Tof album. Danielson heeft een leuke, aparte stem en een erg leuke warrige instrumentatie. Met een beetje fantasie is het wel een soort van geflipte Sufjan Stevens te noemen. Ook hier wordt 'The Lord' vaak geprezen en is de instrumentatie erg gevarieerd. Leuk hoogtepuntje is de publieksparticipatie op Don't You Be the Judge. Verder is het een mooi overzicht van een behoorlijk eigenzinnige en aparte muzikant die toch zeker een eigen plaats verdient in het vreemde folk hoekje. Nadeel is alleen dat ik de stem en tomeloze energie van Danielson nog niet anderhalf uur kan volhouden. Misschien is dat gewenning; de meeste nummers zijn in elk geval erg leuk.

Vooral de beats vind ik waanzinnig sterk. Het klinkt filmischer, waar veel van de hiphop die ik luister eerder door soul of jazz geinspireerd is. De stem van Del is over die filmische, futuristische, epische beats erg prettig. Net als bij Gorillaz heeft hij een stem die prettig is om naar te luisteren. Is dit dan het geluid van 3030?

Ierse bier-drink muziek(en dan het liefste Guiness ). Iemand vroeg mij deze muziek te omschrijven, en dit was bij poging. Tuurlijk, deze heren zijn eigenlijk helemaal niet Iers, maar hun roots liggen daar wel. Ze komen uit Boston, waar volgens de half-Ierse kabouter uit mijn klas alleen 'nep-Ieren' wonen.

Nu is de grote kracht van deze Murphys songs maken in Ierse-folk stijl en die flink in tempo te versnellen met een aantal gitaren op distortion. En dat doen ze goed, en verschrikkelijk aanstekelijk moet ik zeggen, helaas herhalen ze dat kunstje wel verdomd vaak, wat de variatie van deze plaat niet ten goede komt.

Maar desalniettemin zet ik deze Ierse bier-drink muziek vaak op.