jassn schreef:
Ik ga u niet bij naam noemen, omdat dat de mensen stoort. Niet waarom dat jij gegaan bent, maar wel hoe, dat zeggen ze voort. Hoe is het mogelijk? Blijkbaar stond het in de gazet, maar ik weet het via mijn broer. Hoe is het Mogelijk?
Zaten er spoken in uw hersens? Had uw peinzen een platte band? Zat er sleet op de formule? Zat er stof op uw verstand? Werd je gepest of was het een vrouw die je niet krijgen kon? Of was het ander lijfelijk lijden waar dat je nu van zijt verlost? Hoe is het mogelijk?
Hoe is het mogelijk dat ik u niet hielp. Ik heb u nooit echt graag gehad, ge had dat ook wel in de gaten. Maar nu dat je er niet meer zijt, tel ik u toch gelijk bij mijn maten. Graag gezien zijn door de mensen, kreeg je nooit onder de knie. Onderzoek heeft uitgewezen: er zijn teveel gasten gelijk gij.
Had ik u moeten helpen toen je iets vroeg aan mij paar dagen ervoor? Ik had het te druk, ik vraag me nog altijd af wat indien ik u toen had geholpen. Waart ge toen gebleven? Was het dan wat uitgesteld? Was dat de druppel? Ik hoop oprecht dat de volgende keer mij iemand zoiets vraagt dat ik tijd ga maken. Ik weet het niet meer zeker, maar toen ik dit nummer voor het eerst hoorde paar maanden nadat ik het vernam, heb ik toen geweend.

Radio 1 schreef:
In het ontroerende Calais maakt Wannes Cappelle het grote thema van vluchtelingen klein en tastbaar. We horen een vader zijn zoontje moed inspreken, terwijl hij zelf aan rand van de wanhoop staat.

De vijand staat al binnen
We hebben allene nog mekaar
Want ze vallen oes aan
Ze vallen oes aan
Ze vallen oes allemale aan
Maar hoe moe je der aan beginnen
En ge moet 't ook maar kunnen

'K weet wel niets doen is geen optie
't is oes al zovele voorgedaan
Achteraf weet je wel ik stop nie
Had er niemand in de weg gestaan

inquestos schreef:
Misschien wel een van de mooiste nummers uit de lage landen in jaren. Bij mij is het in ieder geval uitgegroeid tot het favoriete nummer afkomstig van Ploegsteert, al komt het hier net een plaatsje lager dan 'Ge Zwiegt' 2 maanden terug deed. De bescheiden Wannes Capelle (Ik geloof dat hij nog altijd in het voorprogram van zijn voormalige band Roosbeef staat) is zo'n beetje de beste taalonderwijzer ooit, want telkens ga ik weer op zoek naar wat hij ons nu weer mede deelt. Dat het niet alleen de tekst is die rillingen veroorzaakt bewijst dit nummer wel.

The Scientist schreef:
Als een van de eerste voorvechters van Het Zesde Metaal mag het natuurlijk in mijn top100 niet ontbreken. Ploegsteert mag dan bij veel mensen nu wel enigszins bekend zijn, het debuut is ook net zo geweldig. Ik leerde hem kennen toen ik een keer naar een concert van Roosbeef ging (dat kende ik toen uberhaupt niet, maar ik kon er gratis heen en had er wel goede dingen over gehoord). Roosbeef beviel me wel, het andere voorprogramma (ben de naam kwijt) was verschrikkelijk saai, maar Wannes Cappelle wist me meteen goed vast te pakken ?. Ik weet nog slechts dat hij het nummer “Geld” speelde (wel op youtube te vinden) en Lore, een prachtige Bright-Eyes-vertaling. Had ook zomaar die in mijn lijst kunnen zetten. Toch voor deze gekozen, misschien niet de intimiteit die sommige akoestische nummers wel hebben, maar dezelfde geweldige teksten, “Ik ga uw emails uit gaan printen, dat gaat stukken beter om ze te verbranden”. En vooral die knarsende climax en de zang hierin, een waardige albumafsluiter, en met alle recht in mijn top100.

We zin nooit officieel begonnen dus 't es ook nooit echt gedaan.
Maar ons wezen es geskonden.
't Es hier al gebroken.
'k Kan niets meer in brokken slaan.

Ge weet even goed da' we beter hadd'n kunn'n weten.
Wuk hadd'n we gepeisd?
We zag'n nen berg maar 't was nen put da' we delfden.
Es 't trots of es 't 't lot of es 't miskien god zelve die tegen ons pleit?
Ik wete nie' goe' hoeveel nacht'n dat 't al deurt maar ik telle de dagen en 'k vrage mie of aan wuk da j' gie nu peist.
'k È je zuster gezien en z' herkende mie nog.
Volgens zie peis je nog aan mie.

Kben te leeg voor ep te staan, kzoe mi eigenlijk moeten haasten
Ma vandoage gaat nie gaan
kvoel et aan minnen asem dus loat mi
Dagske zonder telefoon, dagske zonder af te bellen
En kben nie echt ongezond ma ket fut nie voe mie ziek te melden.

Zoe da tellen?
Ke van gisteren nog wel kosten en ne redelijke slip
Ad e just e voor ontbijt
Eet ik de rest wel van de chips en kaffé, goh kaffie

Loat mie maar doen, ik bluvve binnen
Dag zonder schoenen, dag zonder zinnen
Loat mie maar doen, laat mie maar zin

jassn schreef:
Een warm album wordt niet afgestraft. Het volk brult en toont zijn macht. Het prijst en het regent lofbetuigingen. Ook vanwege mij. Met veel woorden en lawaai. De muziek tokkelt binnen, uw woorden vallen binnen. De nummer 1 is nog niet binnen, maar hij is op komst, ik ga het niet tegenhouden, als deze review af is, is het zover. Ik heb het namelijk in de hand. Als je stilstaat ga je achteruit, tijd voor vernieuwing aan de top. Het leven stokt, al doet het zijn best, je glipt niet door de mazen, je bent erkend. Ik weet dat je het niet anders had gewild. Je kunt mij de duivel aandoen, maar de waarheid is ik laat mij doen. Hier bij u, hier bij u is het goed.

Yann Samsa schreef:
Het West-Vlaams is een wereldtaal

Met stil geraas
met goeie hoop
met veel courage
es ‘t al ontloken, de velden in bloemkes
kijk de bomen staan in knoppen
met d' eerste warmte
en ‘t groen zo fris
we kunnen onszelven den duvel aandoen
maar de waarheid es
't leven laat hem nie stoppen

Ier bie oes
ier bie oes
es ‘t goed

Masimo schreef:
Het Zesde Metaal is me dierbaar vanwege de mooie West-Vlaamse teksten. Het was Wannes die me deed laten inzien dat het eigenlijk best vreemd is dat Nederlandse muzikanten vaak in het Engels schrijven: door het schrijven in eigen moedertoal zit je toch veel dichter bij je gevoelens en emoties. Op die manier heeft Het Zesde Metaal ook uitwerking gehad op de manier waarop ik met mijn 'eigen muziek' om ga, daar ik wel eens liedjes tracht te schrijven. Vroeger deed ik dat in het Engels (ik heb zo hier en daar wel wat filmpjes op de site geplaatst), nu begin ik steeds meer in het Nederlands te schrijven. Vervelend genoeg lijkt het op het eerste gezicht moeilijker, omdat je met veel minder tevreden bent en je teksten veel kritischer bekijkt. Het nadelige hiervan is dat ik hierdoor wel wat ben stil komen te liggen met mijn liedjesproductie. Wel heeft de muziek van Het Zesde Metaal hierin een grote invloed op me gehad.

Dit specifieke lied is mijns inziens de perfecte afsluiter, en kan als dusdanig in deze lijst ook dienst doen. Jammer dat deze lijst van onder naar boven afgewerkt wordt, en zo het effect wel wat verloren gaat. Echter, ik vond het ook weer een stap te ver om dit lied dan maar op nummer 1 te zetten.
Afijn, het is een lied dat ik erg mooi vind, voornamelijk door de dubbele betekenis die ik hoor in ‘Zet mie anders hier maar af en ‘Ik ben blijven hangen’, dat buiten de context van het lied ook op de noodzaak van het afzetten van de vastlopende/ten einde lopende LP kan slaan. Geinig, en tegelijkertijd bloedmooi stuk.

'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bluven hangen
'K ben bleven hangen

Onweerwolf schreef:
De Vlaamse Folk/Kleinkunst band Het Zesde Metaal kwam vorig jaar met hun tweede album 'Ploegsteert'. Het was voor mij niet de eerste kennismaking met de band maar waar ik hun debuut CD nooit echt op waarde heb kunnen schatten kwam 'Ploegsteert' bij mij aan als een mokerslag die eigenlijk zonder al te veel concurrentie de 1e plaats in mijn jaarlijstje wist te veroveren. Waar de meeste aandacht, begrijpelijk, uitging naar het titelstuk over het tragische leven van wielrenner Frank Vandenbroucke heb ik zelf het een-na-laatste nummer van de plaat in mijn hart gesloten. Benauwd is een sfeervolle folky ballad die langzaam opbouwt naar een heerlijke climax met achtergrondkoortjes waar de focus ligt op de prachtige tekst die handelt over het falen van de ik-persoon. Weemoedig en verdrietig maar ook oprecht en soms vervelend herkenbaar. In ieder geval een tekst die binnenkomt en je aandacht vast houdt en die mij ook sterk doet denken aan de schrijfsels van één van mijn grote helden: Luc De Vos van Gorki. Voor mij is dit eén van de mooiste nummers van de afgelopen jaren en zelfs Top 10 aller tijden als het gaat om Nederlandstalige muziek, waar ik dan het Vlaams voor het gemak even bij reken. Waar in Nederland de 3fm 'serious talent'-sound tot in den treure wordt uitgemolken komt België, zoals veel vaker, met echte kwaliteit.

jassn schreef:
Ik ben benauwd voor het witte blad, ik ben benauwd om iets op te schrijven over dit nummer. Dus ik maak niks af. Ik leef in het klad. Ik heb gebluft, ik heb gelogen, ik liet iedereen in de waan. Ik kan niet anders dan ontgoochelen. Ik heb het mezelf aangedaan. Ik heb nooit mijn recensie afgewerkt van dit prachtige album. Met wat woorden op een wit blaadje en wat noten in mineur. Ben ik nu een vogel voor de kat, een mug op een witte muur? Soms krijg je knikkers voor uw parels van teksten, soms krijg je geld voor mindere teksten. Vraag dat maar aan Wannes Cappelle. Voor jullie gaan vragen aan mij. Hoe, Waarom of wat? Ach, ik vul ook gewoon maar mijn dagen met muziek van Het Zesde Metaal.
10

inquestos schreef:
Bouwt Ip Mie is mijn lijflied, een nummer van ploeteren en volharden. De ergste tegenslag ligt wellicht nog voor je. Maar negeer de lok om het kopje te laten hangen... blijf liefhebben. Vecht ervoor. Bouwt ip Mie is een nummer zonder opsmuk. Eerlijk. Hoopvol, maar realistisch ('mischien is 't nog nie donker genoeg'). Als een pavlov-hond raak ik in beroering bij het aanhoren van 'bouwt ip mie'. Ik koester het in een laadje met nummers die ik aanhoor wanneer ik ze nodig heb.

Gretz schreef:
Het Zesde Metaal is misschien wel het best bewaarde geheim uit België. Voorman Wannes Cappelle zingt volledig in het West-Vlaams en dat is voor Nederlanders niet altijd even makkelijk te verstaan. Gelukkig zijn de lyrics met het boekje erbij goed te volgen. Eenmaal gewend aan de taal kun je al snel diep geroerd raken door de warme stemklank van Cappelle en zijn exceptionele schrijfkunsten. Nadat ik de teksten had ontrafelt kwam ik er achter dat ze niet alleen poëtisch klonken, maar dat ze ook poëtisch zijn. Toch is het ook smullen geblazen als je de lyriek niet volledig volgt of zelfs helemaal niets verstaat. De melancholische composities zijn van Sigur Rósiaans hoog niveau. Zo is het intieme Bouwt ip Mie ook zo'n schitterend mistroostig meesterwerk. Tom Pintens blinkt uit door een briljante pianopartij die grotendeels de boventoon voert terwijl Wannes ondertussen de meest vindingrijke zinnen aaneenrijgt.

Maar waarom juist dit nummer van hun meesterlijke derde album mij persoonlijk zoveel doet heeft te maken met de thematiek waar het nummer op gebouwd is. Om dat uit te leggen kan ik het beste citeren uit de treffende recensie van Indiestyle.be: 'Zo maakt ‘Bouwt ip Mie’ de desillusies van het volwassen worden tastbaar. Kinderlijke naïviteit wordt vermorzeld door wijsheid. (...) één vraag blijft voor de zanger onopgelost: waarom zijn we ondanks alles toch zo hard voor mekaar?'

Dit is precies hoe ik mijn tragische geschiedenis ervaar met een West-Vlaamse die ik in 2012/2013 dacht te leren kennen. Hoe een miniem misverstand voortkomend uit naïviteit een genadeloze uitwerking had. De desillusies van de volwassen werkelijkheid kwamen als een mokerslag aan. De acceptatie is er intussen allang gekomen maar dat neemt niet weg dat ik me nog steeds verwonder over hoe ik met een zuiver onschuldige intentie een mens zó boos heb kunnen krijgen. Ja.. waarom zijn we ondanks alles toch zo hard voor elkaar?

'k heb geleerd
hoe da je ook kiest
daj soms wind mee ebt
en soms verliest
't is geen getij da 'k nie kan keren
toon mij u foutn en 'k ga u leren
dat 't gene mens is die nooit faalt
die zonder blinnen de meet haalt
och, ge moet da toch nie verduiken
aj een kop hebt kan je hem stukken
iedereen leeft levenslang
maar ik ken de weg uit da gevang
hier ge ebt oltijd en overal de keuze
kijk naar mie
'k sta voor u neuze
't is miskien te vroeg
't is miskien te vroeg
misschien is 't nog nie donker genoeg

ArthurDZ schreef:
Ontroerend nummer over de rise and fall van Vlaams wielerwonder Frank Vandenbroucke. Eerst de held van de natie, dan keihard uitgespuugd om vervolgens eenzaam te sterven, ver van huis in een Afrikaanse hotelkamer met enkel een goedkope prostituee aan zijn zijde. Thuis twee kinderen achterlatend. Een van die zeldzame nummers waar elk woord raak is, waar elke zin ontroert. Meesterwerk.

Sandokan-veld schreef:
Ik zal direct toegeven dat het de vasthoudendheid is van een aantal Mume-genoten die heeft gezorgd dat dit nummer en deze plaat genoeg aandacht van mij kregen om tot favorieten uit te groeien (de naam van jassn komt in me op, kan dat kloppen? Ik tag graag tusendoor wat mensen omdat het misschien wel leuk is om te horen dat tussen al dat geschrijf en gediscussieer op deze site door, het soms ook gebeurd dat iemand werkelijk denkt, mmm, dit ga ik eens luisteren). De eerste kennismaking met deze band deed me niet zoveel. Sympathiek dat ze het bij hun eigen tongval hielden, maar verder was het niets dat we niet al vaker en beter hadden gehoord. Dacht ik. Uiteindelijk dus toch door het ruim aanwezige enthousiasme op Musicmeter de plaat op mijn laptop gezet. Dat was kort voordat ik verhuisde naar mijn huidige woning, vlak voor de jaarwisseling van 2012/2013. De combinatie van belanden in het nieuwe levensfase (zonder al te veel meubilair) en het vreemde dagritme van sociale verplichtingen, feestjes en lappen vrije tijd dat hoort bij de feestdagen, zorgde voor een soort verhoogd existentieel bewustzijn van mijn kant, waardoor deze plaat bij beluistering ineens heel erg binnenkwam: elf soms moeilijk te volgen deuntjes waarop de zanger terugkijkt op zijn leven, aan zijn kind uitlegt dat hij een broertje krijgt, of, zoals hier, een portret schildert van het tragisch verlopen leven van een bijna-fietsheld. Met een brok in mijn keel keek ik uit over mijn nieuwe uitzicht, en bespiegelde mijn eigen levensloop. Zulke platen worden vrienden voor het leven.

Bonk schreef:
Het nummer wat voor mij ook de kennismaking was met deze band. Als groot wielerliefhebber kwam ik een linkje op een site tegen, waar nog eens stil werd gestaan bij het bijzondere en ook trieste leven van Frank Vandenbroucke. Dit nummer vertelt op een prachtige wijze het verhaal en is ook een mooi eerbetoon. Maar het liet mij horen wat voor een prachtige liedjes deze bijzondere band maakte. Hoewel ik er in het begin niets van verstond, raakte het mij meteen. Hoewel ze veel meer moois gemaakt hebben, blijf ik een ongelooflijk zwak voor dit nummer houden. Het heeft nog niets van zijn kracht verloren.

Venceremos schreef:
Mooiste sportliedje ooit, punt.

jassn schreef:
Het was voor de Kunst dat je die dag in Wevelgem werd geboren. Lang voor dat je praatte kon je al met de woorden spelen. Je was als kind al fan van Willem Vermandere maar het was Flip Kowlier die u het West-Vlaams aanwees.
En voordat je het wist had je een schrijversblok. De radio’s negeerden uw debuutalbum bijna volledig. Alleen sommige pers zei: ik wist van niets maar God is van ons land en maakt muziek.
Ondertussen waart ge samen met uw Ijslandse vriendin en had je 2 zonen. Die zorgden ervoor dat de pen weer begon te vloeien. Je had ondertussen uw maten laten zitten voor professionals, maar je zei: „Ik Haat U Nie". Je had een biografisch nummer geschreven over een wielrenner uit Ploegsteert en opeens was je wereldnieuws. Ze pakten u dan mee van de laatste show tot andere shows en de camera’s plakten aan uw vel: „Het lijkt wel de nieuwe Willem Vermandere”. Het volk zei: „Kijk hier komt de man, het talent druipt er in dikke vloeistof van”. Ze pakten u mee als Antwerpenaar. Je zei: „Dat ben ik niet. maar ik kom weer, ik ga er staan. Ik ga niet ontgoochelen.”
De woorden kleinkunst klinken hard in iedere taal. Het is kleineren zonder het te weten. Dat ze uit de mond komen van uw maten. Waar had je het verdiend? Het is zo niets ontziend. Je kon er ondanks alles van genieten maar zonder pen en papier. De muziek waar je nog mee samenhing, was het gedaan. Uw maten zeiden: Ga niet weg, we blijven fan. Ga niet weg, we blijven fan.
De schepper had geen compassie je kreeg geen MIA en God zei: „Er zit een reukje aan, er zit zelfs doping in zijn pen”, ik wist dat hij een MIA had verdiend.
10

De woorden "'k wil u nooit meer zien"
klinken hard in ieder tale
't es dooddoen zonder moorden
't es zonder advocaat voor 't tribunaal
da' z' uit de mond kwamen van de moeder van uw dochter
waar ha' j' 't verdiend
es 't lot zo nietsontziend

sxesven schreef:
Ik heb sowieso al een zwak voor Vlaams, en nog meer voor West-Vlaams, en hij schrijft er potverdomme nog mooi in ook, die Wannes Cappelle. Akattemets kwam destijds regelmatig voorbij op MusicMeter, maar dat was een beetje in de nasleep van De Nieuwe Blijdschap en om de één of andere stomme reden leek het me een beetje hetzelfde en dus goed kut. Maar ja, stom, dat bleek helemaal niet zo te zijn - al kwam ik daar pas achter met Ploegsteert, de song, die al heel, heel mooi was - ik noemde hem al eerder in deze toplijst - niet alleen om de compositie maar ook om de briljante tekst. Maar dan, dat Ge Zwiegt, jézus. Dat komt aan zeg. Dat intense verdriet in die tekst, zo mooi verwoord, ik kan het alleen maar citeren: Ik kan het nog moeilijk geloven / Heb ik er iets opgedaan / dat het vuur zo rap kon doven? / Of is 't nooit echt aangegaan? / Ik kan er niet tegen / die vragen waarom / 't Is vissen naar redenen / hoe dat het komt / Ge zwijgt omdat je de dingen niet kunt benoemen of uit verdriet / De woorden zijn met veel te veel / ge krijgt ze door uw keel niet. Man oh man. En dan die sombere piano, en die ingetogen strijkers. En dat West-Vlaams. Man oh man. En als het voorkomt dat ik genees / dat ik iemand anders heb / Dat ik in uw brieven niet langer meer lees wat je nooit geschreven hebt / gaan we dan iets gaan eten? / Zeggen dat we 't verstaan? / En samen vergeten / Ons laten gaan Ik voorspel dat deze nog wel een zootje gaat stijgen, heb nu al de neiging hem nog hoger te knallen.

Bonk schreef:
Voor mij het meest intense nummer van hen. Je voelt de pijn bijna zelf. Letterlijk en figuurlijk hartverscheurend mooi. Geregeld kippenvel en het ontroert me nog steeds bij elke draaibeurt.

stoepkrijt schreef:
Mooi. Erg mooi. Dit nummer moet het vooral van zijn tekst hebben, maar de muziek (ook al zit er weinig volume in en blijft het continu op de achtergrond) draagt zeker zijn steentje bij aan de emotionele lading van het nummer. Alhoewel: de strijkers die vanaf halverwege invallen zijn toch wel erg mooi! Verder spreekt ook dat West-Vlaams dialect me erg aan. Af en toe is het wel wat moeilijk te verstaan, maar dat doet gelukkig geen afbreuk aan de schoonheid van dit nummer.

jassn schreef:
Ik probeer u te vergeten, maar ik weet nog perfect hoe het nummer gaat. Men zocht naar uw woorden, maar de teksten staan in het Algemeen Nederlands. Ik had dit niet zien aankomen. Ik heb uw woorden oneindig veel beluisterd. Ik kan het nog moeilijk geloven. Heb ik iets misdaan? Dat het vuur maar niet kan doven. Ik kan er niet tegen die vragen waarom? Het is vissen naar redenen hoe dat het komt.
In het begin twijfelde ik nog tussen uw andere nummers. Een beetje als kiezen tussen goede maten. Tot mijn spijt heb ik ondervonden, dat dit toch echt wel mijn favoriet is. De tijd is een genezer maar ons trok hij nog meer naar elkaar. Gasten gelijk Wannes Cappelle zijn verrezen, maar ik speel dat niet klaar.
Als het voorkomt dat ik toch nog genees, dat ik een ander nummer heb. Dat ik uw nummers niet meer luister, wat je nooit geschreven hebt. Gaan we dan eens naar een optreden? Zeggen dat we het verstaan? En samen vergeten, ons laten gaan?
Ik zwijg omdat ik dingen niet kan benoemen of uit geluk. De woorden zijn met veel te veel, ik krijg ze niet door mijn keel. Ik zwijg omdat ik dingen niet kan benoemen of omdat ik de muziek voor zich laat spreken. Ik zoek naar redenen om het te verstaan. De piano, de viool, uw woorden, maar oplossingen zijn zo simpel niet.

Ge zwiegt omda j' de dingen nie kunt
benoem'n of uit verdriet
de woorden zijn met veel te veel
ge krieg ze deur uw kele niet
ge zwiegt omda j' de dingen nie kunt
benoem'n of uit verdriet
ge zoekt hoe da je 't zeer verzacht
maar oplossingen zijn zo simpel niet

Gretz schreef:
Ik bedank

ArthurDZBonkCWTABFlurkJohnny MarrRenoirScorpion_21Silent_shoutSimon77SnoeperdSébastienYTeunnisVenceremosYann Samsacorn1holio1dazzlerdixdumb_helicopterinquestoslikeahurricanetitanwendyvortex

voor het inleveren van een finalelijstje. Met de mijne erbij maakt dat 23 stuks.

Cygnus schreef:
Cygnus' lijst