ze zitten hier allemaal achter jouw vriendin aan, dat ze er zelf een downloaden.

Ik wil echt niet weten wat die gasten hier allemaal downloaden... aan muziek

Open source is tot daar aan toe, open sink lijkt me in het geval van Grafs wederhelft zorgelijker

Met dank aan Casartelli voor zijn bijdrage zitten we nu op 11 voorspellingen.

Hebben luigifort, Teunnis en west nog zin om een bijdrage te leveren ? Of wellicht nog nieuwe deelnemers ?

Inzenden kan nog tot 21:00 uur vanavond.

Misschien komen we dan (ook) nog aan 20 genoemde albums..

De lijnen zijn gesloten !

Met dank aan dix en luigifort komen we nu totaal op 13 deelnemers.

Totaal zijn er 20 albums genoemd.

De 10 meest genoemde daarvan respectievelijk 13/13/13/12/11/11/9/9/8/7 keer.

2 artiesten/albums worden als winnaar getipt; da's in ieder geval weer meer dan in1997...

Op verzoek staat mijn postbus nog 5 minuten open. mss genoeg voor Teunnis?

Jammer hoor, maar 45 deelnemers is niet verkeerd.
Deze kenners tipten in totaal 290 albums waarvan de nr 1 ook de meeste keren vermeld werd: 32 keer - totaal 783 punten

10. Boards Of Canada - Music Has The Right To Children
https://www.musicmeter.nl/album/610

Punten : 334
Nom. : 16
Nr. 1 van : bennerd, dix, nico1616

Startte zeer sterk om steeds een andere plaat voorbij te zien komen. Een sprintje rond de 30e ingeleverde lijst bracht ze weer op straf niveau maar wederom trad verval in. Nipt werd de top 10 vastgehouden.

De Schotse broers Marcus Eoin (voluit Marcus Eoin Sandison) en Michael Sandison begonnen in de vroege jaren 80 samen met enkele vrienden met het maken van muziek. Ook maakten ze Super 8-video's waarvoor ze zelf de soundtrack componeerden. Enkele jaren later, vanaf 1987, vormden ze dan ook daadwerkelijk een band, die toen nog muziek produceerde die meer tegen de traditionele genres aanleunde. In 1989 slankte de groep af tot Marcus Eoin, Michael Sandison en Christopher Horne (Christ genoemd). Laatstgenoemde verliet de groep omstreeks 1995.
Uit deze tijd stamt ook een reeks albums, al is het merendeel van dit werk binnen vrienden en familie van de band gebleven. Tot op heden zijn enkel A Few Old Tunes, Old Tunes Volume 1 en Old Tunes Volume 2 gelekt via verscheidene p2p-netwerken.

De eerste officiële uitgave van Boards of Canada was een EP, Twoism, die op het eigen label Music70 werd uitgebracht in 1995. Aangezien de broers dit zelf moesten financieren, werd er maar een beperkt aantal verspreid onder het publiek. Hierna werden ze opgemerkt door het label Skam Records, dat ook Autechre in zijn gelederen had. In 1996 werd de EP Hi Scores uitgebracht; deze EP wordt beschouwd als het eerste publieke werk van Boards of Canada. Naast Boards of Canada werd het project Hell Interface opgericht. Onder deze naam verschenen enkele nummers, inclusief remixen van oude discohits van Colonel Abrams en Midnight Star.
In februari 1998 werd Boards of Canada gecontracteerd door het Britse label Warp Records. In april van dat jaar kwam de doorbraak voor de broers met het uitbrengen van Music Has the Right to Children. Dit was het eerste officiële studioalbum van de band, twee jaar eerder was weliswaar Boc Maxima verschenen, maar dat was ook onder zelf gefinancierde semi-privéomstandigheden en wordt beschouwd als voorloper van de officiële uitgave – ze kennen ook een overlap in tracklist.

Heel fijne plaat, een echte ochtendplaat - vind ik. Leuk en verfrissend dat deze de top 10 heeft gehaald.

Ochtendplaatje zegt u? Dat treft. Zal het tussen nu en half negen ontdekken op weg naar werk (juist, geen ambtenaar)

Boards of Canada. Heeft lang geduurd voor ik de muziek van deze band kon waarderen, maar kan nu niet meer stuk.
Terecht in de top 10. Mijn nummer 5.

Wie tot 10 kan tellen, mag mee doen bij het voorspellen...

9 mensen kozen voor BoC in hun lijst. 2 x is de juiste positie opgegeven.

20 johan de witt
20 luigifort
19 EttaJamesBrown
18 vigil
16 Johnny Marr
15 dix
15 Joezer49263
15 wibro
14 nico1616
00 Casartelli
00 GrafGantz
00 herman
00 motel matches

Oei, in m'n eigen lijstje op 6, maar aangezien ik de vorige weken veelvuldig eigen favorieten wat te hoog had ingeschat qua voorspelling heb ik hem op het laatste moment uit m'n andere lijstje geknikkerd. Heb ik weer...

Zoals te zien in de tussenstand had ik deze op 8 verwacht. In mijn eigen lijst komt de plaat niet voor. Ik vind hem aardig maar niet veel meer dan dat. De komende 2 van BoC maken bij mij meer kans op een notering.

Die had ik hoger verwacht, te weten op 5

Ik ken alleen de volgende twee en ook daarvan verwacht ik bij mezelf niet direct een Top 20 notering. 't Is soms wel mooi voor een nummertje, maar een heel album Boards of Canada stelt mijn geduld toch wel op de proef.

Heb de mooie statistieken van dit album wel gezien (en zie nu pas dat hij sowieso de mooiste BoC-statistieken heeft), maar gezien de moeite die niet-rock vaak toch gewoon heeft om hier in de Top 10 te geraken, heb ik hem niet in mijn voorspelling opgenomen. Met het "leuk en verfrissend" van de spelleider kan men het dan ook moeilijk oneens zijn.

Nou, die zetten we dan maar op het lijstje onbekend maar mogelijk interessant.
Nog nooit van gehoord zeg ik eerlijk.

Bij mij zeer hoog met een 4e plek, maar had hem eigenlijk niet in de lijst verwacht. Positieve verrassing dus. Op Rue the Whirl na een zeer sterk album wat mij betreft.Geogaddi zal bij mij nog wel iets hoger eindigen wellicht, daarna taande bij mij de interesse voor BoC.

De "Boards" zijn wel goed maar dit plaatje sttat bij mij op 3,5*. Tis al heeeel lang geleden dat ik 'em nog eens heb opgelegd, moet hem eens terug uit de (digitale) kast halen.
Wel leuk deze hier te zien, das al een goed begin.

Ik had The Boards te hoog ingeschat, op 6. In m'n eigen lijstje viel hij net buiten de top 10, op 11 dus.

9. Mercury Rev - Deserter’s Songs
https://www.musicmeter.nl/album/1217

Punten : 374
Nom. : 17
Nr. 1 van : andré

Dik in de top 10 vanaf het begin. En dat werd lang volgehouden. Pas op het eind nam de support duidelijk af, maar de marge was groot genoeg.

Mercury Rev in haar tweede periode: initiële zanger David Baker had de groep met ruzies verlaten in 1994 en de groep had zichzelf opnieuw uit moeten vinden. De stijl wijzigde, van psychedelisch, donker en experimenteel werd de muziek melodieuzer en weelderiger.

Ex Flaming Lip Jonathan Donahue moest groeien in zijn rol als voorman. Direct na de overgangsplaat See You On The Other Side nam de groep onder de vlag van Harmony Rockets Harmony Rockets - Paralyzed Mind of the Archangel Void (1995) op waarop 1 track met grotendeels instrumentale psychedelische muziek. Vrij onbekend, maar bij de pers goed aangeschreven.

Het non-succes van de platen echter trok diepe sporen in de band: de manager en drummer hadden de band verlaten en de overige leden verloren het contact, terwijl Donahue in een depressie wegzakte nadat een relatie op voor hem vervelende manier beëindigd was. Toen deze depressie op zijn hevigst was, vond hij steun in platen die hij in zijn kindertijd draaide, zoals Tale Spinners For Children, sprookjes verteld op klassieke muziek. Aan de hand hiervan begon hij op de piano eenvoudige liedjes te schrijven die de eerste stappen bleken te zijn richting de songs op Deserter's Songs.

Hij werd gevraagd door Chemical Brothers om bij te dragen aan The Private Psychedelic Reel en het feit al dat hij werd gevraagd, maakte dat zijn vertrouwen gesterkt werd en hij zich in het project stortte. Hij nam weer contact op met Mercury Rev gitarist Sean “Grasshopper” Mackowiak en samen begonnen ze de ideeën van Donahue uit te werken en belangrijker, hun vriendschap te herstellen.

Met de rest van de band, geholpen door Garth Hudson en Levon Helm van The Band, ging men Deserter's Songs opnemen, een plaat die hen een ongekend succes gaf.

Ik hoor wel kwaliteit en een apart geluid, maar heb moeite met de uitvoering. Vooral vocaal vind ik het soms tenenkrommend (alsof ik van 'mooie' zang houd…)

Deze had ik toch wel een stuk hoger verwacht, topalbum.
Bij mij op 4.

Deze had ik eigenlijk helemaal niet verwacht, gezien de concurrentie dit jaar.

Paar schitterende nummers, maar de albums ervoor vind ik toch een stuk beter.

Mercury Rev. Was finalist in de Knock-Out 1998, maar verloor van een album dat we beslist nog tegen zullen komen in de top 10.
Mijn nummer 15 en als nummer 6 voorspeld in de top 10.

Prachtalbum. De opvolger nog wat mooier

Wow, totaal niet aan gedacht In geen van beide lijsten. Ken de band totaal niet.

ik had hem niet verwacht want niet in de voorspelling, wel gehoopt want in mijn eigen lijst op 10!

Dat vonden ze zelf blijkbaar ook: klikkerdeklik

Een vliegende start, met mijn nummers 1 en 4
Boards Of Canada is pure nostalgie, alsof ik mijn eigen familie in de 70s op de cover zie en gedempte geluidsflarden uit mijn kindertijd terughoor.
Ook voor de klagende, nogal-eens-een-noot-missende zang van Mercury Rev heb ik een zwak. Dat soort melancholische psychedelische pop raakt een gevoelige snaar.

1998. Mijn nummers 1 uit 1996 en 1997 waren hier niet aan de topdrie toegekomen. Maar over de hele breedte springt 1998 er minder uit. Dat laat dan wel weer ruimte voor deze Deserter's Songs op 17.

Had hem niet in de voorspelling opgenomen. Op de plek van Mercury Rev en Boards of Canada had ik een paar grote MuMe-namen met niet zo grote albums, waarvan ik verwachtte dat ze in dit deelnemersveld de Top 10 alsnog wel zouden halen. Nu ja, wie weet wat er nog komt.

Mooi album met een mysterieuze pakkende sfeer. Moet wel wat groeien.
Idd hier en daar zo vals als een kraai.
Gek genoeg stoort het mij niet echt.
De oprechtheid zal dat compenseren denk ik.
Opener Holes is een klassiekertje.

Op 14 in mijn lijst.