The Sweet en The Slade zijn jeugdsentiment voor mij, in hun beginperiode waren ze erg goed en opwindend en brachten ze onvergetelijke singles uit, maar eind jaren '70 ging het fel bergafwaarts. Heart vond ik in de jaren '70 nog erg goed, maar ook deze band zakte nadien weg en ging de AOR-toer op.
Hairmetal en AOR vind ik ook de trieste en saaie variant van hard- en glamrock en metal dat vooral in de VS in de jaren '80 standaard werd. Gelukkig maakte de grunge begin jaren '90 daar een einde aan. Helaas kwam er ook van de grunge een saaie variant dat gewoon postgrunge wordt genoemd (Creed, Nickelback, Bush en Kane).

Jij hebt veel met gitaarrock merk ik al, dan kan ik begrijpen dat je de jaren 80 minder vindt. Maar voor een ieder die dat ook heeft zou het niettemin handig zijn je te verplaatsen in de hersens van iemand die niet noodzakelijkerwijs gitaarrock adept is, dan kun je misschien inzien dat de jaren 80 helemaal niet noodzakelijkerwijs slechter is. Ik hou wel van de toevoeging electronica die veel bands deden jaren 80, maakte voor mij een unieke sound die nog steeds duidelijk is te onderscheiden en frisser klinkt als al die bluesmeuk.

Over de grunge: dat was inderdaad even leuk voor de mainstream luisteraar voornamelijk. Die had natuurlijk nog nooit stevige muziek gehoord. Voor de volger van de alternatieve muziek was er evenwel weinig aan de hand, Fugazi, Husker Du, Jane's Addiction en Faith No More waren natuurlijk acts die al lang voor de grunge hun stappen hadden gemaakt en ook steviger rock maakten. Laat staan de metalheads die Nirvana nogal een band voor mietjes vonden

Maargoed, het is interessant te weten dat je voornamelijk gitaarrock liefhebber bent, dat plaatst je opmerkingen (en die van anderen hier) wel beter in hun context.

De periode waarin je je jeugd hebt meegemaakt speelt een belangrijke rol. Ik groeide op in de periode dat gitaarrock in was en degenen met dezelfde leeftijd als mij hebben een muzikale smaak die dicht bij mij aanleunt, ik merk dat aan de stemmen.
Degenen die opgroeiden in de jaren '80 toen de synthipop zeer populair was verkiezen meer elektronische muziek. Voor hen is de grunge begin jaren '90 een slag in het gezicht, terwijl ik daar geen problemen mee had. Met house en techno heb ik het dan weer moeilijk.

Ik ben niet eens zo erg in de jaren 80, of met de jaren 80 opgegroeid, maar die muziek ligt me dan toch het best. Een kwestie van de roots die je het naast liggen. Ik houd niet van blues/jazz/soul, dus al die rock van de jaren 70 leunt mij teveel aan bij iets waar ik niks mee heb. De jaren 80 tappen uit een heel ander vaatje en daar voel ik me wel thuis bij. Tijdens de jaren 80 luisterde ik hiphop/ reggae en metal.. moet je nagaan

Dat Vengaboys gedoe is precies dat mtv-gedoe waar je het over hebt.. net alsof in de jaren 90 alles zo was... Ik kan tig dingen uit een willekeurig decennium opnoemen die ik net zo slecht (of nog slechter) vind dan de vengaboys.

... Nogmaals.. geen enkel decennium was beter of minder goed dan anderen.. in alle decennia zijn geweldige dingen gedaan en ook dingen om te huilen zo slecht... Dat er tegenwoordig wat meer de nadruk op de mindere dingen komt te liggen betekent niet dat er vroeger minder slechte of meer goede muziek gemaakt werd.

Ik geef allen maar aan waarom het dus ridicuul is de jaren 80 op mtv ed. te beoordelen, aangezien de jaren 90 zo mogelijk nog zieliger scoorden op dat gebied. Tuurlijk snap ik dat er goede muziek is gemaakt in de jaren 90, wat doen Mezzanine en Loveless anders in mijn top10

Wat me vooral stoort aan de 80s is de mode destijds, nogal gay en verwijfd.

Vind ik nu ook.. die vieze wijfkapsels van die emo's en metroseksuelen

Och ik heb er nooit zo'n moeite mee gehad. Ik vond het wel grappig en extravagant.

Mij stond het ook wel!

Toen veel haarlak en gel, nu wil er geen haar meer groeien.

hier ook

(deed zelfs zeep in mijn haar en dan lekker touperen maar, coupe Robert Smith )

Het zag er in elk geval beter en kleurrijker uit dan al die kaalgeschoren koppen van tegenwoordig!

No offence deric!

Kleurrijker; haar armer.

Om even antwoord te geven op de topicvraag: er is helemaal niets mis met de 80's.

Ach jah zo zal elke decennium wel een mode-trend hebben dat ik veracht, net als met muziek

Ik neem aan dat je de scheefgeknipte en bedachte emo hairdues van nu ook niet echt te wild vind schizo?

Ik zie niet veel verschil met de 80s in dat opzicht Orbit .

Is er (helaas) ook niet, behalve dat mensen in de jaren 80 zichzelf niet zo serieus namen volgens mij. Zeker de glammers niet.

Nou dat "emo" kapsel is dan toch van eind jaren 80! Begin en midden jaren 80 was vooral het mooi geknipte kapsel van Robert Smith erg in!

Nee, het is zelfs een samenraapsel van het kapsel van de jaren 70 en de jaren 80.. tesamen "emo" (jaren 00) Niet origineel en vooral ook niet cool

jaren ' 80 matjes

Te veel, heb het niet zo met de muziek uit de jaren 80. Ondanks dat zitten er best juweeltjes tussen.

Glam metal. Ook zeer ... nauwja ... speciaal




Mötley Crüe




W.A.S.P.




Ratt


enzovoort

Hoe meer duidelijk wil je het hebben

Fuck yeah.

J & TMC!

Waren de jaren 80 qua metal ultiem nichterig, de jaren 70 waren dan toch wel ultiem dorkerig:




Ten overvloede: maar check de bovenste

60 % van mijn top-tien bevat muziek uit de jaren '80.. en ik luister bewust naar muziek vanaf '64/'65.
Dus kan ik de jaren tachtig moeilijk slecht noemen.

Maar de jaren tachtig vormen wel een 'kantel moment' :de oude gevestigde garde was grotendeels uitgerangeerd, hadden geen ideeen meer.
In de laatse jaren van de jaren zeventig was dit natuurlijk al begonnen. Punk had in ieder geval de boel flink doen schrikken.

Ik denk dat met punk met name het gevoel ontstond dat je zelf kon bepalen wat je wilde doen.
Het is dan ook vanaf de punk dat je vele, vele nieuwe genre's ziet onstaan.
Bijna allemaal gebaseerd op het verleden ( kan m.i. ook niet anders) , maar alles met een nieuw elan, vrijheid en variate die voorheen nooit in die omvang had bestaan.

Dat de wereld er politiek, sociaal en economisch er nou niet bepaald rooskleurig 'bijstond' speelt natuurlijk daarnaast ook een grote rol.

Het begin van de tachtiger jaren herinner me vooral als boos, naarmate het decennium vorderde kwamen dromerigheid en escapisme er voor in de plaats.

En vul bij dit alles zelf de bands of genre's maar bij in.

Gatverdamme!!