stem geplaatst

stem geplaatst

Stiekum een mooi, koesterend album. Knap hoe José Gonzalez zonder te minimalistisch te klinken met minimale muziekondersteuning tot zo'n warm album kan komen. Een man, zijn gitaar en zijn stem, plus een beetje bas- of voet- of drumachtige geluiden (zoals op het snellere Losing game), alsof die geïnspireerd is op Stephen Stills begin jaren zeventig

Het titelnummer Against the Dying of the light zelf, de eerste keren bij het uitkomen als single was ik nog niet zo onder de indruk. Maar na de paar luisterbeurten is het een van de nummers waar ik naar uitkijk. Het is de opbouw in de klein gehouden intensheid toewerkend naar de bijna met verontwaardiging gezongen slot die me pakt. Een ander persoonlijk hoogtepunt vind ik het liefdevolle, warme You & We met z'n leuke gitaarakkoorden. Met een knik van mijn hoofd vind ik dat het goed zit.

Als ik stevige gitaarmuziek wil horen, dan zet ik andere muziek op. Maar regelmatig vind ik het fijjn om muziek als een warme, koesterend deken om me heen geslagen te krijgen. Dat gebeurt bij dit album.

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

stem geplaatst

Sympathiek, een kleine hoofdknik van instemmende genegenheid en warmte, dat is wat dit mooie album uitstraalt. Pas sinds Take Root festival 2024 heb ik goed kennis gemaakt met de muziek van Iron & Wine, met als drijvende kracht zanger gitarist Sam Beam.

Ik begrijp uit interviews en de verhalen rondom het uitbrengen van Hen's Teeth, dat de nummers min of meer uit dezelfde periode komen als Light Verse uit 2024. Dat is op een positieve manier te horen: de nummers horen bij elkaar, maar het zijn geen kopiën.

Verwacht geen scheurende gitaren, heftige beats of psychedelische invloed. Sta gewoon open voor mooi gemaakt liedjes. Denk aan een muzieksmid die het in de kern en eenvoud houdt, zonder simplistisch te gaan klinken, doch zijn kern rijkelijk versiert met interessante details. Het middenstuk kan als goed voorbeeld dienen: het is geen suite, maar de nummers In your Ocean, Defiance Ohio en het prachtige Wait Up liggen prachtig bij elkaar. De eerste heeft een wat harder slaggitaar, de tweede heeft sympathiek gefluit rondom de zang, de derde startend met vioolondersteuninggaat via de opklimmende samenzang harmonieus intenser klinken (spijtige dat het nummer slechts iets meer dan drie minuten duurt, dit had stuwender naar 4 of 5 minuten gemogen).

Sam Beam zingt mooi. De manier van zingen en de kleur van zijn stem, het is voor mij alsof er iemand gerusttellen tegen mij praat. Alsof ik met beide benen op de grond een klein beetje kan en mag wegdromen. Ik vind dat een mooi gevoel.

Hen's Teeth is een mooi album.