diddley en Fats Domino.
Maar de stempel die Elvis heeft achtergelaten op de hedendaagse muziekscene trachten te bagatelliseren is net zo goed geschiedenis vervalsing als beweren dat hij de rock'n'roll heeft uitgevonden.

Ik noem de commerciële successen van Elvis niet dubieus, maar ik noem het dubieus om het noemen als factor om in de lijst te komen, vanwege bovengevoerde argumenten. Feit is dat hij natuurlijk een icoon was in de rock&roll, niet eens zozeer vanwege de muziek, maar vooral vanwege uiterlijk, uitstraling en performance. Muzikaal gezien zou ik misschien een andere naam noemen, maar de andere dingen rechtvaardigen de keuze om Elvis erin te zetten meer dan voldoende. Ik bagatelliseer dus niks hier

Wat Lukas eerder over de eventuele aanwezigheid van vrouwen in de lijst gezegd heeft kan je ook prima toepassen op de Elvis vs. Chuck Berry discussie hier:



Aangezien ik deze bredere visie deel met Lukas vind ik de wijziging Berry --> Elvis zo gek nog niet, al staan er wel wat mindere broeders in de huidige lijst die ik er persoonlijk eerder uitgehaald zou hebben.

Tsja, misschien heb ik de spelregels niet goed begrepen... of gevolgd.

Daar zijn geen regels over. Het is juist wel logisch op een stijlgenoot van je entry eruit te kieperen. Als je Juan Atkins bv. eruit had gegooid, was rock & roll oververtegenwoordigd en dance niet vertegenwoordigd...

Gezien de titel lijkt me de minder brede visie logischer. Ik interpreteer de lijst als een soort ode aan het "anders klinken". Wie hebben de muziekscene veranderd en vormgegeven door anders te klinken? En niet door bijvoorbeeld jezelf anders te presenteren, anders te kleden of andere media te gebruiken, etc. Daarmee wil ik niet zeggen dat ik het belang van de overige zaken niet inzie, sterker nog, ik ben het volledig eens met de quote van Lukas. Maar in deze lijst wil ik het houden op veranderingen door anders te klinken. Madonna - om maar even een voorbeeld te noemen - heeft veel voor de vrouwelijke muzikant betekent door een vrouwelijk commercieel succes te zijn en de onafhankelijkheid van de vrouw duidelijk te propageren. Dat heeft een enorme invloed gehad op de muziekscene, maar Madonna is niet de grootste ode aan het "anders klinken".

Hiermee wil ik niet zeggen dat Elvis niet in de lijst hoort, want Elvis klonk - samen met o.a. Chuck Berry - uiteraard wel anders en heeft ook door anders te klinken de muziekscene veranderd. Chuck Berry en Elvis vind ik redelijk inwisselbaar in deze lijst, beiden staan absoluut hun mannetje in de lijst.

NB: Het woord "anders" moet je relatief zien. Bijna iedereen in deze lijst heeft zijn sound wel van anderen gejat, maar het gaat er uiteindelijk om of het anders was vergeleken met het gangbare.

Ik heb de vraag gekregen van Cabeza Borradora om vandaag een artiest er in te zetten en er een uit te halen. Daar heb ik even over nagedacht en we komen hier uit:

Laten we beginnen met de afvaller. Dit is CSNY. Het is een geweldige groep die een van mijn favoriete albums hebben gemaakt (Déja Vu) maar ze zijn helemaal niet invloedrijk. Ik zie deze groep vooral als 4 geweldige songschrijvers die bij elkaar kwamen. De invloeden zijn voornamelijk op kleine schaal te vinden, een huidige is bijvoorbeeld Fleet Foxes.

En dan nu wie er in komt. We gaan naar Duitsland en de Krautrock. We gaan het hebben over Can, dames en heren. Een band die door de grote massa nooit is omarmd maar door de muziekliefhebbers extreem wordt gewaardeerd. Hun invloed in het huidige muzieklandschap is overduidelijk te vinden, ze zijn echt de aansteker geweest van verschillende genres. Onder andere progressieve rock, post-punk en toch ook zeker de dancemuziek.

De progressieve rock hoor je omdat Can niet bang was voor experimentaties en ingewikkelde stukken. De post-punk is te horen door het minimalisme van sommige stukken. De dancemuziek komt voor mij voornamelijk door Jaki Liebezeit. Waarom heb je een drumloop nodig als deze man 18 minuten dezelfde groove kan spelen! Die repetitie hoor je ook terug in dancemuziek, Aumgn van Tago Mago werd bijvoorbeeld door middel van tapeloops gemaakt. Yes we can!


Dus dit is nu de lijst:

1. Can, 2. Miles Davis, 3. Juan Atkins, 4. Kraftwerk, 5. Elvis Presley, 6. Billie Holiday, 7. Bob Marley, 8. Joy Division, 9. Black Sabbath, 10. Discharged, 11. Bob Dylan, 12. Thelonius Monk, 13. Fela Kuti, 14. James Brown, 15. Robert Johnson, 16. Public Enemy, 17. The Beatles

Dat vind ik toch te veel eer voor Can hoor...

Wat betreft het "klinkt anders"-gedeelte kan je ze er zeker in zetten. Maar qua invloed op de huidige muziekscene? Tja, ik ben geen kenner, maar ik vind het toch ietwat dubieus...

Waarom Can en niet de Velvets? Die keuze begrijp ik echt niet. De Velvets kunnen bovendien op wat meer draagvlak rekenen.

CSNY 'helemaal niet invloedrijk' noemen, is niet zo'n hele verstandige uitspraak (doe nog maar eens wat research en zie o.a. de eerdere berichten uit deze topic). Ben het er wel mee eens dat ze niet invloedrijk genoeg zijn. De keuze was, als ik het goed heb begrepen, ook gemaakt om Hollies, Byrds, Buffalo Springfield en de vier solo min of meer onder één overkoepelende naam op te nemen in de lijst. Dan heb je het toch over een behoorlijke invloed.

Can

Opzich vind ik dat een goedekeuze, en die invloed zal er zeker zijn.
Toch twijfel ik aan de mate waarin zij invloed rijk waren. Zoals je zelf al schrijft word de band niet omarmd door de massa, wat ook helemaal niet hoeft. Maar het is toch vrij onbekend, om dat zo te zeggen. Over dance en post-punk weet ik het niet hoor..

Maar goed, wel beter dat CSNY er nu uit is, welke helemaal niet zo'n grote invloed hebben gehad(denk ik), het is nou niet echt dat ze iets totaal nieuws aan de muziek scene van toen toevoegde.

Can/Velvet Underground.. dan had ik voor de VU gegaan, want ik denk dat Can zonder een band als de VU(welke natuurlijk al rond '66 "ontstond") geen bewegingsruimte zou hebben gehad..

EDIT: Wat Stijn dus zegt over CSNY overkoepelt de gedachten om de band er in te zetten natuurlijk beter. Maar die gedachte is een beetje weg geraakt op pagina's die vrijwel niemand meer zal lezen.. Dus als je nu de naam CSNY ziet dan snap ik dat er enige frons op het voorhoofd kan verschijnen, zeker in zo'n lijst.

Postpunk en dance hebben hun wortels niet bij Can gehaald. Ik heb het wel eens dat Can belangrijk was voor de progressieve rock maar hun invloed is heden te dage toch wel vrij beperkt.
VU was mij ook een betere keuze.

Van welke genres dan wel, Titmeister? Blues vormt (samen met de country) toch duidelijk de basis van de rock'n roll. Overigens was blues voordien nauwelijks bekend bij het blanke publiek, dat gebeurde pas na de doorbraak van de rock'n roll.
Het succes van Elvis had niet zozeer te maken met het feit dat hij blank was (overigens werkte hij samen met zwarte muzikanten), maar vooral met het beleid van zijn manager Colonel Parker die hem liet tekenen bij een major (RCA). Volgens velen was Parker (hij was overigens illegaal in de VS en was zelfs geen kolonel) vooral op uit om zoveel mogelijk te profiteren van Elvis' talenten. Voordien was Elvis werkzaam bij Sun, het label waar de rockabilly ontstond (met verder ook o.a. Jerry Lee Lewis, Carl Perkins ...).
Chuck Berry, Buddy Holly, Little Richard en Jerry Lee Lewis waren in de jaren '50 bijna zo succesvol als Elvis maar konden zich na 1959 om uiteenlopende redenen niet meer handhaven itt. Elvis die na zijn legerdienst een geslaagde come-back maakte om na 1963 door The Beatles te worden onttroond.

Black Sabbath was mijn eerste keus maar die staat er gelukkig al in. Daarna ging het tussen Glenn Branca en Can. Toen was de keuze snel gemaakt.

The Velvet Underground heb ik niet gekozen omdat ik niet genoeg weet over deze band en er niet genoeg van ken. En ik denk dat VU er aan het eind in staat. Can ken ik al een stuk langer en ik heb veel gelezen over de Krautrock enzovoort.

Metalbands stonden ook in mijn lijstje maar die waren meer invloedrijk voor een bepaald subgenre.


Ik geef de beurt trouwens door aan Tha)Sven.