stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

Meg Lui - Instant Validation | Alternative | Written in Music - writteninmusic.com

Met Instant Validation heeft de Amerikaanse zangeres Meg Lui een prachtig debuutalbum gemaakt dat zonder aarzeling gerekend mag worden tot de mooiste van dit jaar. Geproduceerd door Sufjan Stevens en uitgebracht op het Asthmatic Kitty Records label.

Het is niet gemakkelijk om het album in een muzikaal hokje te plaatsen. Elke beschrijving gaat mank, dus dat gaan we dan ook niet doen, daarvoor is het album te gevarieerd. Het is traditioneel, maar wel degelijk creatief en avontuurlijk. Er is goed nagedacht over de arrangementen, zonder dat het ook maar ergens overgeproduceerd klinkt. De productie is doordacht, zeker, maar absoluut speels en warm.

Een mooi voorbeeld van het veelzijdige karakter is Elvis Queen, opgedragen aan een overleden tante die groot Elvis fan was. Gedurende de kleine 5 minuten verandert het liedje enkele keren van gedaante, op volstrekt natuurlijke manier. Luister naar dat geweldige mannenkoortje halverwege of naar het dromerige einde.

In de basis zijn de liedjes ogenschijnlijk eenvoudig, maar is er een ongelooflijk oog voor detail. Hierin is toch wel de hand van Sufjan te herkennen, alhoewel het werkelijk nergens klinkt als zijn muziek, wat een groot compliment is voor zowel Sufjan als met name Meg. En naarmate je het album vaker hoort, wordt het steeds beter.

Van intiem, zoals het prachtige Are You Out (Crimson and Clover), tot het stevige en uitbundige, met blazers opgesierde, titelnummer Instant Validation, een van de twee liedjes waarbij nadrukkelijk Sufjan wordt genoemd, net als bij de mooie Cranberries cover Dreams. Het album houdt je aandacht steeds vast.

Teksten zijn persoonlijk, zoals in Miss Queen Know It All. When I was young, I thought I knew everything, I thought I was the queen. Headstrong Olympian, torturing mom and dad. Er komen Griekse mythologische figuren voorbij, zoals in het schitterende Andromeda. Maar de liedjes gaan zeker ook over het huidige tijdsgewricht. Hoe kunnen we een betekenisvol leven leiden in deze chaotische tijden? “I think my songs tend to sound like I’m giving advice, but most of the time I’m actually talking to myself and trying to work through my problems”, aldus Meg. In het nummer Monumental bijvoorbeeld. And you keep asking what I’ll do with my life. Not that I’m free, all I have are the pieces of me.

“It’s so easy these days to get stuck on our phones and get distracted from what really matters, partly because of feeling overwhelmed by all the desperation and anger and fear that’s out there in the world. But I hope this album might inspire people to get unstuck, and bring them back to the things that make them feel the most human and most connected to the people and life happening around them.”

Time Thief is een prachtig liedje in dit verband. So my lover, did you make the right call? I am here with you now, and I see the truth in who you are. So let’s enjoy while this life lasts. Listen to the crickets, they say just breathe.

In de afgelopen jaren heeft Meg Lui onder andere meegezongen op Javelin van Sufjan Stevens, op Bathe In The Everlasting Light van haar partner Keenan O’Meara, op Anything At All van Denison Witmer (ook een Sufjan Stevens productie) en Pilot Light van Liam Kazar.

Met dit fantastische en inspirerende album vol tijdloze en oorspronkelijke liedjes speelt Meg nu de grandioze hoofdrol.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

Sera Cahoone - I've Missed You All These Years | Roots | Written in Music - writteninmusic.com

Negen jaar na From Where I Started en inmiddels al twintig sinds haar debuut, is er nu een nieuw album van de uit Seattle, Washington afkomstige singer/songwriter Sera Cahoone. I’ve Missed You All These Years is haar vijfde studio album. En alhoewel het muzikaal niet wezenlijk verschilt van haar voorgaande platen, is het wel degelijk de moeite waard. Meer dan dat zelfs. Voor de liefhebbers van het Americana genre valt er echt niets af te dingen op dit nieuwe album. Misschien is dit wel haar beste tot nu toe. Het is een album dat uitnodigt om steeds opnieuw gedraaid te worden. En daar gaat het toch om?

Wat maakt I’ve Missed You All These Years zo goed? Het is eerst en vooral heel mooi helder geproduceerd, door Sera zelf samen met John Morgan Askew (bekend van o.a. The Delines), waardoor alle instrumenten en stemmen volledig tot hun recht komen. Het lijkt wel alsof de nummers live in de studio zijn opgenomen, zonder noemenswaardige overdubs. Stuk voor stuk voortreffelijke liedjes, elf in totaal, die werkelijk uitmuntend worden uitgevoerd. En dan is er die heerlijk relaxte stem van Sera die het allemaal samenbrengt. Het is een ontspannen vanzelfsprekendheid die het album gedurende 34 minuten zijn glans geeft. En ondanks het bekende muzikale idioom klinkt het fris.

Het album is opgedragen aan haar vader Bill, overleden tijdens de COVID-19 pandemie, en aan een van haar beste vriendinnen Amy Vanderbeck, tragisch verdronken. En alhoewel ze in het schitterende Supposed To Be zingt You’re always on my mind and I miss my father is ze niet bij de pakken gaan neerzitten. I’m finally here where I’m supposed to be. En nu, na negen jaar, heeft ze een nieuw begin gemaakt. Of zoals ze zingt in het uitbundige Pulling Up Roots halverwege het album: After all this time of pushing myself down, I’m movin’ now.

In de tussentijd is ze niet stil blijven zitten, en heeft ze twee albums voor Margo Cilker geproduceerd, Pohorylle (2021) en Valley of Heart’s Delight (2023) en een voor Dean Johnson, I Hope We Can Still Be Friends (2025). Op verschillende momenten gedurende die negen jaar heeft ze teruggetrokken in een boshut om te werken aan nieuwe liedjes. En samen met een aantal bevriende muzikanten heeft ze uiteindelijk dit schitterende album opgenomen: Aaron O’Neil (drums, percussie), Jonas Haskins (basgitaar), Keith Lowe (contrabas), Daniel Walker (piano, Hammond, Wurlitzer), Jeff Fielder (gitaar, banjo), Alex Guy (viool), Jason Kardong (pedal steel). Sera speelt zelf ook gitaar en soms zorgt ze voor extra percussie. In een grijs verleden speelde ze drums bij Band Of Horses op hun album Everything All The Time.

Die nieuwe start begint al bij de hoes. Stralend lachend kijkt Sera ons aan. Het plezier waarmee er gemusiceerd wordt is uitermate aanstekelijk en hoe meer je dit album beluistert, hoe meer glans het krijgt. High and Low, waarop de banjo een heerlijke rol krijgt toebedeeld, is de perfecte opener. Het is zo’n nummer dat je vele malen achter elkaar kunt horen. Het leven heeft z’n ups en downs, maar laten we samen de handen ineen slaan en verder gaan. Laten we de ellende achter ons laten en een nieuwe start maken. I take you high and I take you low. And I don’t know why I can’t let you go, but I know your hand’s in mine tonight, so let’s lay on down and leave it all behind. Het is een nummer dat ontroert en tegelijk vrolijk stemt. En zo heeft elk nummer zijn eigen inkleuring en accenten. Elk nummer krijgt het arrangement dat perfect bij de sfeer van het nummer.

De teksten zijn persoonlijk en universeel tegelijk. Gebaseerd op haar persoonlijke ervaringen, zonder te expliciet te worden. Maar uiteindelijk zijn het de schitterende melodieën die hun werk doen. Wat dat betreft is elk nummer een schot in de roos.

In tegenstelling tot haar voorgaande studio album is I’ve Missed You All These Years weer op SubPop uitgebracht. En hopelijk krijgt het daardoor ook de aandacht die het ruimschoots verdient.

Een heerlijk verslavend album. Van harte aanbevolen dus.

stem gewijzigd, oorspronkelijke stem was 4,0 sterren

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst