Von Helsing schreef:


Vandaag net een M-Pire gekocht en dan zie ik dit bericht! Binnenkort mijn bericht bij hun Chapter One.

Dan heb je nog wat te kiezen ook: uit deze of deze. Met andere woorden: het album staat er 2x op. Zelf heb ik die heruitgave uit 2001, onder Perahia's eigen naam. Maar de oorspronkelijke versie is natuurlijk die van M-Pire uit 1995. Ik zal een verzoek indienen om die latere uitgave van de site af te halen.

Overigens ook namens mij: R.I.P. Joshua Perahia. Uitzonderlijk getalenteerde gitarist die eigenlijk veel bekender had moeten zijn.

Ik heb de oorspronkelijke, dus M-Pire. Stond bij No Dust in de bak. Ja, die correctie is terecht!

Vanochtend heb ik van de weduwe vernomen dat Toon van Esch, een van de organisators van Dynamo Open Air, de originele dus, door de gevolgen van een val in het verzorgingstehuis (het ging al enige jaren niet zo goed met hem, hij leed aan de dementieziekte Lewy Body) is overleden. Hij is 73 jaar geworden.
https://scontent-ams4-1.xx.fbcdn.net/v/t39.30808-6/465183479_2815600111939221_3755224997308409382_n.jpg?stp=cp6_dst-jpg_s600x600&_nc_cat=109&ccb=1-7&_nc_sid=127cfc&_nc_ohc=HmZlRfVQAToQ7kNvgFZNxYR&_nc_zt=23&_nc_ht=scontent-ams4-1.xx&_nc_gid=AucOc9R20ZxyYqrj3hrCx9N&oh=00_AYBTsOgV16kKuggboqubZC7UCGtwJXS1dVTVDG6uiD8HNA&oe=672A842F

Eind vorige maand overleed Stef Meeder. De bespeler van het Hammondorgel was vooral bekend in de jaren '60 en '70. Feyenoordsupporters uit die tijd zullen hem wellicht kennen als de organist die in de Kuip langs de zijlijn het orgel bespeelde. Vanaf de jaren '60 had Meeder orgelwinkels in zijn geboorteplaats Schiedam en in Rotterdam. Stef Meeder is 89 jaar oud geworden. Bij deze de oude meester achter de toetsen:

Je hebt ongetwijfeld gelijk maar orgelspel in de Kuip in de jaren '70 zegt mij helemaal niks meer. Maar dat is mijn geheugen. Ik weet wel dat zijn naam heel veel voor kwam op LP's in die tijd. Nog, maar nu in de kringloop.
R.I.P Stef Meeder

Quincy Jones overleden...

DPG Media Privacy Gate - ad.nl

R.I.P. Quincy Jones

Quincy

Ach, mijn ouders hadden enkele cd's van hem (zoals bijgaande afbeelding), vreselijk oubollige muziek vond ik het altijd. Je clipje heb ik ook maar tot de helft uit kunnen zitten. Maar desondanks wel leuk nu iets meer over hem te weten te komen. Ik dacht altijd dat hij Duits/Oostenrijks was ofzo en een stuk ouder (meer de leeftijd van Cor Steyn die uit 1906 was). Nooit geweten dat er een Rotterdamse/Feyenoord-connectie was.

https://www.musicmeter.nl/images/cover/409000/409078.jpg

Dan hoor ik liever Quincy Jones:

Toch wel een van de beste radiotunes (vast ook populair bij supporters van Feyenoord en andere clubs).

Hij werkte samen met Donna en Summer lees ik in dat ad artikel.

R.I.P. Quincy Jones

Quincy Jones, de man met het meest indrukwekkende cv uit de muziek wereld.

“Q” is er niet meer. Het zat er aan te komen natuurlijk, gezien zijn hoge leeftijd, maar toch…

Inderdaad, de man met waarschijnlijk het meest indrukwekkende cv uit de muziekwereld. Ongelofelijk wat die man in zijn leven allemaal gedaan heeft. Begonnen vanuit de jazz en de bossanova schoof hij geleidelijk op richting soul, funk en popmuziek. En op al die terreinen heeft hij grootse daden verricht.

Als componist, uitvoerend musicus, en zeker ook als songwriter en producer. Albums van hem hebben een wat gladde, maar altijd herkenbare sound en klinken altijd als een klok. Bovendien wist hij de klankmatige evolutie van popmuziek door de jaren heen goed te vangen.

Een opsomming geven van al die fraaie albums heeft weinig zin, de hoogtepunten en bekendste albums kunnen jullie zelf wel bedenken. Maar ik noem nog graag een paar albums van Patti Austin, de zangeres die hij als ontdekker, protegé en aangenomen dochter onder zijn hoede nam. Goed voor een aantal soloplaten en veel vocale gastrollen. Onder anderen op The Dude, Quincy’s meest succesvolle, en naar mijn mening ook beste, solo-album.

R.I.P. Quincy Jones.

R.I.P. Quincy Jones

https://pbs.twimg.com/media/GbhtHd9bQAEgpQP?format=jpg&name=small

Jeetje Quincy....je wist dat het eens ging gebeuren maar wat een verlies!

Die van Langs de lijn is niet de enige bekende jazz tune van Quincy. Deze moet vast ook belletjes (of sirenes) doen afgaan ->Ironside
En er is meer Q & Q, want in Jackie Brown zit het fantastische Strawberry Letter 23 (hoewel ik ook graag naar Shuggie Otis' origineel luister). Zijn werk voor Brothers Johnson zijn zulke herkenbare Quincy Jones producties als aanloop naar Off the Wall.
De uptempo nummers van dat Off the wall vind ik nog altijd meesterlijk geproduceerd. Aan die percussie en blazers valt heel wat meer plezier te beleven dan het geprogrammeerde spul uit het digitale tijdperk, maar wel waanzinnig strak.
Later volgde natuurlijk het best verkochte album aller tijden, maar dat was al in zijn tweede muzikale leven.

Daarvoor had hij nauw samengewerkt van Ray Charles (het karakter Quincy Jones komt als trompettist ook langs in de film Ray), Miles Davis, Dizzy Gillespie, Frank Sinatra, Duke Ellington, Dinah Washington etc. etc., of kortom de allergrootsten uit de jazz wereld. Als muzikant, producer en band leider.

Donna Summer's State of Independence had het meest luxe achtergrondkoortje ooit ( Stevie Wonder, Michael Jackson, Lionel Richie, Dionne Warwick, James Ingram, Kenny Loggins, Patti Austin, Michael McDonald), maar als je in vogelvlucht mee wilt krijgen wat Quincy zoal heeft gedaan, dan kun je Back on the block of Q's Jook joint er bij pakken. Niet allemaal geweldige uitvoeringen, maar wel een leuke tocht langs zijn werk middels nieuwe opnamen, veelal door artiesten waar hij al een verleden mee had.

R.i.P. "Q"

Gewoon een van zijn mooiste popproducties al eerder genoemd. Maar Quincy Jones moet je vooral beluisteren natuurlijk.

Het meeste is bij de gemiddelde muziekliefhebber wel bekend denk ik, maar Discogs opent vandaag met een mooi - maar nog altijd veel te beknopt - overzicht van de 70 (!) jaar omvattende carrière van Quincy Jones. Ze hebben gelijk: de invloed van zijn werk op de Amerikaanse entertainmentindustrie kan nauwelijks worden overschat.

Gisteren is Tyka Nelson overleden. Tyka was de zus van Prince. Stukken minder bekend dan haar roemruchte broer, maar Tyka heeft door de jaren heen toch vier albums opgenomen. Met haar ode aan zanger Marc Anthony scoorde ze in 1988 een tipnotering in Nederland en een bescheiden hitje in de Amerikaanse Hot R&B-lijst.
Een jaar na de dood van Prince nam Tyka een ode voor hem op, End of the road. Inmiddels is die helaas ook op haar van toepassing. Tyka Nelson is 64 jaar oud geworden.

Ik betwijfel of dit een ode is aan de zanger Mark Anthony. Die was toen nog volstrekt onbekend. Online vind ik dat het over een denkbeeldige geliefde zou gaan.

Tyka Nelson is behalve dat ene nummer volslagen onbekend gebleven, dus je vindt niet veel relevante info over haar en het nummer (dat kennelijk nergens een hit was). Niet dat het zaligmakend is, maar ook ik vond een dergelijk verhaal over Marc Anthony's tune op internet. Inderdaad, de latin-zanger Marc Anthony was toen nog volkomen onbekend.

Tsja, ik weet het ook niet natuurlijk, ik blaat alleen maar de Engelstalige wikipagina na. En die kan er uiteraard ook naast zitten

Tja, Marc Anthony debuteerde in '88 met een freestyle-plaat (hij was toen 19, ik had hem jonger geschat). Dus in theorie zou het kunnen, maar de kans lijkt me toch klein.

Tyka, ook bij Countdown ging het destijds alleen maar over haar beroemde (half) broer. Wat hij teveel had aan talent, had zij te weinig.

Ik heb haar muziek nooit iets gevonden. Ook haar bijdragen aan de Estate konden mij niet bekoren. SInds ze de boel verkocht is t alleen maar erger geworden.

En de enige die het antwoord weet is gisteren overleden...