There you have it. De kern van het probleem dat het plebs met sommige muziek kan hebben.

Nee, waarom? Ik luister geen radio (Langs de Lijn af en toe), alleen eigen cd's, ook op het werk. Op TV mis ik elk denkbaar programma waar dit soort nummers in zouden voorkomen. Het gaat niet alleen om Gotye, maar om alles wat er nu verschijnt dat geschikt is voor de Top 40. Alleen lees ik wel wat, dus het is niet te vermijden dat de naam Gotye af en toe voorbij komt.

Desondanks is er nog heel wat interessants te ontdekken, dat zit alleen niet in die hoek.
Ik zit trouwens helemaal niet in de Gobi Woestijn, hoewel het warm genoeg is

Even een kanttekening, is een hekel aan iets hebben niet een stukje zwakker dan iets haten? Ik vind het tamelijk schijnheilig en politiek correct om te beweren dat je geen hekel aan bepaalde artiesten mag hebben. Haten is dan weer net iets anders, maar ook daar zou ik niet zo over struikelen.

Een hekel hebben aan iets schakel ik gelijk met iets vervelend vinden.


En als je het woord haten gebruikt, laat je dingen 9 van de 10 keer nog wat scherper overkomen dan dat je het eigenlijk bedoelt.

Tenminste ik dan.

Ik vind dat het topic best wel een raar verloop krijgt zo. Amusant vind ik het wel. Geef ik toe.

Ik heb de indruk dat iedereen alles even veel te serieus neemt. Als hier al gediscussieerd wordt of het ethisch verantwoord is om een artiest te 'haten' en die discussie afgewisseld wordt met een dispuut over de terminologie van 'hekel', dan denk ik dat het vakantie is voor velen.

Echt?

In principe is dat mijn punt.

Ja stop maar met verbazen. Het was heel erg nodig dat dat uitgelegd werd. En daar vebaasde ik mij ook over.

Tsja, we hebben dan ook een geweldig subjectieve topictitel. Een gruwelijke hekel hebben aan zou bij voorbaat een gezonde afkeer al uit sluiten, terwijl ik denk dat 95% van de berichten eerder in die laatste categorie vallen. Maar onzinnige terminologie-discussies mijdend, heb ik een flinke jaloezie t.o.v. mensen die geen hekel hebben aan muziek. Bij zijn er toch een hoop artiesten, waarvan de muziek bij mij (ongewild) flinke agressie of andersoortig negatieve emoties opwekken. Meestal heeft dat overigens te maken met de zang. Als Mark Hollis begint te blaten, Adam Levine gaat piepen of Whitney Houston haar scheur open trekt, berg ik me liever, voordat ik de neiging krijg om dingen te gaan slopen. Helaas is dit door veelvuldige blootstelling vaak praktisch onmogelijk. Echt, ik wou dat ik me niet zou ergeren aan dergelijke muziek, maar het gebeurt gewoon...

Maar waarom schakel je dat gelijk? Ik bedoel het zijn twee compleet andere dimensies van een negatieve kijk op iets hebben.

Zo valt er toch ook niet normaal te discussiëren?

Ik ben nu even heel hard met mijn kop op de tafel aan het bonken hoor.

Heel hard of eigenlijk toch vrij zachtjes?

Is het een tafel of je bureau?

Hoe lang duurt even?

Bij jou weet je het namelijk nooit.

Ik hoorde net iets van Tom Waits. Nu ga ik dus maar even iets slopen.

Barbaar

Irrelevante vragen bedoeld om pootje te haken. I ain't fallin fo no banana in ma tailpipe.

Indachtig deze openingspost vind ik de opzet van het topic zonneklaar, hoewel de topictitel dit misschien niet al te adequaat weergeeft.

Iemand als Mikael Akerfeldt moet ik buiten de muziek om niet zo, maar daar gaat het dus helemaal niet over. Met hardcore a la Converge, Orchid en Trash Talk kan ik als het gaat om het luisteren helemaal niets.

Bij veel genres is het juist positief als je iets gaat slopen door de muziek.

Adam Levine en Whitney Houston in één overwegend negatief bedoelde zin met Mark Hollis?

Dat háát ik!

Je gaat nooit naar de supermarkt of een andere winkel? Je komt nooit ergens anders waar de radio aan staat (ander kantoor, bij iemand in de auto, in een winkel)?

Gotye lijkt me een niet te missen nummer. Evenals artiesten als Adele en Coldplay.

Hekelen en haten zijn imo gewoon synoniemen. Synoniemen van hekel; ander woord voor hekel - synoniemen.net. Niet dat het heel veel uitmaakt voor de discussie. Zelf kan ik gewoon niet iets of iemand haten dat/die niet op mij persoonlijk gericht is.

Maar moet je dan geen hekel hebben aan de radiozender die bepaalde nummers 40 uur per week meermaals voorbij laten komen en niet de muziek zelf? Dat het bij jou (met overkill) bij jou terecht komt, daar kan de artiest toch weinig aan doen? Ik krijg toch ook geen hekel aan voetbal, omdat het tijdens een EK op iedere zender over voetbal gaat. Dan krijg ik toch een hekel aan de zenders?

Zo rationeel werkt dat laatste niet.

En ik kan me best voorstellen dat Musician Gotye wel gehoord heeft in de supermarkt of bij een concert (ik heb dat nummer al bij verschillende poppodia gehoord), maar als het niet wordt aan- of afgekondigd weet je niet dat het dat nummer is natuurlijk.

Waarom dan? Van alledrie bezorgt hun zang mij kriebels op een uiterst negatieve manier. Waarom zou ik ze dan niet onder één noemer mogen scharen?


Zo ver zou ik niet willen gaan

Er is voor mij toch een hemelsbreed verschil tussen Adam Levine (kunstmatige afgeknepen stem en risicoloze pop) en Mark Hollis (emotionele indringende stem, schuwt het avontuur niet).

De zang staat hierin toch absoluut los van het type muziek, aangezien ik het heb over storende zang. Daarnaast zeg ik niet dat hun beide stemmen gelijk zijn, alleen dat ze mij allebei irriteren. Volgens mij mag ik toch wel een mening hebben, zonder gelijk gereprimeerd te worden door de politiek correcte poppolitie?

Mij zul je ook nooit horen dat je iedereen graag moet horen maar ik wil enkel zeggen dat Mark Hollis - los van zijn stem - toch meer muzikale kwaliteiten bezit dan Adam Levine. Ik denk dat de zang meer een kwestie is van wennen. Met sommige stemmen had ik het aanvankelijk ook moeilijk (Joanna Newsom bv.) maar iemand als Yoko Ono blijf ik vreselijk vinden. En aan die ge-autotunede stemmen (zoals Rihanna of Jason Derulo bv.) heb ik ook een hekel al moet je dat dan weer goed vinden van de politiek correcte poppolitie.

Nogmaals, los van de muzikale kwaliteiten (wat ook nog een subjectief begrip is), vind ik beide stemmen niet om aan te horen. Overigens vind de oude Talk Talk muzikaal ook niet bijster interessant. Joanna Newsom is een voorbeeld, waarbij ik de muziek wel goed vind, maar de stem het verpest.

Overigens wordt over het algemeen Rihanna en zeker Jason Derulo ook niet goed bevonden door de poppolitie, waar ik het dan overigens ook grotendeels mee eens ben (Rihanna heeft nog wel een paar aardige nummers, Jason Derulo is echt verschrikkelijk). Puntje bij paaltje sta ik er toch graag op, dat ik mijn mening uit mag dragen, zoals eenieder dat van mij mag, zeker als deze duidelijk uitgelegd wordt...

Aan de muziek van Queen heb ik een gruwelijke hekel.
Ik begrijp absoluut niet hoe het komt dat de groep zo'n horde fans (waaronder zelfs heel wat muziekliefhebbers) heeft weten te vergaren. Ik heb het meestal niet voor bombasme.
Met deze groep loopt het dan natuurlijk automatisch mis.

Freddy mag dan wel een ongelooflijke zanger zijn. Ik hoor hem toch liever niet al te veel bezig. Zijn zang wordt me al snel teveel van het goede.
Van mij mag het wat ingetogener blijven. Dat komt eerlijker over.
Queen is natuurlijk meer dan een onwaarschijnlijk populaire frontman.
Brian May voegt met zijn virtuoos gitaarwerk een grote dosis kitch toe aan het brouwsel.
Hij is astrofysicus. Het is dus absoluut geen sukkelaar. Zijn muziek zal dan ook wel goed in elkaar zitten. Ik hoor het gewoon niet.

In het leven zelf heb ik het niet voor mensen die graag show verkopen of in de kijker willen lopen. Als ik kleren ga kopen vind ik dat er al heel snel teveel gedoe op staat. Mijn enigste 5 sterren album op dit moment is er één van The xx. Het zal dus wel aan mij liggen. Niet aan Queen.

Oh ja, Aan Muse (Survival ) en bokskampioen Chris Brown stoor ik me nog meer.

Queen is toch wel een van mijn favoriete bands, Ken je de nummers ook uit hun beginperiode Dikkop?.

Dat is namelijk hun beste periode

En hun meest 'bombastische' periode, dus daar zak Dikkop vast niet blij van worden...

Persoonlijk heb ik ook totaal niets met Queen, maar dan moet ik er wel bij zeggen dat ik alleen de bekende singles ken. Muse vind ik echt vreselijk.

Ik ken enkele singles van hun begin periode.
En zoals Classic Rocker zegt, word ik er idd niet blij van.

Maar Gengar vind ik een vette pokemon.
Dus dat hebben we waarschijnlijk wel gemeen.