Ik wil gewoon af en toe wat heftigs meemaken. En dan kan ik geblinddoekt over de A1 lopen, ik kan een café uitmoorden a la Nick Cave deed in O'Malleys Bar, of ik kan me terugtrekken in een stukje rustige natuur en een paar paddestoelen vreten.
(natuurlijk zijn er meer mogelijkheden!)

Wat er ook verboden gaat worden, ik zal, zolang ik wil, op zijn tijd de kicks gaan opzoeken. Dat is mijn manier van leven.

Sorry.

We zijn het overigens eigenlijk over de inhoud best eens, alleen heb ik het idee dat jij nog iets meer 'geloof' hebt in de politiek, waar ik allang veel cynischer geworden ben.

Heroine is ook wel echt troep, kijk maar hoe Nico, Chet Baker en John Frusciante er bij liepen. Maakt je volgens mij helemaal kapot.

Oh zeker, net als alcohol. Wil je daar de voorbeelden van hebben?

Alcohol is echter relatief goedkoop, zodat de alcoholjunks nog wat geld overhouden voor een beetje fatsoenlijk eten, dit in tegenstelling tot de heroinejunks die de hele dag op jacht zijn.

De schadelijkheid van alcohol wordt schromelijk onderschat, ik denk dat het samen met crack en heroine wel de gevaarlijkste aller drugs is. Zeker één van de verslavendste (mentaal).

Vergis je ook niet: Heroine roken is an sich helemaal niet superverslavend. Sowieso is elke verslaving voor het grootste gedeelte psychisch.

Maar we raken nu de muziek uit het oog, en praten alleen nog over drugs!

Ik kan me voor stellen dat artiesten onder invloed van drugs goede muziek kunnen maken, maar bij langdurig gebruik wordt veelal de kwaliteit van de muziek een stuk minder.

Drugs moet je m.i. sowieso niet gebruiken om prestaties te leveren, dan is het einde zoek.
Je moet ze gebruiken puur ter amusement.

Bijv. Coke om een avondje lekker uit je bol te gaan tijdens een houseparty (bestaat dat nog?) is niets mis mee. Coke gebruiken omdat je moet 'speren' op de beursvloer is jezelf afbreken.

Maar grenzen zijn natuurlijk altijd arbitraal.

[quote]Spijtoptant schreef:

En dat gaat dan weer nét niet op voor heroïne, evenals de lichamelijke risico's bij een overdosis vele mate heftiger zijn dan bij alcohol.

OT: niks beter dan een gecontroleerde omgeving creeëren met muziek en een rustige kamer, en dan met vrienden een avondje trippen of gewoon blowen.

Uppers heb ik zelf niet echt nodig (ik krijg op feesten regelmatig de vraag of ik speed op heb, terwijl ik broodnuchter rondloop), maar E als sfeerverhogend middel eens in de drie maanden is geweldig.

Bij spuiten weet ik niet. Bij roken is heroine redelijk tot goed doseer-en beheersbaar.

Eens dat alcohol onderschat wordt, als het zoontje van vrouw A een avond dronken was kan dat iedereen gebeuren. Maar heeft de zoon van vrouw B een paddo gegeten in het bos dan is hij de schooljunk.

Heroine vind ik maar eng spul heb gezien wat het met je doet. Kan trouwens ook gebeuren met iets simpels als wiet maar dat is beter te beheersen

Zekers,en dankzij media hebben we overal die verdomde top 40 muziek, en nou ook al een groot aandeel aan de paddo-weggooi actie

Ik bedoel maar.
Je hebt veel meer doden elke jaar door alcohol, en door roken ook trouwens, dan die paar gevallen met paddo's.

Alcohol is zeker wel een van de hardste drugs, zet dat maar elke dag om 8 uur op het journaal NOS!

Ik probeerde alleen niet zo grof te zijn als deze man
''Ýeah we lost another moron, lets celebrate''

Om weer on topic te gaan:

Muziek en Drugs:

Een memorabele paddotrip voor mij was de 'Den Helder Duinen-trip'.

In 2001 besloot ik, samen met mijn toenmalige vriendin, om een paddotrip te nemen, en die te genieten in de duinen van Den Helder.

We namen de paddo's in, terwijl we nog in het voorafgaande bos, 'De Donkere Duinen' liepen, en wandelden rustig door het bos, en uit het bos, tot we ergens in een duinpan belandden, en beiden nogal teleurgesteld waren over het uitblijvende effect.

Nou, dat hebben we geweten!

Na een tijdje in de duinpan wat geouwehoerd te hebben belandde ik plotseling in mijn huis, in Hengelo!
Ja, echt, ik was in mijn huis in Hengelo, en ik zag daar alles, mijn tafel met rommel, mijn boekenkast, mijn planten voor het raam, mijn cd-speler en mijn cd's.
Ik keerde terug naar de duinen en vertelde dat aan mijn vriendin, die uiteraard vroeg of ik niet een leuk stukje muziek kon gaan draaien, als ik toch thuis was.
Dus hup, ik weer terug naar Hengelo, naar mijn huis, en wat ik ook probeerde, het lukte niet.
Ik kon enkel in mijn hoofd mezelf in mijn huis verplaatsen, maar natuurlijk niet fysiek. Niets kon ik aanraken of verplaatsen, maar ik was er wel.

Toen zijn we maar een liedje gaan zingen dat we wilden horen (zal wel iets van Nick Cave of de Neubauten geweest zijn, dat soort trivialiteiten blijft gewoon niet hangen), maar zonder het daadwerkelijk te zingen, en even later naar het strand gelopen, waar, wonder boven wonder, niemand was.
Het strand, de zee met de schuimgolven, de meeuwen, de duinen op de achtergrond... prachtig mooi allemaal.

En het liedje bleef maar in ons hoofd rondzingen, en de wind en de meeuwen zongen mee.

Als ouwe hippie wil ik hier nog wel even over kwijt dat "verslaving" juist een lichamelijke afhankelijkheid aanduid. Als het puur psychies is heb je het over "gewenning" ......... Het is in principe net zo moeilijk om van een "gewenning" af te komen, je wordt er alleen niet lichamelijk ziek bij ........


En nou weer terug on topic:



Ik blow al jaren niet meer, maar ik durf best "on the record" te gaan met de bewering dat de meeste grensverleggende muziek onder invloed van een of andere drug geschreven is en goeje muziek ook het diepst genoten wordt onder de invloed van een blowtje......... Of het ook handig is om je op die manier van de buitenwereld af te sluiten is een tweede......... Ik was een dagelijkse "gebruiker" en ontwikkelde een dusdanige overgevoeligheid voor wat er door mijn oren naar binnen kwam, dat ik lichamelijk misselijk kon worden van wat ik als slechte muziek ervaarde ......

Met alle respect: semantisch geneuzel of je het verslaving of gewenning wilt noemen. Daar hoef je echt geen ouwe hippie voor te zijn.
Punt is dat je er moeilijk af kunt blijven.

Lichamelijke verslaving van heroine, alcohol, tabak... duurt een paar dagen en je bent er overheen. De psychische verslaving doet je weer naar het middel grijpen. Vaak omdat men denkt dat het de enige ontsnapping uit de troosteloze alledaagsheid is. (Niet zelden heeft de gebruiker daar nog gelijk in ook)

Ouwe hippies reutelen blijkbaar uit hun nek.. ik werk al jaren op het gebied van de verslavingszorg.. en verslaving (tegenwoordig vaker aangeduid met afhankelijkheid) duidt zowel op de psychische als lichamelijke component. En daarbij zijn de onthoudingsverschijnselen het best te karakteriseren als symptomen hiervan. Sowieso is het onderscheid lichaam/geest iets voor gelovigen of mensen uit een oude tijd. Deze dingen zijn natuurlijk geïntegreerd met elkaar en beïnvloeden de effecten wederzijds.
Dingen als slaapproblemen of eetstoornissen kun je bovendien zowel onder psychische als lichamelijke symptomen scharen

Helemaal mee eens, net paar dagen ff erdoorheen gemoeten om af te kicken van roken, en nou de nicotine voor het leeuwendeel eruit is kan ik me veel makkelijker inhouden.
Maar het is wel een soort van deel van je levenswijze geworden, als je dat 40x per dag doet, dus wel vreemd om dan opeens met je handen 'leeg' te staan.
Maar dat komt weer op je geest aan, dus je hebt meer de vrijheid om zelf te kiezen zeg maar.

Een beetje respekt voor de ouderdom is hier ook al ver te zoeken Ik zie dat de vooruitgang ook hier al niet tegen te houden is en dat de Germanisatie zich niet alleen uit in de Ausweiß plicht maar ook in de afhankelijkheidszorg .......

En om ook nog even af te dwalen van het topic....... Ik heb mijn afkicken van soft-drugs als heel wat minder ingrijpend ervaren als het proberen andere mensen van de H af te helpen, dus excuses aan de geleerde heren als ik verschil maak tussen lichamelijke en psychiese verslaving ......... o pardon ........ afhankelijkheid .

Als je je eens verdiept in krautrock (zie me top 10) zul je zien dat de Duitsers meer openminded zijn dan je nou suggereert
Maar wat betreft de zorg kan ik me wel aardig vinden in wat je zegt

Alsnog: wat zou jij eens willen verstaan onder lichamelijk en geestelijk? En hoe denk jij dat hersens eruit zien, een paarsroze wolkje mist ofzo Die zijn gewoon met de rest van je lichaam verbonden namelijk... Vandaar dat geestelijke en lichamelijke afkickverschijnselen ook nogal door elkaar lopen, er is geen duidelijke scheidslijn te trekken

Het zijn jou termen trouwens, maar bij lichamelijke verslavingen wordt je dus lichamelijk ziek als je probeert af te kicken. Bij psychiese verslavingen zit het uitsluitend tussen de oren.

Tussen de oren zit een essentieel stuk lichaam: het brein.

Ben je nou serieus of zit je te fokken ?

Je begrijpt het dus nog steeds niet

Dat onderscheid is niet van deze tijd (en die rijmt!).. psychisch werkt een verslaving dus gewoon door in het lichaam, waarvan je trillingen, slaaptekort, eetstoornissen, misselijkheid, jeuk, flauwtes etc etc.. krijgt. Dit is dus niet even een kwestie van een goed gesprek Veel verslavingen hebben deze lichamelijke onthoudingsverschijnselen, waaronder alcohol, cocaïne en GHB.. niet alleen heroïne. Heroïne verslaving is voornamelijk gekenmerkt door de cold turkey fase.. iets wat ook grotendeels neurologisch (dus psychisch!) is

Ik begrijp het prima. Jij hebt het over verslaving, ik heb het over gewenning zoals met soft drugs. Da's puur psychies maar daar moet je wel degelijk van afkicken ......

Gewenning is geen wetenschappelijk fenomeen in deze Je hebt het over afhankelijkheid, of anders is het probleemgebruik/ misbruik..

Bad trip van hash? Uberhaupt EEN trip van hash? Geluksvogel!

Ken ik inderdaad ook niet uit eigen ervaring, maar ik heb vroeger wel eens gehad dat ik na het roken van hash of wiet lichtelijk 'paranoia' werd. Dat gevoel dat als je over straat loopt iedereen je aankijkt en ziet dat je apestoned bent. Natuurlijk heeft dat niets met echte paranoia te maken, maar het is niet fijn.
Toch is het zo erg ook niet. Zoek een rustig plekje en wacht een half uurtje, dan is het meeste al weer over.

Normaal gesproken wordt ik enkel licht in mijn hoofd en komen indrukken wat sterker over.

Toch ken ik wel verhalen van anderen die zelfs visuele hallicunaties van hash hebben gekregen. Zal van persoon tot persoon verschillen, denk ik.
Vooral in het begin thuis gebruiken, met bekenden/ervaren personen erbij. Je leert dan wel hoe je reageert.
(Mijn allereerste keer was overigens kotsmisselijk worden en buiten frisse lucht happen, maar ja, dan heb je natuurlijk ook weer alcohol gehad, en ken je het effect niet, en ken je je grenzen nog niet.)

Het kan wel degelijk erg zijn, het verschilt gewoon per persoon.
Ik ben uiteindelijk schizofreen geworden door wiet en hash.
Nou ben ik me wel weer bewust van alles maar als ik blow komen die paranoia gevoelens echt overweldigend sterk terug, eigenlijk wel altijd.Dus ik neem het nou nog maar een enkele keer in de zoveel tijd.