menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Reijersen. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2021, februari 2021, maart 2021, april 2021, mei 2021, juni 2021, juli 2021, augustus 2021, september 2021, oktober 2021, november 2021, december 2021, januari 2022, februari 2022, maart 2022, april 2022, mei 2022, juni 2022, juli 2022, augustus 2022, september 2022, oktober 2022, november 2022, december 2022

Lee Fields - Sentimental Fool (2022) 3,5

gisteren om 18:19 uur

stem geplaatst

» details  

Jonathan Jeremiah - Horsepower for the Streets (2022) 4,0

gisteren om 17:07 uur

stem geplaatst

» details  

Young Gun Silver Fox - Ticket to Shangri-La (2022) 3,5

gisteren om 17:07 uur

stem geplaatst

» details  

John Legend - LEGEND (2022) 3,0

afgelopen woensdag om 15:57 uur

Nieuwe plaat van John Legend, dat vind ik altijd interessant. Het is natuurlijk vrij makkelijke muziek wat hij altijd maakt, maar daar is helemaal niks mis mee op zijn tijd. Daarnaast heeft hij het niveau van de album Get Lifted en Once Again nooit meer gehaald, maar al zijn album bevatten weer fijne nummers. Dit album is ook meteen een dubbelalbum en daar ligt misschien ook wel meteen de crux van dit LEGEND. Het is namelijk wat te lang, zo’n dubbelalbum. Qua stijlen zit er van alles in. Aan de ene kant kiest hij voor meer poppy en disco-achtige songs, maar ook die typische John Legend ballads ontbreken niet. Die meer uptempo nummers zijn wat platgeproduceerd, wat mij wat minder doet. De ballads vind ik juist wat fijner. De meest opzienbarende nummers op dit album zijn voor mij Dope (klein feestje), Strawberry Blush (zeer comfortabel), Love (een aardig duet), One Last Dance (fijne Legend song), Memories (best lekker), I Don’t You Like I Used To (sterke ballad). Pak deze nummers en nog een paar aardige songs en hij had een prima enkele plaat gehad. Dit is als dubbelalbum gewoon teveel van het goede.

» details   » naar bericht  » reageer  

Cory Henry - Operation Funk (2022) 3,5

afgelopen woensdag om 15:57 uur

Zelf zag ik dit jaar nog een filmpje van volgens mij het North Sea Jazz voorbij komen met Cory Henry en dat pakte wel mijn aandacht. Dit album doet dat op zich ook wel. Het album is er eentje wat je vrolijk van wordt met vrolijke jazz, funky songs. Al vanaf opener Something New is het vrolijk van aard. Komt ook door die aanwezige groove en funkyness waarmee het album overladen is. Soms is het wat relaxter (bv. op What I Want) of juist wat meer soulvol (bv. Holy Ghost). Maar dus bovenal op zeer fijne wijze funky en groovend.

» details   » naar bericht  » reageer  

Paolo Nutini - Last Night in the Bittersweet (2022) 4,0

afgelopen woensdag om 15:56 uur

Het is even geleden dat we iets van Paolo Nutini hebben gehoord. Sowieso een zanger die zich steeds opnieuw uit wist te vinden. Van het pophitje New Shoes tot aan het soulgerichte album Caustic Love. En nu 8 jaar later eindelijk weer nieuwe muziek van zijn hand. Dit album werd voorgegaan door de intense single Through the Echoes, maar dit album heeft veel meer te bieden. Aftermath opent het album met een soort rauwe uitbarsting van vocalen. Gevolgd door Radio, een prachtige hitgevoelige popsong. Dit is echt fijne muziek. Daarna die eerder benoemde intense single Through the Echoes. Dit is vocaal puur genieten. Acid Eyes is een mooie rustige song. Hiermee kunnen we wel spreken van een enorm sterk begin van dit album.

Na een korte interlude horen het wat vuigere, maar ook wat onbereikbaardere Lose It. Perified Love is ook net even anders van karakter met zijn meer rock-inslag. Everywhere brengt de intensiteit en rust weer wat meer terug. Die stem van Nutini is echt fanastisch, zo goed gezongen dit. Abigail gaat juist meer de folky kant op. Ook aan afwisseling duidelijk geen gebrek op dit album. Children of the Stars is een mooie rustige popsong. Waar Heart Filled Up juist terug gaat naar de folk, wat ontspruit in wat meer muzikaal geweld. Shine a Light is gewoonweg een goede poprock-song. Waar hij bij Desperation juist weer meer de groove op zoekt. Julianne dan als mooie pianoballade. Het sereen, breekbare Take Me Take Mine is prachtig. Gevoelige muziek maken doe je dus zo. Afsluiter Writer dan. Een meer folky singer-songwriter song. Mooie stemmige afsluiter van een heel geslaagde plaat Nutini. Materiaal voor eindejaarslijstjes.

» details   » naar bericht  » reageer  

Franc Moody - Into the Ether (2022) 3,0

9 november, 17:40 uur

stem geplaatst

» details