Daar zeg je wat. En als die solo niet tot zijn recht komt, vergeet het dan ook maar voor dat refreintje in Heavy Metal (Is the Law). Dat hangt allemaal zo ingenieus samen dat er enkel DIEP van te genieten valt als je een DIEPE band hebt met elke seconde muziek op het album. Dat gaat zo ontzettnd DIEP man.

Hahaha, vet grappig, ik rol bijna van mijn stoel van het lachen...

Deze cover van Nick & Simon (overigens zeker niet slecht uitgevoerd) zal binnenkort wel als single worden uitgevoerd waarna 't het jaar erop (hoog) binnen gaat komen in de Top 2000 en andere toplijstjes. Net als met bijvoorbeeld Skinny Love vorig jaar. Ik kan me niet zo snél echt ergeren aan covers, zeker niet als het gewoon netjes vermeld wordt en er geen zootje van is gemaakt. Maar ik vind het wel buitengewoon jammer als de sublieme originele artiest al jaren niet de (media)aandacht krijgt die hij verdient en dat er dan voor het grote publiek iemand anders met de eer vandoor gaat.

Waarom zal die cover als single uitgebracht worden? Ze hebben aardig wat covers opgenomen, en tot nu toe nog geen enkele als single uitgebracht.

Meestal gaat het dus juist andersom: door zo'n cover toon je de artiest van het origineel (degene die dus geen aandacht meer krijgt) juist veel waardering en respect. Echte liefhebbers komen erachter dat het een cover is en gaan eens kijken wat die artiest dan nog meer heeft gemaakt. Gevolg: die artiest krijgt weer meer aandacht, in elk geval van de muziekliefhebbers. Plus de artiest krijgt wat centen voor het coveren. Overigens denk ik dat Damien Rice het alleen maar prima vindt dat Nick en Simon een nummer van hem coveren (ik zou eerder zeggen alleen Nick). En ze doen dat inderdaad helemaal niet slecht (eigenlijk gewoon erg goed).

Dat lijkt me muzikale ergernis numero uno: ben je Bon Iver gaan de credits naar Damian Rice.
Het gerucht doet nl de ronde dat Buma Stemra MuMe-users wil betrekken bij het uitkeren van de royalties

Overigens herinner ik me ook een cover van Rene Froger van Peter Gabriel's Sledgehammer. Dat gaat dan daar nog weer overheen, qua niveau.

Even het Peter Gabriel nummer opgezocht in de jas van Froger, het is een hele nieuwe song geworden.

YouTube - John Marks Project ft. Rene Froger - Sledgehammer ( Club Mix )

Oef, dat is een verschrikkelijke cover!

Ga zo door Rene, nu even Kate bellen voor de volgende

Was slechts een beetje doemdenken, het ligt inderdaad niet 1, 2, 3 voor de hand. Anderszijds hebben treden ze wel met meer Engelse liedje (ook eigen) op, dus ik denk dat ze nog wel die ambitie hebben om ook in het Engels succesvol te zijn.

Godzijdank gaat het niet om het Breeders-liedje met dezelfde naam!

Nou, dat had misschien wel een grappig effect gegeven.

Dit is de reden waarom Nick & Simon veel beter in het Engels kunnen zingen. Hun covers van Simon & Garfunkel zijn ook heel goed en de Nederlandstalige liedjes zijn zo knullig. Jammer.

Nick's Engels klinkt wel beter dan dat van Simon als ik zo eens wat heb gehoord op youtube.

Klopt, is een groot verschil.

Nog een ergernis (vast al eens genoemd). Spotify en haar waardeloze tags. Zo'n beetje alle artiesten met diakritisch tekens of andere bijzondere letters worden consequent fout gespeld. In combinatie met Last.fm vind ik dit een groot nadeel. De autocorrectie van Last.fm haalt sommige fouten er wel uit, maar helaas nog lang niet alles.

Op discogs noemen ze alle albums waar maar een electronisch geluidje in voorkomt electronic. Ruim tweederde noemen ze daar dus electronic. Vrijwel elke popplaat is dan dus electronic. Best irritant eigenlijk.

Eén van mijn grootste muzikaalgerelateerde ergernissen is mensen die Motörhead verstaan als je ze vertelt dat je naar een optreden van Moderat gegaan bent.

Daar erger ik mij ook aan ja.

Well you can't really blame them for that

Ik erger mij eraan dat mensen nog steeds dat ontzettend vervelende Likke Ly-nummer fluiten of neurien. Dat nummer blijft nog langer in je hoofd rondspoken dan Barbie Girl van Aqua.

Dat zijn die Amerikanen hè. Alles waarin een gitaar met distortion voorkomt noemen ze ook al hard rock of metal. Het zijn gewoon softies. Wat wij gewoon nog alternative noemen vinden zij al metal. Ze zijn niks gewend daar.

U bent een Schoonenberg én Pearl prospect - als je het niet kan zien aan iemand (looks), zou je het in ieder geval moeten kunnen horen als ie de naam noemt, tenzij je teveel Motorhead hebt gehoord, maar dan werkt de motor in je eigen head niet meer correct; en dan is het eigenlijk motor gone.



Wij moeten geen bier gaan drinken zaamen - beide vind ik nog steeds erg leuk en fungeren hier als een ouderwetsche control/alt/delete voor den kop!

De commercial van de Rabobank waarin een stukje van Yann Tiersen's Comptine D'Un Autre Ete (L'Apres Midi) wordt gebruikt. Ik erger me hieraan omdat de muziek voor mij verbonden is aan de fantastische film Le Fabuleux Destin d'Amélie Poulain, en ik het totaal niet vind passen bij een lulverhaal over een bank/wereldspeler die zichzelf blijft. Puur misbruik. Overigens stoor ik me ook aan al die andere documentaires/items waarin de muziek van Amélie gebruikt wordt. Gewoon van filmmuziek afblijven, dat zou een ongeschreven regel moeten zijn.

Daarop voortbordurend: erg storend als bijv. het thema van A Fistful of Dollars weer onder een flauwe cowboypersiflage wordt gezet. Sommige stukken dienen met respect behandelt te worden.

In de categorie ergenissen:

Compleet mee eens, Slowgaze!

Enige echt slechte nummer van Dire Straits inderdaad.

Industrial Disease is anders ook flink rampzalig. Een smet op een voor de rest erg goed album.

Walk of Life kan ik goed aanhoren, Why Worry vind ik een stuk zwakker.