Volgens mij was de bedoeling dat wij dachten dat Teeven pornografie downloadt.

Maar serieus, wij vinden zo'n maatregel natuurlijk niet leuk maar een dusdanige liberale benadering kan ik me in vinden. De bal komt in handen van de rechthebbenden.

Op dit topic is meer info (mijn inzichten) over downloaden te vinden. Veel mensen hierboven praten vanuit de (onjuist) instandgehouden mythe van het downloaden die de ellende zou hebben veroorzaakt; in werkelijkheid is het veel complexer: in feite is de afgelopen 30 jaar ons mediaconsumptiegedrag (boeken lezen, films kijken, muziekluisteren) grondig veranderd en in de platenindustrie merkt dat gewoon duidelijk.

Een citaat van mijn post op het andere topic:

"Een van de kenmerken van een democratie is de zgn trias politica - de scheiding tussen rechtgevende (zeg maar regering), de uitvoerende (politie) en de rechtsprekende (rechters) machten.

In deze en vergelijkbare sitiuaties blijkt eens te meer hoezeer de eerste macht van de werkelijkheid afstaat en wat voor archaïsche middelen zij de tweede en derde macht ter beschikking stelt. Een notie als "digitale kopie" was tot voor kort niet in de wet vervat.

De uitspraken van Teeven, behoorlijk populistisch, versterken dat idee alleen nog maar. Hij roept maar: het zou me werkelijk verbazen als ie ooit éénmaal in zijn leven muziek of films heeft gedownload - zonder daarvoor te betalen. Pirate Bay op een blacklist zetten voor de ISP's is echt heel iets anders dan alle download-servers traceren en afgrendelen."

Teeven's missie is kansloos door de vorm waarin ie is gegoten. Het is stoerdoenerij; hij lijkt totaal niet te beseffen hoe techische en juridische issues zich tot elkaar verhouden en wat echt haalbaar is. Wil je politieke maatregelen nemen is het veel zinvoller om met 1 jaar te boordelen wat het effect van Franse en Ierse maatregelen (3 strikes you're out) is geweest en daar lering uit te trekken.

En laat ik eens een opvallende voorspelling doen: uit deze gang van zaken in de muziekwereld wordt geen enkele lering uit getrokken - in de uitgeverij begint de shit opnieuw binnen 1-2 jaar - waarover dan wel? Heel simpel over de prijs van e-books en de drm-beveiligingen die daar nog steeds op ingebakken zitten.

En tenslotte - downloaden van muziek heeft ook positieve gevolgen voor de plaatverkoop; veel downloaders kopen (uiteindelijk) een album;meerder onderzoeken wijzen die kant uit.

Interessant. Ik ben momenteel bezig met mijn afstudeerscriptie en die gaat over digitale muziek. Een aantal interessante feiten om mee te nemen in de discussie:

- De muziekindustrie in zijn geheel is er duidelijk op achteruit gegaan sinds de introductie van downloadbare muziek, de totale achteruitgang in inkomst over het afgelopen decennium is 31% (bron: het jaarverslag van de IFPI). Daarentegen is het maar zeer de vraag of dit door downloaden komt. Ouder onderzoek (2001-2005) toont dit wel aan; recent komen steeds meer onderzoekers tot de conclusie dat er zeker sprake is van een substitutie-effect, maar dat het verlies van de industrie zeer waarschijnlijk ook aan een hoop andere zaken is te wijten, zoals bv. een gebrekkig concurrentiebeding.

- Wat wel duidelijk is, is dat de muziekindustrie opzichtig gefaald heeft in het herkennen van de potentie van het digitale muziek-format. Deze hebben de platenmaatschappijen al sinds 1992 tot hun beschikking, toch duurde het tot 2003 voor de eerste legale digitale muziekdienst kwam (nota bene door een outsider), ruim 4 jaar na de opkomst van Napster e.d.

- Zoals Teeven nu reageert, reageerde de muziekindustrie inderdaad 10 jaar geleden al: juridische stappen ondernemen. Toch staat hij niet alleen; wie het jaarrapport over 2010 van het IFPI leest, ziet een groot oorlogsplan tegen de piraterij met soms hele kromme verbanden die daarbij gelegd worden (interesse? hier kan je het lezen). Steeds meer consensus wordt echter bereikt over het feit dat de industrie zich beter kan richten op het profiteerbaar maken van digitale muziek ipv het fel bestrijden van illegaal downloaden. Dat is ook het uitgangspunt van mijn onderzoek.

Laat ik het op mezelf betrekken: ik ben een 23-jarige student met een beperkt inkomen. Op deze website heb ik op bijna 1100 albums een stem uitgebracht. Daarvan heb ik mss een 5e daadwerkelijk op cd of lp. De rest heb ik dus gedownload. Als ik dat niet had gedaan, is het maar de vraag of ik aan die 200-250 cds en lps was gekomen. Waarom? Omdat ik, zoals zo vele hier, muziek download om er kennis mee te maken. Bevalt het me, dan koop ik het meestal wel. Ik ben dan ook heus niet te beroerd om een klein bedrag te betalen om muziek te 'proberen'. Echter, de meeste legale cd's kosten nog steeds tegen de 20 euro, en dat vind ik persoonlijk te veel voor muziek, waarvan ik niet zeker ben of ik goed vind. Hierin komt dus de potentie van digitale muziekdiensten. Die moeten mij kunnen overtuigen om een bedrag per maand ofzo te laten betalen, in ruil voor onbeperkt muziek 'proberen', ipv gratis illegaal te downloaden. Natuurlijk heeft het zin om aanbieders van illegale file-sharing aan te pakken, maar dit voorstel is absoluut niet haalbaar en inderdaad gewoon stoerdoenerij van kabinet (zijn ze goed in overigens, maar dat is weer een andere discussie)...

Daarnaast komt nog dat het een goede ontwikkeling vind dat de macht van de distributie gedeeltelijk verplaatst van de platenmaatschappij naar de artiest zelf. Als je dan toch spreekt van Intellectual Property Rights, lijkt het me een goede zaak dat de schepper ervan zelf kan beslissen of deze haar werk gratis of tegen betaling aanbiedt aan de liefhebbers ervan (zie Radiohead bv.)...

Ik heb de topics even samengevoegd, er werd nu op twee plekken over hetzelfde gediscussieerd. Dus mensen hoeven niet meer op de link te klikken, want ze zitten al in het goede topic.

Tevens wat slowchat weggehaald en bij een paar posts "@user" erbij gezet omdat het anders op sommige punten niet meer duidelijk was wie waar op reageerde.

ik denk dat als je de gemiddelde prijs gaat berekenen van cd's in winkels en/of webshops dat deze toch een stuk lager ligt dan 20 euro. Uiteraard zullen deze er wel zijn maar dan heb je het eerder of ltd versie met bonus dvd/cd of iets dergelijks. Ik denk dat je zeker niet heel goed hoeft te zoeken om nieuwe cd's voor maximaal 14 euro op de kop te tikken. Ik denk ook niet dat die 1100 cd's welke jij op jezelf betrekt allemaal new release is waardoor de gemiddelde prijs nog harder zakt (midprice is toch tussen de 7 en 9 euro gemiddeld)

Engeland-gangers zullen dit wel een onheilspellend bericht (Reuters) en BBC vinden: voor de derde maal in een paar maanden tijd geeft HMV een winstwaarschuwing af - als gevolg waarvan het aandeel 9,8% daalde op de beurs - behoorlijk fors. Sorry even wat finance-praat, maar ik schrok echt van de impact.

HMV is een van de grootste muziek-retailers; ze hebben verder nog de boekhandelsketen Waterstone. Winst wordt geraamd op 30 miljoen GBP; met 700 winkels wereldwijd is dat niet echt een mooi rendement.

Ze praten nu met de majors over recht van retour op cd's uit de zgn back catalogue - dat is heel bijzonder; dat zou 15 miljone GBPmoeten kunen opleveren. De majors vinden nl dat hun cd's te vinden en te kopen moeten zijn op "major streets" in de grotere steden. HMV wordt letterlijk de "last man standing standing" genoemd - check de link van de BBC.

Ik begrijp uit het verhaal dat ze niet over "recht van retour" spreken, maar eerder over betalen na verkoop. Want recht van retour zou betekenen dat ze de cd`s uit de back catalogue terug gaan sturen. Dan zouden ze die dus niet op voorraad houden. Dat lijkt me een kwalijke zaak. En bij betalen bij verkoop, zijn ze eigenlijk een soort van open magazijn van de maatschappijen en hebben ze de back catalogue nog wel op voorraad staan.

Maar hoe je het ook wend of keert, het is een kwalijke zaak die eens temeer aangeeft hoe slecht het gaat in cd land.

Het grappige is dat "recht van retour" juist de basis is waarop van oudsher de NL boekhandel werkt. En dat juist dat recht van retour is nu daar de inzet om de boekhandel een hogere marge toe te staan, mits dat recht wordt afgeschaft.

Een andere bron die ik raadpleegde, noemde dat zo. Als het is, zoals jij beschrijft, lijkt me dat idd een kwestie van 'voorfinanciering' door de platenmaatschappij. Dan zit ik me wel af te vragen waar ze die 15 miljoen vandaan halen. Dat zal dan wel de rente zijn, die ze nu in de pocket kunnen houden - en daar kan je weer mee gaan rekenen als je omloopsnelheid en/of waarde van de voorraad zou kennen.

Een artiest die muziek maakt is geen wegwerpproduct. Even downloaden om te proberen, is het niks dan is het "jammer dan" is het wel wat, wil je de cd wel kopen maar dan doe je het niet omdat je het te duur vind.

Meestal vind ik wel plekken waar ik een nieuwe cd kan kopen voor rond de € 12,00, dat vind ik ook wel een mooie prijs. Maar het gros van de cd's die ik koop kosten beduidend minder.

Ik heb, met de hand op mijn hart, nog nooit van mijn leven gedownload. Elke cd (ik heb er rond de 2000), verzamel-cd, single en LP heb ik gekocht, de laatste jaren steeds meer via het internet. Toen ik jong was ging al mijn zakgeld er in zitten, bij mijn eerste baantje hele salarissen (dat kon dan zolang je thuis woonde).

De ervaringen die je daar mee op doet, de beleving van het geheel, is niet te vergelijken met de wegwerp- en consumptiecultuur die er nu rond het "aanschaffen" (eigenlijk is het meer "nuttigen") van muziek afspeelt.

Niemand wil zijn geld (meer) uitgeven aan het kopen van muziek. De schuld daarvan wordt neergelegd bij de mensen die er geld aan moeten verdienen in de branche. Van artiest tot platenmaatschappij en cd-zaak, het zijn allemaal "uitbuiters".
Als klap op de vuurpijl wordt met grote regelmaat gezegd, als groot "voordeel", dat bands nu zelf "creatief" kunnen worden met geld verdienen door donaties te vragen voor het kunnen opnemen van nieuwe albums (die dan uiteraard weer gratis worden gedownload).

Ik geloof eerlijk gezegd dat artiesten beduidend beter af waren met het oude systeem. Waar weliswaar forse afspraken werden gemaakt met platenmaatschappijen en door een aantal artiesten de zakken inderdaad behoorlijk werden gevuld, maar waar voor een belangrijk deel ook weer geld werd gepompt in nieuwe artiesten en ontwikkelingen.

Muzikaal gesproken bevonden we ons in de jaren van de 'veelverdieners' in een Walhalla van extreem goede muziek, maar om tot die ontwikkeling te kunnen komen was er in ieder geval ruimschoots aan financiële middelen aanwezig, zodat elk talent optimaal kon worden ontplooid.

De nu "oude" artiesten van toen doen overigens nu, met de "oude" fans van toen, nog steeds de beste zaken, het oude "handjeklap" inzake creatief vernuft en fans die braaf betalen betaalt zich muzikaal nog steeds het beste uit.

Als man met sympathie voor de vakbond vind ik dat er voor gewaakt moet worden dat iedereen, ongeacht beroep, gewoon goed moet worden betaald voor de diensten die hij/zij verricht. Dat geldt voor alle schrijvers hier op mume maar dat geldt ook voor muzikanten. Het idee dat zij eerst maar eens geld uit donaties moeten ophalen om weer een album te kunnen opnemen is eigenlijk ronduit schandalig. Daar moeten ze zich, met hun talent, helemaal niet mee bezig hoeven houden. Het is ook beneden alle waardigheid.

Nog even en er wordt geadviseerd dat ze maar met hun instrumenten op het station gaan staan, dan kunnen toevallige passanten een nog los in hun zak zittend muntje van 20 cent in hun hoed werpen.

En wat geeft het als je, als verzamelaar van muziek, is een keer een cd koopt waar je bij nader inzien toch niets aan vind?

Hoe je het ook goed wilt praten, de muziekindustrie (en iedereen die daar bij is betrokken) zit al jaren in een enorme spiraal naar beneden, op alle fronten. De paar mensen die door gratis te downloaden muziek ontdekken en daardoor juist veel cd's gaan kopen zijn naar verhouding ook op één hand te tellen. De verkoopcijfers spreken voor zich.

En natuurlijk zijn er ook fouten gemaakt door de muziekindustrie zelf, laat daar geen misverstand over bestaan. Misschien zelfs haast fatale, ze hebben helaas in een eerder stadium ook de jeugd van zich vervreemd, door de bezopen prijzen voor cd's die eerst werden gerekend. Maar dat neemt niet weg dat het systeem van het betalen voor geluidsdragers de eerlijkste manier blijft om met elkaar om te gaan. En eerlijk duurt het langst.

Herkenbaar wat betreft de hele salarissen die er doorheen vliegen. Die periode heb ik ook gehad, inderdaad omdat het als je thuis woont nog kan, en je met een eerste echte baan waarschijnlijk niet direct het geld hebt om een collectie op te bouwen.

Ik heb 4561 stemmen uitgebracht op MuMe. Mijn excel bestandje telt 907 albums, ook een vijfde dus. Dit heb ik in 3 jaar bij elkaar gekocht, dat vind ik een heel erg net aantal. Ik moet er wel bij zeggen dat er tussen die 4561 stemmen veel albums zitten die ik allang had aangeschaft mits ik een fatsoenlijke full-time baan had.

Downloaden als middel om kennis te maken met muziek vind ik niet zo'n kwalijke zaak. Je voorkomt miskopen, waardoor de artiest inderdaad inkomsten misloopt. Als iemand slecht werk heeft geleverd verdient hij daar geen beloning voor, zo simpel zie ik dat. Ik zie ook weinig verschil met een cd in de winkel kopen, thuis beluisteren, en indien deze tegenvalt hem om te wisselen in de platenzaak. Als je download bespaar je de moeite om 'm weer helemaal in de stad te moeten omruilen. Het geld dat ik bespaar omdat ik van te voren gedownload heb geef ik dan toch wel weer uit aan een andere cd (al zal dit wellicht niet voor iedereen gelden).

Ook heb ik een beetje het gevoel dat het niet de schuld van de downloaders is, maar van degenen die het downloaden mogelijk maken. Als je 5 euro op straat vindt raap je het toch ook op en steek je het in je zak? Had degene die het had laten vallen het maar fatsoenlijk in de portemonnee moeten houden.

Artiesten zouden er goed aan doen om hun persoonlijke webwinkels te verbeteren, daar verdienen ze nml. meer aan per cd. Het komt al veel voor, maar het blijkt keer op keer dat de cd dan net zo veel kost als in de winkel (en meer dan in een fatsoenlijke online-winkel). Dan ga je niet klooien met buitenlandse betalingen, en zeker niet de extra levertijd op de koop toenemen. Neem bijv. Harry Sacksioni met zijn mooie anti-commercie praatjes. Brengt alles in eigen beheer uit als protest tegen de hoge prijzen van cd's in de platenzaken. Kijk je op z'n site, vraagt meneer zelf 15 euro per cd. Op dit gebied schort er nog veel aan, terwijl er denk ik wel winst te behalen valt.

De heffing op lege cd's en dvd's mag van mij in principe ook verder omhoog, alleen dit is onmogelijk vrees ik. Het zou immers oneerlijk zijn als iemand gewoon zijn eigen powerpoints of foto's op een schijfje wil zetten en daar een muzikant via die heffing nog meer voor moet betalen.

David Crosby zei eens in een interview dat hij constant tegen de platenbazen zei dat het Internet eraan ging komen, dat ze daar in moesten investeren, en nu is het inderdaad te laat en wordt het internet vooral tegen de muziekindustrie gebruikt. Ik denk nml. niet dat online winkels opwegen tegen het massale downloaden.

Als de generatie van nu spreekt over downloaden en dan kopen, dan snap ik dat best. Het is alleen zo jammer dat je dan vaak iets heel essentieels van muziekbeleving mist die ik vroeger wel had.
Als ik vroeger (eind jaren `70, begin jaren `80) een leuk liedje op de radio hoorde, dan wilde ik het singletje kopen. Mijn vader zei dan vaak dat ik voor iets meer geld beter de lp kon kopen. Dan had ik in verhouding meer liedjes en nog iets te ontdekken.

En dat ontdekken, daar zit het hem denk ik in. Als je van je spaarcentjes een lp had gekocht waar je 2 liedjes van kende, dan ging je die lp draaien. Maar na 1 luisterbeurt was dat meestal geen geweldig succes. Muziek moet namelijk wennen. De 2 nummers die ik kende waren geweldig en de rest moest wennen. Na een maand of 2 waren na veel draaien andere nummers favoriet geworden. En het grote gevaar in het downloaden ligt erin dat je waarschijnlijk de muziek niet lang genoeg de tijd gunt. Dit zal natuurlijk niet voor iedereen gelden, maar als ik nu een band wil ontdekken, luister ik 1 of 2 nummers op youtube ofzo.
Vind ik die goed, dan koop ik de cd en komt het echte genieten wel als ik hem in de cd speler schuif. En dan vind ik het excuus van weinig geld en zielige student die niks te besteden heeft echt niet opgaan.

Ik weet niet of het duidelijk over komt wat ik wil zeggen, maar het is gewoon een ontzettende kick om met iets min of meer onbekends thuis te komen waar je je geld aan hebt uitgegeven en dat dan vol verwachting op de draaitafel te leggen of in de cd speler te stoppen.
Dat gevoel is nu bij veel mensen eigenlijk weg en dat vind ik best jammer.

Toen ik wat ouder was en meer te besteden had, ging ik vaak naar concerto en kocht ik menig lp puur op de hoes afbeelding. Veel goeie platen ontdekt op die manier.(Trockener Kecks - in de krochten van de geest bijvoorbeeld.) En zeer weinig miskopen.
De lp`s of cd`s staan in een winkel meestal ook op genre, dus echt heel ver uit de buurt van mijn smaak was het nooit. En te weinig geld om lp`s te kopen had ik eigenlijk nooit. 1 of 2 lp`s per week lukte meestal wel.
En ik ben halverwege de jaren `80 in een platenwinkel gaan werken, dat was natuurlijk ook wel bevordelijk voor de aanschaf van vinyl en cd`s.

En ik hoop toch echt dat er ergens een kentering komt in de neerwaartse spiraal die ingezet is. Ik zou er echt van balen als muziek niet meer op een vaste drager te koop is. Zelfs legaal downloaden vind ik totaal niets hebben en doet teveel af aan mijn muziekbeleving. Ik wil muziek vasthouden en in de kast kunnen zetten.

Wie anno nu nog steeds hele salarissen besteed aan het aanschaffen van muziek is op z'n minst een toegewijde liefhebber te noemen.

Daar doet het tevens hebben van downloads verder niet veel aan af. In mijn tijd werden ook cassettebandjes gebruikt voor het opnemen van LP's van vrienden.

Maar dat deed je er inderdaad naast. Cassettes moest je overigens kopen, de geluidskwaliteit was nooit je dat, het was omslachtig in opzoeken en bovendien moest je altijd iemand kennen met een origineel exemplaar van een LP, anders was er geen bron om iets op te kunnen nemen.

Dat systeem stond toen al ter discussie, maar heeft de muziekindustrie verder weinig schade toegebracht, zeker in vergelijking met het downloaden van nu.

Zolang er maar albums blijven worden gekocht (naar vermogen) kunnen er weinig verwijten worden gemaakt. Dat zal voor veel Mume-ers hier ook ongetwijfeld gelden. Helaas blijkt in de praktijk dat veel andere mensen het alleen laten bij downloaden. Dusdanig veel, dat inmiddels de grootste platenmaatschappijen (EMI, Warners) omver dreigen te vallen.

En daarmee verdwijnt ook de gehele infrastructuur rond het laten verschijnen van nieuwe en oudere albums enz.

Ik stop een briefje van 5 ook in mijn zak als ik het vind. Maar zodra ik zou weten dat het van een arme student was of oude weduwe met een pensioentje van 200 euro in de maand zou ik mij toch bezwaard voelen....

Dat is waar, maar met de Paul McCartney's van deze wereld hoeven we niet snel medelijden te hebben.

Nee, maar zijn talent heeft ons dan ook wel heel erg veel fraais gebracht. Dan mag je van mij ook wel wat verdienen!

Ik zie een fysieke muziekdrager nu toch niet direct verdwijnen. Het vinyl ging zogezegd ook verdwijnen na de cd en het staat er nog steeds sterk (en aan deftige prijzen). Daarnaast is er ook gewoon geen greintje gevoel aan een iPod op je stereo zetten en de nummers te laten spelen...

Nou moej me ff helpen met dat Vlaams - deftig is dat nou duur of acceptabel, netjes geprijsd? Ik vraag het maar, want als ik hier in de winkels kijk, is vinyl vaak maar 1 - 2 euro duurder dan de cd, uitgezonderd dubbel-lp's.

Vaak loont het dan niet meer de moeite om de lp uit de UK te bestellen; zit je maar 1 -3 euro goedkoper dan de winkelprijs hier voor vinyl, uitzonderingen daargelaten.

Deftig = acceptabel genoeg. Cd's zijn vaak iets te duur (hangt af van winkel) maar vinyl vind ik redelijk geprijsd tegenwoordig als je weet wat de productiekosten zijn.

Het eeuwige verhaal van het zwarte schaap.
De downloaders hebben het gedaan….ja ja.
Maar oorzaken die de maatschappijen mede zelf in de hand hebben gewerkt worden niet gezien.
Wie zit er achter al die talentshows op tv?
Zitten er geen platenbonzen in de diverse jury’s ?

De maatschappijen/producers zijn dus zelf verantwoordelijk dat het grootste deel van de generatie jongeren,
die in het verleden bijvoorbeeld het merendeel van de singles kocht,
en later doorgroeiden tot lp kopers,
die generatie, die weet nu niet beter dan dat een muzikant iemand is die je eerst ziet in zo’n fucking tv show, je daarna een maand op de radio hoort, totdat de volgende talent show weer een nieuwe “artiest”uitspuugt.
Op deze wijze creëer je geen trouwe aanhang, laat staan publiek met liefde of kennis van muziek.
Want muziek is niet iets wat je componeert of zelf maakt; nee je jat gewoon iets wat al bestaat. Geen idee wie dat is hoor die 'original'. Zat die in de eerste X Factor?

En wil je mega act worden? Want dat is toch het doel?
Dan moet je je mega vreemd gedragen, je mega vreemd kleden, een mega live show op de planken zetten met kunst en vliegwerk waar Circus Boltini jaloers op zou zijn geweest: dat is de popbeleving van de kids van nu. Die hebben dat gevoel niet dat muziek iets te maken heeft met een tastbaar product waar je moeite voor moet doen om het te kunnen horen.
En bovendien zo'n stomme lp past niet eens in mijn mobieltje ...
Waar hebben we het over?

En dan vinden ze het gek dat de omzetten maar blijven teruglopen.
Het is yesterdays papers, en dus wel een wegwerpartikel, voor de massa dan, zie voor houdbaarheidsdatum de onderzijde van de verpakking.

Wij hier allemaal op MuMe zijn geen graadmeter, wij zijn een te verwaarlozen sectarische minderheid,binnenkort komt “ons soort” in het Archeon, of misschien wel het Tropenmuseum, te staan als speciale exotische ondersoort van het menselijk ras: de Homo Sapiens Musicalis: uitgestorven in zeg 2019, vanwege het niet meer beschikbaar zijn van een essentieel onderdeel van het dieet van deze soort: echte muziek.

Laat Paul eerst eens zorgen dat zijn plaatjes normaal in de winkel verkrijgbaar zijn. Ik zoek me al maanden suf naar 'Ram', en kennelijk zijn zijn oude EMI-cd's opeens allemaal out-of-print. Als er momenteel íemand is die niet mag klagen dat zijn nummers illegaal gedownload worden, is het Paul McCartney wel. (Ik weet het: er komen heruitgaven, maar dat gaat vast weer een paar jaar duren...)

Verder kan ik me wel herkennen in de mijmeringen van platedraaier en oldfart. Ik heb in het (illegale) Napster-tijdperk veel gedownload en uit die periode heb ik nog steeds een paar honderd mp3'tjes op mijn pc staan, vaak lastig te vinden nummers uit de popgeschiedenis, en niet zelden bijzondere 12 inch-versies, die soms hoorbaar van vinylplaten zijn overgenomen.
Het was iets nieuws destijds (circa 1999-2000), en ik voelde me een paar jaar als een kind in een snoepwinkel, die toestemming krijgt om te graaien in elke snoeppot die hij ziet. En hoewel ik er enkele tientallen cd'tjes van heb gebrand met moeilijk verkrijgbare nummers, ging de lol er voor mij snel af. Het is een bezigheid zonder passie. Waar mogelijk zoek ik toch de originele geluidsdrager.

Af en toe krijg ik bij aankopen op Amazon wel eens een waardebon waarmee je een enkel nummer kunt downloaden voor 0,99 eurocent. Ik probeer het wel, maar verdraaid als het niet waar is: die paar obscure nummers of albums die ik dan nog zou willen hebben, blijken ook als legale download gewoon niet verkrijgbaar. Kom bij mij dus niet aan met het verhaal dat 'alles' via downloads beschikbaar is.

Wat weer een andere vraag oproept: is illegaal downloaden wél ethisch verantwoord als het nummer in kwestie niet langs de gebruikelijke kanalen te vinden is? Dus niet op CD of vinyl en ook niet als legale download?

Dat is een lastige vraag. Vanuit het fanoogpunt kan het noodzaak zijn om bepaalde albums die niet meer in de reguliere handel te krijgen zijn, langs andere kanalen binnen te slepen. Want je moet de cultuur kunnen snuiven als je dat wilt.

Stel dat dat anders was, zou ik denk ik de vraag of iets in de winkel wel of niet voorhanden is, irrelevant vinden.
Een artiest of maatschappij is eigenaar van het product en mag er dus mee doen wat hij wil. Dat betekent dus ook dat hij mag besluiten of het wel of niet op de markt komt.
Dat is hard voor de eindgebruiker, maar zo werkt wat mij betreft het eigendomsrecht.

Maak een vergelijking met elk willekeurig ander product en iedereen vindt het volstrekt normaal dat je er met je tengels vanaf blijft. Alleen over het kraken van panden bestaat nog wel eens wat onenigheid over de waarde van het eigendomsrecht.

Maar bovenal is het downloaden van muziek in Nederland (nog) niet illegaal. Dus ga vooral je gang.

Boven elke kop lees je de term 'illegaal downloaden'. Volgens mij is dat een vooropgezette frame. Want het is dus niet illegaal vwb muziek en films.

Precies dezelfde ervaringen hier, ik was bijvoorbeeld als een kind zo blij met Neil Young's "On the Beach" in mp3-formaat, aangezien die toen nog niet op cd verkrijgbaar was (en sinds 1980 al niet meer op vinyl). Aantal jaren terug alweer alle gebrande cd's uit die tijd in de vuilnisbak gekieperd, ik vond het toch wel erg treurig staan in de kast...

En de originele cd van On the Beach staat nu alweer sinds 2003 in de kast.

Downloaden doe ik weliswaar nog altijd, maar slechts sporadisch (wat betreft muziek dan) en bijna altijd gericht op nieuwere releases. Kopen doe ik tegenwoordig helaas te weinig, maar dat heeft alleen een financiële oorzaak en staat los van welke downloads dan ook.

Voor iedereen geïnteresseerd in het reilen en zeilen van de moderne muziekindustrie: wees zo vrij om mijn enquête over dat onderwerp in te vullen. Zie hier voor meer info

Interessante punt. Ikzelf geef ook een fortuin uit aan cd's, omdat ik gehecht ben aan het fysieke object. Daarnaast maak ik ook gebruik van torrentz, om kennis te maken met nieuwe muziek of omdat ik bv de muziek van The Sound in geen enkele cdwinkel vind. Er zijn ook ongelofelijk interessante bootlegs via torrentz te vinden. Zo dacht ik alle materiaal van Joni Mitchell en van The Smiths te hebben, tot ik op torrentz de verzameling concertopnames, unreleased demos en dergelijke vond. Als je principieel nee zegt tegen "illegaal" downloaden, mis je ook veel...

Amen...

Ik ben het voor een groot deel ook met Oldfart eens. Er zijn wel degelijk dingen veranderd in hoe muziek wordt beleefd. Artiesten wisselen elkaar sneller af en worden, samen met hun 'hits', sneller vergeten. Maar ook de muziek moet sneller, hapklaarder, hierdoor wordt het ook anoniemer (dit is gegeneraliseerd natuurlijk). Laat staan dat we een heel album beluisteren. Dit geldt voor een enorm deel van de jongeren (daar spreek ik nu vooral over, ben er tenslotte zelf één en merk het overal om mij heen). Als ik dan mijn ouders hoor over hoe ze vroeger Pink Floyd's The Dark Side of the Moon vroeger gewoon opzetten na een feestje om lekker bij te kletsen, dan denk ik: dat kan tegenwoordig echt niet meer, ik zou raar aangekeken worden als ik dat deed op een feest. Dat gaat niet snel genoeg, er gebeurt te weinig, de nummers duren te lang, daarnaast is het ook nog steeds dezelfde soort muziek van één artiest. Ik wil niet zeggen: 'vroeger was alles beter', ook zeker niet op het gebied van de muziek die gemaakt wordt, maar wat betreft de manier waarop de muziek geconsumeerd wordt misschien wel. Daarom koopt niemand meer CD's, iedereen zet de radio aan of pakt zijn iPod om een beetje rond te shufflen, (bijna) geen hond zit meer te wachten op een heel album van één artiest, veel te saai. Ik denk trouwens ook dat het te laat is om hier wat aan te gaan doen. Wat er de precieze oorzaak van is weet ik overigens ook niet.

Voor een groot deel kan ik meegaan in de redenering van Oldfart, maar de wereld is nog niet verloren. Ik ben ervan overtuigd dat er altijd mensen zullen blijven die graag een fysiek product (album) in handen willen hebben.

Een teken daarvan is dat er tegenwoordig steeds meer vinyl in échte platenzaken te vinden is- dat wordt door velen toch als 'echter' (tastbaarder?) ervaren dan een cd. De vraag is dan of die groep groot genoeg is om een hele industrie overeind te houden.

De platenindustrie zelf mag écht wel de hand in eigen boezem steken: al van eind jaren '80 waren de zaken aan het veranderen. Gek genoeg zijn de huidge talentenjachten nog steeds gericht op het in stand houden van het huidige business model: talent scouten, het tot wasdom brengen, opnemen, produceren, distribueren en verkopen en vervolgens de artiest afschrijven.

Initiatieven als Spotify en vergelijkbare business-gerichte initiatieven (streaming naar winkels en horeca) zijn niet uit de platenindustrie voortgekomen en ook de betaalde downlaod is nioet daar ontstaan. Volgens de eigenaar van het vermaarde Tommy Boy label worden er tweemaal zoveel losse tracks gedownload als volledige albums. Plaendraaier beschreef hierboven al uiterst herkenbaar hoe het verkenningsproces van een album vroeger ging - da's verdwenen: we downloaden (betaald) nu alleen de hoogtepunten.

Vrees dat fysieke albums in zijn geheel echt iets voor de liefhebber zal worden; denk wel dat we binnen 3 jaar zullen meemaken dat je je op de content feeds van bepaalde bands (U2, Coldplay, Muse) etc zult kunnen abonneren, zodat je regelmatig een schijfje (evt download) kunt krijgen met nwe opnames tot het punt van 'release' - release wordt dan als het ware een flexibel begrip. Er is ooit al eens over gesproken dat U2 plannen had om bijv. repetities en delen van concerten via een afgeschermd kanaal ter beschiking te stellen tegen vergoeding.

Een grote keten als HMV laat een groot deel van de inventaris - de back catalogue - al voorfinancieren door de platenmaatschappij; dat betekent: een cd wordt pas betaald als ie is verkocht. Er zijn ook platenzaken die meer gefocust zijn op vinyl en tweedehands en steeds minder willen die nwe cd's inkopen - ze blijven er vaak mee zitten.

De afgelopen 30 jaar is het mediaconsumptiegedrag van consumenten ingrijpend veranderd, dat is een vaststaand feit. Helaas hebben platenmaatschappijen te lang vastgehouden aan de oude business modellen; ze kunnen dat niet terugdraaien. Kleinere, onafhankelijke labels met een beter contact met hun afnemers (mail, polls) maken een grotere kans om te blijven voortbestaan.

Het betoog van Oldfart klinkt wel heel erg als een grumpy old man. Ik vraag me of hij überhaupt wel enige weet heeft van de beleveniswereld van de 'kids' die hij beschrijft.

Vooropgesteld, het belevingspatroon van muziek onder de huidige generatie jongeren is erg veranderd tov pak hem beet 30-40 jaar geleden. Daar hebben tv-shows als Idols e.d. weinig mee te maken: die zijn puur voor vermaak en, behalve mss 12-jarige meisjes, neemt niemand de artiesten die eruit rollen serieus. Daarentegen, zijn in die tijd internet, videogames, mobieltjes en, in mindere mate, televisie sterk opgekomen als andere media van vermaak, dus blijft er vanzelf minder tijd over voor muziekbeleving. Desondanks zijn er ook binnen deze generatie jongeren voldoende muziekliefhebbers die er intensief mee bezig zijn. Als ik kijk in mijn omgeving zijn er veel in meer of mindere mate bezig met muziek. Sommige downloaden inderdaad veel, maar ook veel hebben abonnementen op legale muziekdiensten en kopen cd's en vinyl en het concert- en festivalbezoek ligt onverminderd hoog. Stellen dat de muziekliefhebber uitsterft is in mijn ogen dan ook pertinent onjuist.

Het probleem ligt in mijn ogen bij de muziekindustrie zelf. Daar zijn de afgelopen 20 jaar een hoop grove fouten gemaakt. Ten eerste heeft de muziekindustrie zichzelf blind gestaard op het grote succes van de cd. Dat was een radicale innovatie, waardoor iedereen genoodzaakt was zijn lp-verzameling te vervangen door cd's. Op de inkomstengolf die dat bracht, heeft de industrie tot begin jaren '00 kunnen teren. Niet geheel ontoevallig viel de afname in inkomsten samen met de opkomst van de illegale file sharing-sites. Het digitale muziekformat stond al sinds begin jaren '90 ter beschikking van de muziekindustrie, maar het commerciële potentieel van de mp3 werd compleet over het hoofd gezien door de flinke winsten van de cd-verkoop. Toen Napster e.d. opkwamen, zag de industrie haar winst in het gedrang komen en begon met procederen, in plaats van zelf met innovatieve oplossingen te komen. Het is treurig om te moeten constateren dat de eerste en grootste legale aanbieder van digitale muziek is geleverd door een outsider van de muziekindustrie. Zelfs nu de muziekindustrie eindelijk de mogelijkheden van digitale muziek in beginnen te zien, worden er fouten gemaakt. Ten eerste wordt er geprobeerd om het analoge muziekformat te digitaliseren, in plaats van dat er gebruik gemaakt wordt van de mogelijkheden van digitale muziek. Hartstikke leuk dat je een album kunt kopen op iTunes voor 10 euro, maar wie zit daar nou op te wachten als je voor ongeveer dezelfde prijs het album met hoes en boekje kan kopen en vervolgens ook nog gewoon kan rippen en op je iPod zetten? Verder bepaalt de industrie, gelukkig, niet meer wat de consument luister, zoals in de jaren '70/'80, maar doet de consument dat zelf. Dat heeft voor de platenmaatschappijen het nadelige gevolg dat het aantal miljoenenverkopende acts minimaliseert, maar voor de muziek heeft het het positieve gevolg dat goede acts vanzelf boven komen drijven, door de veel bredere mogelijkheden tot zelfpromotie.

Al met al zie ik het negatief in. Met de opkomst van de nieuwe cloud players zullen digitale muziekdiensten uiteindelijk de overhand gaan nemen, zodra deze qua gebruikersgemak, geluidskwaliteit en beleving kunnen matchen met de eisen van de consument. Artiesten zullen steeds vaker direct hun muziek aanbieden aan fans. De traditionele geluidsdragermarkt zal blijven bestaan voor de liefhebbers die graag iets tastbaars in handen hebben, al zal het aandeel verkleinen tot een niche van zo'n 20-30% denk ik. En tsja, piraterij zal altijd blijven bestaan, omdat altijd mensen vindingrijk en welwillend genoeg zijn om de wet te omzeilen. Echter, met steeds strengere wetgeving en steeds betere legale alternatieven, zal de invloed van de piraterij ook flink afnemen, En de industrie? Die zal zijn wonden moeten likken. Terecht ook, want zulke grove blunders blijven niet onbestraft. Bovendien noopt verliesgevendheid tot creativiteit, en dat is nooit slecht...

@Titmeister:in hooflijnen klopt je betoog,op een aantal essentiële details is de info niet helemaal juist en ook je conclusie deel ik niet.

Laat ik even een beteje advocaat van de duivel spelen.
MP3: een uivinding gedaan op het Duitse Frauenhofer Institut in het begin van de jaren '90 (92), met een eerste geslaagde toepassing in 1994. In die tijd werkten we nog met 8Kbits moden en hadden we nauwelijks bandbreedte - de infrastructuur voor bredere toepassing was er gewoon nog niet.

Met de hardware, besturingsssytemen (pre-Windows mind you) en infrastructuur van die tijd moest je echt wel een fikse dosis visionary power hebben om in het succes van de mp3 te geloven. In 1996 was het kopiëren van een cd écht nog een zaak van de cone-heads, niks nie voor de gewone mensen. Bovendien: welke reden had de platenindustrie om een OPEN standaard als mp3 te omarmen?

Misschien zagen ze al welke bedreiging de mp3 vormde voor hun aandeel in de muziekwaardeketen, op het gebied van distributie. Bedenk dat tot punt de hele keten (van bedenken tot produceren en verkopen) in één hand was: de grote platenmaatschappijen.

In je post maak je duidelijk geen verschil tussen het afnemen (huren) van een service (cloud-based, streaming) en het afnemen (kopen) van een fysiek product. Het is mijn stellige overtuiging dat er altijd een groep liefhebbers (een niche) zal bestaan die in de ban is van het fysieke product en dus graag een echt album zal willen hebben - en dan misschien zefls wel eerder vinyl dan cd.

Als koper/luisteraar kan je ook meerdere rollen in je hebben: een streaming-abo om muziek te leren kennen en als koper wanneer je een album echt goed vindt en het graag wilt hebben. Daar spelen uiteraard (iig) twee zaken mee: prijs (mede ivm prijselasticiteit) en aantrekkelijkheid: maak iets aantrekkelijk vanuit het H3 perspectief.

Met die platenmaatschappij heb ik absoluut geen meelij: ze zijn er zelf verantwoordelijk voor geweest en door hun idiote leverings- en prijsbeleid (e-tailers vs detailist om een voorbeeld te geven) zijn ze n.b. ook verantwoordelijk te stellen voor het verdwijnen van veel muziek-retailers. Ik heb ook geen meelij met voormalig trekschuitexploitanten, fabrikanten van telex-rollen en faxpapier. En de juridische maatregelen hollen zoals wel vaker achter de feiten aan: er is geen uniform Europees beleid en als je bijv de Nederlandse situatie uitlegt aan buitenlanders zijn die verbijsterd of geloven ze je gewoon niet (het arrest waarin een man een kopie mocht maken van een onbetaald gedownloade film voor 'thuisgebruik').
Naar mijn bescheiden mening zal een strengere wetgeving slechts marginaal effect hebben, maar veel kosten. Ik denk dat het intensieve downloaden voor veel telco's betekent dat er steeds vaker en steeds meer in infrastructuur (oa bandbreedte) moet worden geïnvesteerd en dat vormde al de aanleiding voor telco's om DPI (deep packet inspection: wat gaat er over de draad) te gaan hanteren ivm tariefaanpassing; en dat zal niet zonder gevolgen blijven.

In de huidige opzet - lees hier ook eens op de site wat users vertellen over downloaden -z ijn er mensen die in de periode van 8 maanden 200 albums downloaden en beluisteren. Ik denk dat je zelf wat een idee kunt formuleren wat de impact daarvan is op muziekbeleving. Laat ik je mijn schrikbeeld geven: een album, ooit een specialty good of duurzaam consumptieartikel verwerd tot consumptieartikel en vervolgens al ras tot een wegwerpartikel: downloaden, 3* draaien, niks an - weer wissen. Je kunt alles downloaden, het kost niks en je kan het nog op je iPod zetten ook

Ik ben bekend met de geschiedenis van de mp3 Desondanks denk ik dat het niet zo heel veel visionary power voor nodig was om midden/eind jaren '90 de mogelijkheden van de mp3 te bedenken. Om een open deur in te trappen: als een 18-jarige college dropout het kan bedenken... Een klassiek geval van 'Industry Giants Syndrome', waarbij het succes van de huidige producten grote bedrijven onwelwillend maakt om te investeren in nieuwe innovaties. Volgens de theorie van het Multi-Level Perspective biedt dat ruimt voor kleine jongens om van onderaf de markt de penetreren, en zodoende een steeds groter marktaandeel af te snoepen. Precies wat er in de muziekindustrie is gebeurd.

Wat betreft het onderscheid tussen gebruik (streaming) en het eigendom van (cd's/vinyl) muziek schrijf ik de laatste alinea. Ik ben het met je eens dat het album als gebruiksvoorwerp behoorlijk in waarde is gedaald, maar ik denk dat degene die het op waarde kunnen schatten, dat ook zullen blijven doen.

Toch blijft dan de vraag of die 200 albums in 8 maanden vooral in de plaats komen van elpees waar iemand vroeger een maand voor spaarde of in de plaats van elpees waar iemand vroeger überhaupt niet naar omkeek.