Riffhard schreef:
Mag ik aan de hand van het aantal berichten stellen, dat de opwinding toch minder groot is dan verwacht? Ik ben het niet altijd eens met de reviews van Oor, maar die van Happiness Bastards is spot on. Na nog een paar keer luisteren ben ik het meest verbijsterd over de vlakte in bijna alle nummers. Een nummer kan energiek klinken, maar als er verder niets gebeurd en het gaat maar door en door, zoals bij de meeste nummers hier, is het wel erg armoedig.

Op het album ontbreken de echte melodieuze riffs, de typische overgangen van couplet naar refrein. 90% van de eerdere nummers van The Crowes is een stuk beter dan de nieuwe leg. Ik ben echt zwaar teleurgesteld. Alleen Three Snakes and One Charm kan ruziën om aanspraak te maken op de titel van het zwakste kraaien album.

Het geeft wel aan hoe geweldig eerder werk eigenlijk is. Maar na 15 jaar van droogte is dat een treurige constatering.

potjandosie schreef:


ik kies nu ook voor de minder rammelende versie van John Cale, maar in de tijdgeest van destijds vond ik de hakkelende, opzwepende versie van The Modern Lovers ook wel iets hebben. John Cale was mede producer en produceerde 6 tracks van dit album.

Mastroianni schreef:
De meanderende afsluiter The Bough Bends vind ik heel erg fijn, maar de rest van het album beklijft niet echt.

dix schreef:

Je zag ze twee keer live en vond het twee keer ondraaglijk slecht? Ik zag ze drie keer en dat was niet altijd even goed maar toch nooit teleurstellend.