JSPR_G schreef:
Heuj, door de examens even niet gevolgd in dit topic. Ik was van plan om mee te doen vanaf 2003. Vanaf nu dan maar.

AOVV schreef:
Von Helsing en Dieter, is 'Maniacal Renderings' geen album uit 2006?

Edwynn schreef:


Ja die is ook uit 2006. Evenals Monotheist dus.

Edwynn schreef:
Groots en meeslepend. En met zo weinig middelen. In tegenstelling tot Antagoon vind ik dat meer metalbands eens op dergelijke wijze albums moeten opnemen. Rauw, ongepolijst en met heel weinig triggers op de drums.

Amebix ken ik niet, maar ik gok dat ook Bathory een grote inspiratiebron is.

Stilistisch neemt Primordial wat afstand van het black metalgeluid van de eerdere albums en dat maakt de band nog eigenzinniger.

Mr.Bungle schreef:
Ik vind dit een van de beste metal platen van de laatste 10 jaar. De mix van stijlen die Gojira speelt zorgen voor een unieke sound met een hele vette groove.Muzikaal staat het als een fort,met een speciale vermelding voor drummer Mario,de ritmes die hij neerlegt zijn geniaal.Qua sound word er vaak gezegd dat het lijkt op een mix tussen Meshuggah en Morbid Angel,daar kan ik me wel redelijk in vinden,toch is het een totaal op zich zelfde staande sound.
De lyrics zijn imo van een klasse apart,ecologische thema's en de relatie mens-natuur staan centraal.
De nummers zijn steengoed,Backbone is wreed als die blastbeat er opeens in knalt,Heaviest Matter of the Universe is nekspiertraining,Flying Whales heeft die vette vette intro,en de overgang van From Mars/To Sirius is een van die dingen die een metalfan blij kunnen maken.
Voor diegenen die dit lp'tje nog niet kennen,luisteren!! NU!!!

ravenstein schreef:
Gekocht, gehoord en goedgekeurd.
Those Once Loyal behoort, laat ik maar meteen met de deur in huis vallen, samen met ...For Victory tot het beste wat deze legendarische Britse Death Metal-band al laten horen heeft.
Het is niet voor niets dat dit album in zowel Rock Tribune, Mindview als Riff Raff erg goede kritieken krijgt.
Het is een frisklinkend album dat op sommige momenten een ongelofelijke groove bevat. Stilzitten is geen optie. Weinig nieuws valt er eigenlijk niet te bespeuren, maar wat Thomson, Ward, Bench, Kearns en Willetts (hoera, hij is terug!) doen is exact wat de fans willen: een voortreffelijk Bolt Thrower-album brengen en wie wil weten hoe zoiets klinkt moet zich deze Those Once Loyal maar aanschaffen.

Zolang ze platen als dit blijven uitbrengen, blijft ik fan.

jasper1991 schreef:
Met de Egyptische invloeden verwachtte ik een ietwat progressieve plaat. Uiteindelijk is dit toch wel regelrechte brute deathmetal, met hier en daar mystieke details. De langere nummers als User-Maat-Re en Von Unaussprechlichen Kulten doen wel wat epischer en progressiever aan.

Soms is de synthese uiterst geslaagd, zoals op Lashed to the Slave Stick, die heeft de gaafste riffs en de meest geslaagde sfeertoevoeging met het gegil. Ook de titelsong vind ik voor het grootste deel uitstekend.
Soms vind ik de mystieke elementen en Oosterse melodieën ook wat minder toevoegen. Het grootste deel van het album kan ik wel genieten; Cast Down the Heretic vliegt voor mij zonder omkijken voorbij, maar daarna blijf ik toch wel geboeid aan de speakers doordat de bruutheid verpakt wordt in interessante melodieën of sinistere sferen.

andnino schreef:
Doordat Heritage mij steeds beter begint te bevallen kwam ik op het idee Ghost Reveries weer eens op te zetten, en ik overweeg nu nog een halfje bovenop die 4 sterren te doen die ik hier al had staan. Er wordt hier echt uitstekend gemusiceerd, en de geweldige productie laat dat perfect horen. Ik heb zelf nergens het idee dat het geforceerd wordt, alles klinkt mij heel natuurlijk in de oren. Het enige nadeel is voor mij dat de plaat wat aan de lange kant is, maar dat verschilt nogal per situatie. Als ik nummers als Ghost of Perdition of The Baying of the Hounds dan weer op zich bekijk heb ik eigenlijk helemaal niets te klagen, de klasse spat er van af, het wordt nergens saai.