Ergens besef je dat dit misschien wel eens het perfecte hip-hop album zou kunnen zijn; de beats zijn ongelooflijk strak, MF DOOM schiet met scherp en de rhymes zijn vaak erg leuk.

Maar wat het vooral zo goed maakt is dat dit album, misschien wel meer dan enig ander hip-hop album een sterk geheel vormt. De sfeer is overkoepelend, en het lijkt alsof alle tracks met hetzelfde concept te maken hebben. Waar de meeste hip-hop albums mij in de oren klinken als een verzameling tracks, is dit album eerder het tegenovergestelde.

Het maakt het moeilijk om echt favorieten aan te wijzen, vooralsnog is dat All Caps met het geniale pianodeuntje. Deze staat op dit moment rotsvast in mijn top10.

5*

Return of the B-Boy is één van mijn favoriete hiphop-tracks ooit. De next-level beats, de teksten en de enigzins aparte stem van Mr. Lif vormen de optelsom wat dit tot een heerlijk album vormt. Ook het verhalende in de teksten en het concept van het album vind ik erg tof.

Het is niet een album dat bij de eerste keer luisteren gelijk goed is, het is een album waar je in moet groeien. In die zin is het wel te vergelijken met de MF DOOM-albums, het zijn niet albums die gelijk fantastisch zijn, maar albums die hun schoonheid pas openbaren nadat je het album 'snapt'. Inmiddels is het Mr. Lif-kwartje gevallen, én hoe!

4,5*