Muziek / Muziekgames / Classic Albums (1997-2000)
0
geplaatst: 26 februari 2013, 10:19 uur
Zo hierbij mijn top 10:
1. The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1967)
Wisselt vaak af met Abbey Road als mijn favoriete Beatles album.
Dit album bevat klassieker als A Day In The Life, Lucy In The Sky en She's Leaving Home
2. The Beach Boys - Pet Sounds (1966)
Veruit het beste Beach Boys album dat zich kan meten met het beste van The Beatles.
Hierop staat natuurlijk het overbekende God Only Knows op dat ik een van de beste nummers ooit vind.
3. The Doors - The Doors (1967)
Misschien wel het beste debuut ooit, met schitterende nummers als The End, The Crystal Ship en veel meer.
4. The Jimi Hendrix Experience - Electric Ladyland
Natuurlijk mag Jimi niet ontbreken in de lijst en met de 4e plaats mag hij tevreden zijn.
Dit vind ik zijn beste album met een kleine voorsprong op Are You Experienced?
5. The Beatles - The Beatles (The White Album)
Erg gevarieerd album van de heren. met topnummers als Back In The U.S.S.R, While My Guitar Gently Weeps en het mooie Dear Prudence.
Mag eigenlijk in geen een lijst ontbreken.
6. The Rolling Stones - Beggars Banquet
Met de klassieker Sympathy For The Devil maar is lang niet het enige mooie van het album nee nee je hebt nog Street Fightning Man, Stray Cat Blues, Jigsaw Puzzle enz.
7. Boudewijn de Groot - Voor de Overlevenden
Voor mij het beste NL talige album dat er is met ook het beste NL talige nummer dat er is namelijk Verdronken Vlinder.
Ook bevat het het overbekende Testament, het carnavaleske Het Land Van Maas En Wal en het mooie Naast Jou
8. The Doors - Strange Days
Iets minder dan het debuut maar het blijft een heerlijke plaat met klassiekers als People are Strange, Love Me Two Times en When The Music's Over
9. The Kinks - Something Else
Voorbeeld hoe je goede pop moet maken, nummers als Waterloo Sunset, David Watts en Death Of A Clown horen bij het beste wat popmuziek ons te brengen heeft.
10. The Beatles - Revolver
Beetje saai om 3x Beatles in een lijstje te stoppen maar wat moet je anders als ze zo'n geweldige platen hebben gemaakt.
Nummers als Taxman, Eleanor Rigby en Tomorrow Never Knows horen bij de beste nummers van de Heren.
1. The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1967)
Wisselt vaak af met Abbey Road als mijn favoriete Beatles album.
Dit album bevat klassieker als A Day In The Life, Lucy In The Sky en She's Leaving Home
2. The Beach Boys - Pet Sounds (1966)
Veruit het beste Beach Boys album dat zich kan meten met het beste van The Beatles.
Hierop staat natuurlijk het overbekende God Only Knows op dat ik een van de beste nummers ooit vind.
3. The Doors - The Doors (1967)
Misschien wel het beste debuut ooit, met schitterende nummers als The End, The Crystal Ship en veel meer.
4. The Jimi Hendrix Experience - Electric Ladyland
Natuurlijk mag Jimi niet ontbreken in de lijst en met de 4e plaats mag hij tevreden zijn.
Dit vind ik zijn beste album met een kleine voorsprong op Are You Experienced?
5. The Beatles - The Beatles (The White Album)
Erg gevarieerd album van de heren. met topnummers als Back In The U.S.S.R, While My Guitar Gently Weeps en het mooie Dear Prudence.
Mag eigenlijk in geen een lijst ontbreken.
6. The Rolling Stones - Beggars Banquet
Met de klassieker Sympathy For The Devil maar is lang niet het enige mooie van het album nee nee je hebt nog Street Fightning Man, Stray Cat Blues, Jigsaw Puzzle enz.
7. Boudewijn de Groot - Voor de Overlevenden
Voor mij het beste NL talige album dat er is met ook het beste NL talige nummer dat er is namelijk Verdronken Vlinder.
Ook bevat het het overbekende Testament, het carnavaleske Het Land Van Maas En Wal en het mooie Naast Jou
8. The Doors - Strange Days
Iets minder dan het debuut maar het blijft een heerlijke plaat met klassiekers als People are Strange, Love Me Two Times en When The Music's Over
9. The Kinks - Something Else
Voorbeeld hoe je goede pop moet maken, nummers als Waterloo Sunset, David Watts en Death Of A Clown horen bij het beste wat popmuziek ons te brengen heeft.
10. The Beatles - Revolver
Beetje saai om 3x Beatles in een lijstje te stoppen maar wat moet je anders als ze zo'n geweldige platen hebben gemaakt.
Nummers als Taxman, Eleanor Rigby en Tomorrow Never Knows horen bij de beste nummers van de Heren.
0
geplaatst: 26 februari 2013, 11:46 uur
CHECKLIST
- dazzler *
- thelion
- remcodulac *
- herman *
- Laxus11 *
- LucM *
- Papartis *
- ArthurDZ *
- Chevy93 *
- heicro *
- Snoeperd *
We wachten nog even op thelion om de soulplaten op niveau te tillen.
Dinsdagavond vanaf 20.00u volgt de ontknoping.
- dazzler *
- thelion
- remcodulac *
- herman *
- Laxus11 *
- LucM *
- Papartis *
- ArthurDZ *
- Chevy93 *
- heicro *
- Snoeperd *
We wachten nog even op thelion om de soulplaten op niveau te tillen.
Dinsdagavond vanaf 20.00u volgt de ontknoping.
0
geplaatst: 26 februari 2013, 12:21 uur
laxus11 schreef:
8. The Doors - Strange Days
Iets minder dan het debuut maar het blijft een heerlijke plaat met klassiekers als People are Strange, Hello I Love You en When The Music's Over
8. The Doors - Strange Days
Iets minder dan het debuut maar het blijft een heerlijke plaat met klassiekers als People are Strange, Hello I Love You en When The Music's Over
Lex, jij hebt wel een bijzondere versie van Strange Days.
0
geplaatst: 26 februari 2013, 13:59 uur
Daar gaan we dan met mijn Top 10
In de lijst met genomineerde albums vinden we 2 albums die in mijn top 10 staan dus is het niet verwonderlijjk dat die op nr. 1 en nr. 2 staan. De nr's. 3, 4 en 5 zijn mijn eigen nominaties (sorry maar ik vind ze echt beter dan de rest).
1. Otis Redding - Otis Blue / Otis Redding Sings Soul
Puur en rauw soul album dat de ware aard van De Soul volledig blootlegt.
2. John Coltrane - A Love Suprime
John's album dat het meest tastbare album is van het ongeëvenaarde muzikale landschap dat zich in Coltrane's hoofd heeft gevormd in de voorgaande jaren.
3. Nina Simone - Wild Is the Wind
Nina's beste waarbij blijkt de ze veel meer was dan de zoveelste zwarte blues zangeres.
4. Wilson Pickett - The Exciting Wilson Pickett
Dansbare up-tempo Soul met bezieling, passie en een heel erg lekkere rauwe stem gezongen
5. Aretha Franklin - Lady Soul
Definitieve bewijs dat Aretha meer was en is dan een nachtclub zangeres en zich met recht The Queen of Soul mag noemen.
6. Leonard Cohen - Songs of Leonard Cohen
Schitterende teksten die goed bij de muziek passen of visa versa, zeer duister, sfeerisch album.
7. Nina Simone - Pastel Blues
Geweldig donker album van Nina Simone, alleen al voor de nummers Sinnerman & Strange Fruit een must voor iedere muziek liefhebber.
8. Simon & Garfunkel - Parsley, Sage, Rosemary and Thyme
Harmonisch geheel van de muziek en de samenzang van de heren Simon & Garfunkel, uitstekende folk / pop.
9. Jefferson Airplane - Surrealistic Pillow
Krachtig album van Jefferson airplane met goede composities en de stem van Grace Slick vind ik ook geweldig zeker in de meer up-tempo nummers.
10. The Beatles - Revolver
Ze horen er toch bij, Revolver is wat mij betreft hun beste uit die periode korte krachtige pop songs die vandaag de dag nog niets aan waarde hebben ingeleverd.
In de lijst met genomineerde albums vinden we 2 albums die in mijn top 10 staan dus is het niet verwonderlijjk dat die op nr. 1 en nr. 2 staan. De nr's. 3, 4 en 5 zijn mijn eigen nominaties (sorry maar ik vind ze echt beter dan de rest).
1. Otis Redding - Otis Blue / Otis Redding Sings Soul
Puur en rauw soul album dat de ware aard van De Soul volledig blootlegt.
2. John Coltrane - A Love Suprime
John's album dat het meest tastbare album is van het ongeëvenaarde muzikale landschap dat zich in Coltrane's hoofd heeft gevormd in de voorgaande jaren.
3. Nina Simone - Wild Is the Wind
Nina's beste waarbij blijkt de ze veel meer was dan de zoveelste zwarte blues zangeres.
4. Wilson Pickett - The Exciting Wilson Pickett
Dansbare up-tempo Soul met bezieling, passie en een heel erg lekkere rauwe stem gezongen
5. Aretha Franklin - Lady Soul
Definitieve bewijs dat Aretha meer was en is dan een nachtclub zangeres en zich met recht The Queen of Soul mag noemen.
6. Leonard Cohen - Songs of Leonard Cohen
Schitterende teksten die goed bij de muziek passen of visa versa, zeer duister, sfeerisch album.
7. Nina Simone - Pastel Blues
Geweldig donker album van Nina Simone, alleen al voor de nummers Sinnerman & Strange Fruit een must voor iedere muziek liefhebber.
8. Simon & Garfunkel - Parsley, Sage, Rosemary and Thyme
Harmonisch geheel van de muziek en de samenzang van de heren Simon & Garfunkel, uitstekende folk / pop.
9. Jefferson Airplane - Surrealistic Pillow
Krachtig album van Jefferson airplane met goede composities en de stem van Grace Slick vind ik ook geweldig zeker in de meer up-tempo nummers.
10. The Beatles - Revolver
Ze horen er toch bij, Revolver is wat mij betreft hun beste uit die periode korte krachtige pop songs die vandaag de dag nog niets aan waarde hebben ingeleverd.
0
geplaatst: 26 februari 2013, 15:17 uur
CLASSIC ALBUMS (1965-1968)
Bij wijze van voorsmaakje en zonder teveel extra details
volgen hier de albums die de top 20 net niet gehaald hebben.
Daar zitten jammer genoeg de nummers 1 van Papartis en chevy93 tussen.
13 - The Zombies - Odessey & Oracle (1968)
12 - The Moody Blues - Days of Future Passed (1967)
10 - The Kinks - Something Else (1967)
10 - Tim Hardin - Tim Hardin 1 (1966)
09 - Aretha Franklin - Lady Soul (1968)
09 - Bob Dylan - Highway 61 Revisited (1965)
09 - Buffalo Springfield - Buffalo Springfield Again (1967)
09 - Os Mutantes - Os Mutantes (1968)
07 - Johnny Cash - At Folsom Prison (1968)
07 - Nina Simone - Pastel Blues (1965)
07 - Wilson Pickett - The Exciting Wilson Pickett (1966)
06 - Boudewijn de Groot - Picknick (1967)
06 - The Doors - Strange Days (1967)
05 - The United States of America - The United States of America (1968)
04 - Jefferson Airplane - Surrealistic Pillow (1967)
04 - The Beatles - Rubber Soul (1965)
04 - The Beatles - The Beatles (The White Album) (1968)
03 - The Byrds - Younger than Yesterday (1967)
03 - The Doors - Waiting for the Sun (1968)
03 - The Kinks - The Village Green Preservation Society (1968)
03 - The Pretty Things - S.F. Sorrow (1968)
01 - Cream - Disraeli Gears (1967)
00 - Cuby & the Blizzard - Groeten uit Grollo (1967)
00 - The Sonics - Here Are the Sonics! (1965)
00 - Vanilla Fudge - Renaissance (1968)
-2 - The Jimi Hendrix Experience - Are You Experienced? (1967)
-2 - Traffic - Mr. Fantasy (1967)
Drie albums kregen 0 punten en twee bleven zelfs op -2 staan.
Met dank aan de 11 deelnemers die de hele rit uitzaten.
Bij wijze van voorsmaakje en zonder teveel extra details
volgen hier de albums die de top 20 net niet gehaald hebben.
Daar zitten jammer genoeg de nummers 1 van Papartis en chevy93 tussen.
13 - The Zombies - Odessey & Oracle (1968)
12 - The Moody Blues - Days of Future Passed (1967)
Papartis schreef:
Prachtig album met een aantal klassiekers. Natuurlijk "Nights in White Satin", mijn favoriete all time hit maar ook Tuesday Afternoon is prachtig. Prachtige sympho prog.met orkest. Heerlijk en dit album verveelt nog steeds niet.
10 - Ennio Morricone - Il Buono, Il Brutto, Il Cattivo (1966)Prachtig album met een aantal klassiekers. Natuurlijk "Nights in White Satin", mijn favoriete all time hit maar ook Tuesday Afternoon is prachtig. Prachtige sympho prog.met orkest. Heerlijk en dit album verveelt nog steeds niet.
chevy93 schreef:
De soundtrack van mijn favoriete film. Wellicht daarom ook wel, maar dit album is prima los te beluisteren. Steeds terend op die ene basis. Af en toe uitstapjes naar wonderschone, kleine nummers (Story of a Soldier) of juist groots en episch (Ecstasy of Gold)
10 - Small Faces - Ogdens' Nut Gone Flake (1968) De soundtrack van mijn favoriete film. Wellicht daarom ook wel, maar dit album is prima los te beluisteren. Steeds terend op die ene basis. Af en toe uitstapjes naar wonderschone, kleine nummers (Story of a Soldier) of juist groots en episch (Ecstasy of Gold)
10 - The Kinks - Something Else (1967)
10 - Tim Hardin - Tim Hardin 1 (1966)
09 - Aretha Franklin - Lady Soul (1968)
09 - Bob Dylan - Highway 61 Revisited (1965)
09 - Buffalo Springfield - Buffalo Springfield Again (1967)
09 - Os Mutantes - Os Mutantes (1968)
07 - Johnny Cash - At Folsom Prison (1968)
07 - Nina Simone - Pastel Blues (1965)
07 - Wilson Pickett - The Exciting Wilson Pickett (1966)
06 - Boudewijn de Groot - Picknick (1967)
06 - The Doors - Strange Days (1967)
05 - The United States of America - The United States of America (1968)
04 - Jefferson Airplane - Surrealistic Pillow (1967)
04 - The Beatles - Rubber Soul (1965)
04 - The Beatles - The Beatles (The White Album) (1968)
03 - The Byrds - Younger than Yesterday (1967)
03 - The Doors - Waiting for the Sun (1968)
03 - The Kinks - The Village Green Preservation Society (1968)
03 - The Pretty Things - S.F. Sorrow (1968)
01 - Cream - Disraeli Gears (1967)
00 - Cuby & the Blizzard - Groeten uit Grollo (1967)
00 - The Sonics - Here Are the Sonics! (1965)
00 - Vanilla Fudge - Renaissance (1968)
-2 - The Jimi Hendrix Experience - Are You Experienced? (1967)
-2 - Traffic - Mr. Fantasy (1967)
Drie albums kregen 0 punten en twee bleven zelfs op -2 staan.
Met dank aan de 11 deelnemers die de hele rit uitzaten.
0
geplaatst: 26 februari 2013, 16:23 uur
thelion schreef:
6. Leonard Cohen - Songs of Leonard Cohen
sfeerisch album.
6. Leonard Cohen - Songs of Leonard Cohen
sfeerisch album.
Het schijfje is inderdaad rond ja
0
geplaatst: 26 februari 2013, 19:14 uur
20. John Coltrane - A Love Supreme (1965)
13 punten
13 punten
thelion schreef:
John's album dat het meest tastbare album is van het ongeëvenaarde muzikale landschap dat zich in Coltrane's hoofd heeft gevormd in de voorgaande jaren.
John's album dat het meest tastbare album is van het ongeëvenaarde muzikale landschap dat zich in Coltrane's hoofd heeft gevormd in de voorgaande jaren.
heicro schreef:
"A Love Supreme” vind ik een van hoogtepunten in de jazzgeschiedenis en mag daarom niet in deze lijst ontbreken. Waar hij op andere albums zich te buiten gaat aan veel te lange inprovisaties en soms dodelijk saaie en ingewikkelde structuren heeft hij met dit album een compromis gesloten. Het is relatief toegankelijk en tegelijkertijd een grote ontdekkingstocht, waardoor dit album niet bepaald een instapper voor niet jazz kenners Het heeft meerdere luisterbeurten en doorzettingsvermogen nodig. Voor sommigen is dat een kwelling. Anderen zullen uiteindelijk ontdekken dat de nummers op dit album een prachtig harmonisch geheel vormen.
"A Love Supreme” vind ik een van hoogtepunten in de jazzgeschiedenis en mag daarom niet in deze lijst ontbreken. Waar hij op andere albums zich te buiten gaat aan veel te lange inprovisaties en soms dodelijk saaie en ingewikkelde structuren heeft hij met dit album een compromis gesloten. Het is relatief toegankelijk en tegelijkertijd een grote ontdekkingstocht, waardoor dit album niet bepaald een instapper voor niet jazz kenners Het heeft meerdere luisterbeurten en doorzettingsvermogen nodig. Voor sommigen is dat een kwelling. Anderen zullen uiteindelijk ontdekken dat de nummers op dit album een prachtig harmonisch geheel vormen.
0
geplaatst: 26 februari 2013, 19:22 uur
19. Ennio Morricone - C'era Una Volta Il West (1968)
14 punten
14 punten
Snoeperd schreef:
Beste soundtrack samen met Into The Wild. Afzonderlijk luister ik dit erg vaak, maar met de film erbij is het nog prachtiger.
Beste soundtrack samen met Into The Wild. Afzonderlijk luister ik dit erg vaak, maar met de film erbij is het nog prachtiger.
chevy93 schreef:
Mja, zie nummer 1. Het grotere kleine broertje.
Mja, zie nummer 1. Het grotere kleine broertje.
0
geplaatst: 26 februari 2013, 19:58 uur
18. Leonard Cohen - Songs of Leonard Cohen (1967)
De nummer 1 van ArthurDZ.
15 punten
De nummer 1 van ArthurDZ.
15 punten
ArthurDZ schreef:
De eerste zes platen uit deze top 10 hebben ook allemaal in mijn algemene top 10 gestaan. Deze bevind zich er nog steeds. Ik ben een enorme sucker voor albums die een bepaalde sfeer of gevoel bij de luisteraar kunnen oproepen. Mini-universums als het ware. Dit album is één van de platen waarbij ik dat gevoel het meeste heb.
De eerste zes platen uit deze top 10 hebben ook allemaal in mijn algemene top 10 gestaan. Deze bevind zich er nog steeds. Ik ben een enorme sucker voor albums die een bepaalde sfeer of gevoel bij de luisteraar kunnen oproepen. Mini-universums als het ware. Dit album is één van de platen waarbij ik dat gevoel het meeste heb.
thelion schreef:
Schitterende teksten die goed bij de muziek passen of visa versa, zeer duister, sfeerisch album.
Schitterende teksten die goed bij de muziek passen of visa versa, zeer duister, sfeerisch album.
0
geplaatst: 26 februari 2013, 20:04 uur
17. Van Morrison - Astral Weeks (1968)
De nummer 1 heirco.
15 punten
De nummer 1 heirco.
15 punten
heicro schreef:
Van Morisson verzamelde voor zijn album “Astral Weeks” een paar geniale jazzmuzikanten bijelkaar. Het resultaat is van een verbluffende schoonheid. Dit album is onnavolgbaar en intens. Soms zeer geëmotioneerd en passioneel, dan weer swingende mid- of uptempo, maar het verveelt nooit. De verhalende teksten over pijn, eenzaamheid en onmacht gaan door merg en been. Opvallend is dat de rockmuzikant Van Morisson op dit album ongebruikelijke instrumenten zoals de contrabas en xylofoon gebruikt. Uniek in 1968. Het maakt dit album zeer bijzonder en grensverleggend.
Van Morisson verzamelde voor zijn album “Astral Weeks” een paar geniale jazzmuzikanten bijelkaar. Het resultaat is van een verbluffende schoonheid. Dit album is onnavolgbaar en intens. Soms zeer geëmotioneerd en passioneel, dan weer swingende mid- of uptempo, maar het verveelt nooit. De verhalende teksten over pijn, eenzaamheid en onmacht gaan door merg en been. Opvallend is dat de rockmuzikant Van Morisson op dit album ongebruikelijke instrumenten zoals de contrabas en xylofoon gebruikt. Uniek in 1968. Het maakt dit album zeer bijzonder en grensverleggend.
LucM schreef:
Poëtische parel van één van de grootste singer-songwriters, een sfeervol groeialbum.
Poëtische parel van één van de grootste singer-songwriters, een sfeervol groeialbum.
0
geplaatst: 26 februari 2013, 21:08 uur
16. Jacques Brel - Jacques Brel (1966)
De nummer 1 van remcodulac.
15 punten
De nummer 1 van remcodulac.
15 punten
remcodulac schreef:
Want ik mag dit album dan niet zelf bezitten en tot voor kort niet integraal beluisterd hebben, 80% kende ik al wel en heb ik altijd fantastisch gevonden. En wat bleek: de andere twee nummers waren ook goed tot uitmuntend! Dus ik kan iedereen, inclusief mijzelf, aanraden dit album aan te schaffen. Hoe kan dat ook ooit een miskoop zijn met alleen al deze eerste drie nummers: het benauwende burgermansverhaal Ces Gens-Là, het opbeurende én teneerslaande vriendenverhaal Jef en het zelfbeschouwende licht-sentimentele maar ook licht-ironische Jacky. En de rest van het materiaal is allemaal minstens goed te noemen, met in het midden nog het prachtige Fernand en het uitbundige Mathilde en uiteindelijk de afsluiter Les Désespérés, waar tekst en muziek zo mooi samen komen. De piano alleen al is hier in al zijn eenvoud een pareltje.
Want ik mag dit album dan niet zelf bezitten en tot voor kort niet integraal beluisterd hebben, 80% kende ik al wel en heb ik altijd fantastisch gevonden. En wat bleek: de andere twee nummers waren ook goed tot uitmuntend! Dus ik kan iedereen, inclusief mijzelf, aanraden dit album aan te schaffen. Hoe kan dat ook ooit een miskoop zijn met alleen al deze eerste drie nummers: het benauwende burgermansverhaal Ces Gens-Là, het opbeurende én teneerslaande vriendenverhaal Jef en het zelfbeschouwende licht-sentimentele maar ook licht-ironische Jacky. En de rest van het materiaal is allemaal minstens goed te noemen, met in het midden nog het prachtige Fernand en het uitbundige Mathilde en uiteindelijk de afsluiter Les Désespérés, waar tekst en muziek zo mooi samen komen. De piano alleen al is hier in al zijn eenvoud een pareltje.
dazzler schreef:
De Passie en de Pijn: het boek van wijlen Johan Anthierens liegt er niet om.
Brels carrière strekt zich uit over twee platencontracten. Aanvankelijk brengt hij
een mix van liefdesliedjes en maatschappijkritiek. Nadien groeit hij uit tot dichter
en vooral portretschilder. Brel is expressionist. Hij wordt het personage dat hij zingt.
De Passie en de Pijn: het boek van wijlen Johan Anthierens liegt er niet om.
Brels carrière strekt zich uit over twee platencontracten. Aanvankelijk brengt hij
een mix van liefdesliedjes en maatschappijkritiek. Nadien groeit hij uit tot dichter
en vooral portretschilder. Brel is expressionist. Hij wordt het personage dat hij zingt.
0
geplaatst: 26 februari 2013, 21:24 uur
15. Pink Floyd - The Piper at the Gates of Dawn (1967)
15 punten
15 punten
dazzler schreef:
Fans van hun jaren 70 klassiekers hebben vaak wat meer moeite met het debuut.
Bij mij ligt het net andersom. Vooral Animals en The Wall liggen nogal zwaar op de maag.
Op het debuut danst de groep nog in het spoor van de mysterieuze rattenvanger Syd Barrett.
Zijn hypnotiserende liedjes schudt hij als geesterverruimende paddestoelen uit de mouw.
Fans van hun jaren 70 klassiekers hebben vaak wat meer moeite met het debuut.
Bij mij ligt het net andersom. Vooral Animals en The Wall liggen nogal zwaar op de maag.
Op het debuut danst de groep nog in het spoor van de mysterieuze rattenvanger Syd Barrett.
Zijn hypnotiserende liedjes schudt hij als geesterverruimende paddestoelen uit de mouw.
herman schreef:
Net zoals de meeste Pink Floyd-liefhebbers, was ik in den beginne ook meer een liefhebber van Dark Side of the Moon en Wish You Were Here. Dat vind ik nog steeds mooie platen, maar mijn voorkeur gaat nu meer uit naar de vroegere Pink Floyd en die is wat mij betreft op dit album op zijn best. The Piper is een heerlijke sonische trip vol aangename psychedelica, waarop het heerlijk wegdromen is. Het is dan ook een plaat waarop je je moet laten meevoeren en een bepaalde mindset helpt daarbij. De eerste keer dat ik dit album “snapte” was ik vrij moe en vielen opeens alle puzzelstukjes in elkaar. Een echte koptelefoonplaat dus, wat mij betreft. Inmiddels vind ik veel latere albums (grofweg alles vanaf Wish You Were Here) te braaf, te gestructureerd en in het geval van Lapse ook nog te steriel, maar dit album weet me altijd te raken.
Net zoals de meeste Pink Floyd-liefhebbers, was ik in den beginne ook meer een liefhebber van Dark Side of the Moon en Wish You Were Here. Dat vind ik nog steeds mooie platen, maar mijn voorkeur gaat nu meer uit naar de vroegere Pink Floyd en die is wat mij betreft op dit album op zijn best. The Piper is een heerlijke sonische trip vol aangename psychedelica, waarop het heerlijk wegdromen is. Het is dan ook een plaat waarop je je moet laten meevoeren en een bepaalde mindset helpt daarbij. De eerste keer dat ik dit album “snapte” was ik vrij moe en vielen opeens alle puzzelstukjes in elkaar. Een echte koptelefoonplaat dus, wat mij betreft. Inmiddels vind ik veel latere albums (grofweg alles vanaf Wish You Were Here) te braaf, te gestructureerd en in het geval van Lapse ook nog te steriel, maar dit album weet me altijd te raken.
0
geplaatst: 26 februari 2013, 21:29 uur
14. Nina Simone - Wild Is the Wind (1966)
17 punten
17 punten
remcodulac schreef:
Het titelnummer kende ik eerst van Bowie en "Lilac Wine" van Buckley (jr dan). In beide gevallen dacht ik dat ik nooit een betere versie zou horen, totdat ik deze versies van Nina hoorde. Ongelooflijk hoe zij de nummers altijd weer naar zich toe weet te trekken en er daarbij toch weer een pareltje ontstaat. Maar dat is dan nog niet eens de top van dit gevarieerde album, want "Pastel Blues" mag dan "Sinnerman" hebben, het nummer "Four Women" op dit album is mij nog liever en naar mijn mening het absolute topnummer van Nina. En dat wil wat zeggen!
Het titelnummer kende ik eerst van Bowie en "Lilac Wine" van Buckley (jr dan). In beide gevallen dacht ik dat ik nooit een betere versie zou horen, totdat ik deze versies van Nina hoorde. Ongelooflijk hoe zij de nummers altijd weer naar zich toe weet te trekken en er daarbij toch weer een pareltje ontstaat. Maar dat is dan nog niet eens de top van dit gevarieerde album, want "Pastel Blues" mag dan "Sinnerman" hebben, het nummer "Four Women" op dit album is mij nog liever en naar mijn mening het absolute topnummer van Nina. En dat wil wat zeggen!
thelion schreef:
Nina's beste waarbij blijkt de ze veel meer was dan de zoveelste zwarte blues zangeres.
Nina's beste waarbij blijkt de ze veel meer was dan de zoveelste zwarte blues zangeres.
0
geplaatst: 26 februari 2013, 21:44 uur
13. Boudewijn de Groot - Voor de Overlevenden (1966)
17 punten
17 punten
dazzler schreef:
Niemand kon zo muzikaal rijmen als Lennaert Nijgh en niemand kon daar
zo'n avontuurlijke muziek bij componeren als Boudewijn. Al heeft het album
wat van zijn toepasselijkheid verloren. De vlinder die weer rups moest worden
trekt zich in de indian summer van zijn leven liever terug op Het Eiland in de Verte.
Niemand kon zo muzikaal rijmen als Lennaert Nijgh en niemand kon daar
zo'n avontuurlijke muziek bij componeren als Boudewijn. Al heeft het album
wat van zijn toepasselijkheid verloren. De vlinder die weer rups moest worden
trekt zich in de indian summer van zijn leven liever terug op Het Eiland in de Verte.
laxus11 schreef:
Voor mij het beste NL talige album dat er is met ook het beste NL talige nummer dat er is namelijk Verdronken Vlinder. Ook bevat het het overbekende Testament, het carnavaleske Het Land Van Maas En Waal en het mooie Naast Jou.
Voor mij het beste NL talige album dat er is met ook het beste NL talige nummer dat er is namelijk Verdronken Vlinder. Ook bevat het het overbekende Testament, het carnavaleske Het Land Van Maas En Waal en het mooie Naast Jou.
0
geplaatst: 26 februari 2013, 21:50 uur
12. The Jimi Hendrix Experience - Electric Ladyland (1968)
17 punten
17 punten
laxus11 schreef:
Natuurlijk mag Jimi niet ontbreken in de lijst en met de 4e plaats mag hij tevreden zijn. Dit vind ik zijn beste album met een kleine voorsprong op Are You Experienced?
Natuurlijk mag Jimi niet ontbreken in de lijst en met de 4e plaats mag hij tevreden zijn. Dit vind ik zijn beste album met een kleine voorsprong op Are You Experienced?
Snoeperd schreef:
Best ontoegankelijk nog, maar hoe meer je luistert, hoe genialer het wordt. All Along The Watchtower is een van mijn alltime favorieten.
Best ontoegankelijk nog, maar hoe meer je luistert, hoe genialer het wordt. All Along The Watchtower is een van mijn alltime favorieten.
0
geplaatst: 26 februari 2013, 21:56 uur
11. The Byrds - The Notorious Byrd Brothers (1968)
19 punten
19 punten
chevy93 schreef:
The Byrds brachten met dit album het hoogtepunt van de 60s. Als ik er vanuit ga dat de nummer 1 toch wel enigszins gerelateerd is aan de film, is dit dus het beste album van de 60s. Een pareltje vol met psychedelische, maar tegelijk ook erg melodieuze nummers.
The Byrds brachten met dit album het hoogtepunt van de 60s. Als ik er vanuit ga dat de nummer 1 toch wel enigszins gerelateerd is aan de film, is dit dus het beste album van de 60s. Een pareltje vol met psychedelische, maar tegelijk ook erg melodieuze nummers.
LucM schreef:
Dit is de meest complete en het definitieve Byrds-album: een unieke mengeling van folk, rock, country en psychedelica en enkel topsongs.
Dit is de meest complete en het definitieve Byrds-album: een unieke mengeling van folk, rock, country en psychedelica en enkel topsongs.
0
geplaatst: 27 februari 2013, 10:44 uur
CLASSIC ALBUMS (1965-1968): TOP 10
Tijd voor de 10 albums die elke gebruiker van deze site volgens een jury
van 11 gepassioneerde deelnemers in zijn kast zou moeten hebben staan.
Tijd voor de 10 albums die elke gebruiker van deze site volgens een jury
van 11 gepassioneerde deelnemers in zijn kast zou moeten hebben staan.
0
geplaatst: 27 februari 2013, 11:02 uur
10. Bob Dylan - Blonde on Blonde (1966)
20 punten
20 punten
Papartis schreef:
Mijn kennismaking met Bob Dylan. Prima album, scherpe teksten en zoals al eerder gezegd met een psychedlisch randje. Tijdens het maken van deze top 10 draait dit album. Ook lekker die mondharmonica.
Mijn kennismaking met Bob Dylan. Prima album, scherpe teksten en zoals al eerder gezegd met een psychedlisch randje. Tijdens het maken van deze top 10 draait dit album. Ook lekker die mondharmonica.
ArthurDZ schreef:
Ik heb mijn Dylan het liefst jong, rusteloos, literair, bloeddorstig en rammelend. En op dit album komen die elementen allemaal briljant samen.
Ik heb mijn Dylan het liefst jong, rusteloos, literair, bloeddorstig en rammelend. En op dit album komen die elementen allemaal briljant samen.
LucM schreef:
Zowat het beste Bob Dylan-album (al heeft hij er nog meer prachtige uitgebracht), 14 ijzersterke literaire folkrocksongs met lichte psychedelische invloeden.
Zowat het beste Bob Dylan-album (al heeft hij er nog meer prachtige uitgebracht), 14 ijzersterke literaire folkrocksongs met lichte psychedelische invloeden.
0
geplaatst: 27 februari 2013, 11:20 uur
09. Otis Redding - Otis Blue / Otis Redding Sings Soul (1965)
De nummer 1 van thelion.
21 punten
De nummer 1 van thelion.
21 punten
thelion schreef:
Puur en rauw soul album dat de ware aard van De Soul volledig blootlegt.
Puur en rauw soul album dat de ware aard van De Soul volledig blootlegt.
remcodulac schreef:
Otis was net 24 toen dit album uitkwam. Twee jaar later was hij dood. Eeuwig zonde als je hier hoort hoe goed hij zo jong al was. Je komt in de verleiding om de Sam Cooke covers als verdienstelijk te betitelen, maar ze zijn natuurlijk gewoon goed. Het is alleen dat Cooke zelf zo goed was. Naar mijn mening overtreft hij bij ieder van de andere covers de originelen en daar zit dan geweldig werk bij van Solomon Burke, Smokey Robinson en William Bell. En The Stones mochten willen dat hun origineel in de buurt kwam van deze versie van Satisfaction. Drie originelen staan er ook nog op. Het enigszins onderschatte Ole Man Trouble, het door Aretha alleraardigst beantwoorde Respect (dat moet gezegd) en het piece de résistence van dit album: I've Been Loving You Too Long (to stop now).
Otis was net 24 toen dit album uitkwam. Twee jaar later was hij dood. Eeuwig zonde als je hier hoort hoe goed hij zo jong al was. Je komt in de verleiding om de Sam Cooke covers als verdienstelijk te betitelen, maar ze zijn natuurlijk gewoon goed. Het is alleen dat Cooke zelf zo goed was. Naar mijn mening overtreft hij bij ieder van de andere covers de originelen en daar zit dan geweldig werk bij van Solomon Burke, Smokey Robinson en William Bell. En The Stones mochten willen dat hun origineel in de buurt kwam van deze versie van Satisfaction. Drie originelen staan er ook nog op. Het enigszins onderschatte Ole Man Trouble, het door Aretha alleraardigst beantwoorde Respect (dat moet gezegd) en het piece de résistence van dit album: I've Been Loving You Too Long (to stop now).
dazzler schreef:
Er moest en zou een soul album in mijn top 10 staan. Otis Redding wellicht. Ik heb het album beluisterd en het is een steengoed zanger, maar ik struikelde te vaak over de nummers die ik in andere versies gewoon was. Een radiospecial over Nina Simone (kwam toevallig voorbij in de auto) maakte me net iets warmer voor de magie van haar liedjes op Pastel Blues (1965).
Er moest en zou een soul album in mijn top 10 staan. Otis Redding wellicht. Ik heb het album beluisterd en het is een steengoed zanger, maar ik struikelde te vaak over de nummers die ik in andere versies gewoon was. Een radiospecial over Nina Simone (kwam toevallig voorbij in de auto) maakte me net iets warmer voor de magie van haar liedjes op Pastel Blues (1965).
0
geplaatst: 27 februari 2013, 11:46 uur
08. Love - Forever Changes (1967)
De nummer 1 van Snoeperd.
24 punten
De nummer 1 van Snoeperd.
24 punten
Snoeperd schreef:
Waar ik bij het afzonderlijk luisteren van Alone Again Or nog twijfelde, viel alles bij het luisteren van het album op zijn plaats. Genialiteit gecombineerd met hele catchy liedjes. Ook het instrumentgebruik is hetzelfde.
Waar ik bij het afzonderlijk luisteren van Alone Again Or nog twijfelde, viel alles bij het luisteren van het album op zijn plaats. Genialiteit gecombineerd met hele catchy liedjes. Ook het instrumentgebruik is hetzelfde.
heicro schreef:
Een album met een van mijn meest favoriete nummers allertijden “Alone Again Or” kan al bijna niet stuk. De overige nummers zijn echter ook van buitenaardse klasse. Het album is muzikaal zeer gevarieerd. Soms psychedelisch, dan weer folky en rock en ook wel beinvloed met een mengelmoes van verschillende genre’s vooral Zuid-Amerikaanse. Destijds hadden ze weinig aanhang, werden misschien niet begrepen, maar tegenwoordig wordt “Forever Changes” van Love door menigeen beschouwd als een klassieker.
Een album met een van mijn meest favoriete nummers allertijden “Alone Again Or” kan al bijna niet stuk. De overige nummers zijn echter ook van buitenaardse klasse. Het album is muzikaal zeer gevarieerd. Soms psychedelisch, dan weer folky en rock en ook wel beinvloed met een mengelmoes van verschillende genre’s vooral Zuid-Amerikaanse. Destijds hadden ze weinig aanhang, werden misschien niet begrepen, maar tegenwoordig wordt “Forever Changes” van Love door menigeen beschouwd als een klassieker.
ArthurDZ schreef:
Een van de originelere psychedelicaplaten uit die tijd. Naast een heel rijk instrumentarium valt met name ook de stem van Arthur Lee op. Dat dit tegenwoordig wereldwijd gewaardeerde album in zijn tijd zo genadeloos is genegeerd, is iets waar ik echt van geschrokken ben.
Een van de originelere psychedelicaplaten uit die tijd. Naast een heel rijk instrumentarium valt met name ook de stem van Arthur Lee op. Dat dit tegenwoordig wereldwijd gewaardeerde album in zijn tijd zo genadeloos is genegeerd, is iets waar ik echt van geschrokken ben.
0
geplaatst: 27 februari 2013, 11:56 uur
07. The Rolling Stones - Beggars Banquet (1968)
31 punten
31 punten
heicro schreef:
Met dit album nemen de Rolling Stones een beetje afstand met hun vorige albums. De sound is anders, het definitieve Stonesgeluid is geboren. Het is meer bluesy, aangevuld met als vanouds, ruige, rauwe rock. Beggars Banquet is een zeer constante plaat, de nummers afzonderlijk, maar ook als geheel, als conceptplaat.
Met dit album nemen de Rolling Stones een beetje afstand met hun vorige albums. De sound is anders, het definitieve Stonesgeluid is geboren. Het is meer bluesy, aangevuld met als vanouds, ruige, rauwe rock. Beggars Banquet is een zeer constante plaat, de nummers afzonderlijk, maar ook als geheel, als conceptplaat.
herman schreef:
De opmaat voor het fantastische drieluik Let it Bleed - Sticky Fingers - Exile on Main St., dacht ik lange tijd. Maar eigenlijk hoort deze gewoon bij de grote vier. De Stones van voor dit album hadden ook een hoop leuke singles, maar vanaf Beggars Banquet waren ze toch wel een paar jaar de beste band van de wereld. Daarnaast zal No Expectations altijd wel een speciaal nummer voor me blijven. Een goede vriend en bijzondere man speelde dit ooit op de begrafenis van mijn (destijds) schoonmoeder. Dit is een heerlijk rauwe, doorleefde plaat met een diepgang die je in hun eerdere werk nog niet aantreft.
De opmaat voor het fantastische drieluik Let it Bleed - Sticky Fingers - Exile on Main St., dacht ik lange tijd. Maar eigenlijk hoort deze gewoon bij de grote vier. De Stones van voor dit album hadden ook een hoop leuke singles, maar vanaf Beggars Banquet waren ze toch wel een paar jaar de beste band van de wereld. Daarnaast zal No Expectations altijd wel een speciaal nummer voor me blijven. Een goede vriend en bijzondere man speelde dit ooit op de begrafenis van mijn (destijds) schoonmoeder. Dit is een heerlijk rauwe, doorleefde plaat met een diepgang die je in hun eerdere werk nog niet aantreft.
laxus11 schreef:
Met de klassieker Sympathy For The Devil maar is lang niet het enige mooie van het album nee nee je hebt nog Street Fightning Man, Stray Cat Blues, Jigsaw Puzzle enz.
Met de klassieker Sympathy For The Devil maar is lang niet het enige mooie van het album nee nee je hebt nog Street Fightning Man, Stray Cat Blues, Jigsaw Puzzle enz.
0
geplaatst: 27 februari 2013, 12:04 uur
06. The Beatles - Revolver (1966)
31 punten
31 punten
ArthurDZ schreef:
Voor mij absoluut hun beste album. Door de vele leuke melodieën en geslaagde experimenten een waar feest.
Voor mij absoluut hun beste album. Door de vele leuke melodieën en geslaagde experimenten een waar feest.
heicro schreef:
Vind ik net iets beter dan “Sgt Pepper” en “Rubber Soul”. “Revolver” kent geen zwakke nummers. Het zijn stuk voor stuk pakkende 2 tot 3 minuten pareltjes. Bovendien wordt er voor het eerst geëxperimenteerd met muziek in Oosterse stijl, in achterwaarts spelen van tapes en sound effects. Het wordt de eerste door LSD-beïnvloedde plaat. Kortom, een essentieel album in de jaren zestig.
Vind ik net iets beter dan “Sgt Pepper” en “Rubber Soul”. “Revolver” kent geen zwakke nummers. Het zijn stuk voor stuk pakkende 2 tot 3 minuten pareltjes. Bovendien wordt er voor het eerst geëxperimenteerd met muziek in Oosterse stijl, in achterwaarts spelen van tapes en sound effects. Het wordt de eerste door LSD-beïnvloedde plaat. Kortom, een essentieel album in de jaren zestig.
LucM schreef:
Vind ik even sterk als Sgt. Pepper en daarom ook in mijn top-10 opgenomen. Muzikaal zeer rijk waarbij the Beatles verder gaan in hun experiment maar de song blijft centraal staan.
Vind ik even sterk als Sgt. Pepper en daarom ook in mijn top-10 opgenomen. Muzikaal zeer rijk waarbij the Beatles verder gaan in hun experiment maar de song blijft centraal staan.
0
geplaatst: 27 februari 2013, 13:00 uur
05. Simon & Garfunkel - Parsley, Sage, Rosemary and Thyme (1966)
33 punten
33 punten
chevy93 schreef:
Ook mijn nummer 3 is een kort album. De harmonieuze samenzang tussen Simon & Garfunkel is ongeëvenaard wat mij betreft. Met name het openings- en slotnummer, man, man, man... hoe die twee nummers even geniaal door elkaar heen lopen.
Ook mijn nummer 3 is een kort album. De harmonieuze samenzang tussen Simon & Garfunkel is ongeëvenaard wat mij betreft. Met name het openings- en slotnummer, man, man, man... hoe die twee nummers even geniaal door elkaar heen lopen.
dazzler schreef:
Het debuut klonk nog studentikoos en de opvolger als een inderhaast
bij elkaar gescharreld en soms te nadrukkelijk elektrisch versterkte verplichting.
Het volmaakte evenwicht kwam zowel compositorisch als vocaal op hun derde plaat.
De elpee luistert als een stemmig poëziealbum in 12 gedichten van amper 30 minuten.
Het debuut klonk nog studentikoos en de opvolger als een inderhaast
bij elkaar gescharreld en soms te nadrukkelijk elektrisch versterkte verplichting.
Het volmaakte evenwicht kwam zowel compositorisch als vocaal op hun derde plaat.
De elpee luistert als een stemmig poëziealbum in 12 gedichten van amper 30 minuten.
remcodulac schreef:
Al vaker hier genoemd en volkomen terecht. Dit album bevat louter goede nummers. "Homeward Bound" en "For Emily" bijvoorbeeld. Of de niet onaardige Dylan-spoof (met die lange titel) wat net aan de goede kant van de meligheidsgrens blijft. Toch wil ik bijzondere aandacht vragen voor "Patterns" en "The Dangling Conversation". Misschien niet zo bekend als de hitnummers (eerlijk gezegd wist ik niet eens dat de laatste op single is uitgebracht), maar minstens net zo goed. Wat zeg ik? Beter nog!
Al vaker hier genoemd en volkomen terecht. Dit album bevat louter goede nummers. "Homeward Bound" en "For Emily" bijvoorbeeld. Of de niet onaardige Dylan-spoof (met die lange titel) wat net aan de goede kant van de meligheidsgrens blijft. Toch wil ik bijzondere aandacht vragen voor "Patterns" en "The Dangling Conversation". Misschien niet zo bekend als de hitnummers (eerlijk gezegd wist ik niet eens dat de laatste op single is uitgebracht), maar minstens net zo goed. Wat zeg ik? Beter nog!
0
geplaatst: 27 februari 2013, 13:04 uur
04. The Beach Boys - Pet Sounds (1966)
46 punten
46 punten
laxus11 schreef:
Veruit het beste Beach Boys album dat zich kan meten met het beste van The Beatles. Hierop staat natuurlijk het overbekende God Only Knows op dat ik een van de beste nummers ooit vind.
Veruit het beste Beach Boys album dat zich kan meten met het beste van The Beatles. Hierop staat natuurlijk het overbekende God Only Knows op dat ik een van de beste nummers ooit vind.
heicro schreef:
Brian Wilson, briljant componist en producer laat met zijn creatie “Pet Sounds” horen dat een plaat een totale luisterervaring kan zijn met een zeer specifieke opbouw. De nummers zijn, mede door het gebruik van de meest exotische instrumenten, geniaal geproduceerd, vloeien naadloos in elkaar over, zijn melodieus en vol met hemelse harmonieën. Later geeft Paul McCartney toe, dat dit album de Beatles had geïnspireerd voor de aanpak van het album "Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band". Deze uitspraak maakte “Pet Sounds” in een klap tot een van de meest invloedrijke albums.
Brian Wilson, briljant componist en producer laat met zijn creatie “Pet Sounds” horen dat een plaat een totale luisterervaring kan zijn met een zeer specifieke opbouw. De nummers zijn, mede door het gebruik van de meest exotische instrumenten, geniaal geproduceerd, vloeien naadloos in elkaar over, zijn melodieus en vol met hemelse harmonieën. Later geeft Paul McCartney toe, dat dit album de Beatles had geïnspireerd voor de aanpak van het album "Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band". Deze uitspraak maakte “Pet Sounds” in een klap tot een van de meest invloedrijke albums.
LucM schreef:
Eveneens magistraal en invloedrijk, die combinatie van de harmonieuze vocalen, gewaagde arrangementen en poëtische teksten is hemels.
Eveneens magistraal en invloedrijk, die combinatie van de harmonieuze vocalen, gewaagde arrangementen en poëtische teksten is hemels.
dazzler schreef:
Geen riffs, potige drums of solerende gitaren, maar mooie melodieën
en hemelse, vocale harmoniën. Brian Wilson dweepte met Phil Spector en The Beatles.
He just wasn't made for these times. Een boerderij van zorgvuldig uitgekozen geluiden.
Je geraakt nimmer uitgeluisterd. Vraag het maar eens aan The Beatles bijvoorbeeld.
Geen riffs, potige drums of solerende gitaren, maar mooie melodieën
en hemelse, vocale harmoniën. Brian Wilson dweepte met Phil Spector en The Beatles.
He just wasn't made for these times. Een boerderij van zorgvuldig uitgekozen geluiden.
Je geraakt nimmer uitgeluisterd. Vraag het maar eens aan The Beatles bijvoorbeeld.
0
geplaatst: 27 februari 2013, 13:26 uur
03. The Velvet Underground - The Velvet Underground & Nico (1967)
De nummer 1 van dazzler en herman.
48 punten
De nummer 1 van dazzler en herman.
48 punten
dazzler schreef:
Lou Reed & John Cale: clash der titanen met Andy Warhol als regisseur
en Nico als allumeuse. Dit unieke album klinkt als een ruwe schets van de muziek
waarmee ik zou opgroeien: de new wave. Als alle wegen naar Rome leiden, dan leiden
al mijn favoriete, muzikale paden naar de banaan. Een schets, een ets, pijnlijk scherp.
Lou Reed & John Cale: clash der titanen met Andy Warhol als regisseur
en Nico als allumeuse. Dit unieke album klinkt als een ruwe schets van de muziek
waarmee ik zou opgroeien: de new wave. Als alle wegen naar Rome leiden, dan leiden
al mijn favoriete, muzikale paden naar de banaan. Een schets, een ets, pijnlijk scherp.
herman schreef:
Ik kan dit album wel dromen: heb VU zo rond mijn 18e ontdekt en was er toen al meteen aardig weg van. Heb de eerste 3 albums van VU in de uitverkoop gekocht bij Plato: een van de beste deals ooit (3 albums voor 15 gulden). Op een gegeven moment zijn ze wat naar de achtergrond verdwenen, maar een jaar of vijf/zes terug laaide het VU-fakkeltje weer op en sindsdien staan ze vast in mijn top 10 allertijden. Sinds de herontdekking begrijp ik de muziek ook wat beter: ik kan mijn eigen gevoel en ervaringen nu veel beter terugkoppelen aan wat ik hoor (en andersom). Heb het gevoel dat ik deze plaat nu veel beter aanvoel/doorheb dan destijds. De sfeer is krachtig en beeldend genoeg om me voorstellingen te kunnen maken van hoe het er toen aan toe moet zijn gegaan in The Factory. Heb het album vandaag weer eens beluisterd en wat me opviel was hoe de opbouw van Heroin overeenkomsten vertoont de fysieke effecten van daadwerkelijk drugsgebruik, inclusief de rush, de hartkloppingen en de 'coming down' (althans, dat stel ik me erbij voor: heb het spul nog nooit gebruikt en was het ook niet van plan). Verder jakkert European Son wel lekker door, komt op een gegeven moment een lekkere drive in. Geen nummer dat je moet leren waarderen of dat er beter op wordt als je het honderd keer luistert, maar gewoon een bak lawaai die je over je heen moet laten komen. Tenslotte mag de rol van chanteuse Nico niet onderschat worden. Ik houd van haar overdreven geprononceerde zang en zou het album niet zonder willen horen. Ik begin ook hoe langer hoe meer een fan te worden van haar solowerk. Er zit zoveel gevoel in.
Ik kan dit album wel dromen: heb VU zo rond mijn 18e ontdekt en was er toen al meteen aardig weg van. Heb de eerste 3 albums van VU in de uitverkoop gekocht bij Plato: een van de beste deals ooit (3 albums voor 15 gulden). Op een gegeven moment zijn ze wat naar de achtergrond verdwenen, maar een jaar of vijf/zes terug laaide het VU-fakkeltje weer op en sindsdien staan ze vast in mijn top 10 allertijden. Sinds de herontdekking begrijp ik de muziek ook wat beter: ik kan mijn eigen gevoel en ervaringen nu veel beter terugkoppelen aan wat ik hoor (en andersom). Heb het gevoel dat ik deze plaat nu veel beter aanvoel/doorheb dan destijds. De sfeer is krachtig en beeldend genoeg om me voorstellingen te kunnen maken van hoe het er toen aan toe moet zijn gegaan in The Factory. Heb het album vandaag weer eens beluisterd en wat me opviel was hoe de opbouw van Heroin overeenkomsten vertoont de fysieke effecten van daadwerkelijk drugsgebruik, inclusief de rush, de hartkloppingen en de 'coming down' (althans, dat stel ik me erbij voor: heb het spul nog nooit gebruikt en was het ook niet van plan). Verder jakkert European Son wel lekker door, komt op een gegeven moment een lekkere drive in. Geen nummer dat je moet leren waarderen of dat er beter op wordt als je het honderd keer luistert, maar gewoon een bak lawaai die je over je heen moet laten komen. Tenslotte mag de rol van chanteuse Nico niet onderschat worden. Ik houd van haar overdreven geprononceerde zang en zou het album niet zonder willen horen. Ik begin ook hoe langer hoe meer een fan te worden van haar solowerk. Er zit zoveel gevoel in.
ArthurDZ schreef:
Dat deze band gigantisch veel invloed gehad heeft op de latere alternative rock, daar kan je maar moeilijk omheen, vind ik. En zeker dit album verdient de legendarische status wel. De donkere teksten, de valse viool, de I don’t give a shit-attitude en de leren jasjes: dankzij The Velvet Underground groeiden die elementen uit tot hoofdproducten van de alternatieve rockmuziek.
Dat deze band gigantisch veel invloed gehad heeft op de latere alternative rock, daar kan je maar moeilijk omheen, vind ik. En zeker dit album verdient de legendarische status wel. De donkere teksten, de valse viool, de I don’t give a shit-attitude en de leren jasjes: dankzij The Velvet Underground groeiden die elementen uit tot hoofdproducten van de alternatieve rockmuziek.
heicro schreef:
Als er één rockband invloedrijk is geweest dan is het The Velvet Underground wel. De band staat synoniem voor rock’n roll en alle clichés die daarbij in verband worden gebracht. Zij waren de eerste rockmuzikanten die schreven over de duistere kant van het leven, met onderwerpen als heroine, sadomasochisme, pooiers en moord. Dit alles muzikaal omlijst in een stijl die niet makkelijk te omschrijven valt. Het is vooral rauw en liefelijk, intens en chaotisch, rammelend en scherp, kinky en sexy, experimenteel en mysterieus. Het is kortom een meesterwerk. Vele bands traden later in hun voetsporen.
Als er één rockband invloedrijk is geweest dan is het The Velvet Underground wel. De band staat synoniem voor rock’n roll en alle clichés die daarbij in verband worden gebracht. Zij waren de eerste rockmuzikanten die schreven over de duistere kant van het leven, met onderwerpen als heroine, sadomasochisme, pooiers en moord. Dit alles muzikaal omlijst in een stijl die niet makkelijk te omschrijven valt. Het is vooral rauw en liefelijk, intens en chaotisch, rammelend en scherp, kinky en sexy, experimenteel en mysterieus. Het is kortom een meesterwerk. Vele bands traden later in hun voetsporen.
0
geplaatst: 27 februari 2013, 13:36 uur
02. The Doors - The Doors (1967)
50 punten
50 punten
LucM schreef:
Voor mij het beste debuut ooit, zeer unieke sound en 11 fabelachtige songs die niets van hun zeggingskracht hebben verloren met het eveneens monumentale The End als gepaste afsluiter.
Voor mij het beste debuut ooit, zeer unieke sound en 11 fabelachtige songs die niets van hun zeggingskracht hebben verloren met het eveneens monumentale The End als gepaste afsluiter.
herman schreef:
Net als bij VU leerde ik het debuutalbum van deze beroemde band als tiener al kennen, maar pas veel later ten volel bevatten. Heb hem destijds wel vaak gehoord, maar toen was het meer een lekkere liedjesplaat. Een jaar of zes geleden vielen de kwartjes een voor een, toen ik in een kort tijdsbestek Apocalypse Now (met The End) herzag, 's nachts als afsluiter van een feestje When The Music's Over draaide en verliefd werd op een meisje aan welke situatie ik dan weer Love Me Madly kon koppelen. Opeens snapte ik The Doors en leek ik wel een extra zintuig te hebben waarmee ik al het drama van Morrison cs. in eens beter aanvoelde dan ooit. Dit blijft voor mij hun beste album. The Doors is een intense, donkere en mystieke plaat die klinkt alsof hhet de band is overkomen in plaats van dat ze hem noot voor noot bedacht hebben. Alsof ze de muziek alleen maar uit de lucht hoefde te plukken.
Net als bij VU leerde ik het debuutalbum van deze beroemde band als tiener al kennen, maar pas veel later ten volel bevatten. Heb hem destijds wel vaak gehoord, maar toen was het meer een lekkere liedjesplaat. Een jaar of zes geleden vielen de kwartjes een voor een, toen ik in een kort tijdsbestek Apocalypse Now (met The End) herzag, 's nachts als afsluiter van een feestje When The Music's Over draaide en verliefd werd op een meisje aan welke situatie ik dan weer Love Me Madly kon koppelen. Opeens snapte ik The Doors en leek ik wel een extra zintuig te hebben waarmee ik al het drama van Morrison cs. in eens beter aanvoelde dan ooit. Dit blijft voor mij hun beste album. The Doors is een intense, donkere en mystieke plaat die klinkt alsof hhet de band is overkomen in plaats van dat ze hem noot voor noot bedacht hebben. Alsof ze de muziek alleen maar uit de lucht hoefde te plukken.
Papartis schreef:
Pas weer een docu op de BBC gezien over the Doors. Legendarische band met een charismatische zanger: Jim Morrisson. Light my Fire als grote hit. Jim was niet alleen een meester in de teksten. Maar ook provoceren, zijn broek uittrekken op toneel etc. Hij is menig keer door de politie van het toneel gehaald.Dit album is een van de beste debuutalbums uit de jaren zestig.
Pas weer een docu op de BBC gezien over the Doors. Legendarische band met een charismatische zanger: Jim Morrisson. Light my Fire als grote hit. Jim was niet alleen een meester in de teksten. Maar ook provoceren, zijn broek uittrekken op toneel etc. Hij is menig keer door de politie van het toneel gehaald.Dit album is een van de beste debuutalbums uit de jaren zestig.
chevy93 schreef:
Een album dat ik een paar jaar terug nog in mijn top 10 had. Inmiddels raak ik wel een beetje uitgekeken op de zoveelste keer The End en ik ben nog steeds van mening dat er te veel vulmateriaal op staat. Voor een top 10-plek dan, hè. Het blijft allemaal relatief, want een nummer als The End blijft nog altijd fenomenaal.
Een album dat ik een paar jaar terug nog in mijn top 10 had. Inmiddels raak ik wel een beetje uitgekeken op de zoveelste keer The End en ik ben nog steeds van mening dat er te veel vulmateriaal op staat. Voor een top 10-plek dan, hè. Het blijft allemaal relatief, want een nummer als The End blijft nog altijd fenomenaal.
0
geplaatst: 27 februari 2013, 13:42 uur
01. The Beatles - Sgt. Pepper's Lonely Hearts Club Band (1967)
De nummer 1 van laxux 11 en LucM.
52 punten
De nummer 1 van laxux 11 en LucM.
52 punten
LucM schreef:
Een magistraal en zeer gevarieerd album met verschillende muzikale lagen dat toch één geheel vormt met als afsluiter het monumentale A Day in the Life.
Een magistraal en zeer gevarieerd album met verschillende muzikale lagen dat toch één geheel vormt met als afsluiter het monumentale A Day in the Life.
laxus11 schreef:
Wisselt vaak af met Abbey Road als mijn favoriete Beatles album. Dit album bevat klassieker als A Day In The Life, Lucy In The Sky en She's Leaving Home.
Wisselt vaak af met Abbey Road als mijn favoriete Beatles album. Dit album bevat klassieker als A Day In The Life, Lucy In The Sky en She's Leaving Home.
dazzler schreef:
Een juweel van jewelste: sprankelender dan Revolver en compacter dan De Witte.
Ik moet er altijd Penny Lane / Strawberry Fields voor draaien en dan is ie helemaal af.
Op Sgt. Peppers gingen de fab four psychedelisch. Uitgedaagd door de geluidenwinkel
van Brian Wilson componeerden ze een album zonder singles, maar vol klassiekers.
Een juweel van jewelste: sprankelender dan Revolver en compacter dan De Witte.
Ik moet er altijd Penny Lane / Strawberry Fields voor draaien en dan is ie helemaal af.
Op Sgt. Peppers gingen de fab four psychedelisch. Uitgedaagd door de geluidenwinkel
van Brian Wilson componeerden ze een album zonder singles, maar vol klassiekers.
Papartis schreef:
Beste album van de Beatles uit de jaren 1965-1968. Met pareltjes als With a little Help from my Friends, Lovely Rita en A Day in the Life.
Beste album van de Beatles uit de jaren 1965-1968. Met pareltjes als With a little Help from my Friends, Lovely Rita en A Day in the Life.
* denotes required fields.