Hier kun je zien welke berichten Boomersstory als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Dave Stewart and The Spiritual Cowboys - Dave Stewart and The Spiritual Cowboys (1990)
0
geplaatst: 22 december 2024, 16:09 uur
Ik heb begin ' 90 die album presentatie meegemaakt in de Zoetermeerse Boerderij staat mij bij . Een podium volgestouwd met spirituele zooi, kaarsen in kandelaars, veel mist, slecht zicht. Een zanger A.Stewart met een zonnebril op in een duistere ambiance. Wat een zielige vertoning. Ben meen ik nog voor het slot huiswaarts gegaan. Bier smaakte op die avond ook niet. Snel vergeten maar! Was ook niet meer opzoek naar nieuw werk
David Bowie - ★ (2016)
Alternatieve titel: Blackstar
David Bowie - Heathen (2002)
1
geplaatst: 2 februari 2024, 13:53 uur
Ik vind Heathen verreweg het beste album in zijn latere jaren als gerespecteerd muzikant. Het grijpt namelijk terug naar z'n meest boeiende werken uit zijn begintijd ( for example Scary Monsters). Ook vind ik dat hij op dit album nog goed bij stem is. Nadien werd het allemaal van die electronische zooi
David Gilmour - Luck and Strange (2024)
0
geplaatst: 1 januari 2025, 14:03 uur
wat jammer dat uw oog nooit valt op werken die ik als meesterlijk, uiterst fraai, oorstrelend of subliem heb gekwalificeerd. Wat dat betreft ben ik uiterst eerlijk, transparant en objectief
Deep Purple - Turning to Crime (2021)
Dixie Dregs - What If (1978)
1
geplaatst: 2 april 2025, 15:32 uur
RonaldjK schreef:
Dixie Dregs, de groep met vijf klasbakmusici, waarvan gitarist Steve Morse bekendst is geworden door zijn werk bij Kansas en later Deep Purple.
Opener Take It off the Top kan ik niet zonder nostalgie beluisteren. Op mijn zolderkamer luisterde ik via krakende middengolf naar BBC Radio 1 op vrijdagen naar de Friday Rock Show, op Nederlandse tijd van 23 - 01.00 uur in de ether. Daarin ging het langs diverse stijlen rock, van hard- via symfonische rock naar de nieuwste metal en dit nummer van Dixie Dregs trapte de show steevast af. Luister maar eens hier, een uitzending uit 1981, vanaf 0'22" met die magische stem van Thomas Vance, zoals hij zichzelf noemt - wij mochten Tommy zeggen...
What if is het tweede album van de groep (of derde, zie hetgeen B.Robertson bij de voorganger vertelde) en hij is wederom instrumentaal.
Bij de overige nummers kan ik weer nuchter luisteren. Op Odyssey een mix van fusion en progrock en mede dankzij violist Allen Sloan snap je hoe klein in 1986 de overstap was, die Morse deed naar Kansas. De muziek is bovendien van zijn hand. Het titelnummer bevat ingetogener fusion, waarna het door bassist Andy West geschreven Travel Tunes een progpareltje blijkt, met de nodige soloruimte voor Morse, Sloan en toetsenist Mark Parrish.
Kant 2 trapt af met de funk van Ice Cakes, gevolgd door akoestische folk in Little Kids: de vijf beheersten een breed scala aan stijlen. Dat blijkt nadien met de fiddlecountry van Gina Lola Breakdown, oorspronkelijk van Twiggs Lyndon, die het jaar erop overleed en bekend was als tourmanager voor onder anderen The Allman Brothers. Night Meets Light sluit de plaat sfeervol af.
What If staat niet op mijn streaming platform, wél op YouTube. Een jaar later verscheen Night of the Living Dregs.
night of te living dregs is eveneens top werkDixie Dregs, de groep met vijf klasbakmusici, waarvan gitarist Steve Morse bekendst is geworden door zijn werk bij Kansas en later Deep Purple.
Opener Take It off the Top kan ik niet zonder nostalgie beluisteren. Op mijn zolderkamer luisterde ik via krakende middengolf naar BBC Radio 1 op vrijdagen naar de Friday Rock Show, op Nederlandse tijd van 23 - 01.00 uur in de ether. Daarin ging het langs diverse stijlen rock, van hard- via symfonische rock naar de nieuwste metal en dit nummer van Dixie Dregs trapte de show steevast af. Luister maar eens hier, een uitzending uit 1981, vanaf 0'22" met die magische stem van Thomas Vance, zoals hij zichzelf noemt - wij mochten Tommy zeggen...
What if is het tweede album van de groep (of derde, zie hetgeen B.Robertson bij de voorganger vertelde) en hij is wederom instrumentaal.
Bij de overige nummers kan ik weer nuchter luisteren. Op Odyssey een mix van fusion en progrock en mede dankzij violist Allen Sloan snap je hoe klein in 1986 de overstap was, die Morse deed naar Kansas. De muziek is bovendien van zijn hand. Het titelnummer bevat ingetogener fusion, waarna het door bassist Andy West geschreven Travel Tunes een progpareltje blijkt, met de nodige soloruimte voor Morse, Sloan en toetsenist Mark Parrish.
Kant 2 trapt af met de funk van Ice Cakes, gevolgd door akoestische folk in Little Kids: de vijf beheersten een breed scala aan stijlen. Dat blijkt nadien met de fiddlecountry van Gina Lola Breakdown, oorspronkelijk van Twiggs Lyndon, die het jaar erop overleed en bekend was als tourmanager voor onder anderen The Allman Brothers. Night Meets Light sluit de plaat sfeervol af.
What If staat niet op mijn streaming platform, wél op YouTube. Een jaar later verscheen Night of the Living Dregs.
( Gek dat Kansas mij nooit heeft ' geraakt'.....