Hier kun je zien welke berichten Culture VBJ als persoonlijke mening of recensie heeft gemarkeerd.
Parlour Flames - Parlour Flames (2013)
0
geplaatst: 12 december 2022, 20:41 uur
Vinny Peculiar, een van de unsung heroes uit de UK, en Bonehead (ja, uit Oasis) maakte dit one-off album met sterke gitaarpop.
Paul Simon - Seven Psalms (2023)
1
geplaatst: 21 mei 2023, 09:33 uur
Een fascinerend project. Een zoektocht naar de betekenis van het leven. Als je ervoor open stelt, neemt Paul je mee in een stream of consciousness. Muzikaal verwijst het naar de experimentele folk van de late jaren zestig en daarmee is de cirkel rond. Het zou zomaar zijn laatste album kunnen zijn. De positieve reacties in de Engelstalige pers weten dit album op waarde te schatten, in tegenstelling tot de tamme recensies in Nederland.
Perfume Genius - Set My Heart on Fire Immediately (2020)
0
geplaatst: 15 mei 2020, 11:07 uur
Wow!
Fantastisch album!
Mike Hadreas heeft mijn hooggespannen verwachtingen overtroffen. Perfume Genius heeft zich ontwikkeld tot een van de meest interessante artiesten.
Vanaf het begin tot het einde is dit een boeiend, uitdagend avontuur. Krachtig en kwetsbaar tegelijk. Een breed scala aan klankkleuren die moeiteloos bij elkaar aansluiten. Individuele nummers noemen heeft geen zin. Laat het hele album je omarmen en bedwelmen. Geef je over en geniet! Wat een plaat!!!
Meesterwerk!
Fantastisch album!
Mike Hadreas heeft mijn hooggespannen verwachtingen overtroffen. Perfume Genius heeft zich ontwikkeld tot een van de meest interessante artiesten.
Vanaf het begin tot het einde is dit een boeiend, uitdagend avontuur. Krachtig en kwetsbaar tegelijk. Een breed scala aan klankkleuren die moeiteloos bij elkaar aansluiten. Individuele nummers noemen heeft geen zin. Laat het hele album je omarmen en bedwelmen. Geef je over en geniet! Wat een plaat!!!
Meesterwerk!
Peter Gabriel - i/o (2023)
1
geplaatst: 1 december 2023, 07:46 uur
daniel1974nl schreef:
Album van het jaar. Zonder twijfel. Geweldig goed concert ook (en dan heb ik het met name over juist de presentatie van het NW werk. Buiten Darkness, Digging In The Dirt en Red Rain die magistraal waren uitgevoerd en visueel gepresenteerd deden Sledgehammer, Big Time, en andere crowd pleasers me niet zoveel al begrijp ik waarom hij deels sterk op zijn grote hits moest leunen). Wat een geluid, lef, emotie, gevoel en creativiteit. Wederom. Pure kunst. Er is niemand die zich in dit universum ook maar in de verre verste kan meten met Peter Gabriel. Dat was al zo toen hij nog in Genesis was, dat is altijd zo gebleven en hij laat nog een keer op zijn eigen manier nog een keer zien waarom nog steeds. Hij is de persoon die met een toets op een piano je benen onder je lichaam kan doen wegvagen. En er zijn zoveel voorbeelden waar hij dat doet over zijn hele bijzonder indrukwekkende carrière.
Ieder nummer gevolgd op het moment dat het uitkwam. Net als met Up levert hij wederom een album album dat de rest overtreft. En hij lijkt beter bij stem dan zeg ten tijde van de Back To Front Tour. Dus als zodanig is de oude vos zijn streken nog lang niet verleerd. Al hou ik er wel rekening mee dat dit zijn zwanenzang zal zijn. Als Dublin het laatste concert in Europa gaat blijken ben ik blijk dat ik er bij was en mijn held nog een keer heb mogen aanschouwen.
Prachtig mooi dat hij twee versies levert, al kijk ik het meeste uit naar de muziek in Dolby Atmos. Gabriel heeft al aangegeven dat dit formaat een geheel nieuwe bron van eindeloze mogelijkheden in zich Schuilt. Als ik nog even naar het laatste album van Steven Wilson luister (hoewel ook ontzettend goed en werkelijk formidabel afgemixed), kunnen we alleen maar dromen wat Gabriel er mee kan doen.
Paar hoogtepunten : Four Kinds Of Horses, I/O, Love Can Heal, Playing For Time (rillingen over je rug) en Live And Let Live.
Boven alles. Een complete fuck you naar de hele contemporaine muziek industrie. 'Swifties and other campy peeps. Listen, Observe and Learn. This is how you do it !!'
Album van het jaar. Zonder twijfel. Geweldig goed concert ook (en dan heb ik het met name over juist de presentatie van het NW werk. Buiten Darkness, Digging In The Dirt en Red Rain die magistraal waren uitgevoerd en visueel gepresenteerd deden Sledgehammer, Big Time, en andere crowd pleasers me niet zoveel al begrijp ik waarom hij deels sterk op zijn grote hits moest leunen). Wat een geluid, lef, emotie, gevoel en creativiteit. Wederom. Pure kunst. Er is niemand die zich in dit universum ook maar in de verre verste kan meten met Peter Gabriel. Dat was al zo toen hij nog in Genesis was, dat is altijd zo gebleven en hij laat nog een keer op zijn eigen manier nog een keer zien waarom nog steeds. Hij is de persoon die met een toets op een piano je benen onder je lichaam kan doen wegvagen. En er zijn zoveel voorbeelden waar hij dat doet over zijn hele bijzonder indrukwekkende carrière.
Ieder nummer gevolgd op het moment dat het uitkwam. Net als met Up levert hij wederom een album album dat de rest overtreft. En hij lijkt beter bij stem dan zeg ten tijde van de Back To Front Tour. Dus als zodanig is de oude vos zijn streken nog lang niet verleerd. Al hou ik er wel rekening mee dat dit zijn zwanenzang zal zijn. Als Dublin het laatste concert in Europa gaat blijken ben ik blijk dat ik er bij was en mijn held nog een keer heb mogen aanschouwen.
Prachtig mooi dat hij twee versies levert, al kijk ik het meeste uit naar de muziek in Dolby Atmos. Gabriel heeft al aangegeven dat dit formaat een geheel nieuwe bron van eindeloze mogelijkheden in zich Schuilt. Als ik nog even naar het laatste album van Steven Wilson luister (hoewel ook ontzettend goed en werkelijk formidabel afgemixed), kunnen we alleen maar dromen wat Gabriel er mee kan doen.
Paar hoogtepunten : Four Kinds Of Horses, I/O, Love Can Heal, Playing For Time (rillingen over je rug) en Live And Let Live.
Boven alles. Een complete fuck you naar de hele contemporaine muziek industrie. 'Swifties and other campy peeps. Listen, Observe and Learn. This is how you do it !!'
Het was van grote klasse dat hij tijdens zijn fantastische i/o concerten alle 12 nieuwe nummers speelde. Voor mij hoeven die hits ook niet steeds, maar daar ontkomt hij niet aan. Voor anderen waren er niet genoeg bekende nummers, maar dan snappen ze Gabriel niet.
Wat een geweldige nieuwe nummers! En wat een durf om het druppelsgewijs zo elke maand uit te brengen.
Het is een van zijn allerbeste albums geworden.