Nou, erg middelmatig album hoor. Het is eigenlijk nergens slecht maar uitschieters zijn ook zeldzaam. Zowel Neils stem als de muziek zelf (met name de drums) klinken veel te geforceerd. De herboren Canadees van eind jaren '80 levert hier een dertien-in-een-dozijn plaat af. Vooruit: drie sterretjes.

Allemachtig....dit moet wel het dieptepunt uit de carrière van Neil Young zijn. Draken van nummers, slechte productie, zelfs de zang van Neil klinkt op de verkeerde manier nonchalant. Ik neem aan dat iedereen hem verguisd en afgeschreven hebben destijds.

Woorden schieten inderdaad te kort bij dit album. Samen met Live at Leeds mijn favoriete livealbum. Waar 'Leeds' het moet hebben van kracht en spirit is het hier die eenvoudige schoonheid van de akoestische gitaar.

Dit album bezorgt me millimeters hoog kippenvel, de neiging te huilen en een ongelooflijke hoeveelheid energie. Het hele optreden is voor mij een hoogtepunt in de songer-singwriter gechiedenis. Old Man en Helpless zijn mijn favorieten, voor zover ik die eigenlijk kan aanwijzen.

Sinds ik dit gehoord heb komt Harvest, toch één van mijn favorieten, bedroevend weinig in mijn CD-speler terecht en dat wil wat zeggen! Dikke 5*

Wispelturig album dit. Hoewel ik voorheen niets met elektronische muziek had ga ik het langzaam maar zeker waarderen. Maar zoals Neil Young het brengt... Computer Cowboy en Sample and Hold vind ik heuse dieptepunten in zijn prachtige discografie.

Daartegenover staan een prima opener, Computer Age, Transformer Man en een afsluiter die niet zou misstaan op een topper van de man. Zodoende net aan 3*

Mooie ingetogen CD. Hoewel niet alle nummers even boeiend zijn worden Harvest Moon en Look Out for My Love subliem gebracht. Ik vind het concert sowieso sterker worden richting het einde. Toch gaat mijn voorkeur uit naar de liveregristraties met Crazy Horse.

Onthutsend slecht livealbum. Het klinkt ontzettend dof, bovendien zijn de uitvoeringen veel minder als in de studio. Zeker met Crazy Horse erbij verwacht je veel strakkere nummers. Gelukkig liggen er een handvol betere livealbums van Neil in de schappen.

2,5*

Mmm, na een sterke comeback scoort Neil hier van mij toch weer een onvoldoende. Het album doet ontzettend rommelig aan, de composities zijn niet erg sterk en er blijft weinig hangen. 2,5*

Ik vind deze een stuk beter dan de opvolger maar echt ondersteboven ben ik er nog steeds niet van. Kijk, als Nirvana ons verlost van die jaren '80 rotzooi verdienen ze natuurlijk de nodige credits. De eerste helft van het album klinkt ook erg sterk maar er staan ook matige nummers op als `Territorial Pissings` en ´Stay Away´. De hidden track vind ik zelfs ronduit afgrijselijk. Voor mij springen de singles er toch wel bovenuit.

Artistiek is het ook allemaal niet zo hoogstaand. Kurt Cobain vind ik een erg beperkte zanger al zingt hij natuurlijk met volle overgave. Dat de OOR deze boven OK Computer zet verrast me wel aangezien Radiohead een volstrekt unieke plaat heeft afgeleverd. Nevermind is daarnaast een veel gangbaarder rockalbum ondanks de impact. De opkomst van de CD heeft de mannen natuurlijk ook geen windeieren gelegd...