Ik vergis mij ook heel vaak in het niet begrijpen van een dubbele ontkenning, als ik dwaal.

Ook voorspeld enkel wel wat hoger, maar goed ik handhaaf mij bij de koplopers

Heb ik op 16 die Gentlemen.

Geweldige plaat waarvan ik de Deluxe edition had besteld en die komt echt net binnen met de post. Welk 1 toeval.

Ik had het album al veel langer, maar vind de demo's die ik door dit geweldige topic luisterde zeer de moeite waard. Sterker nog: sommigen viind ik beter dan de albumversies.

En zo wordt het toch nog een waaieretappe. Wederom 6 mensen schatten correct in dat The Afghan Whigs in de top-10 stonden. 4 van hen kenden ze zelfs een Top-3-positie toe, maar mensen, daar rockt dit toch veuls te hard voor! Naastgetekende liet zich daardoor zelfs iets te hard uit het veld slaan en ik vermoed dat iets dergelijks ons aller Graf, die nog zo voortvarend van start ging, ook parten speelde. Herman en Nico kwamen ditmaal heel dichtbij met hun schatting en zetten zo overtuigend de achtervolging in.

51 Teunnis +15
50 EttaJamesBrown +14
48 vigil +15
38 GrafGantz
35 Casartelli
32 west +14
19 herman +19
19 nico1616 +19
14 Telamon
0 johan de witt

Dat uit het veld slaan had overigens betrekking op de voorspelling, niet op mijn eigen top-20, waar deze plaat niet in voorkomt. "Lauw" inderdaad.

Wat is er met Johan??? Heeft ie zijn eigen voorkeuren in de top 10 gezet?

Bij mij op 3. De mannelijke helft inderdaad.

En op 1 staat dan een sexeloze plaat ( of bi-Sex). ' T Is hoe je het bekijkt.

Wat is er mis met deze Morphine en Wu Tang vraag ik me af
En ja, als mijn nr 1 de top 10 niet gehaald heeft hou ik ermee op

Hou jij van Wu-Tang johan? Nice!

En Gentlemen is mijn nummer 8.
My Curse Onaards mooi nummer.

deze bovenstebeste Afghan Whigs waaiert in mijn lijstje op 3

Oei, volledig over het hoofd gezien deze. Waarschijnlijk omdat ik aansluit bij het eerdere "lauw". Had hem dan ook niet verwacht, maar blijkbaar heb ik de populariteit onderschat.

7. Suede - Suede 
https://www.musicmeter.nl/album/1229

Punten : 330
Nom. : 15
Nr. 1 van : EttaJamesBrown, johan de witt

Deze plaat balanceerde tijdens week 1 op het randje van de top 10. Deze week kwamen de benodigde puntjes los om deze fraaie 7e plek te behalen.

Suede is opgericht door Brett Anderson en Justine Frischmann, een setje uit Londen, en jeugdvriend van Anderson bassist Mat Osman. Al snel werd duidelijk dat geen van hen de kwaliteiten van leadgitarist had, dus via een advertentie werden ze vergezeld door Bernhard Butler. En een drumcomputer, want een drummer hadden ze niet.
Hoewel Frischmann haar best deed managementtaken op zich te nemen, kwam de band nauwelijks van de grond. En toen de relatie tussen haar en Brett voorbij ging en ze met Damon Albarn begon te daten, liepen de spanningen al snel op - ze kwam te vaak te laat met verkeerde redenen. Toen ze de biezen had gepakt om later Elastica op te richten, trokken Butler en Anderson sterk naar elkaar toe en begonnen samen de songs te maken, waar goed op gereageerd werd. Drummer aangetrokken (Mike Joyce deed zelfs nog een blauwe maandag mee) en de weg omhoog was definitief daar. Voor de eerste single gereleased was stonden ze al op de cover van Melody Maker met de kop "The Best New Band in Britain." Dit leidde weer tot een artikel in The Independent: "more hype than anybody since the Smiths, or possibly even the Sex Pistols."

Intussen nam de band haar debuut op in Master Rock Studios in Kilburn, noordwest Londen voor een slordige ton gelds. Producent Ed Buller had als werkwijze op de huid te kruipen van degene die het belangrijkste is voor het geluid van de groep. In dit geval Butler. En dat zette kwaad bloed bij Anderson, hoewel (of misschien omdat) deze Buller als persoon graag mocht. En waar Buller voor de debuutplaat erg belangrijk was, was hij ook de kingpin in het vervolg wat tot een breuk ging leiden. Maar daarover een volgende keer, jongens en meisjes.

En weer een plaat die niet aan mij besteed is. Hoewel ik de gitarist waardeer, veracht ik de vocalen.

Je vindt mij toch nog wel lief, Zaaf?

Mijn nr. 3!

Het was de top van jouw top, die mijn schouder ontwrichtte.

Mijn dag is gered
Beste debuut van de 90s

Yeah, I made Johan's day

Mijn nummer 2

Mijn nummer 3. Prachtige plaat, vind hem nipt hun beste zelfs!

Nou volgend jaar nog ietsje pietsje beter.

Zeg maar gerust een flink stukkie beter

Nou, ben ik het dus niet mee eens

Die zanger is een nog grotere narcist dan Donald Trump. Hij kust zichzelf.

Suede bij mijzelf op 7, bij Casartelli op 5

Prachtplaat, dankzij Butler.

groter dan west... groter dan

Klopt

Nog eentje doen?

Doe maar mijn nr. 1

6. Nirvana - In Utero
https://www.musicmeter.nl/album/1560

Punten : 345
Nom. : 18
Nr. 1 van : niemand

Een zeer stabiele Nirvana (dat was Nevermind ook ) laverend tussen plek 6 en 8.

Al voor er een studio bezocht was in het kader van In Utero gonsde het al dat Steve Albini de plaat zou produceren. Die geruchten waren door de band zelf de wereld in geholpen, in relatie met hun uiteindelijke onvrede met het geluid van Nevermind. En waar Albini een bericht lanceerde dat er geen sprake was van deze job, werd hij terstond door DGC gebeld met het verzoek dit toch te doen. De band (Cobain) wilde Albini graag omdat de favoriete platen Pod en Surfer Rosa door hem waren geproduceerd.
Albini beschouwde de groep als 'R.E.M. met een fuzzbox', maar had wel sympathie voor de leden. Hij accepteerde de klus op zijn voorwaarde*: een ton aan USD en geen credits (waar de beslissing de andere kant op hem minimaal het vijfvoudige zou hebben opgeleverd).
*Surfer Rosa

Het plan was om in 2 weken max de klus te klaren. Maar de band was zonder apparatuur naar de Pachydern Studio in Cannon Falls, Minnesota afgereisd en moest een paar dagen wachten tot de boel was afgeleverd. Albini wilde geen enkele bemoeienis van vrienden, kennissen, platenmaatschappijfiguren of wie ook. Alleen de band, hijzelf en engineer Bob Weston. Het waarom werd door Albini fijntjes verklaard: iedereen die rond de groep hing, behalve de jongens zelf, waren "the biggest pieces of shit I ever met"
Het werk ging voorspoedig, slechts voor twee songs werd de apparatuur versleept (Very Ape en Tourette's). Er werd volgens vast stramien gewerkt (er was daar ook weinig anders mogelijk) en er was geen onderling gedoe, waar Cobain zich had ingesteld op een moeilijke Albini. Deze liet Cobain ook de beslissingen nemen welke takes goed waren en welke niet. Alle vocalen stonden in 6 uur op de band.

Naderhand werd er toch nog amok gemaakt over het eindresultaat, waarschijnlijk onder drang van DGC werd Scott Litt gehuurd om nog wat aanpassingen te verrichten, daar Albini dat ten enenmale weigerde.

Uitstekende plaat, die ik qua geluid inderdaad hoger aansla dan Nevermind. De composities hebben misschien een doffer gouden randje, maar ik beluister deze nog graag.

Onderin mijn lijstje! Maar zeker mooi, maar die meeste "grunge" albums draai ik nauwelijks nog..