Inlijsten?

Dat zal precies het album zijn waar ik op doelde. Haalde mijn top-20 niet, maar zat er ook niet ver vanaf. Was wel wat verbaasd door jouw herhaalde verwijzingen naar Bryan Adams, dus wilde de link even leggen.

Tussen mij en Dead Can Dance is de liefde nog niet echt albumbreed opgebloeid. The Cure schurkte tegen mijn top-20 aan. Dat zegt zowel iets over de kwaliteit van The Head on the Door als over de kwaliteit van de rest van de mij bekende 1985-albums.

Tears for Fears bij mij op nummer 12. Heeft ooit bij mij op nummer 1 gestaan, maar is in de loop der tijd ingehaald door albums uit 1985 die toch veel beter zijn.
Dead Can Dance op nummer 6, niet slecht maar niets vergeleken met hun album van twee jaar later.
Dat album van The Cure ligt mij totaal niet, maar dat geldt zeer zeker niet voor het album waar The Cure vier jaar later mee op de proppen kwam.

The Cure & Tears For Fears haalden mijn lijstje net niet, had ook net wel gekund. Net als wibro is Tears For Fears in de loop der jaren wat weggezakt.

The Cure & Tears For Fears haalden mijn lijstje net niet, had ook net wel gekund. Net als wibro is Tears For Fears in de loop der jaren wat weggezakt. Een beetje rekenen leert mij dat Propaganda met een waardering van bijna 4* op deze site de top 10 niet heeft gehaald. Dat vind ik jammer.

6. R.E.M. - Fables of the Reconstruction (Reconstruction of the Fables)
https://www.musicmeter.nl/album/452

Punten : 434
Nom. : 18
Nr. 1 van : EttaJamesBrown, herman

Bijzonder verloop: zeer sterke start, na lijstje 10 op plek 2. Een langere windstilte zorgde voor het uit de top 10 lazeren en donderdag was weer R.E.M. dag en stegen ze met stip naar nummer ZES-zes-zes-zes!

Ondanks de groeiende support voor de band en de waardering in de pers na hun eerste twee albums, besloot de groep toch tot het omgooien van het roer. Ze verkasten naar Engeland, naar Londen, en haakten aan bij producer Joe Boyd - bekend van zijn werk met Nick Drake en Fairport Convention.
Maar Engeland beviel hen niet, naast het feite dat de sessies moeilijk waren, de samenwerking met Joe niet optimaal, vonden onze mannen het weer abominabel en het eten onder hun maat. Die 'doom' is ook een beetje op de plaat terecht gekomen.

De stijl van de plaat bevat dus een sterkere folk-inslag, tekstueel is het gericht op The Southern States. De mythologie, het landschap, de mentaliteit. Voorbeeldje is de eerste single Cant Get There from Here (expres verkeerd gespeld, de deugnieten) wat een uitdrukking is die in het Zuiden vaak wordt gebruikt voor toeristen met hinderlijke vragen.
Stipe over de titel: "the whole idea of the old men sitting around the fire, passing on ... legends and fables to the grandchildren".

Mooie plaat. Van de jaren 80 R.E.M. platen de plaat waarbij het kwartje het laatst viel.

Dat is nog eens heerlijk wakker worden.

Het begint allemaal weer erg voorspelbaar te worden. Wat hierna komt kunnen we wel raden.

Mijn nummer 13 overigens.

Geweldig weemoedige sfeer in dit album.
Mooi dat-ie het gehaald heeft.
Mijn nummer 4.

Goed geslapen Wim?

Prima begin van de top 10, ik loop nog nipt 5 uit 5

Mogge allemaal.

Hier op 13. Mooie plaat.

Mijn nummer 21 met kans op stijgen.

Dit is al iets beter wakker worden (dan de update van de MuMeLadder). R.E.M. hier op vier, maar wel herkenbaar wat zaaf schrijft. Het duurde bij mij bij deze ook het langst voordat ik door kreeg hoe mooi hij is. Dus blijven draaien, dix. Hij heeft zeker groeipotentie.
Verder alleen Tears For Fears tot nu toe (op nummer 9 ook).

De eerste top 10 plaat die ik niet in mijn lijstje heb.

De REM voor Document klinkt me om de een of andere reden te Amerikaans.
Dat is een flauw argument natuurlijk, want bedoel ik daar dan precies mee?

Michael Stipe die huilt als een coyote?
Muziek die voorbij strompelt als tumbleweeds?

Best goed, laat daar geen misverstand over bestaan,
maar op dat moment in hun carrière nog te weinig indruk op me makend.
De opvolger vind ik met Murmur de betere platen ten opzichte van deze en zijn voorganger.

Deze heb ik (net) niet. Volgend zal deze band er bij mij vast wel in staan

Wat heeft wibro jou misdaan?

Fables of the Reconstruction had ik op 14. Ik lees diverse getuigenissen over een kwartje dat laat viel; ik wacht nog een beetje.

noem mij maar een muzieksnob ?als het m-a-i-n-s-t-r-e-a-m wordt luister ik deze R
.E.M. eenmaal en daarna in de kast. zelfde bij radiovriendelijke Cure. geef mij maar Faith, Pornography en Disintegration.

Wat heeft wibro jou misdaan?
. [/quote]

?

Mijn nr. 4

Ditto. dus ook op 4 hier.
Eh, wat Luigi zegt

Dat zou toch wel sterk zijn. Ik zie 7 zekere kanshebbers en er is maar plek voor 5.

5 kandidaten nog wat mij betreft: Bos, Wacht, Water, Vlees en de verkeerd geplaatste jeugd.

Op die laatste hoort Motord..

5. Marillion - Misplaced Childhood
https://www.musicmeter.nl/album/1192

Punten : 520
Nom. : 22 x
Nr. 1 van : Brunniepoo, vigil, Bonk, HugovdBos

Marillion startte goed, startte nog beter door en leek de nummer 3 te blijven. De laatste dag werd er nog een inhaalslag gemaakt door twee albums.

Misplaced Childhood was Marillion's eerste conceptalbum met twee doorlopende muziekstukken op beide kanten. De band kon via dit concept diens vaardigheden tonen in toegankelijke rock-ballads Kayleigh en Lavender, tezamen met materiaal met donkerder thema's als drugmisbruik (Blind Curve), alcoholisme (Waterhole) en prostitutie (Bitter Suite) uiteindelijk leidend tot wedergeboorte en verlossing. Het concept kwam tot Fish tijdens een langdurige acid-trip.

"I was in 'Padres Bay' when suddenly I felt a child standing behind me on the stairs. I knew he was dressed as a soldier and vanished as soon as he entered the corner or my eye. Perhaps it was my muse; perhaps it was the drug. It was enough to propel me into reaming off a large scrawl of prose."
— Fish

Verschillende nummers hebben autobiografische aspecten. Kayleigh verwijst naar verbroken relaties in zijn algemeen en naar die van Fish en 'Kay Lee' in het bijzonder. Heart of Lothian ("I was born with the heart of Lothian") verwijst naar Fish' jeugd in Midlothian en het thema 'jeugd' wordt verder uitgewerkt in Lavender, dat deels is gebaseerd op de traditional "Lavender Blue".

Maar ik hou hier gewoon niet van.

Deze dus

Kayleigh vond ik wel een mooi liedje en ik heb dit album ook wel eens geprobeerd, maar helaas kwam ik nooit voorbij het vierde nummer...

Oh, ik dacht dat jij het over die knakkers uit de tele2 reclame had

"Maar ik hou hier gewoon niet van."

+1