Het is een behoorlijke tijd geleden dat ik dit geluisterd heb. Nu weet ik waarom: het album kent gewoon veel mankementen. Ten eerste riekt The Black Album naar een overproductie. Met name de drums klinken dermate gelikt en strak dat elke spanning eruit verdwijnt.

De zang is niet echt mijn ding maar staat het album verder niet in de weg. Wel ontdek ik allerlei fillers. Worden mensen echt opgewonden van nummers als Holier Than Thou en Through the Never? Nothing Else Matters heb ik veel te vaak gehoord maar de klassiekerstatus heb ik sowieso nooit begrepen.

Nee, geef mij maar het epische Master of Puppets met zijn karakteristieke baslijnen. Deze gaat er niet in. 3*

Hoewel het mij allemaal niet tegenvalt weet het ook nergens te boeien. Vrij vlakke popliedjes die nergens doen denken aan de oude Michael. Overigens ben ik geen fan van de man maar kan de late '70 en '80 toch wel waarderen.

"(I Can't Make It) Another Day" is wat mij betreft verreweg het beste nummer. Goede gitaarpartij, overtuigende zang en een lekkere 'groovy' sound. Heerlijk! Zodoende toch 3* maar ik hou mijn hart vast voor de ZEVEN postume albums die er nog aankomen...