De impact die An Awesome Wave had op mij en misschien ook wel op de indiescene in die tijd zal vermoedelijk geen album meer van ze hebben. This Is All Yours was nog een prima opvolger die de grote verkregen status van de band verstevigde, maar Relaxer was uiteindelijk toch een wat mindere worp. Ergens bekroop me ook het gevoel dat de druk en hoge verwachtingen hun niet lag. Ik denk dat Alt-J juist een band is die lang de tijd moet nemen om hun nummers tot in de puntjes uit te denken, dat is juist een van de krachten van hun nummers. Ik had dus nog wel mijn vraagtekens of Alt-J nog eens richting het niveau van het debuut zou kruipen.

Van de eerste singles was ik nog niet direct ondersteboven, maar toch ook wel positief verrast. De nummers hadden een fijne drive en waren interessant genoeg. Nu het hele album uit is, blijken ze erg goed in het geheel te passen en behoren tot de hoogtepunten. Inmiddels na een paar luisterbeurten bevalt het hele album me erg goed. Wat ik vooral fijn vind om te horen is dat ik een band hoor die er weer zin in blijkt te hebben. Ook lijkt weer de tijd te zijn genomen om de nummers te perfectioneren. De herkenbare Alt-J trucjes zijn gewoon weer aanwezig, maar nu weer in sterke nummers.

De eerste helft van het album bevat de vooruitgeschoven nummers en is de wat lossere kant van Alt-J. Hard Drive Gold is bijna uptempo voor Alt-J begrippen en heeft een lekkere groove. Het rustige en sfeervolle Get Better vormt echt een scheidslijn tussen de eerste en tweede helft van het album. In die tweede helft gaat het tempo wat omlaag en bestaat uit mooie sfeervolle nummers. Mindere nummers zijn er het hele album niet te vinden. Enige smetje vind ik die stemmen in Philadelphia.

Ik had dus zo mijn twijfels of Alt-J het nog in zich had, maar met dit mooie album hebben ze mijn twijfels weggenomen.