Dat inderdaad zo, The Beatles stonden op splitten maar dat Phil Spector het geluid van Beatles heeft bepaald is totaal onwaar, ze hadden al vanaf hun eerste album in 1963 een eigen geluid. Phil Spector bepaalde wel het geluid van bv. Ronettes, Crystals en later zelfs Ike & Tina Turner maar Beatles stonden daar ver vanaf.
Ramones hadden ook al een eigen geluid voor Phil Spector producer van hen werd, hij maakte hun sound enkel wat toegankelijker.

Qua thematiek heb je absoluut een punt. Wat betreft gitaargeluid klinken de vroege Deep Purple platen mij al meer als metal in de oren, al is Black Sabbath ontegenzeggelijk 'heavier'.
Maar laat ik niet zo arrogant zijn om me hier op te werpen als expert op het gebied van hard music.

Itchy bedankt voor de nominatie, goede toevoeging ook, Brian Eno. Bovenop alle genoemde verworvenheden van de man wil ik nog even toevoegen dat Eno een van de weinige muzikanten is waarvan ik een interview kan lezen zonder me te ergeren aan de clichés/onzin die muzikanten meestal kleppen. (Muzikanten zijn vaak nog erger dan voetballers in interviews, omdat voetballers tenminste zelf weten dat ze weinig zinnigs te zeggen hebben. Eno is een verfrissende uitzondering op die regel.)

Ik weet denk ik wel wie ik aan de lijst wil toevoegen en ook aan wie ik het stokje wil toevoegen, maar om het topic overzichtelijk te houden wacht ik netjes tot morgen met het schrijven van mijn stukje.

Deep Purple en nog meer Led Zeppelin stonden inderdaad aan de basis van hardrock maar Black Sabbath voegde ook de occulte sfeer aan toe gekoppeld aan de karakteristieke zware gitaarriffs, ingrediënten die kenmerkend zijn voor metal.

Mooi lijstje wordt het zo. Brian Eno is ook een held van mij.

Phil Spector vind ik ook wel een verrassende keuze, maar dan vooral vanwege zijn wall of sound en de bijbehorende meisjesgroepen. Overigens is het ontstaan van die groepen nou niet echt een verdienste van hem, die waren er in de jaren '50 ook al - de doo wop muziek zat er vol mee. Maar het is wel goed dat ook de pure popmuziek een plaatsje krijgt in deze lijst. Zelf had ik ook al het beroemde schrijverstrio van Motown in gedachten.

Onweerwolf kan wegens omstandigheden morgen niemand toevoegen, de eerste die zich meld mag in zijn plaats.

Of organisator R&P?

Goede keuze; prima!!

Whoop whoop! Ik zal vanmiddag een artiest vervangen (ik heb al veel ideeën, maar nog geen definitieve keus).

- aERodynamIC
- Joy4ever
- AOVV
- El Ninjo
- titmeister
- Reijersen
- Masimo
- Herman
- sxesven
- thelion
- Deric raven
- Itchy
- Sandokan (vandaag)
- R&P (vandaag)

En je mag artiesten opnieuw de lijst instemmen.

En de lijst:

1. Velvet Underground 2. Jerry Lee Lewis, 3. Public Enemy, 4. Kraftwerk, 5. Prince, 6. Brian Eno, 7. Bob Marley, 8. Woody Guthrie, 9. Sam Cooke, 10. Jimi Hendrix, 11. Juan Atkins, 12. David Bowie, 13.Black Sabbath, 14. James Brown, 15. Robert Johnson, 16. The Stooges, 17. Phil Spector

Ik heb de bewuste uitzendingen van DWDD niet gezien, maar eerlijk gezegd is het me een raadsel wat Jerry Lee Lewis tussen deze namen staat te doen. Prima pianist, leuke muziek, maar ik heb nog geen enkel goed argument gehoord waarom hij tussen deze 17 zou moeten staan. Bovendien lijkt de ontwikkeling van de rock 'n' roll me al door andere namen aan bod te komen. Enfin, exit Mr Great Balls Of Fire dus, nu hopen dat ik geen kogel in mijn borst vang.

Wat mijn eigen nominatie betreft: Het viel me op dat er nog geen echte jazznaam staat in de lijst. Nu wordt er vaak een strikt onderscheid gemaakt tussen pop en jazz, maar dat is gedeeltelijk kunstmatig. Bovendien is uit die hoek zoveel de popmuziek binnengesijpeld, dat er eigenlijk wel één grote jazznaam in het rijtje hoort te staan, vind ik.

Aldus verwelkomen wij in de lijst: de heer Miles Dewey Davis III, beter bekend als Miles Davis.

Niet eens een van mijn persoonlijke favorieten, eerlijk gezegd. En waarschijnlijk zijn er een hoop onbekendere jazzmuzikanten die innovatiever waren, of subjectief beter, of hipper om hier te noemen. Toch denk ik dat Davis bij uitstek de man is om de invloed van jazz op de popmuziek hier te vertegenwoordigen. Van zijn werk met de bebopstroming rond Charlie Parker in de jaren veertig, langs zijn pionierswerk in de modale jazz en cool jazz in de jaren vijftig en zijn rol in de ontwikkeling van fusion en crossover in de jaren daarna... Zijn loopbaan laat mooi zien hoe de popmuziek in loop der jaren is beïnvloed door jazzmuzikanten, van notenneukende gitaarsolisten tot psychedelische drugskikkers, van scheurende blazers in de soul en funk tot zalvende blazers in de meest tamme loungemuziek.

De neiging bestaat bij dit soort lijstjes om te gaan voor de meer obscuur gebleven vernieuwers, maar in dit geval maakt juist de populariteit van Davis, als veruit de meest algemeen bekende instrumentale jazzspeler, hem zo geschikt voor deze lijst. Hij geldt als ideale instapmuzikant, van waaruit iemand verder op onderzoek uit kan gaan naar Charlie Parker, John Coltrane, Herbie Hancock (de laatste twee beide zo'n beetje ontdekt door Miles Davis), of alles van Keith Jarrett tot The Mahavishnu Orchestra. Zijn werk met popmuzikanten als Prince bevestigt dan alleen maar zijn rol als sleutelfiguur in de naoorlogse muziek.

Daar komt nog bij dat Davis geldt als zwart stijlicoon en zelfstandige geest, die waarschijnlijk veel heeft bijgedragen aan het culturele tijdsbeeld en het zelfbewustzijn van zwarte muzikanten. Wat mij betreft is Miles Davis de meest logische toevoeging aan ons lijstje, maar het debat is hierbij weer geopend:

1. Velvet Underground 2. Miles Davis, 3. Public Enemy, 4. Kraftwerk, 5. Prince, 6. Brian Eno, 7. Bob Marley, 8. Woody Guthrie, 9. Sam Cooke, 10. Jimi Hendrix, 11. Juan Atkins, 12. David Bowie, 13.Black Sabbath, 14. James Brown, 15. Robert Johnson, 16. The Stooges, 17. Phil Spector

Ik geef het stokje door aan een user wiens bijdragen ik altijd graag lees, al komen we elkaar niet veel tegen. Ik denk dat zijn smaak ook wel een ander licht kan laten schijnen op de lijst: Take it away, Chameleon Day!

Ik wilde Miles Davis ook al toevoegen. Nu ga ik nog wat langer nadenken. Ik weet wel wie ik er uit ga halen maar heb nog geen passende vervanger. Ik heb wel een aantal goede vervangers, maar niet voor de artiest die ik eruit wil halen, klinkt vaag: wordt straks hopelijk duidelijker.

Misschien trouwens een idee om de kerstdagen over te slaan of als één dag te tellen, ik weet niet of mensen de tijd hebben om hele stukken te schrijven tussen de gourmetschotels door?

Edit: Haha, sorry R & P.

Goed idee Sander, na vandaag starten we weer op 27 december. Zou jij dit via de PM tegen Chameleon Day willen zeggen? Dan laat ik het de user weten die ik straks uitkies.

Ha, Miles Davis, goede keuze. Ondanks dat ik niet zo'n jazz-fan ben, was dat voor mij ook een naam die zeker nog in de lijst moest staan.

An sich een excellente keus mijnheer Sandokan, maar waarom niet meteen gekozen voor Satchmo?

Deze man heeft de jazz praktisch uitgevonden en zijn werk met de Hot Five en Hot Seven klinken na ruim 80 jaar (!!!) nog steeds als een klok, waarvoor hulde

Luister vooral eens naar Willie The Weeper (uit 1927), wat een geniale muziek:



Niet voor niets heeft Miles Davis zelf eens over Louis Armstrong het volgende gezegd:

Maar als Pearl Jam er nog in had gestaan, had ik die er linea recta uitgegooid ten faveure van Russolo. Nog steeds de onbegrijpelijkste toevoeging.

@ R&P: Heb Chameleon Day een PM gestuurd.

@ Stalin: Ik vermoedde al wel dat iemand zou aankomen met Armstrong, inderdaad de andere logische keuze uit die hoek, of misschien wel de meer logische keuze. Laat ik maar eerlijk bekennen dat het vooral komt omdat ik de Hot Five en Hot Seven-opnames niet zo goed ken (ik ben wel op de hoogte van hun bestaan en invloed maar heb me er eerlijk gezegd nooit in verdiept). Het nummer wat je plaatst is inderdaad heerlijk, zal het op mijn lijstje zetten voor 2012.

Desondanks denk ik dat de keuze voor Davis verdedigbaar blijft, om redenen die ik al heb beschreven, maar als iemand anders Satchmo wil toevoegen zal ik de eerste zijn om zijn of haar bijdrage met interesse te lezen.

Moeilijk, moeilijk. De leven is zwaar. En ik wilde nog wel Miles Davis in de lijst zetten, maar Sander was me voor. Er zijn gelukkig veel artiesten waarvan ik vind dat ze in de lijst moeten. Bob Dylan zie ik liever in de lijst dan Woody Guthrie, Robert Johnson mag er wat mij betreft uit voor Muddy Waters en ook Phil Spector moet wat mij betreft uit de lijst – helaas heb ik geen passende vervanger (hoeft weliswaar niet, maar vind ik zelf wel leuker), ik dacht even aan Dr. Dre.

Er zal van mij worden verwacht dat ik een typische hiphoppioneer, zoals DJ Kool Herc, in de lijst zet, maar dat ga ik niet doen. De eerste DJ’s binnen de hiphop draaiden een vrolijke houseachtige muziek. Dus dan zou ik net zo goed een housepionier in de lijst kunnen zetten. Wat mij betreft zijn Gil Scott-Heron en The Last Poets meer de grondleggers van hiphop, simpel omdat zij begonnen zijn met een speciale vorm van rappen (spoken word). En niet alleen omdat ze praten over drumbeats (ook zoiets typisch voor hiphop), de teksten vind ik namelijk ook zeer vergelijkbaar met de teksten van bijvoorbeeld Public Enemy en N.W.A.. Het nadeel van Gil Scott-Heron in de lijst zetten is dat later de keuze niet goed begrepen wordt (Gil is toch een soulzanger?) waardoor hiphop uiteindelijk uit de lijst verdwijnt (Sam Cooke mag blijven, Gil gaat eruit). The Last Poets vind ik vervolgens niet invloedrijk genoeg, te klein, om in de lijst te zetten. En zo blijft de keuze lastig.

Opnieuw dacht ik eraan om Dr. Dre in de lijst te zetten. Niet voor Phil, maar voor Public Enemy. Dr. Dre is iets eerder begonnen dan de heren van PE (in 1980 met World Class Wreckin' Cru) en is zowel van belang voor de gangsterrap (in combinatie met maatschappijkritische teksten) als de gehele westcoastsound binnen de hiphop. En daarnaast is hij ook nog eens zakenman: eigenaar van een platenlabel, ontdekker van talent en brenger van de eerste, belangrijke, geaccepteerde blanke rapper: Eminem. Maar zet je graag iemand in de lijst waar je zelf heel erg weinig mee hebt? Ik vind de muziek van Dr. Dre slechts mondjesmaat aantrekkelijk. Zijn albums zet ik alles behalve graag op. Maar daar moet je, als je een artiest in deze lijst zet, niet naar kijken. Ze bestaat namelijk niet uit mijn zeventien favoriete artiesten (dan zou ik J Dilla zeker in de lijst hebben gezet).

Dus ik doe eens gek. Dr. Dre hoort in de lijst. Meer dan Public Enemy. En wat mij betreft mag Gil Scott-Heron in de toekomst ook in de lijst (niet in ruil, maar samen met Dr. Dre) staan. Alleen is het denk ik niet aan een hiphopliefhebber om zowel een grondlegger, als een bepalende artiest in de lijst te zetten. Hiphop is nu eenmaal niet het populairste genre van de site, wellicht plaatst ik ooit nog een lijst met de 10 (of 17) hiphopgrootheden. Voor nu:

1. Velvet Underground 2. Miles Davis, 3. Dr. Dre, 4. Kraftwerk, 5. Prince, 6. Brian Eno, 7. Bob Marley, 8. Woody Guthrie, 9. Sam Cooke, 10. Jimi Hendrix, 11. Juan Atkins, 12. David Bowie, 13.Black Sabbath, 14. James Brown, 15. Robert Johnson, 16. The Stooges, 17. Phil Spector

Ik denk nog even na over de user die ik aanwijs, heb er ook nog wel wat tijd voor.

Dus Davis heeft zichzelf ontdekt?

En weer een goede toevoeging waar ik me in kan vinden!

Tot nu toe zijn het veelal de doorgewinterde MuMe-gebruikers die een artiest mogen vervangen, ik kies ervoor om iemand van de nieuwe lichting (alhoewel, al meer dan 1 jaar lid op de site) een artiest te laten vervangen.

Niels94 wordt het.

Wie is er al geweest (of komt later aan de beurt):

- aERodynamIC (Prince voor The Who)
- Joy4ever (Pearl Jam voor Nirvana)
- AOVV (Robert Johnson voor The Beach Boys)
- El Ninjo (The Stooges voor Sex Pistols)
- titmeister (Juan Atkins voor Blondie)
- Reijersen (Sam Cooke voor Madonna)
- Masimo (Woody Guthrie voor Bob Dylan)
- Herman (Velvet Underground voor Frank Zappa)
- sxesven (Luigi Russolo voor Pearl Jam)
- thelion (Black Sabath voor Metallica)
- Deric raven (Phil Spector voor The Beatles)
- Itchy (Brian Eno voor Luigi Russolo)
- Sandokan (Miles Davis voor Jerry Lee Lewis)
- R&P (Dr. Dre voor Public Enemy)

- Chameleon Day (27 december)
- Niels94 (27 december)

Ehh?

Verder heb ik geen idee of Dr. Dre een goede vervanger is voor Public Enemy, want die muziek is veel te gaaf voor mij. Miles Davis =

Rustig ademhalen Masimo, het was gewoon een mening die ik niet eens uitgevoerd heb. Nogmaals: Muddy Waters is de bekende, populairse blueszanger. Muddy is inderdaad slechts een opvolger, maar Muddy heeft direct artiesten als Rolling Stones en Bob Dylan beïnvloed.

Robert Johnson heeft slechts twintig nummers gemaakt (omdat hij zo jong is overleden) en is net als Muddy Waters niet de grondlegger van de blues. Waarom Robert Johnson per se in de lijst en iemand als William Christopher Handy (de uitvinder) niet?

Koek! Ik redeneer ook niet vanuit de grondlegger - goed dat je op wikipedia W. C. Handy hebt gevonden, vrijwel elke gitarist (die z'n weg een beetje richting de blues zoekt) wordt beïnvloed of moet zich laten beïnvloeden door Robert Johnson, meer dan Muddy Waters. Muddy Waters is groots, absoluut, maar qua invloed in vergelijking met zhe king of l eDelta Bloesj? Neen.

Een argument als het aantal nummers er bij halen is al helemaal koek met lul, Roq..

Je gehaat op Woody Guthrie zou ik ergens nog wel kunnen begrijpen, hoewel ik nog volledig achter de keuze sta, maar haten op Robert Johnson doe je verkeerd.

Ik vond dat er blues in de lijst moest worden gepompt, en dan is het bij mij kiezen tussen Robert Johnson en Howlin' Wolf. Die tweede had ook niet misstaan in de lijst, trouwens. Maar goed, de lijst blijft gebaseerd op onze meningen, dat maakt het zo mooi.

Al spreek ik de grondlegger van dit topic niet graag tegen..

Ten eerste heeft het niks met haat te maken. Ten tweede dat van de bluesoprichter is algemeen bekend.

Robert Johnson is van invloed op de Delta blues maar waarom een subgenre kiezen van een niet al te groot (op MuMe dan) genre? En je kunt ook een andere invloedrijke bluesgitarist noemen (wel opgezocht): Blind Lemon Jefferson die wederom eerder zijn dan Robert Johnson. Maar goed, ieder zijn keus. Ik zou voor een klein genre toch eerder gaan voor de grote namen (Howlin' Wolf kan inderdaad ook prima) dan voor een artiest die maar heel weinig muziek op zijn naam heeft staan (is voor mij wel degelijk van belang, maar goed iedereen benadert de lijst toch weer anders).

ALS ik voor dit topic aan de beurt kom, gaat P.E. linea recta weer terug de lijst in. Die hebben veel meer impact gehad dan Dre (vind ik). De productie van The Bomb Squad is nog steeds veel meer revolutionair dan die van Dre (alhoewel ook een topproducer). Waren ook voorlopers met muziek digitaal aanbieden. Witte geaccepteerde rappers voor Eminem: MC Serch en House Of Pain.

Maar goed, P.E. sneuvelt ten koste van Dre...

Ik wist al dat iemand over eerdere witte rappers zou beginnen, daarom zei ik ook: belangrijke (naast geaccepteerde). House of Pain heeft een hitje gehad, feest, MC Serch kent de gemiddelde inwoner van de aardbol niet.

En dat PE meer invloed heeft dan Dr. Dre (en dan dat 'vind ik') vind ik ( ) maar erg raar. Dr. Dre is echt de grootste artiest (daar gaat het trouwens niet alleen om) van de twee. Een grotere aanhang, belangrijker binnen de cultuur (denk aan de G-Funk) en vernieuwender. Want wat PE deed was er al. Maatschappijkritiek is er al heel lang. Ik hoef niet eens terug te gaan naar grondleggers. Gewoon twee muziekpioniers als Gil Scott-Heron en Dylan noemen is al genoeg. En vergeet ook niet dat het hier om een poplijst gaat.

Nogmaals: dit is niet de lijst met eigen favorieten (de meeste weten dat ik helemaal niks met de muziek van Dr. Dre heb) maar een meer algemene lijst met artiesten die de muziek hebben gevormd. Anders hebben gemaakt. Creatieve denkers.

Trouwens: ooit al iemand gezien met een Public Enemy-headphone?

Je beseft dat die weinige muziek Robert Johnson tot een van de grotere artiesten uit de historie van de muziek hebben gemaakt? Waar ik overigens deze lijn die ingetrokken wordt ook een 'klein genre' genoemd wordt, niet helemaal, veel genres vloeien vanuit blues, 't lijkt mij een redelijk essentieel genre. Juist Robert Johnson zou voor die grote naam zorgen die het genre zo perfect weerspreekt.

Het argument dat Blind Lemon Jefferson vroegâh was raakt kant noch wal, want ik zoek absoluut niet naar de meest vroege bluesgitarist. Punt is: er zijn zo bizar veel gitaristen beïnvloed door Robert Johnson, die als het ware een soort functie als boegbeeld hanteert in het genre.

Nou ja...