Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Sir Spamalot.
Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen:
januari 2025, februari 2025, maart 2025, april 2025, mei 2025, juni 2025, juli 2025, augustus 2025, september 2025, oktober 2025, november 2025, december 2025, januari 2026
Fates Warning - Long Day Good Night (2020)
Meer en meer lijkt het er op dat album dertien, Long Day Good Night, het laatste studioalbum is. Gitarist Jim Matheos houdt zich bezig met Kings of Mercia, terwijl zanger Ray Alder zich samen met ex-Fates Warning drummer Mark Zonder bezig houdt in A-Z. Ach wie weet?
De te verwachten ingrediënten van de vorige door mij hoog ingeschatte (buiten één) albums zijn hier eens te meer aanwezig met de inventieve gitaarpartijen van Jim Matheos en de bijzonder bevlogen zang van Ray Alder (wat een evolutie in mijn beleving van zijn prestaties). Hierop hoor je ook een aantal gastbijdragen waaronder een aantal gitaarsolo's van Michael Abdow die sinds 2013 de groep live bijstond. Ook vind ik het prachtig dat dit album nergens als een album van 72 minuten aanvoelt.
Qua teksten bevat Long Day Good Night die melancholische sfeer met vooral teksten over eenzaamheid of afscheid, lijkt me. Het is een sfeer die ze vaak presenteren op hun albums en het bevalt me opnieuw omdat de begeleidende muziek zo goed wordt uitgevoerd en omdat ze de aandacht voor de song blijven hebben. Het blijft een hele opdracht om favorieten aan te duiden wanneer je een groep hebt die zulke hoge standaarden zet, maar Under the Sun is het voor mij, naast de opener en het lange The Longest Shadow of the Day. Soms kan het iets te rustig zijn.
Niets verrassends bevat dit album omwille van die te verwachten ingrediënten maar o zo welkom is het als de vermoedelijke afsluiter van Fates Warning en toch blijf ik hopen. Hun muziek is me te dierbaar geworden: aan de ene kant techniek, precisie en vakmanschap, aan de andere kant gevoel, subtiliteit en dynamiek in een genre zoals Progressieve Metal waar die andere kant vaak het hoofd nauwelijks boven water houdt. Ongetwijfeld zullen sommigen onder jullie ook “die” naam in hun hoofd hebben na die vorige zin. “The Last Song”? Het is wat het is.
»
details
» naar bericht » reageer
Motörhead - Sacrifice (1995)
Motörhead – Sacrifice
Gekocht in februari 2024 bij Amazon.be voor de prijs van 14,11 eur heb ik dit album in een openslaand digipack met 11 nummers. Het blijkt het laatste album te zijn in de bezetting Lemmy / Phil Campbell / Mikkey Dee / Würzel alias Michael Richard Burston, deze laatste levert een minimale bijdrage aan dit album en vertrekt kort na het einde van de opnames. Hij overlijdt in 2011.
Misschien zorgden de perikelen rond Würzel voor de nodige spanningen binnen de groep en misschien minder aandacht voor de opnames van dit album, het klinkt soms te zwaar, haast te lomp voor hun begrippen. Het blijft een gevoel, ik weet het. Tofste zaken op dit album blijven de opener annex titelsong, Sex & Death en Don't Waste Your Time (met piano en saxofoon).
»
details
» naar bericht » reageer
Vicious Rumors - The Devil's Asylum (2025)
Deze groep zal bij mij altijd bekend blijven voor drie dingen. Hun eerste album Soldiers of the Night bevat het debuut van gitarist Vinnie Moore, die vanaf dan solo gaat om uiteindelijk tot 2024 bij UFO te spelen. Vervolgens heb je op het geweldige tweede album het debuut van de fenomenale zanger Carl Albert die in 1995 schielijk overlijdt. Ten derde, dat geweldige tweede album heet Digital Dictator uit 1987.
Twee oudgedienden houden Vicious Rumors recht, gitarist Geoff Thorpe en drummer Larry Howe. Hierop horen wij het debuut van zanger “Chalice” aka Brian Bennerton, een voor mij onbekende naam, voordien zanger van mij onbekende bands. Geen idee wat het idee achter zijn pseudoniem is, waarom jezelf “Beker” noemen?
Meer dan gemiddeld kan ik dit ook niet vinden, algauw steekt bij mij de verveling op omdat het tempo te gelijkmatig is (hier en daar een opflakkering nagelaten), de zang maar gewoontjes blijft en de nummers niet echt blijven hangen, het euvel van veel Vicious Rumors albums, een groep die voor mij nooit het verlies van Carl Albert te boven kwam, hoewel hij ook een aantal van die midtempo albums inzong.
»
details
» naar bericht » reageer
Helstar - The Devil's Masquerade (2025)
James Rivera is de zanger, onder ons Metalheads is hij vooral bekend vanwege zijn vaak declamerende zangstijl met hoge uithalen die de laatste slapers uit je ogen jagen. Helstar is ook zo'n groep vanuit de glorieuze jaren tachtig met een aantal cultklassiekers op hun naam.
Samen met James Rivera vormt gitarist Larry Barragán de kern van Helstar, ook al bezig sinds 1981, asjeblieft. Een aantal luisterbeurten later bevalt het album me alsmaar beter na de initiële ontgoocheling, want waar bleven die hoge Rivera uithalen? Ergens logisch is dit want ondertussen is hij ook al vijfenzestig. Leuk blijft wel dat men anno 2025 de moeite doet om een instrumentaal te presenteren met Sueta de Meluta op een album dat een algemeen uptempo gevoel heeft.
Helstariaans degelijk is dit met vaak spectaculair gitaarwerk, niet tippend maar herinnerend aan albums zoals Burning Star, Remants of War, A Distant Thunder en Nosferatu, maar ze etaleren wel op degelijke wijze hun kunnen met goede songs en rake hooks & melodielijnen, de basis van alles, volgens mijn bescheiden mening. Het album mankeert dan wel de typische extravagante uitschieters van de jaren tachtig album
»
details
» naar bericht » reageer
Helloween - Giants & Monsters (2025)
»
details
Dark Angel - Extinction Level Event (2025)
“Reign in Blood van Slayer heeft die iconische productie, Darkness Descends heeft dat niet maar wel de betere songs.” Dat was mijn commentaar destijds bij het tweede Dark Angel album met de naam “Darkness Descends” met zanger (nou, ja) Don Dotty. Vanaf het derde album neemt huidige zanger Rob Rhinehart de honneurs waar.
Zanger is een groot woord. Ofschoon ik sinds mijn intrede in 1983/1984 in de wereld van Rock en Metal ondertussen al het een en het ander gewoon ben, bevalt dat gebrul me bitter weinig, zeker in de eerste vier nummers, net alsof (met alle respect) een Hardcore zanger een Thrash Metal album inzingt. Pas daarna gaat het iets beter, maar zoals iemand op Metal Archives opmerkt, hebben wij daarvoor 34 jaartjes moeten wachten?
Een pijnlijke ervaring voor mij, voor mijn oortjes top tien materiaal maar dan in de andere richting, maar goed, zoals zo vaak gezegd: “Voor de liefhebbers zeker?” Nochtans zou ik erbij moeten horen. Ofwel haalt mijn leeftijd mij in. Ik vind het een vermoeiend album.
»
details
» naar bericht » reageer
Helloween - Helloween (2021)
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 3,0 sterren
»
details
Robert Plant - Saving Grace (2025)
»
details
Rory Gallagher - Rory Gallagher (1971)
stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren
»
details
Cirith Ungol - Dark Parade (2023)
»
details
Cirith Ungol - Forever Black (2020)
»
details
De La Soul - 3 Feet High and Rising (1989)
»
details
Soul II Soul - Club Classics Vol. One (1989)
»
details