Jouw laatste vraag vrij vertaald: Als jij AH chocola even lekker vindt als Verkade, maar Verkade is maar ietsje duurder waarom zou je dan Verkade kopen?

Archiveren is ook wat anders dan muziek op je computer hebben staan voor dagelijks gebruik. En: waarom zou je het überhaupt archiveren in een hogere kwaliteit als je het verschil niet hoort? Ik kan best begrijpen dat dazzler alles in 190 kbps wil hebben als hij dat een prima kwaliteit vindt en hij daarmee meer kwijt kan op zijn huidige pc of externe schijf. Een wav file neemt sowieso bijna 10 keer zoveel ruimte in als een redelijke mp3. Best een verschil dus. Het enige wat ik in wav bewaar zijn alle losse tracks per nummer (dus de tracks waaruit de nummers zijn opgebouwd) van mijn eigen cd, maar dan hebben we het over unieke tracks die nergens anders bestaan dan op de cd'tjes waar ik ze op heb staan (en de volledige nummers bewaar ik uiteraard ook in wav). Dat is archiveren. Alle muziek die je van internet hebt gehaald is daar nu ook nog steeds te vinden. Niet zo'n ramp als je dat kwijtraakt.

Ik ben niet echt een chocoholic dus dat punt skip ik even. En ook dat punt over archiveren, want daar gaat het niet om.

Mijn punt was - op zijn plat Hollands gezegd - als je redelijk goede kwaliteit hebt (dat is een bewust gekozen formulering voor 320 kbps) waarom zou je dan willen downgraden naar 190, mede gezien het feit dat storage (schijfruimte dus) nu zo goedkoop is, ca 0,50 - 0,70 per Gb; én gezien het feit dat je nooit meer van 190 naar 320 kbps terug kunt.

Als we toch een vergelijking maken: jij slaat foto's van je dochter toch ook niet op in low-low res (puur voor web-use), maar toch ook als volledige .jpg (en dat is al een gereduceerd formaat)?

En verder wat hoe iemand iets wil bewaren: fine with me; dit is gewoon een technische caveat! En verder dat hele verhaal over muziek op internet: niet relevant - lnks komen en verdwijnen als sneeuw voor de zon.

Overigens is dit al lang geen muzikale ergernis meer - of het zou moeten zijn dat er tegenwoordig steeds meer mensen zijn die mp3's gelijkstellen aan fysieke albums; en da's pas een ergernis. Het mooiste bewaarformaat is nog steeds die zwarte schijf vinyl met een doorsnee van ca 30 cm en aan weerskanten etiketten!

Het enige wat me duidelijk wordt uit je bericht is dat je het mijne niet goed hebt gelezen of begrepen.

Als ik geen enkel verschil zag tussen de hoogresolutie foto's die ik van mijn dochters bewaar en een kleiner formaat zou het me niet uitmaken ze in kleiner formaat te bewaren. Ik zie echter heel duidelijk verschil. Punt is juist dat dazzler geen verschil hoort.

Ik zal mijn vergelijkingen voortaan met Whiskey-merken doen als je je daarin beter kan inleven.

En vinyl... ja dat blijft het mooiste spul.

Terug naar muziekgerelateerde ergernissen:
Vandaag weer wat cd'tjes via de post ontvangen zoals dat zo vaak gebeurt. Cd's in jewelcases. Geen enkele heeft de reis volledig overleeft. Blijft enorm irritant...

Herkenbaar. Van de "gewone" jewelcases heb ik wel een stapeltje achter de hand. Maar afgelopen week ontving ik een dubbel-cd waar ook een grote barst in zat. Moet ik die ook weer aanschaffen....

Jewelcase - wat een zeldzaam eufemisme voor een goedkoop kleredoosje dat snel kapotgaat. Laat ze één keer vallen, scharnierlipje kapot.

Gisteren drie cd's in brievenbus; 1 met scheuren, 1 kapot klemmechaniek - tandjes onder de cd, krassen op het schijfje, nee geen hoorbare schade, wel dus grotere kans op cd-rot op deze manier (beschadiging).

Gewone jewelcases (zowel zwarte als transparante tray) heb ik nieuw op voorraad, zelfs super jewelcases heb ik op voorraad. Met een cd-winkel moet dat wel. Alleen die dubbelaars heb ik niet nieuw op voorraad, alleen nog wat gebruikte lelijk bekraste. Ik kreeg dus gisteren 3 dubbel-cd's binnen, alledrie kapot. Gelukkig waren ze niet voor mijn shop bedoeld. Ze kwamen met de gewone post, alledrie op elkaar (gewone jewelcase dikte) terwijl dat niet door de brievenbus past. Ik snap sowieso al niet hoe ze dan bij gewone post belanden. En dan zo'n postbode die probeert het door de brievenbus te proppen. Mochten ze heel overgekomen zijn dan zal deze laatste handeling daar nog wel even verandering in brengen.

Ik heb er nooit eerder aan gedacht, maar nu ik de twee bovenstaande posts lees, denk ik: kan het niet gewoon aan jullie brievenbus liggen?

Niet meteen gaan lachen, maar ik woon in het buitengebied van Zwolle en ik heb zo'n mooie grote groene kunststof brievenbus langs de weg staan. De postbezorger hoeft alleen maar de klep op te lichten, hij kan er een flink pakketje in kwijt (groter dan de gemiddelde brievenbusgleuf) en het ding is niet diep, dus de CD's en DVD's maken geen harde val. Ik bestel heel wat, maar kapotte jewelcases heb ik bijna nooit, soms hooguit een enkele barst in het doosje.

't Is maar een idee, maar ik geef toe: om daar nou zo'n heel ding voor aan te schaffen... Bovendien zal dat bij een rijtjeswoning in de stad allemaal wat lastiger zijn.

Ik moeten trouwens zeggen dat die platte jewelcases waar 2 CD's in passen het meest gevoelig zijn. Daar hoeft maar wát mee te gebeuren of het ding is stuk. Ik ben het met Mjuman eens: eigenlijk zijn het ondingen. Wat dachten ze destijds toen ze die dingen ontwierpen voor hun kostbare nieuwe vinding?

Ben er zeker van overtuigd dat zo'n kunststof brievenbus een hoop schade kan voorkomen. Soms hoor ik de jewelcases gewoon stuk vallen op de mat (er zijn zelfs postbodes die post met kracht naar binnen gooien waardoor het een meter ver de gang in op de plavuizen wordt gegooid, tja...). Alleen is mijn deur met de brievenbus nog geen 2 meter van het pad vandaan en dan is zo'n groene bus niet echt gebruikelijk. Daarnaast is het weer gevoeliger voor diefstal (zeker als je hem zo open laat staan). Dat het schade zou beperken ben ik zeker van overtuigd.

CD jewelcases van hard breekbaar plastic... als uitvinding kan het alleen maar de bedoeling zijn dat ze zo gemaakt zijn zodat je steeds nieuwe moet kopen als er weer eens een kapot is gegaan. Gewoon weer iets om de consument mee uit te wringen tot op de laatste cent, zoiets denk ik. Anders hadden ze wel een andere plasticsoort gebruikt toch? Wat natuurlijk wel zo is is dat tentijde van die uitvinding het nog geen feit was dat de cd een product zou worden dat vnl. veel via mailorder zou worden verkocht. Internet was toen ook nog niet aan de orde.
Wat wel weer een bizar gegeven is is dat ze het opgeplakte stuk plastic van een digipack van hetzelfde breekbare plastic hebben gemaakt, terwijl toen wel bekend was dat cd's veel worden verkocht via internet. Ze zijn een stuk lichter, maar als die kleredingen breken dan is je hoesje ook mooi naar de kl*te. Nu breken die dingen niet zo snel in de post, maar breken op allerlei andere manieren doen ze wel.

Toch nogal ver gezocht. De doosjes mogen dan wat prullerig zijn en te snel stuk gaan, ik denk niet dat er daardoor ooit al iemand tot op de laatste cent uitgewrongen werd.

Bij een gewone zwarte tray breken de lipjes niet zo snel af, bij de doorzichtige wel. En dat zal ook wel meteen de reden van de breekbaarheid van het hele doosje zijn. Als je mooi glanzend transparant plastic wil, dan is dat redelijk breekbaar.

Op zich, bij normaal gebruik, zijn jewel cases gewoon goed geschikt. Als ze onvoorzichtig behandeld worden, zoals soms het geval bij transport, dan is het wat anders. Maar dit is evengoed zo bij vroegere cassettedoosjes en lp-hoezen. Hoe vaak heb je bij die laatste niet dat er bij de aanschaf al ergens een veeg of een kras op de hoes zit of een hoek is omgeplooid/ingedrukt, schade oploopt bij het verwijderen van stickers, terwijl het ding je platendraaier nog niet heeft gehaald.

Zo'n doosje kan je dan nog gewoon vervangen. Ik zou er geen complot of maffia-praktijk achter zoeken.

Haha zo ver wou ik ook niet gaan; ik overdrijf gewoon graag een beetje, aangemoedigd door de irritatie. Maar goed, ik heb over het algemeen doosjes die ik nodig heb wel op voorraad. Maar al dat extra werk, hè!

Worden ze dan niet als pakketpost verzonden?

Gek genoeg niet en ik heb dat vaker gehad. Waar ze vandaan kwamen meten ze blijkbaar met andere maten ofzo. Als het pakketpost was geweest was het niet met de gewone postbode meegekomen.

Maar waren de hoezen dan niet beschermd of zo, zaten ze gewoon zo in de envelop? Meestal verstuur ik mijn cd's in een envelop met van dat bubbletjesplastic eromheen, dat is volgens mij wel een redelijke bescherming voor jewel cases. Tenminste, ik heb nog nooit gehoord dat de hoes stuk was. Ook van de cd's die ik zo ontving, is er nog nooit eentje stuk geweest.

Zeker nu ik (hopelijk tijdelijk) bij de post werk, ben ik er wel achter gekomen dat je cd's wel een beetje beschermd moet versturen. Alleen al in de tassen aan de fiets kan er een heel gewicht op de hoesjes komen te liggen en sommige vloeren zijn erg hard, zeker als de post er van een meter hoogte of zo op valt.

@reptile 71: als je de hoezen stuk hoort vallen op de plavuizen, is dit wellicht iets voor je:


Vangt de post op zodat het niet op de grond valt.

CD's die ik ontvang zitten altijd in een speciale verpakking, maar die beschermen helaas niet altijd goed genoeg.

Ik denk dat zo'n opvangzak nog niet zo gek zou zijn voor mij, gezien de hoeveelheid cd's die hier door de bus valt. Ik ga er eens voor kijken, bedankt voor de tip.

gesealde cd's. afschaffen die handel. ik bedoel natuurlijk niet het plastic folie om de cd's heen maar het stickertje dat er met geen mogelijkheid afgaat en het onmogelijk maakt om een cd te openen.

Ja die ondingen heb ik hier ook wel eens benoemd. Volgens mij is dat alleen bij cd's uit de VS. Je bedoelt die hele afgeplakte rand toch? Zwaar irritant.

En de stickers - of hoe heet het? - die op doosjes geplakt worden en er natuurlijk niét afkomen! Meestal met compleet nutteloze informatie zoals "Now digitally remastered with bonus tracks!" - dat staat wel in het boekje; of gewoon de prijs - I don't care!
Dan is het eventjes krabben en prutsen en opkuisen met een chemisch product, maar intussen heb ik het doosje dan vervangen (gelukkig kun je lege exemplaren kopen).

Ik heb toch al een cd in de bus gekregen waarvan één klein hoekje af was (gevolg: hele jewelcase naar de botten), en die zat ook verpakt in zo'n bubbelding. En het houdt krassen ook niet tegen, zoals ik al heb gezien.

Dat bubbelsplastic helpt geen fluit als de postbezorger (part-timer overwegend en werken tegen een lager loon dan de postbode) de post in zijn tas of in de brievenbus propt. Veel doosjes zijn kapot door een scheur in het midden; dat kan alleen wanneer er te harde druk op is uitgeoefend, niet door het vallen op de mat (da's trouwens een zachte landing hier).

Het heeft dus - imo - veel met de omgang met je post te maken.

Dat klopt inderdaad wel. Dat soort pakketjes zijn irritant, omdat ze lastig te stapelen zijn, en steeds tussen de rest van de post uit dreigen te glippen bij het post lopen.

Brievenbussen met bijv. van die vervelende 'borstels' er voor vormen vaak een obstakel, waardoor post soms wat hardhandig doorgedrukt wordt. Men beseft in dat geval dan blijkbaar niet dat ze een uitermate irritante brievenbus hebben. Als je als postbezorger bij elk huis moet aanbellen duurt je wijk een stuk langer...

Ik denk dat niemand alle pakketjes waarvan hij vermoedt dat het een cd is apart gaat sorteren, omdat ze anders in de tas geplet wordt. Ze zien dat als een taak voor het postbedrijf of de cdwinkel om dat op te lossen, vermoed ik.

Het is duidelijk dat er hier een licht gefrustreerde postbezorger aan het woord is, maar laat duidelijk zijn dat ik nooit cd's bezorg.

jup die bedoelde ik. je zit gewoonweg een dik kwartier te krabben om die dingen met zo weinig mogelijk schade aan de hoes te verwijderen.

Dat zijn inderdaad hardnekkige krengen.

Verantwoordelijkheid van de postbode is om netjes om te gaan met zijn/haar post, maar een speciale behandeling voor vermoedelijke cd's kan je niet verwachten. Verantwoordelijkheid van degene die de cd verstuurt is om te zorgen voor een fatsoenlijke verpakking waarbij redelijkerwijs kan worden verwacht dat de inhoud de reis onbeschadigd overleeft. Ik verstuur zelf met grote regelmaat cd's en doe dat in bubbeltjesenveloppen en voor langere reizen doe ik nog wel eens een extra stukje bubbeltjesspul om de cd heen als extra bescherming.

Ook irritant: Bands die roepen dat ze weer teruggaan naar het oude geluid. Net zoiets als trots zijn op het feit dat je geen inspiratie meer hebt.

of ze vinden hun ouwe geluid gewoon beter?

Je raakt echt niet over het Korn-nieuws he

Hahaha, ja, en dan klinkt hun nieuwe plaat langs geen kanten zoals het "oude geluid"

Albums die niet meer te verkrijgen zijn! Denk aan die van de band Can, ik heb 3 platenzaken en 2 online-shops afgelopen zonder resultaat. Dusja... Echt hatelijk!

Beetje naïeve (dan wel luie) klacht dit: zoek gewoon op Amazon.co.uk en heel veel cd's van Can (o.a. Tago Mago) zijn gewoon verkrijgbaar en op de platenbeurs Utrecht waren bijna alle albums van Can als nieuw vinyl verkrijgbaar, herpersingen voor 12,50.

De muziekwereld eindigt niet bij de traditionele retail/winkel.

Ja, zelfs ik heb die in mijn webwinkeltje....maar buiten dat bestaan er natuurlijk genoeg platen die ook bij amazon cs niet te verkrijgen zijn. An sich ergerlijk maar wel des te cooler als je na lang speuren hem toch ergens vindt.

Wat ik trouwens razend irritant vind, zijn cd's met een zogenaamde hidden track Dat je na 50 minuten muziek 12 minuten stilte krijgt en dan nog een klote nummertje van 2 minuut 13.