menu

Via deze pagina blijf je op de hoogte van recente stemmen, meningen en recensies van Reijersen. Standaard zie je de activiteiten in de huidige en vorige maand. Je kunt ook voor een van de volgende perioden kiezen: januari 2020, februari 2020, maart 2020, april 2020, mei 2020, juni 2020, juli 2020, augustus 2020, september 2020, oktober 2020, november 2020, december 2020, januari 2021, februari 2021, maart 2021, april 2021, mei 2021, juni 2021, juli 2021, augustus 2021, september 2021

Durand Jones & The Indications - Private Space (2021) 4,0

afgelopen zondag om 13:23 uur

stem geplaatst

» details  

Latanya Alberto - The Royal Escape (2021) 1,5

4 september, 08:40 uur

stem geplaatst

» details  

Children of Zeus - Balance (2021) 2,0

4 september, 08:35 uur

stem geplaatst

» details  

Lorrèn - Pieces (2021) 2,5

31 augustus, 16:07 uur

stem geplaatst

» details  

Billy Preston - That's the Way God Planned It (1969) 4,0

25 augustus, 13:18 uur

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 5,0 sterren

» details  

Leon Bridges - Gold-Diggers Sound (2021) 3,0

20 augustus, 13:25 uur

Leon Bridges had een debuut waar je U tegen zegt en de aanstekelijke opvolger zocht wel een andere stijl op, maar zonder kwaliteit te verliezen. En nu is daar album nummer 3 waarbij de vooruitgeschoven singles lieten horen dat Bridges wederom naar een andere stijl leek te grijpen. Een stijl die nog wat moderner en nog wat meer R&B is.

Het album opent op een track waar Leon Bridges bijgestaan wordt door Robert Glasper. Een track met een warme sound. Een fijne song wel als is Bridges geen al te groot vocalist waardoor het op dat vlak wat meer diepte mist. Motorbike is daaropvolgend een aanstekelijke song. Lekker ritme en een refrein dat in je hoofd gaat zitten. Leuk nummer. De discobeats van Steam doet een beetje wat tegenwoordig wel meer populair is. Verder een vrij relaxte track. Een echt mispeer is er toch wel met het slappe Why Don’t You Touch Me. Een nummer dat geenszins kan boeien. En ook minder vind ik Magnolias waarop de stem vervormt is. En precies dat is iets wat me altijd tegenstaat. Ik houd er totaal niet van als stemmen vervormt worden. Na een kort intermezzo is er de slowjam Details. Een wat braaf en niet al te verrassend nummer. Sho Nuff is best relaxed, maar ook weer niet al te spannend te noemen. Sweeter is dan juist weer een best lekker nummertje. Gelukkig breng Bridges hier weer wat meer dan wat we hiervoor gehoord hebben. En maak je niet druk op Don’t Worry waar een aanstekelijk dingetje in zit. Jammer dan is dat de afsluiter Blue Messias niet meer dan aardig te noemen is. En daarmee mag wel duidelijk zijn dat de eerste twee platen van Leon Bridges een stuk meer doen dan dit over het algemeen vlakke derde werk.

» details   » naar bericht  » reageer  

Cautious Clay - Deadpan Love (2021) 3,0

20 augustus, 13:23 uur

Vast een groot liefhebber van die wereldberoemde bokser, deze Cautious Clay. Want anders kies je toch niet zo’n naam? Het album dan? Nou dan begint fijn en vertrouwd met High Risk Traveler. Een vibe die het aardig weet door te trekken in de rest van de plaat. Lekker meeknikken bijvoorbeeld op Stange Love, of wat meer falsetto op Spinner. Heel aardige songs allemaal, die zich prima in je oor nestelen. Dit allemaal zonder al te veel verassende keuzes te maken, zonder al te veel op te vallen. Maar is dat altijd erg als het gewoon prettig klinkt?

» details   » naar bericht  » reageer  

H.E.R. - Back of My Mind (2021) 1,5

20 augustus, 13:22 uur

Enorme populariteit is iets wat H.E.R. ten faveure is gevallen de laatste tijd. Zelf nooit zo in H.E.R. verdiept op af en toe een los nummertje of een EP’tje na. Dus me maar eens gewaagd aan deze volledige plaat. Het opent met We Made It, waarop flauw rapachtige zang te horen is met overstuurde beats. Als meer echt zingt dan is haar stem toch wel wat te dun. Die toch wat matige zang trekt ze probleemlos door naar de titeltrack, Trauma en het slappe Damage. De eerder genoemde overstuurde beats vallen ons ook weer ten deel op Find a Way (inclusief matige rappers). Gelukkig lijkt het dan wel wat goed te komen met het leuke en aanstekelijke Bloody Waters. Zo wil het wel meer horen. Maar dat wordt duidelijk niet doorgetrokken in het inspiratieloze Closer to Me. Evenals niet in Come Through waar het album een saaie fase in gaat via My Own, Lucky, Cheat Code en van song naar song door naar Process. Een nummer waar zowaar wat meer zin en energie in zit. Ook Hold On heeft wel iets. Dat zet de teller met aardig leuke songs toch al op 3. Maar daar blijft het dan toch wel bij. Ook alle opvolgende zes songs stellen zeer weinig voor.

» details   » naar bericht  » reageer  

Easy Life - Life's a Beach (2021) 3,0

20 augustus, 13:21 uur

Ik heb Easy Life ontdekt door een tip van Sublime FM DJ Angelique Houtveen, die het aanraadde als een bonte mix van stijlen. En dat is het zeker ook wel. Ergens zou je kunnen zeggen dat hiphop de basis is. Dat is namelijk een stijl die je in de producties veelal naar voren hoort komen. Maar daar worden dan indie, funky, soulvol en poppy stijlen aan toegevoegd in het vocale gedeelte of extra toegevoegde instrumentatie. Misschien niet een plaat die in de gehele linie kan blijven boeien, maar door die mix van stijlen wel interessant genoeg om nog eens te beluisteren.

» details   » naar bericht  » reageer  

Anushka - Yemaya (2021) 2,0

17 augustus, 16:32 uur

Als je van dit album wilt genieten moet je wel veel electronische beats houden. Vocaal stelt het namelijk allemaal bar weinig voor met Anushka. Nu moet ik zeggen dat de beats mij gaandeweg ook wat gaan irriteren, dus het is niet direct een album voor mij. Kleine lichtpuntjes zijn er wel te noemen met het vrolijke en jazzy Bad Weather, het goed opgebouwde Go en het serene Free Will.

» details   » naar bericht  » reageer  

James Vickery - Songs That Made Me Feel (2021) 1,5

16 augustus, 18:00 uur

Tsja, als je een album start met het vlakke en zelfs wat zeikerige Rather Be dan beloofd dat niet direct veel goeds voor wat daarna gaat komen. Gelukkig is Come to Me wat aanstekelijker, maar ook vocaal niet al te overtuigend. Er zit eigenlijk pas bij Until Morning vocaal wat meer in. En dat is het wel zo’n beetje. Want het album gaat daarna van mwa naar bwa, van saai naar mierzoet en van onopvallend naar vlak.

» details   » naar bericht  » reageer  

Arthur Alexander - You Better Move On (1962) 3,5

15 augustus, 14:08 uur

Als er één soulartiest is die soul en country op een juiste manier wist te mengen dan was het Arthur Alexander wel. Niet alleen deed hij dat, ook is hij nog steeds een groot voorbeeld voor artiesten. Dat hij dat toen ook al was bewijzen covers van onder andere The Beatles en the Rolling Stones van Alexander’s You Better Move On.

You Better Move On (2:32) - sfeervolle hit, laidback van karakter. Alexander heeft een prachtige stem.
Love Letters (2:27) - prachtige slowsong. Prachtig gezongen.
Hey! Baby (2:11) - tegenwoordig een feestnummer, maar geef mij maar deze subtielere versie
Funny How Times Slips Away (2:46) - mooie ballad, met veel gevoel gebracht.
Young World (2:12) - met dit ritme kan je natuurlijk heerlijk meewiegen
A Thousand Stars (2:56) - hint een beetje naar de rock n roll.
A Hunderd Pounds of Clay (2:23) - lekker nummertje, hier wordt je geheid vrolijk van
Lover Please Come Back (1:57) - klap en dans je mee? Lekker energiek nummertje
Love Me Warm and Tender (2:02) - lekker nummertje
The Wanderer (2:27) - lekker potje dansen hoor. Vrolijkmakend
Don't Break the Heart That Loves You (2:40) - slow naar het einde

» details   » naar bericht  » reageer  

Yola - Stand for Myself (2021) 3,5

14 augustus, 16:24 uur

Met haar prachtige debuut Walk Through Fire wist Yola meteen te overtuigen met haar mix van soul en country. En als er dit jaar een album is waar de cover een misfit is met de muziek dan is het wel op dit album. Je hoort bij opener Barely Alive meteen weer die sympahtieke en mooi gezongen muziek die je van Yola kent. En dan toont ze de kunde van haar uiterst wendbare stem nog maar eens extra op het makkelijke Dancing Away in Tears. Op Diamond Studded Shoes gaat ze juist meer de country kant op. Vrolijk en dansbaar in dit geval. Je kan hier bijvoorbeeld prima een jive op dansen. De country vibe wordt vastgehouden op het rustige Be My Friend. Ze laat haar gitaar hier ook wat meer z’n werk doen. Een gitaar die we weepend horen op Great Divide. Een lekker relaxed en mooi ontspannen nummer. Rust die je ook kan vinden in Starlight. Een makkelijk muziekje. Prachtige verfijning in de zang dan juist weer op If I Had to Do It All Again. Een heel mooi nummer is dat. Waarna we door kabbelen op Now You’re Here en meer de country opzoeken in Whatever You Want. Dan wordt het juist weer dansbaarder en vrolijker op Break the Bough gevolgd door het uitgesmeerde Like a Photograph. De titeltrack is tevens de afsluiter van dit prettige album. Een nummer waar een mooie beleving in zit.

» details   » naar bericht  » reageer  

PM Warson - True Story (2021) 3,0

3 augustus, 13:55 uur

Daar op het muzikaal spectrum waar artiesten als Eli Paperboy Reed, Nick Waterhouse en James Hunter zich bewegen poogt PM Warson zich ook te bewegen. Een bonte combinatie van rhythm & blues, pop, funk en soul waarmee fijne liedjes worden gemaakt. PM Warson doet dat op True Story dus ook, maar toch duidelijk minder goed dan voorgaand genoemde namen. Nummers die het beste zijn op dit album zijn Seen You Around, You Gotta Tell Me, Losing and Winning en (Just) Call My Name.

» details   » naar bericht  » reageer  

The City Champs - Luna '68 (2021) 3,0

3 augustus, 13:54 uur

Funkband die meerdere genres op zoekt in hun muziek. Zo heeft de opener al een bluesy karakter. De instrumentale hoofdrol wordt afgewisseld tussen de gitaar en het orgel. En juist zo’n orgel geeft een extra groove aan de songs mee die ik altijd erg vind. Een volop groovend album dus van The City Champs.

» details   » naar bericht  » reageer  

Hiatus Kaiyote - Mood Valiant (2021) 3,0

3 augustus, 13:54 uur

Het is altijd interessant om naar de muziek van Hiatus Kaiyote te luisteren. Hiatus is altijd zo vindingrijk dat je weer nieuwe dingen ontdekt in hun muziek. Muziek die vaak erg boeiend is. Dan is dit Mood Valiant toch wel wat anders ingestoken dan hun vorige platen. Het is allemaal wat meer soft, zwoel en smooth vergelijken met die vorige albums. Het is allemaal niet heel erg slecht, maar ook te vaak te weinig bijzonder. Dat laatste is nou net één van de eigenschappen die de muziek van Hiatus Kaiyote normaal wel karakteriseert.

» details   » naar bericht  » reageer  

Charlotte Day Wilson - Alpha (2021) 1,5

3 augustus, 13:53 uur

Strangers is een rustige en verstilde opener, gevolgd door het zompige I Can Only Whisper. Daarna horen we If I Could waar de vocoder en zang mij tegen staan. Lovesick Utopia is kaal en sfeervol, waar Mountains heel saai is (met name in de zang). Na een interlude volgt het saaie Changes en ook Take Care of Your is niet al te boeiend. Het blijft saai met Keep Moving net als afsluiter Adam Complex. Tussendoor horen we het wel erg slome Wish it Was Easy.

» details   » naar bericht  » reageer  

Coultrain - Phantasmagoria (2021) 2,0

3 augustus, 13:53 uur

Coultrain is zo’n artiest die redelijk op de achtergrond al een tijdje erg fijne muziek maakt. Met fijne albums uit 2008 en 2013 is het evident dat ik dit album uit 2021 ook aan een luisterbeurt onderleg. Het begint allemaal lekker jazzy en nummer 1 vloeit automatisch door in nummer 2. Iets wat vastgehouden wordt gedurende dit hele album. Dat geeft enerzijds het album een algehele sfeer mee, maar anderzijds zorgt het er in dit geval ook voor dat het mijn inziens teveel van hetzelfde is waardoor het ook wat saai wordt. Coultrain kan beter, dat is het idee dat beklijft na het beluisteren van dit album.

» details   » naar bericht  » reageer  

Laura Mvula - Pink Noise (2021) 3,5

3 augustus, 13:52 uur

De singles die dit album vooraf gingen lieten al horen dat Mvula voor een heel andere sound kiest dan zij op haar voorgaande albums deed. Vooral haar serene debuut heeft mij kunnen overtuigen, maar dit album gaat dus duidelijk meer leunen op synths en een 80’s/disco stijltje. Dat stijltje treed productioneel automatisch meer op de voorgrond, maar gelukkig raakt de mooie stem van Laura Mvula niet ondergesneeuwd. Daar waar ze bekend werd met gelaagdheid in het vocale gedeelte, moeten we nu de gelaagdheid meer zoeken in de productie met Magical als grote voorbeeld hierin. Sterk is ook de dat de gezette vibe het hele album goed wordt aangehouden waardoor Pink Noise echt als één geheel aanvoelt. Maar als je mij vraagt om één album van Laura Mvula op te zetten dan zou ik nog steeds als eerste voor haar debuut blijven kiezen.

» details   » naar bericht  » reageer  

SAULT - Nine (2021) 2,5

3 augustus, 13:51 uur

De hype is real met Sault. De Banksy-achtige onbekendheid wie er achter Sault zit draagt daar alleen maar aan bij. Daarnaast is deze Sault ook nog eens uiterst productief en weet het ook om dit Nine weer een gimmick te creëren. Ik was redelijk tevreden over de vorige albums van Sault en dit Nine is eigenlijk de minste tot nog toe. Het is mij iets te rommelig, het gaat soms echt van hot naar her. Mooiste songs vind ik de serene afsluiter Light’s in Your Hands en het R&B-ish Alcohol.

» details   » naar bericht  » reageer