Iedereen met zijn of haar Funk-hart op de juiste plek moet deze debuutplaat van Cameo eens tot zich nemen. Blije, nonchalante maar gelijk superstrakke grooves, lekkere blazers en een spelplezier dat uit de speakers knalt. Luister eens naar het knallende Funk Funk. Jammer van de verplichte ballads, kost ze een ster. Knap hoe deze jongens met hun tijd meegingen, getuige het formidabele Word Up van 10 jaar later.

Het titelnummer was in 1976 een aardig grote hit, tja wat moet ik erover zeggen, disco zoals die alleen in de seventies werd gemaakt, repeterend basje, strijkers erover, een hijgende dame en voetjes van de vloer maar

Tegenvallend album, Torry's stem is meer dan prima, maar het materiaal is ondermaats. Bovendien heeft ze zelfs een hitje gehad, maar staat dat nummer wegens copyrights weer niet op deze cd. De intro is een ingezongen reclamespot, track 6 is een soort van imitatie van haar finest moment, haar partij bij Pink Floyd. "Can you do your Pink Floyd thing", aldus de regisseur. "Do I have to?", vraagt Torry.
De liner notes hebben het uitgebreid over het feit dat ze slechts en zeer onterecht bekend is van haar aandeel aan The Great Gig in the Sky en dat de verder verrichtingen van Torry daardoor ondergewaardeerd zijn gebleven, maar na beluistering kan ik slechts beamen dat dat terecht is.

2,5 *

Laat je niet misleiden door de naam Lionel Richie. Halverwege de jaren zeventig hadden hij en de zijnen nog plenty wilde haren: Caught in the Act is een album vol superstrakke funk, inclusief vieze gitaartjes. Jammer van de verplichte ballads, anders was hier de volle mep naar toe gegaan. 4*