Nochtans zat er ook aardig wat sarcasme in mijn berichtje. Even zonder sarcasme; het kan maar zo zijn dat er nog een disc van de vier de revue passeert komend weekend. Had 'm gewoon niet meer opgemerkt de laatste jaren. Gelukkig is er dit topic om de omissies in de jaren langs te lopen.

Arthur

DZ

In een logische wereld zou ze dat jaar winnen. Ik zou zo uit mijn hoofd ook niet weten wie dat jaar haar zou moeten verslaan (of komt de nationale bokser uit 2006?). Al zou ik mijn geld er niet op durven in te zetten.

In 2010 zou ze ook dik de top-10 moeten halen, maar dat jaar zit vol klassiekers (als ik het me goed herinner).

https://www.iacr.org/conferences/eurocrypt2004/images/eurocrypt2004.gif
Een recordjaar.

46 lijsten leidden tot 345 verschillende albums. In 33 van die lijsten was onze nummer 1 te vinden, met een topscore van 830 punten.

10. Joanna Newsom - The Milk-Eyed Mender
https://www.musicmeter.nl/album/20671

Punten : 249
Nom. : 12
Nr. 1 van : Teunnis

Was de eerste week nog op grote afstand van de top 10, die kwam begin week 2 pas enigszins in beeld. Geheel conform de stijgende lijn bracht de late topnotering haar de 10e plek.

Joanna Newsom is beschermd opgegroeid in Nevada City. Haar ouders zijn goed opgeleid en progressief.
Als kind werd het Joanna verboden televisie te kijken of radio te luisteren. In verband met de slechte invloeden. Wel werd muziek haar met de paplepel ingegoten door haar vader, die gitaar speelde en har moeder, een klassiek pianiste, die de 'hammered dulcimer' en de autoharp bespeelde.
Als meisje van 5 wilde ze graag op harp-les, dat werd goed gevonden, maar de lokale harpleraar vond haar daar te jong voor en stelde voor eerst piano te studeren. Zo geschiedde en later verruilde ze de piano voor de harp, wat haar grote liefde betekende.

Na de high school, Mills College, waar ze onder andere compositie en creatief schrijven studeerde, ging ze keyboards spelen in The Pleased. Ze stopte met studeren en ging zich volledig focussen op muziek.
In 2002-03 nam ze twee EP's op (Walnut Whales en Yarn and Glue) voor zichzelf als document van haar vroege werk. Wel maakte ze kopietjes, op suggestie van haar toenmalige vriendje die de EP's voor haar opnam, om er een aantal van te verkopen na haar optredens.

Een van die exemplaren belandde bij Will Oldham en deze was onder de indruk. Hij vroeg haar mee op toer en stelde haar voor aan zijn labelbaas. Drag City contracteerde haar en deze soloplaat werd gemaakt, met dat toenmalige vriendje, Noah Georgeson, als producer.

Erg fraaie plaat, Joanna heeft wat te brengen in de muzikale wereld en dat komt er hier al flink uit. Dat stemmetje is wennen, maar dat lukt me best.

Had Joanna eerst op #10 staan in de voorspelling, maar op het laatst ingeruild voor een andere debutant.

Niet in mijn top 20 en ook niet in mijn voorspelling. Dat laatste zal in 2006 wel anders worden. Gisteren nog "Ys" beluisterd. Toch wel haar bekendste album. Echt kapot ben ik er niet van.

Sinds een jaartje heb ik de cd wel thuis. Beluisterd daarentegen, heb ik hem nog niet.
Tot nu toe haakte ik na een paar liedjes af. Zal het deze week nogmaals proberen.

Lang niet mijn favoriete album van Joanna Newsom, haar volgende zijn veel beter.

Verschrikkelijk...

Maar ook verschrikkelijk blij want bij mij wel in de voorspelling, wel ietsje hoger (7)

Slechts twee van de twaalf voorspellers zagen Joanna aankomen. Zij vertrekken met gierende banden, de rest van de groep lijkt het startschot nog niet gehoord te hebben.

20 Koenr * +20
17 vigil +17
0 ArthurDZ
0 Casartelli
0 Dix
0 EttaJamesBrown
0 Gretz
0 herman
0 joezer49263
0 Johnny Marr
0 motel matches
0 wibro

Deze volgens mij nooit beluisterd. Latere albums zullen het bij mij wel gaan halen. Wel tof dat ze het gehaald heeft, ik had hem net niet voorspeld geloof ik.

Op nummer 14 hier, ook nog live gezien in die tijd. Me niet aan een voorspelling gewaagd dit keer.

Niet in mijn top 30. Ook niet in mijn top 40 van dit prachtige muziekjaar.

Ik geloof dat ik dit album ooit op dezelfde dag gehoord heb als Damien Rices O. Twee MuMe-knuffelberen op één dag. Snel wegspoelen maar, al houd ik de optie open dat er in de latere Joanna Newsom nog wel iets van potentieel zit. Peach Plum Pear is evenwel wat voor veel anderen krassende nagels op een schoolbord is... en dat dan in het kwadraat.

In eerdere jaren wijs geworden, werp ik inmiddels ook een korte blik op platen in de jaartoplijst die de 200 stemmen niet halen. Voor Joanna Newsom had ik evenwel nog een ander filter open moeten zetten om haar op de radar te krijgen. En dan weet ik nog niet of ik haar opgenomen zou hebben, want het jaar zat verder ook vol met gedoodverfde favorieten. Nouja, 't is gezellig, hier nog op de startlijn.

Afgaande op mijn stemmen toch wel een paar keer beluisterd, maar dit album zit volstrekt niet in mijn systeem. Dat is wel anders met later werk, met name Have One On Me ben ik toch wel diep ingedoken.

Zonder haar latere muziek was dit niet in mijn lijstje gekomen. Bijzonder jaar waar ik niet verder kwam dan een top 12, maar wel met een paar superalbums die ik nog heel geregeld luister. Maar ga verder, zit lekker uit te blazen van Oerol.

Woow, Joanna in de top 10.

#2 in mijn lijst. Na Ys vind ik dit nog steeds d'r mooiste plaat, al heeft ie wel moeten groeien. Heb m gesigneerd op vinyl thuis liggen.

Mijn voorspelling was overigens meer wishful thinking dan wijsheid.

Naam zegt mij wel wat, haar muziek niet.

9. Madvillain - Madvillainy
https://www.musicmeter.nl/album/5167

Punten : 262
Nom. : 12
Nr. 1 van : Niek, bennerd

Grillige lijn in de statistieken, maar wel een van twee stappen vooruit, een stap terug. Dus kwam dichter en dichter bij de top 10 en met de topplek van Ben op donderdag kon de kurk eraf.

In 1997 werd MF DOOM 'geboren', nadat de broer van rapper Zev Love X (Daniel Dumile) t.w. DJ Subroc (Dingilizwe Dumile) in ‘93 overleed en het album van de formatie die zij vormden, KMD, was geweigerd door hun label Elektra. Zev werd enige jaren daarna dus MF DOOM en ging voortaan gemaskerd door het muzikale leven.

Zijn debuut Operation: Doomsday werd legendarisch door de kwaliteit in combinatie met de onverkrijgbaarheid van het album, uitgegeven door het kleine Fondle 'Em Records.

Al vrij snel na de release had producer Madlib (Otis Jackson Jr.) laten optekenen dat hij met twee artiesten zeer graag zou willen werken: J Dilla en DOOM. Met eerstgenoemde kwam het in 2003 tot de samenwerking onder de naam Jaylib, waarover later meer, met DOOM kwam de samenwerking eerder maar wel lastig tot stand.

In 2001 namelijk, na het opdoeken van Fondle ‘Em, verdween DOOM. Hij bleek te bivakkeren in een suburb van Atlanta, Georgia en bij toeval werd dat ontdekt door de manager van Madlib’s label, Stones Throw Records. Deze kerel, Eothen "Egon" Alapatt, had een vriend wonen in dit stadsdeel en die had DOOM gespot. Hem werd door Alapatt gesommeerd DOOM een tapeje in handen te drukken met instrumentals van Madlib. Drie weken later hoorde die vriend van DOOM dat hij zeer enthousiast was over de muziek en graag iets zou willen doen met de producer.

Medio 2002 werd een start gemaakt met Madvillainy. Madlib was zeer productief in die tijd en maakte materiaal dat is gebruikt op Madvillainy, op Jaylib - Champion Sound (2003) en op albums van MED en van Dudley Perkins.
Hij en DOOM konden het prima vinden en hoewel het label een hotelkamer had geboekt, was DOOM meestal in de studio met Madlib te vinden en als het duo niet aan het opnemen was, waren ze wel aan het eten, drinken of roken.
In november ging Madlib voor een tripje naar Brazilië, mede om obscuur vinyl te kopen (‘crate digging’). Met samples daarvan werden weer nieuwe beats gemaakt. Van een aantal nummers op Madvillainy werden aldus in een hotelkamertje in São Paulo met een draagbare draaitafel, een cassette deck en een Boss SP-303 sampler de beats gebakken. Maar… in Brazilië werd ook een demo van de muziek bestemd voor Madvillainy gejat en op internet gezet, 14 maanden voor de release dus.

Jeff Jank, creatief directeur van Stones Throw hierover: ” Those were the early days of internet leaks, and we thought it would completely ruin sales. People were approaching DOOM and Madlib at shows to tell them how much they liked the album, so they were like, 'Fuck it, I'm done.' Madlib started on other stuff, and DOOM, well, you never know what he's doing.”

Men ging dus eerst aan de slag met andere projecten, uit frustratie. Madlib richtte zich op Dilla en DOOM bracht soloplaten uit onder de noemer van King Geedorah en Viktor Vaughn. Na deze releases gingen ze toch weer samen verder, omdat ze toch wel erg blij werden van de resultaten en in maart 2004 lag Madvillainy in de schappen.

Geweldige vernieuwende samenwerkingsplaat. De beats, de flow, de lyrics, de delivery, ik smul ervan.

Dit moet een vergissing zijn. Het betreft namelijk het genre hip-hop...

Bij mij 'maar' op 15 (had ook 11 kunnen zijn). In een 'normaal' muziekjaar in mijn top 10. Leuk dat deze invloedrijke plaat erbij zit.

Nog eens een hiphopmeesterwerk in de top 10 blij mee, ook al heb ik hem niet voorspeld

Dat hadden niet veel mensen, trouwens. Alleen ziener dix gaat in de achtervolging. En zo blijft het aan de startlijn een drukte van jewelste.

20 Koenr *
19 Dix +19
17 vigil
0 ArthurDZ
0 Casartelli
0 EttaJamesBrown
0 Gretz
0 herman
0 joezer49263
0 Johnny Marr
0 motel matches
0 wibro

Wauw, had niet verwacht dat deze het zou halen in dit toch wat behoudende deelnemersveld. Natuurlijk een dikke klassieker, maar hiphop is toch een wat ondergeschoven kindje hier.

Voor mij een album dat ik relatief kort geleden heb leren kennen, dus niet in mijn lijst.

Wat ben jij toch een 'behoudende deelnemer'.

Tof! Durfde deze niet in de voorspelling op te nemen, ondanks het aantal stemmen/gemiddelde/de status.

Dik in mijn top 10 ook, heerlijke plaat.

Zo dan, die zag ik niet aankomen. Al heb ik er zelf wel aan meegewerkt, deze staat hier op 17. Verrassend genoeg lijkt dit een beetje mainstream jaar te worden voor mij, ik verwacht er eigenlijk nog wel 3 of 4 uit m'n lijstje.

Nummer 27 (3.5*) in mijn lijst. Als het geen hip-hop album was zou ik 'm zonder meer voorspeld hebben in de top 10. Het gemiddelde liegt er anders niet om. Maar ja, het is hip-hop hè en dat ligt doorgaans niet zo goed hier.

Mijn nummer 3, als ik ga tellen heb ik opeens 4 hiphop albums in mijn lijstje. Dit album heeft ervoor gezorgd dat ik het hele MF Doom oeuvre ging luisteren en ging graven in de hiphop, eigenlijk de belangrijkste reden om op deze site rond te hangen.
Grappig ondertussen dat al die jaren dit soort opmerkingen blijven rondzingen onder de stamgasten hier: 'tja hip hop, dat ligt niet zo goed hier, we zijn nou eenmaal behoudend met z'n allen'. Inderdaad heren.

Ik sta er niet per definitie terughoudend tegenover, al is deze mij niet bekend.
Ik heb zelfs een hip hop light plaat genoteerd in mijn lijst, overigens met wat andere invalshoeken.
Het is zeker niet mijn favogenre, maar een Kendrick Lahmar en bij tijd en wijlen Snoop, vind ik toch wel lekker.
Bij Gorillaz valt er ook wel wat te genieten, maar da's geen heel album lang hip hop.
In de breedte ken ik te weinig en met gangsta rap heb ik weinig op.