Jeetje, wat akelig. Maakte mooie programma's, al vond ik hem als interviewer niet altijd even prettig. Fijne dichter.

Jezus! Hier schrik ik erg van. GVD!
Iedere zondagochtend als het even kan kijk ik Boeken. En laatst een andere presentator "want onze presentator is ziek (of: 'vakantie', zoiets)". Ok.
En nu dan dit bericht, hij heeft zelf zijn leven beëindigd.
Bedankt voor al je mooie boekbesprekingen en je gasten Wim.
Rust zacht.

Kloten. Heb een aantal maal Boeken gezien en waardeerde het programma altijd wel.

Hoe is het toch iedere keer weer mogelijk dat iemand met een 'directe omgeving' er tussenuit piept. In een onbewaakt (maar niet impulsief) ogenblik. Zelf gekozen.

Hoe triest als iemand dat als de beste oplossing ziet.
Bepaald geen domme mensen maar niet genoeg hechtend, maar lijdend, aan het leven.
Veel mensen kennen wel zo iemand.
Ik schrik er toch bij Wim Brands ook weer enorm van.

Ja ondanks dat ie op mij doorgaans een erg betrokken en bevlogen indruk maakte had ik het ook niet verwacht eerlijk gezegd. Hij hield toch altijd wel ruimte en had een bepaalde degelijke beschouwelijkheid over zich. Teveel zware kost is echter niet gezond voor het brein is het enige wat ik er van kan maken. Keek graag zijn programma's in ieder geval en zijn stijl was boeiend en nooit saai te noemen. Een vertrouwd gezicht op de zondagmorgen is niet meer.

Boeken begon met muziek van Wim Mertens. Prima zondagmuziek. RIP Wim Brands.

Ik zeg dit niet snel, zeker niet nadat iemand net overleden is, maar Wim Brands was een held van me. Echt een grote held. Zijn poëzie is fantastisch en is heel vormend voor mijn smaak geweest. Gelukkig heb ik hem vorig jaar nog mogen ontmoeten.

Had sinds kort een depressie...

R.I.P. Wim..ik keek graag naar je!

R.I.P. Wim Brands.

buizen schreef:



Die keren dat ik het van nabij heb meegemaakt - en dat is vaker dan me lief is - waren het altijd intelligente en creatieve mensen die er een eind aan maakten. Ik durf zelfs te stellen dat het heel vaak intelligente mensen zijn die bezwijken onder het gewicht van de kennis en het inzicht die ze hebben van de wereld om hen heen.

Mooi gezegd! Dat durf ik wel met jou te stellen!

R.I.P. Wim Brands
Ik vermoed dat hij bij mij in de buurt woonde. Ik kwam hem wel eens tegen.

Intelligentie behelst natuurlijk ook een bepaalde mate van relativering. Veel schrijvers, kunstenaars en muzikanten zijn vaak behept met een te sterk invoelingsvermogen en het zien van dingen die zeer persoonlijk zijn en vaak tot een isolement leiden. Het blijft triest maar enige afstand bewaren ten opzichte van jezelf is altijd wel van levensbelang.

Altijd gedacht dat we hier memoreerden en niet speculeerden. Boeken op zo ochtend: ook hier regelmatig bekeken en gewaardeerd: integere, deskundige presentator - Wim Brands, moge hij vrede vinden.

Bizar hoe dit topic telkens weer wordt 'gekaapt' door mensen die hun gedachtescheten op meer of minder intelligente wijze in het openbaar moeten laten.

Zelfdoding is in NL (Belgische cijfers liggen voor zelfdoding nog hoger) met ruim 3 * zoveel slachtoffers jaarlijks (1850) als in het verkeer (570) een veel groter issue dan we veronderstellen. Ook voor ervaringsdeskundigen is terughoudendheid gepast: niemand kan in de kop van een ander kijken en alle opmerkingen dienaangaande zijn puur speculatief.

R.I.P. Wim Brands.

Integer, deskundig en enthousiasmerend zou ik er nog aan toe voegen. Ik zou zo gauw geen betere presentator weten voor een boekenprogramma dan dat Brands was.
Verder eens: in de kop kijken van een ander is onmogelijk.

Ik zou niet weten waarom op een forum van muziekliefhebbers niet enigszins mag doorgepraat over de zelfdoding van een geliefd dichter/presentator. Waarom meteen 'gedachtescheten' en 'puur speculatief'. Wanneer anders dan vlak na een zelfdoding 'mag' er dan over gepraat. We moeten maar meteen een forum, een andere site, over zelfdoding opzoeken ofzo? Of het uitsluitend thuis maar bespreken, vooral niet op internet? Elk 'speculatief' woord over Wim Brands is grote disrespect naar de man of diens nabestaanden, zoiets?
Na de dood van Bowie of van Lemmy is er ook zoveel 'nagepraat'. Is normaal, is menselijk.

En over dat 'niemand kan in de kop van de ander kijken': dat is misschien wel een van deze wezenlijkste tekortkomingen die ook - in zijn algemeenheid - ten grondslag kan liggen aan uit het leven willen stappen. Je zult nooit kunnen samensmelten, nooit de ander volledig kunnen lezen [..] en begrijpen. En vooral de ander of de wereld jou niet. Hoe is dan volledige liefde mogelijk? Het moment dat je het besef en inzicht in dat onvermogen krijgt.. Het kan leiden tot vervreemding, afstand tussen het leven en jou. Wat een gedachtenscheten he.

Onder jongeren is zelfdoding in sommige jaren zelfs doodsoorzaak nummer één, en in alle recente jaren zeker oorzaak nummer twee. Maar wat voegt het weten/kennen van deze cijfers toe als er niet mag 'gespeculeerd', als het onderwerp taboe blijft om te bespreken of over van gedachten te wisselen.
Want: hoort niet op muzieksite.

Ok,
nou R.I.P. dan maar, Wim Brands.

Over tot de orde van de dag en een plaatje opzetten.

Prima verwoord buizen. Geheel mee eens.

Heb je ooit gehoord van fatsoen en evt inlevingsvermogen bijv, in andere ervaringsdeskundigen. Ik vind elke zelfdoding pijnlijk omdat ie weer wonden openhaalt, zeker als er dan ook nog over gezwateld door zwalpsnuiten.

Vooral vragen als - had het niet voorkomen kunnen worden; en: hoe is het gebeurd zijn uitermate pijnlijk en irrelevant. Jij en die b-maat van geven geen blijk van EQ

+1

Wat denk je zelf of ik, of anderen, daar wel eens van gehoord hebben?

Als er idd speculaties komen over "had het niet voorkomen kunnen worden" wordt het kwalijk, dat is wel het ergste wat een familie zou kunnen horen, maar daar heb ik me bijv. verre van gehouden.
Waarom haal je er direct 'intelligentie' bij, alsof mensen die er wel wat over zeggen maar één intentie hebben nl 'intelligent overkomen', dat is totaal niet aan de orde.
Ik heb zeker wel inlevingsvermogen. Anderen neerzetten als zwalpsnuiten die zwatelen getuigt er minder van. Jammer dat alleen al de info over een zelfdoding bij jou wonden openhaalt. Sla dit topic over zou ik zeggen.
Met geen woord iets mogen zeggen over een onderwerp vind ik persoonlijk een stuk pijnlijker.
Hele rare kwetsend bedoelde opmerkingen worden hier echt niet gemaakt hoor.

Exact. Wanneer niemand meer over je praat ben je pas echt dood zou ik zeggen.

''Poets never live until they die''

Overigens: als ik schreef "Hoe is het toch mogelijk dat.." is dat niet als een verwijt naar de omgeving van de overledene bedoeld. Het is opnieuw die vraag over nooit 'in iemands kop kunnen kijken', een van de grootste tekortkomingen van dit aardse tranendal.
Anderzijds: de gedachten zijn vrij. Dat is op andere momenten weer een geruststellende gedachte.
I feel sorry voor het 'openhalen van wonden' als dat zou gebeuren. Maar mensen zullen toch echt hun eigen wonden moeten verzorgen, niet boos worden op een ander omdat die iets zegt of denkt.
Het allerergste wat ik 'altijd' vindt bij zeer triest nieuws is dat er in een topic vervolgens 'geruzie' ontstaat. Dan haak ik af. Dat begrijp ik absoluut niet.

Jammer dat het weer zo moet lopen in een "ter nagedachtenis van" topic.

Al dat gespeculeer, terwijl de overledene nog niet eens ter aarde is besteld, of gecremeerd, is inderdaad een beetje onsmakelijk. We weten niet precies wat er gebeurd is, en we hoeven dat ook niet te weten. Lees liever een goed boek over het verschijnsel "depressie". Er zijn genoeg titels beschikbaar.
En eer Wim Brands door wat poëzie van hem te lezen. Daar laat ik het maar bij.

Daar ik me medeverantwoordelijk voel voor de verwijten die hier worden geuit wil ik nogmaals benadrukken dat hetgeen dat ik heb opgeschreven helaas gebaseerd is op een aantal persoonlijke ervaringen.
Ik heb me kennelijk in de bedoeling van deze topic vergist. Maar gevoelsmatig vind ik mijn bijdrage nog steeds in orde. En ook die van buizen. Dat een paar mensen zich hieraan hebben gestoord, jammer. Het is niet anders.
Dit is mijn tweede bijdrage aan deze topic, maar ook meteen mijn laatste. Ik heb me ingeschreven bij MM omdat ik het leuk vind om met mensen te bomen over muziek en om daarover leuke, nuttige en informatieve bijdragen en meningen te leveren. Dat zal ik blijven doen. Maar de R.I.P. topic is met ingang van nu een no go area.

Nemen jullie daar nou ook al aanstoot aan?

Uiteraard kende ik Wim Brand ook wel, al was ik niet zo'n trouw kijker van Boeken. Vond hem altijd wel een sympathieke man. Hij schreef ook gedichten voor de stichting De Eenzame Uitvaart, wat ik zeer nobel vind.

Wim Brands | Stichting De Eenzame Uitvaart - eenzameuitvaart.nl

Browser- en/of navigatieproblemen zijn de oorzaak. Weet niet wat er aan de hand is. Wilde mijn (al geschreven) bericht wijzigen (een leesteken ontbrak), en toen verdween het bericht spontaan.
Wat ik wilde zeggen was ongeveer het volgende.

De kern van het probleem is dat alle hierboven geschreven beschouwingen niets toevoegen aan het tragische nieuws, maar veeleer daarop een emotionele reactie zijn. Alleen, je betreedt wel privé-terrein als je een beetje in het wilde weg gaat speculeren en het riekt bovendien naar ongezonde nieuwsgierigheid. Wel enigszins begrijpelijk, als je in je leven geconfronteerd wordt met zoiets als suïcide, of zelf depressief bent, of bent geweest. Als je er iets over leest kun je deze ziekte wellicht beter begrijpen, en er afstand van nemen. Snap je, buizen. Dat is naar mijn mening beter dan die spontane uitingen van jou. Eerst denken, en dan pas wat zeggen, dat is beter.

Hoe dan ook: rust zacht, Wim. het was jouw tijd, kennelijk. Voor mij vooral de presentator van De Avonden, VPRO radio 5. Dat was toch jarenlang een programma waarbij je op het puntje van je stoel ging zitten. Prachtige radio, rustige stem. Een echte presentator.