menu

Hier kun je zien welke berichten Screenager als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.

Arcade Fire - Reflektor (2013)

4,0
Dit album voldoet volledig aan mijn torenhoge verwachtingen. Het is gedurfd, experimenteel en tóch ook echt Arcade Fire (uiteraard o.a. met dank aan de unieke stem van Win Butler). Ik heb hier al een keer kritiek geuit op de laatste 5 minuten van het album, maar dat is dan ook ongeveer het enige wat ik aan het album zou veranderen.


Reflektor is veruit het meest gedraaide nummer van de laatste maand en nog steeds ben ik min of meer verslaafd aan het nummer.
We Exist, Here Comes The Night Time (oh jawel, ook de extreme versnellingen!), It's Never Over, Porno en Afterlife zijn allemaal uitstekend.
Normal Person is min of meer briljant en ook de rest is minstens goed tot zeer goed. Ook al is Joan Of Arc nu niet meteen mijn favoriet, storend is het nummer zeker ook niet.

Het is volgens mij vrij uitzonderlijk hoe snel de 70 minuten (de laatste 5 minuten skip ik meestal) passeren. De ideeën zijn misschien lang uitgesponnen (heb ik hier ergens gelezen), maar nergens verveelt me dat. Repetitief of herhalend zou ik de nummers dus zeker niet noemen. De 70 minuten vlíegen gewoon voorbij!

Al de albums van Arcade Fire zijn geslaagd, maar dit kan wel eens hét album van Arcade Fire worden voor mij. Funeral heeft die status voorlopig en is een ongelofelijk straf album, maar dit kan zo mogelijk nog straffer zijn. Daarvoor moet ik het natuurlijk wel nog wat weken, maanden, jaren laten bezinken. De score start alleszins met een 4,5/5 en op (middel)lange termijn zie ik het eerder nog dat laatste halfje stijgen dan dalen. Al is dat natuurlijk geen zekerheid, er bestaat altijd een waterkans dat ik er binnenkort toch op uitgeluisterd ben en mijn enthousiasme niet volledig terecht blijkt te zijn.

Noot: Wat een ongelofelijk leuk muziekjaar is 2013 toch. Enerzijds weer wat nieuwe persoonlijke ontdekkingen (Villagers, Savages,...) en anderzijds doen de gevestigde namen het dit jaar weer (zeer) goed (Arctic Monkeys, Eels, The National(!), Miles Kane, Vampire Weekend(!)...) in tegenstelling tot vorig jaar (teleurstellingen van The Killers, Muse, Bloc Party, The Temper Trap ...)
Ook nog deze week valt Radical Face's tweede deel van de trilogie in mijn bus, wat hopelijk ook mijn -eveneens- torenhoge verwachtingen kan inlossen.