Hij blijft een held, die Villalobos. Nadat ik als een mafketel liep de dansen op pukkelpop terwijl hij achter 'the wheels of steel' stond, besloten maar wat plaatjes van de man te checken. Alcachofa was al erg tof, deze bevalt zo mogelijk nog beter. Compromisloos, lak aan conventies en gewoon volstrekt je eigen ding doen. Maakt hem toch wel een unieke artiest, en dé plaat om op te zetten tijdens het koken heb ik gemerkt. Met minimale ingrediënten, maximaal resultaat

Ondanks dat ik in het begin wat sceptisch was durf ik dit zo na twee keer luisteren gelijk wel met 4* wil beoordelen. De composities zijn leuk, maar het zijn vooral die met clichés volgepropte teksten die het doen (iets dat Spinvis ook doet, overigens, maar op een iets andere manier). Zo'n jongen die het leger ingaat en dan z'n laptop meeneemt om patience te spelen is een prachtig type. Maar wat ze vooral erg mooi beschrijft is haar rol als buitenbeentje in Buitenboord, wat als metafoor dient voor zowel haar beugel als haar rol in haar omgeving. Er wordt lekker rommelig gemusiceerd, wat alleen maar het sympathieke karakter van het plaatje ten goede komt. De teksten tillen het plaatje vervolgens naar een hoger plan.
Zoals in het liedje over dronken zijn;

"Ik kijk heel even in de spiegel, mijn sociale vaardigheden zitten op de juiste plek."