Vaak ben ik wat sceptisch als er een zogenaamde 'onbekende supergroep' is de vergetelheid is geraakt. Uiteraard zijn er uitzonderingen. Television vind ik een waanzinnige band die veel te kort heeft bestaan. Ook The Replacements hebben muziek gemaakt die op een positieve manier helemaal niet rijmt met hun tijdgenoten.

En nu is er dan weer één: Big Star. Werkelijk alles klopt aan deze band. De nummers zijn pakkend en goed geproduceerd, de zanger doet zijn werk uitstekend en het 'geluid' klopt gewoon. Heerlijke gitaren, strakke drums en alles zonder teveel poespas. Hier ga ik nog veel plezier aan beleven! Meteen 4,5*

Wederom een prachtig album van Blur. Heel anders dan het voorgaande werk maar weer o zo goed. Inmiddels één van favoriete bands, zeker van de '90. Britpop zoals het niet meer geëvenaard zou worden. Luister eens naar 'Coffee and TV'. Heerlijk nummer om bij weg te dromen. Ook het overige materiaal is pakkend en afwisselend.

Wat een heerlijk album toch weer. Toegeven, "Parklife" staat op een hoger niveau maar wat maken de mannen van Blur er hier wederom een pret van! De opener is mijn favoriet maar er is nog veel meer moois te beleven. In mijn ogen de beste Britpop band uit de '90. Een stuk beter ook dan Oasis, vreemd genoeg denkt MusicMeter er anders over. 4*

Ooit kocht ik deze voor 5 euro bij een inmiddels ter ziele gegane platenboer. Mijn smaak was nog weinig ontwikkeld en de nummers waren nog te ingewikkeld voor me.

Hoe kan dat veranderen! Tegenwoordig kan ik gewoon niet stil blijven zitten als die heerlijke, typisch Engelse nummers voorbij komen. Wat radiostations bezielt om deze topband links te laten liggen is me niet helemaal duidelijk.

Coffee and TV, Girls & Boys, Parklife, This is a Low.... Jawel, ik beschouw Blur als de natuurlijke opvolger van The Kinks. Britpop zou nooit meer zo goed klinken. Eigenlijk is het een van de weinige verzamelaars die ik überhaupt draai en dat zegt genoeg denk ik.

Jahoor Bob, die truc met achtergrondzangeressen kennen we nu wel! Wederom een behoorlijk zoutloze Dylan plaat. De derde op rij. Hoewel iets beter te beluisteren dan de vorige is het nog altijd grauwe middelmaat dat de plank slaat. Silvio is een vrij goed nummer maar dat is eigenlijk de enige positieve uitzondering. Ik kan niet anders dan weer een onvoldoende uitdelen. 2,5*

De slechtste Dylan die ik ooit gehoord heb! Alle ingrediënten zijn aanwezig om er een wanproduct van te maken: matige songs, automatische-piloot-zang, kleffe productie en doffe drums. Brr... 2*

Opvallend laag stemgemiddelde hier op MusicMeter. De gitaar van Knopfler in combinatie met de toch behoorlijk heldere sound maakt het mijns inziens tot een sterk album. Natuurlijk heeft Bob betere afgeleverd maar dit werkje krijgt van mij toch zeker 4*

Nou, hier is geen sprake van een dieptepunt toch? De spanning is inderdaad afwezig maar de songs zelfs zijn niet slecht. Het is gewoontjes, hij heeft het allemaal beter gedaan maar slecht? Nee, gewoon een tam album waar mijns inziens geen negatieve uitschieters op zijn te vinden. Omdat de écht goede nummers ook ontbreken kan ik niet meer dan 3* geven.

Een vriend van me hoor ik al maanden over Bob Marley. Eindelijk heb ik de moeite genomen eens iets van de beste man te beluisteren. Nou, het valt me eerlijk gezegd niet mee. Nadat ik reggae geïnspireerde nummers van The Clash geluisterd had moest de Koning van de Reggae toch nóg betere nummers moeten neerzetten?

Nee dus. Het album klinkt wat onevenwichtig en kent de nodige langdradige stukken. De teksten zijn wat politiek getint, misschien een verklaring voor de ingetogen sound. Nou, het zal allemaal wel legendarisch zijn maar ik hoor het er absoluut niet van af. Krappe 3*

Voorheen had ik helemaal niks met dit album. Toevallig kam ik dit album voor €5,90 tegen in een Duitse Mediamarkt. Omdat ik deze altijd tegenkom in Top-25 lijsten aller tijden kon ik hem niet laten liggen. Opeens lijkt er een kwartje te zijn gevallen zoals dat ook bij Born in the USA gebeurde onlangs. Luister naar de stem van Backstreets, de opbouw van Born to Run en vooral: Jungleland! She's the One en Meeting Across the River hebben nog wat tijd nodig denk ik. 4,5*