140 euro vind ik ook wel absurd hoor. Voor dat geld verwacht ik minstens dat hij gitaar speelt met zijn tenen, kan vliegen door zijn neusvleugels uit te slaan en heel Harvest achterstevoren en weer terug speelt, terwijl ik door 6 bloedmooie vrouwen van onder tot boven heerlijk word verwend.

Absoluut. Voor mij reden om niet te gaan. Ik had er voor dat geld een koud buffet vóór het concert en een overnachting in het Hilton na het concert bij verwacht.

Wat is dit nu voor een onzin. Gewoon wachten tot de cd-rom van een concert voor weinig te koop is. In de tussentijd sparen voor een breedbeeld-tv. En zie daar de ideale omstandigheden om van muziek te genieten.

En dan balen dat je er niet bij was...

Het is natuurlijk balen als je er niet bij was. Zelf ben ik ook een periode in mijn leven na grote concerten geweest. Maar op een zeker punt heb ik voor mezelf besloten dit alleen te doen in uitzonderlijke gevallen. Dit niet ondat ik het niet meer leuk vind, maar voor dat geld kan ik leukere dingen doen op muziek gebied.

Er zelf bij zijn heeft een zekere meerwaarde dan met een dvd thuis op de bank zitten. Het gevoel dat je bij een concert bent geweest ken ik door en door. Zelf ben ik nu van mening dat de prijzen voor kaartjes nergens meer opslaan. Honderd euro neer leggen en dan hopen dat het mooi weer is en de band goed is, is voor mij een risico waar ik geen geld meer voor over heb. Voor mij geld nu echt keihard: eerlijke prijzen en ik bezoek weer concerten of geen eerlijke prijzen, dan koop ik wel de dvd als die in de uitverkoop is.

als iedereen zou doen zoals zita swoon waren er geen problemen meer zijn in de (muziek)wereld, 18 euro voor een altijd goed concert

Op zich een 'gevaarlijke uitspraak'. In 1995 betaalde ik voor deze band 10 gulden en onlangs 20 euro, dus ook op dat niveau gaat de prijs omhoog

maar 20 euro is ook een redelijke prijs vind ik

Ik snap wel wat je bedoelde hoor: ik ga liever naar een band voor 20 euro dan eentje die er meer dan 100 voor durft te vragen en waar je dan ergens op een tribune mag gaan zitten van een of andere vreselijke, grote zaal.

Daar neem je natuurlijk een extreem voorbeeld. Eén van de beste (zoniet beste) live bands ter wereld mag je niet vergelijken met de rest

Het gaat er bij live wel om dat de muziek die op cd staat wel in redelijke mate op het podium wordt gebracht.

Geloof me: dat is bij Zita Swoon zeer zeker het geval (sterker: live is het nog beter dan op cd en zijn de versies nog sterker en telkens weer verrassend anders waardoor elk optreden de moeite waard is om bij te wonen)

Eigenlijk vind ik geen enkele live-cd of dvd ook maar in de buurt komen van de ervaring van een liveconcert.

Ik ben zelfs niet eens echt een uitgesproken liefhebber van live-cd's. Vaak geef ik dan toch nog de voorkeur aan studioalbums.

Maar een echt concert, dat is natuurlijk anders, dat is Meemaken.

Vind ik ook. Ik heb ook nauwelijks live-albums in huis. En al helemaal geen live-DVD's, behalve een Woodstock-DVD die ik ooit 's heb gehad.

Nu moet ik wel zeggen dat drie van mijn mooiste CD's wel weer live zijn. 'Live Seeds' van Nick Cave, 'Sweat' van Die Haut en 'Who's Afraid' van Spasmodique.

Maar dat zijn 'verzamel'livecd's, dus met verschillende goede liveopnames uit verschillende optredens.
Dat heeft dan wel weer mijn voorkeur boven complete concertregistraties. De band heeft stukken meer vrijheid in het samenstellen van een goed album.

Het vreemde gevoel wat ik bij live-cd's altijd heb is: gaan ze het wel halen. Dit zou wel een tik zijn die ik alleen heb. Dat gevoel heb ik iedere keer als ik een dergelijke schijf in de speler doe.

En ja; vandaag had ik er weer een. Een tweedehands Lp waarop maar éen kant is gevuld met de verwachte muziek; op de andere kant stond kant 2 van een heel ander album.

huh?

Een foute persing? Lachen

Collector's item!

Nu even vervelend. Daarom goed inpakken, want over een paar jaar gaat hij op een veiling voor veel geld over naar een andere eigenaar. Daarna kan het grootte lachen goed en wel beginnen.

Ik heb weleens tweedehands cd's gekocht waarvan één van de twee cd's bleek te missen (in het geval van een dubbelaar), of waar de verkéérde cd in het doosje zat. Soms sta ik gewoon half te slapen, blijkbaar, en vergeet ik het te controleren.

En dan kom je thuis aan, en volgt de koude douche.

Maar wat ben je ook eigenlijk voor ongeschoft mens, als je je spullen zó verkoopt.

(Écht blijk van muziekliefhebberij geeft het ook niet, als je zo slordig met je spullen om gaat.)

Dat heb ik ook wel 's gehad. Bv. ook dat ik CD's in A'dam had gekocht en het pas thuis in Leiden opmerkte. Erg vervelend.

Dit heb ik ook een paar keer gehad. Daarom controleer ik zodra ik buiten sta altijd of er in de doosjes zit wat erin moet zitten. Bij tweedehands is dat wat moeilijker, maar ook hier moet eigenlijk gelden dat men eerlijke waar dient te verkopen.

ik heb wel eens een dubbele plaat gekocht (nog gesealed en alles), laatste exemplaar van de winkel (ook enige die ze hadden gehad), bleek er 2 keer plaat 1 van de 2 in de hoes te zitten.
Dus ik mailen met label, heb ik netjes een volledige nieuwe gehad.
(voor de geïnteresseerden: Denzel + Hunn - Time Is A Good Thing)

Ook ooit een cd gekocht waar de verf van het artwork ook op de bespeelde zijde was gekomen. Ook toen een nieuwe van het label gehad (Kilowatts & Vanek - Rawq)

Heb een keer een dubbel lp gekocht en merkte dat de twee platen identiek waren. Zei het tegen de verkoper en die zei overtuigend: "ja dat klopt, dat heb je vaak bij chicagohouseplaten; dat ze dubbel gedrukt worden om ze in clubs in elkaar te draaien". Maar dat kon niet kloppen omwille van het feit dat er op de achterkant verschillende namen van artiesten stonden.
Maar ik ben niet echt bijzonder in't zak gezet omdat de plaat zo goed is dat ik hem zelfs voor die prijs wou en de C/D kant niet zo bijzonder was.
Het ging om een Jackin' the house volume.

Mooi verhaal.........

Ook wel eens gehad dat ik een plaat had gekocht, wilde ik hem opzetten was het gaatje zo klein dat ik hem bijna met een hamer op mijn platenspeler moest rammen. (misschien wilden ze zo voorkomen dat je ooit nog iets anders draaide als hij er eenmaal oplag )

Dat is erg lastig. Daarom aanschrijven die platenfirma. Snotverdorie wat een praktijken.

Gewoon een scherpe schaar in het gaatje steken en ronddraaien.

Net zo lang tot dat 'ie past!