Ik heb door het downloaden uiteindelijk dingen gekocht die ik geweldig vind maar anders nooit zelfs maar had gekend. Het is een heel goed hulpmiddel voor onbekendere artiesten. Door het downloaden bega ik ook geen miskopen. Als ik dingen niet van tevoren zou kunnen downloaden, zou ik veel voorzichtiger zijn in m'n koopgedrag. Het is in ieder geval zeker geen ruimtebesparing, want ik denk dat ik er juist meer door koop.

Misschien dat jullie DIT een interessant linkje vinden?

Downloaders kopen dus meer! (zegt men in die krant dan.. valt te betwijfelen hoeveel waarde je hieraan moet hechten..)

Haha, dat argument van ruimtebesparing zou voor mij een overweging kunnen zijn om er meer mee te doen. Maar als je zo continu nieuwe, aansprekende muziek ontdekt, werkt het natuurlijk niet...

@Arrie en Masimo: natuurlijk komen jullie met geldige argumenten. Ik poneerde het een beetje scherp om wat discussie op gang te krijgen, al is dit eigenlijk niet het juiste topic hiervoor.

Maar het is waar: ik download ook wel eens wat om uit te vinden of een bepaald album echt de moeite waard is. En dat de fanatieke downloaders over het algemeen ook de meer fanatieke muziekliefhebbers, -luisteraars en -kopers zijn, geloof ik ook graag. Maar toch is er een grote groep mensen die genoegen neemt met illegale downloads en verder niet de behoefte heeft om die albums 'in het echt' te kopen. En dat stoort me eerlijk gezegd toch een beetje; de artiest wordt in zulke gevallen niet betaald voor zijn inspanningen.

Daar ben ik het mee eens hoor. Downloaden heeft voor mij duidelijk een positieve en een negatieve kant. Ik vond dat de positieve kant echter wat onderbelicht werd.

Maar zoals je al zei zitten we in het verkeerde topic ervoor, dus laten we erover ophouden.

Wat muziek betreft, zou de gebruikte term natuurlijk 'ontluistering' moeten zijn... Vreemd dat dat woord in deze betekenis nog geen ingang heeft gevonden in de Nederlandse taal.

Maar je hebt natuurlijk gelijk: van 'ontluistering' is, net als van ontlezing, wel degelijk sprake. We hebben veel meer keuzemogelijkheden om onze vrije tijd door te brengen en daardoor is er sowieso minder tijd om naar muziek te luisteren. Dat veranderde gedragspatroon heeft natuurlijk ook een aanzienlijke invloed in de teruggang van de muziekverkoop.

Áls mensen al muziek luisteren, combineren ze dat vaak met andere bezigheden, het zogeheten multitasken. Echt geconcentreerd luisteren naar muziek, al dan niet met de koptelefoon op, wordt een zeldzaamheid, lijkt het wel.
Op mijn werk kijken ze me wel eens gek aan als ik zeg dat ik vanavond eens een paar muziekalbums ga beluisteren. En verder?, is dan steevast de wedervraag. Alsof je jezelf niet lekker een avondje kunt afzonderen om je te laten overweldigen door een moppie mooie muziek. Ontluisterend eigenlijk...

Ruimtegebrek: da's een mooie. Kan ik goed counteren!
Vraagt iemand aan een single: "waarom heb je geen vriendin, maar wel foto's van mooie vrouwen aan de muur?"

Zegt de ander: "nou joh, dat scheelt zovele ruimte, en omdat sex lang niet altijd zoveel voorstelt - zeker in het begin van een relatie - en virtuele sex altijd fun geeft, doe ik het met geprinte digitale dames; en weet je ... het is zoveel goedkoper!"

Maar goed: online muziek kopen voor download is eigenlijk hetzelfde als een huis huren: het recht om iets te mogen gebruiken (huren in het ene geval, luisteren in het andere); je mag een kopie van de download maken voor eigen gebruik (in de auto bijv.), maar die mag je niet weggeven.

Ik vind het leuk om een écht album (fysiek) in mijn handen te hebben, en: hoe groter hoe mooier. Kom ik bij mensen die alleen van ripperik of laptop draaien, ervaar ik minder warmte, de muziek is minder tastbaar en dan heb ik het nog niet eens over de kwaliteit van de mp3's.

Downloaden kan wel een goede manier zijn om al jaren van de schappen verdwenen albums te (her)ontdekken of om nieuwe muziek te proberen.

Gek genoeg zijn de prijzen voor betaalde downloads al enige tijd stabiel: tussen de 0,60 (euro) en 1,00 euro per track en 6 - 8 euro voor een album; en downloads van losse tracks komt heel veel voor - heel (betaald) album veel minder.

Dat ís toch ook gewoon zo? Je moest eens weten wat een vriendin kost!

Zonder gekheid: deze vergelijking is natuurlijk ook illustratief voor het verschil tussen een download en een echte geluidsdrager. Het is net niet 'the real thing'. Wat dat betreft deel ik je mening over een fysiek album.

Verder blijkt uit je prijzenvoorbeeld dat er weer meer losse nummers gedownload worden en dat het idee van een album als geheel - als een verzameling nummers die doelbewust een eenheid vormen - weer naar de achtergrond gedrongen wordt. Daarmee krijg je een beetje de situatie uit de jaren vijftig en begin jaren zestig terug: de overheersing van dat éne nummer.

Dat vind ik persoonlijk erg jammer, de huidige "shuffle-generatie". Het albumconcept lijkt inderdaad steeds maar naar de achtergrond te verdwijnen, en wat erg vaak gebeurt is dat mensen een hele zooi nummers op hun iPod gooien en hem op shuffle zetten. Zonde.

Heb al jarenlang een enorme hekel aan verzamelaars (uitgezonderd die met moeilijk te vinden singles) en da's niet beter geworden door de iPod en de shufflle. Goed geschuffeld zijn heeft ook een duidelijk betekenis!

De enige shuffles waarin ik geloof zijn de "Wallstreet Shuffle" en de "Liverpool Shuffle" (Ringo Starr - ik meen in Help)

...en The Shuffle van Van McCoy wil ik daar nog aan toevoegen. Niet je schouders ophalen, want dit nummer kennen jullie allemaal. Is ooit gebruikt als tv-tune bij Veronica.

Maar goed, we dwalen inderdaad erg af. Ik zal een moderator vragen of hij de laatste pakweg tien posts wil toevoegen aan het topic 'Wel of niet downloaden'. Daar lijkt het me meer op zijn plaats.

Ik denk dat ik zelf door de combinatie van Musicmeter en het downloaden de muziekindustrie meer goed dan kwaad heb gedaan. Zoveel ontdekt en ook genoeg gekocht. Downloaden betekent voor mij muziek ontdekken en vind ik het echt goed dan koop ik het ook. Het voorkomt vele miskopen want aan recensies heb je veelal helemaal NIETS !!

Ja, een artiest heeft veel tijd en moeite gestoken in het samenstellen van een playlist, om de boodschap van zijn/haar album zo goed mogelijk over te brengen op de luisteraar, die het vervolgens op shuffle gaat zetten... aargh!

Over betalen voor downloads: nooit van mijn leven! Ik download MP3-tjes (in het geval van een regulier album) om het te checken en omdat het nu eenmaal minder ruimte inneemt. Zet een paar albums op een stickie, en kan het overal mee naartoe nemen. Vind ik het niks, dan gooi ik het weg, vind ik het goed, dan koop ik het album en zet ik dat mooi in mijn kast. Branden doe ik niet, daar vind ik de kwaliteit van MP3's niet toerijkend genoeg voor en een gekopieerd hoesje staat gewoon niet mooi in de kast. Flac (lossless) download ik alleen in het geval van concertopnames (bootlegs dus), want die brand ik wel en dan wil ik wel goede kwaliteit. Bovendien stop ik die in mappen.

Heb afgelopen tijd al zat gekocht op basis van downloads, en heb nog een lange lijst van album die ik ga kopen zodra de financiën het toestaan of wanneer ze betaalbaar worden, al is dat met CD-WOW nooit zo'n probleem.

^ROE: helemaal mee eens.

In de Eos van deze maand (nog Eos fans? ) staat als tip om energie te besparen: "Download muziek ipv die te kopen op een drager. Downloaden kost ook energie, maar veel minder dan de energie die nodig is om een cd te produceren." Dit even ter zijde

Wat is Eos?

Eos (Oudgrieks: Ἠώς / Êốs) was in de Griekse mythologie de godin van de dageraad. Ze was de dochter van de Titanen van het licht, Hyperion en Theia[1], en de zus van zonnegod Helios en maangodin Selene.[2]

Bron

Ongetwijfeld is dat waar omdat downloaders natuurlijk belangrijke geïnteresseerden in muziek zijn en dus ook regelmatig cd's zullen kopen. Maar naar verhouding veel minder dan vroeger.

Je zou het hier op musicmeter misschien niet zeggen maar volgens mij zijn de grootste 'afvallers' uiteraard de groepen mensen die in betere tijden in grote getale wél LP's (of later cd's) kochten en dat er nu bij laten zitten.

Waar zijn de mensen gebleven die vroeger wél massaal Avalon van Roxy music kochten en nu niet meer de laatste cd van Bryan Ferry? Zelfs al zijn de prijzen van een cd anno nu nog niet eens zo gek veel hoger dan in 1982.

Blijkbaar houdt de 'hobby' die door velen gebezigd werd in in de jaren '70 een keer op en zijn er veel minder liefhebbers voor teruggekomen. Nogmaals, op musicmeter hoeven we elkaar niet beschuldigend aan te kijken. Maar het 'grote' publiek laat het er al jaren bij zitten.

Er komt een tijd dat je, net als nu al bij heel veel films, op een knop drukt van je UPC afstandsbediening en dat je tegen een luttele vergoeding elke cd die je maar wenst kunt laten afspelen op je apparatuur.

Dan lijkt mij het definitief gebeurd met het verzamelen van cd's, uiteindelijk worden ze dan waarschijnlijk niet eens meer uitgebracht.

Kijk, en zo is deze oude, op sterven na dood zijnde rubriek als een ware Eos weer helemaal tot leven gewekt.

Ik ben het helemaal eens met ROE, Harm1985 en musician: óns kunnen ze het nakende faillissement van de muziekindustrie in elk geval niet aanrekenen, ook niet omdat we downloaden.
Ik heb heel vroeger wel eens albums gekocht vanwege 1 of 2 nummers, omdat er op een andere manier niet aan te komen was. En ik heb nog altijd het idee dat ik de rechten voor bepaalde muziek al een keer of twee, drie keer heb afgedragen door naast de singles ook nog eens de LP en later nog eens de CD te kopen. Ze zouden ons juist moeten koesteren.

Aan de andere kant, zoals musician ook al zegt: wij hier op MuMe zijn natuurlijk de freaks. We preken met deze statements voor eigen parochie, maar we zijn niet representatief voor de gemiddelde Nederlander of gemiddelde muziekliefhebber. Ik ben ervan overtuigd dat de artiesten en de muziekindustrie wel degelijk grote schade lijden door mensen die gratis hun MP3'tjes binnenhalen en het verder wel best vinden.

Maar goed, ik ben ook niet roomser dan de paus en pindakaas ook wel eens wat. En we moeten natuurlijk niet doen alsof er nog nooit eerder sprake geweest is van muziek 'stelen'. Vroeger tapede ik er ook op los. Kocht je met zijn vijven één LP bij de platenboer en die namen we dan allemaal op op cassette. Al heb ik het merendeel van die van vriendjes getapede LP's inmiddels wél als CD in de kast staan. En dat maakt mij dus tóch tot zo'n freak...

Ik heb hier onlangs in het café eens een hele discussie over gevoerd, en mijn argumenten gaan juist in de richting van het tegendeel. Moet je eens zien hoeveel energie, dataverkeer en wat voor infrastructuur er nodig is om al die draadloze netwerkverbindingen mogelijk te maken (al kun je daar natuurlijk het goederentransport per schip, vliegtuig en vrachtwagen tegenover stellen).
En hoe vaak moet je een computer en/of beeldscherm vervangen omdat-ie crasht of volkomen achterhaald is door de tijd? Om de drie tot vijf jaar. Thuis heb ik een stereo-installatie staan die al vanaf begin jaren negentig meegaat en die - hopelijk - nog lang niet aan vervanging toe is.

Ik geef toe, ik draaf wat door. En die computer-infrastructuur bestaat nu eenmaal al en wordt ook voor talloze andere zaken gebruikt. Maar ik word er altijd een beetje moe van als het energiebesparingsaspect erbij wordt gehaald. Straks word ik over een paar jaar in de hoek gezet omdat ik zoveel geluidsdragers thuis heb staan...
En zolang die energiebesparende maatregelen leiden tot grappen als eco-packaging voor CD's (zodat het er echt uit komt te zien als een wegwerpartikel) word ik er ook niet blij van. Maar dat is een persoonlijke afkeer, en een andere discussie bovendien.

Een buitengewoon herkenbaar verhaal, hoewel toen al voor mijn gevoel er niets ging boven het echte werk.

Toen het in de mode raakte en de bibliotheek cd's voor een luttel bedrag ging verhuren meende ik ook op een kleine goudmijn te zijn beland en heb er ook heel wat van gekopieerd. Ook het bijbehorende boekje.

Maar ik doe dat al jaren niet meer want het ging me tegenstaan. Ik vond het ook lelijk om te hebben en in de loop van de tijd heb ik keurig alles op cd vervangen (enkele niet meer te vinden cd's daargelaten). De gebrande cd's met boekjes weggekieperd.

Ik klop het af, maar ik heb ook nog nooit gedownload, zélfs niet om te luisteren of ik het wel goed vind. Ik weet waarschijnlijk niet eens hoe het moet (ik zou het aan mijn zoons moeten vragen).
Miskopen zijn een elementair onderdeel van een verzameling en achteraf kun je ze hier van een minuscuul aantal sterren voorzien: de ultieme wraak. Ik doe nog steeds miskopen maar vind het niet erg, het hoort er bij.

Ik vind het gewoon zonde een CD te kopen voor 14 Euro of meer waar thuis bij het beluisteren werkelijk geen klap aan is. Ik probeer het echt te voorkomen.

Hier ook alles weggekieperd, maar aangezien ik destijds niet zo nauw keek met branden heb ik niet alles vervangen. Ging in sommige gevallen om de categorie "snoepje van de week" en dat beklijft niet altijd na een aantal jaren. Maar verder een herkenbaar verhaal

Ik denk dat musician gelijk heeft, in ieder geval tot op zekere hoogte. Als ik in de platenkasten van mijn ouders kijk is 1978 het laatste wat ik er in vindt.

Je kan zo zien dat pa tussen 1971 en 1976 alles van Neil Young kocht, en daarna ineens niets meer.

Redenen: verhuizen, verbouwingen, te druk met van alles om nog op de hoogte te blijven, verlies van contacten, maar vooral de opkomst van cd (toen 40 gulden). Ze wilden niet alles vervangen op cd, en lp's kopen vonden ze vanaf dat moment zonde omdat er een nieuw medium was.

Daarna kinderen, en pas recent worden er weer wat cd's gekocht, al moet ik ook vaak downloaden voor ze.

Iedere keer wordt dat downloaden weer van stal gehaald om de dip in de platenindustrie te verklaren, Ik heb al eerdere hiergezegd op diverse plekken dat dat een fabel is.

Even in een notendop (voor NL):

* qua aantallen lag de absolute piek qua verkoop van geluidsdragers (zo worden lp's cassettes en cd's genoemd) in in 1979; 1991 en 1997 waren relatieve topjaren, maar de trend is altijd dalend geweest. Indexeer je 1979 als 100, is 1991 - 78, 1997 - 67 en 2003 (het laatste jaar waarvan ik cijfers heb in dit rapport) 50.

* in 2003 had 30% van de Nederlandse huishoudens met internettoegang (ca 2/3 van het totaalaantal huishoudens) een breedband-aansluiting.

Dit is allemaal gebaseerd op feitelijke gegevens uit publieke overheidsrapporten - mensen die hierover meer willen lezen wil ik graag een link naar de div. pdfs geven.

Downloaden zou energiebesparend zijn....
Wat is de Vlaamse vertaling van Broodje_Aap_verhaal?
Echt geweldig dit: E-meeuwen vliegen ook sneller dan postduiven

De bevinding dat regelmatige downloaders ook veel muziek kopen wordt door meer onderzoeken bevestigd. Er zijn echt niet alleen negatieve aspecten aan downloaden verbonden.

15 - 19-jarigen met een relatief gering budget (zakgeld) waren toch al geen veelkopers van albums; in die leeftijd kocht ik ook max. 1 album per maand (of enkele singles).Ik denk dat downloaden kan leiden tot een zekere muzikale gewenning.

Grappig, bewijst mijn theorie dat over het algemeen de popmuziek van na 1979 kut is

De trend die je constateert is zelfs rond 2003 al alarmerend. Maar enige recentere gegevens zouden wel prettig zijn.

Ik denk dat de index voor 2010 inmiddels niet meer dan 10 bedraagt (ten opzichte van 1979 = 100); het aantal Nederlandse huishoudens met een internettoegang (met een breedband-aansluiting) inmiddels 90%. Ik ben trouwens benieuwd naar de indexcijfers van de andere jaren in de jaren '70.

Het rapport waar die gegevens uit kwamen, is een rapport van het sociaal cultureel planbureau (van eind 2004) en beschrijft de veranderingen in het mediaconsumptiegedrag in NL in de periode van 1975 - 2005 ruwweg.

Van latere periodes vind je wel allerlei gegevens (internetpenetratie bijv.), tv-kijken, boekprijs etc - maar geen geïnteregreerd totaalbeeld zoals in dat rapport (ca 300 pagina's). Ik heb wel aardig wat gegevens her en der - en zou ik voor de vuistweg een schatting moeten maken (uitgaande van 79 = 100) zou ik nu op ergens tussen de 20 en 30 uitkomen,maar veel meer dan 'gut feeling' is dat niet.

Dat dat indexcijfers hoger ligt dan wat jij aangeeft komt door het volgende:

* de laatste paar jaren komen vrij veel (nieuwe) cd's al na ca 6 mnd in de mid price categorie, waardoor het kopen een stuk interessanter wordt
* het hernieuwde beschikbaar komen van ouder materiaal, m.n. in luxe edities
* het uitbrengen van collecties/boxen - die interessant zijn voor de (échte) liefhebbers.
* het kopen van vinyl wordt weer echt gestimuleerd ("back to black")

Ten slotte ene hypothese: wellicht is het met cd's (muziek) kopen net als met roken (fyi: ik heb nooit gerookt): er zijn steeds minder mensen die roken, maar die per hoofd wel steeds meer gaan roken.

Mijn inschatting is dat veel van het muziekbudget tegenwoording gaat naar concerten, of - en dat geldt met name voor de jongeren - naar ringtones, sms-diensten en on-line gaming.

Ik denk dat een premium-lidmaatschap van (een fanclub van) een band de volgende stap in on-line muziek zal zijn. Je abonneert je op een online content-feed van U2 (bijv.) en dan kan je de verschillende milestones/versies van hun nieuwe materiaal horen, repetities 'virtueel' bijwonen en evt concerten zien. Het prijsmodel zal variëren van eenmalig tot een abonnement (met opslagfee voor bijzondere dingen). Dit zal - naar mijn inschatting 1 - 1,5 jaar duren (techniek is niet de grootste hinderpaal).

Alternatief: de grotere platenmaatschappij stelt op vergelijkbare basis de back catalogue beschikbaar.

Niches worden steeds boeiender.

Een wetenschappelijk tijdschrift

Eventjes nog over de shuffle functie: gehaat tot in zijn kleinste vorm.

Ik luister al mijn cd's en platen liefst in hun volledigheid en in de volgorde zoals die door de artiest bedoelt was. Want door de shuffle functie leer je de hele plaat niet meer waarderen, enkel die liedjes die je na 2-3 keer nog goed vond. Wat is daar nu aan?

De industrie heeft gewoon de fout gemaakt om muziek als puur entertainment te zien, waardoor bijna niemand nog de waarde ervan inziet, maar het slechts ziet als achtergrondmuziek.

Helaas is de hap-slik-kijkevolutie zo ver gevorderd in de mensheid, en zal het helaas nooit meer veranderen. (vb. Ik ben een van de weinigen die muziek nog echt in zijn waarde waardeert, tot mijn grote spijt.)

Wij zijn de mensen die de industrie nog geld verschaft, en juist ons zijn ze hard aan het wegjagen. Gelukkig bestaat er nog iets als deze site waar je werkelijk de beste muziek buiten mijn vakgebied vind, zodat ik ook de niet-metalengebieden verken en beluister.

Toch niet op papier hè? Want een papieren tijdschrift dat roept dat muziek op cd minder zuinig is met energie (= 'groen' = MVO = maatschappelijk verantwoord) dan een download da's een gotspe van de eerste orde.

Dan zou ik terugroepen: welaan plaats uw artikelen voortaan alleen op het web, geeft u het goede voorbeeld bent u helemaal MVO bezig!

Dat soort blaatpraat op papier drukken, daar moesten hoge boetes op staan.

En meestal veel kleuren en vooral groen in dat blaadje. Heel milieuvriendelijk allemaal