Het begint een beetje een traditie te worden, een band uit de postpunk/punk golf die in de eerste week van het nieuwe jaar hun debuut/album uitbrengen. Het grote voordeel is dat je beter opvalt, en met een beetje mazzel houd je de buzz de rest van het jaar vast zoals Sprints vorig jaar goed wist te doen.

Dan Lambrini Girls zelf, die zijn boos. Zo'n beetje alle sociale problemen van de huidige tijd worden hier al schreeuwend benoemd. Muzikaal doet het denken aan de punk attitude van bijvoorbeeld Amyl and the Sniffers of IDLES. Geen moeilijk doenerij, maar er met de volle beuk invliegen. En dat werkt ook hier gewoon weer goed en gelukkig zitten er ook gewoon goede liedjes tussen. Toch bekruipt me zo af en toe het gevoel dat ze nog iets te weinig eigen smoel hebben en de thema's van de nummers soms een beetje afgezaagd voelen. Ik ben wel benieuwd welke kant Lambrini Girls op gaan bewegen na dit debuut, want nog 2 of 3 van zulke albums en mensen zijn je al snel moe.