Wat een boeiende verhalen lees ik allemaal bij dit album. Het gaf mij aanleiding het nog eens beter te beluisteren.

Ik moet zeggen: dit is gewoon een zeer goed album (in zijn genre). De teksten geven het tijdsbeeld perfect weer en het lettertype staat naar mijn weten al jarenlang symbool voor punk.

Veel users geven aan slechts een paar nummers écht goed te vinden. Toch vindt ik Bodies, Problems en EMI niet verder onder doen voor de singles. Ik snap er al helemaal niet waarom Green Day in de toplijst te vinden is en deze classic het het een gemiddelde moet doen van verder onder de 3,7.

Minder goed dan het debuut van The Clash maar toch vindt ik hier meer energie van afspringen dan bij Ramones. 4,5*

Theoretisch een erg mooie box set. Het probleem is dat de band gewoon te weinig interessants heeft afgeleverd. Het debuutalbum vind ik in tegenstelling tot veel criticasters kwalitatief erg sterk. Daarnaast hebben de Pistols een stuk of 5/6 goede nummers op hun naam staan.

Op deze box set komen echter dezelfde nummers voortdurend langs. Omdat de muziek gewoon weinig complex is voegen de rarities erg weinig toe. Live is het ook niet erg enerverend als je het (zoals ik) niet hebt meegemaakt. 3* en voortaan maar weer gewoon het debuut luisteren. Wat mij betreft hun enige representatieve materiaal.

Hier steken de Pixols de draak met de popmuziek? Het levert wel een aantal komische en zelfs goede nummers op. Toch is het een stuk minder dan het debuutalbum en vliegen de 'fillers' om je oren. Ook zijn sommige covers een stuk beter geslaagd (Rock Around the Clock, My Way) dan de andere (Substitute, Johnny B. Goode). En wat voegt die instrumentale versie van God Save the Queen in vredesnaam toe aan het oeuvre van de band?

Ik neem het album te serieus, laat ik maar stoppen met schrijven. Het debuutalbum maar weer eens draaien. 3*

Je hebt van die albums die maar niet weten te boeien. Gezien de Top 250 notering en pagina's vol reacties kon ik dit album niet bij Free Record Shop laten liggen.

Maar hoeveel kansen ik Simple Minds ook geef, de muziek weet mij gewoon niet te raken. De opener en 'Promised You a Miracle' zijn mijn favorieten. Voor de rest hoor ik voortdurend een vergelijkbare sound, verpakt in mindere songs.

Nee, het gaat niet lukken met New Gold Dream. Afzichtelijke hoes trouwens. Borduurwerk van de plaatselijke vrouwenbond? 3,5*

Deze plaat stond heel even op nr. 1 in Nederland en Mick Jagger zit in de groep: dat moest wel iets zijn. Nou, ik vind het dus helemaal niks. Mengeling van stijlen? Het is vooral reggae/rock met die vreselijke Damian Marley. De nummers gaan bij mij stuk voor stuk het ene oor in en het andere weer uit. Op het einde is er vrijwel niks blijven hangen. Misschien dat Mick Jagger de Stones maar weer eens bij elkaar moet roepen om nog één keer een laatste studiopoging te doen. Dit project is naar mijn mening complet geflopt. Werkelijk onbegrijpelijk dat Rolling Stone hier 4 sterren voor durft te geven.

2* sorry Mick