AFgelopen zaterdag was de presentatie van dit album in een tuinhuisjescomplex in Amsterdam-Zuid, met een solo-optreden van de heer Vandenburg himself. Typisch voor ons popklimaat dat iemand die wat mij betreft toch een fraai nederpop-cv heeft, een album via crowdfunding van de grond moet krijgen. Maar het is er, en mijn centen zijn goed besteed. Op de draaitafel ligt een gifgroen schijfje vol pakkende popsongs, humoristische teksten, leuke Gruppo-eske instrumentals en de nodige knipogen.

Si on Avait Besoin D'une Cinquième Saison van Harmonium leerde ik kennen via MuMe, en dat is pure winst. Folk versneden met proginvloeden, een prachtig instrumentarium en fraaie, ambachtelijke liedjes, die niet mikken op directe overrompeling, maar met fraaie harmonieën en rustige liedjes worden de kladden langzaam gegrepen. Die van mij wel in ieder geval.

Opener Vert valt op door de mooie meerstemmige zang, en en kwam ik ook tot de slotsom dat ik de Franse taal in dit genre beter tot zijn recht vind komen dan in de Afdeling Charles Aznavour en de zijnen.
Dixie is een theatraal nummer, cabaretesk, met een blij pianothema, en verraadt de achtergrond van Harmonium, dat als trio door het theatercircuit tourde. Vanaf Depuis l’automne gaat de sfeer om - hence the title. Na een mooi, gedragen intro volgt een middenstuk dat behoort tot het mooiste dat dit album te bieden heeft. Met En pleine face wordt de sfeer nog melancholieker, een sober liedje. En dan Histoire sans paroles, het schitterende slotstuk. Alle emoties komen wat mij betreft voorbij, lieflijke, vredige melodieën, thrillerachtige, spannende klanken, dissonante violen waar pijn uitspreekt. Rond 14:20 wens je dat ze nooit meer met dit nummer ophouden.

Pas bij tweede beluistering van deze plaat viel me trouwens op dat er – verrassend – niet gedrumd wordt op deze plaat. 4,5*

Hasil Adkins was een volslagen maf eenmansorkest met twee grote literaire thema's: kip en onthoofding. Aan een onthoofdings-compilatie is hij niet meer toegekomen (Adkins overleed afgelopen april, hij was 68), de kip werd vijf jaar geleden geëerd met dit album. Anarchistische rockabilly, zeer leuk!