Dit album komt wat mij betreft dicht in de buurt van popperfectie. Lekkere, aanstekelijke en dansbare pop-, dance- en discobeats. Eigentijds en toch ook een beetje retro. Af en toe doet het denken aan The Weeknd en Abba. Dat alles gecombineerd met sterke, herkenbare vocals en refreinen. Ik ben blij verrast! Het hele album staat eigenlijk vol met "bangers". Zeer radiovriendelijk is het in ieder geval. Ava Max wordt vaak vergeleken als een goedkoop aftreksel van Lady Gaga en Dua Lipa, maar met dit album bewijst ze het tegendeel. Enige kritiekpuntje: sommige liedjes zijn een beetje kort. De campagne rondom het album was wel een rommeltje, maar het eindresultaat staat als een huis. Mijn favoriete nummers tot nu toe: Turn Off The Lights, Hold Up (Wait A Minute) en Get Outta My heart.

Davina heeft absoluut een geweldige stem en ik vind haar een leuk mens qua karakter. Maar haar songteksten zitten vol clichés die het geheel naar beneden halen. Juist daardoor komt het bij mij niet helemaal binnen, ondanks de goede bedoelingen. De productie is op veel nummers ook niet echt overtuigend. Zelfs Hold On met topproducer Armin van Buuren klinkt nogal generic. Waarschijnlijk spreekt dit een groot publiek aan vanwege het commerciële gehalte, maar mij weet het niet te overtuigen. Out Loud en Wake Up vind ik wel fijne liedjes. Waarschijnlijk komt dat door de eenvoud.

In de NRC van vandaag staat dat er een tweede versie van Heimwee komt, genaamd Heimwee II. Meer details staan er niet bij.

Quote: "Een hint heeft ze achtergelaten op de vinyl-versie van Heimwee, tussen de kleine lettertjes van de auteursrechten: ‘Heimwee II will be released soon’ staat er."

Ik ben benieuwd!

Bron: Zangeres Eefje de Visser: ‘Ik ben een enorme twijfelaar. Maar ik krijg toch best veel voor elkaar’ - NRC

Ik ben fan van Eefje. Eerlijk is eerlijk, ik was niet direct fan van Heimwee als album. Sommige liedjes moesten echt even wennen. Maar uiteindelijk vond ik het een fijne plaat! Na Vlijmscherp meerdere keren te hebben beluisterd, vind ik het toch aanzienlijk minder sterk dan Heimwee. Sommige liedjes zijn niet echt onderscheidend, een beetje oude wijn in nieuwe zakken. Dat wil niet zeggen dat het slecht is. Maar het weet mij ook niet te overtuigen zoals bij eerdere albums en singles. De al eerder uitgebrachte liedjes zoals Onomkeerbaar en God Los vind ik beide wel heel fraai. Maar van het nieuwe materiaal is er weinig wat mij echt weet te pakken. Tikkend klinkt wel heerlijk en is ook echt onderscheidend qua sound. Het gedeelte van Ontsnapt tot Blindelings (liedjes 3 t/m 5) vind ik dan weer een beetje ondermaats. Ook snap ik ... niet helemaal. Wat voegt dit toe? Ook al werd er gezegd dat Vlijmscherp meer elektronisch zou zijn qua sound, van mij mag er nog wel een flinke schep bovenop. Sommige fans houden misschien meer van het organische, ik ben meer fan van Eefje met een elektronische, dromerige sound. Maar zoals wel vaker komen Eefje's liedjes pas echt tot leven op het podium. Ik ben dan ook heel benieuwd naar haar opkomende tournee. Voor nu geef ik Vlijmscherp een 3/5. Heimwee kreeg van mij een 4/5.

Prima album. De eerste helft is beduidend sterker dan de tweede helft. Van de niet eerder uitgebrachte singles is Television mijn favoriet. Deze staat hier op repeat. De liedjes daarna weten mij (nog niet) echt te overtuigen. Van de al eerder uitgebrachte liedjes vind ik Changes, Cherry Blossom, en Music On The Radio fijn klinken. Cherry Blossom is wat mij betreft een van hun beste singles tot nu toe.

De productie op dit album valt mij wat tegen, zeker in vergelijking met het THE (S)EX TAPES, wat een fijnere eigentijdse sound had. Ook zijn er weinig uitschieters, het klinkt allemaal wat hetzelfde. De instrumentals zijn soms ook te overheersend, waardoor de zang op de achtergrond verdwijnt. Eigenlijk was er niet 1 liedje waarvan ik dacht: die moet ik vaker beluisteren. "Holiday" klinkt nog wel aardig. Positief puntje: de vocals zijn wel mooi.

Ook al ben ik normaal gezien een groot liefhebber van INNA's muziek, dit album weet mij niet te overtuigen.
Het klinkt allemaal een beetje als onafgemaakte demo's. Zo zijn sommige liedjes erg kort en worden ze snel afgekapt. De lyrics (dat is zeker niet haar sterktepunt) zijn ook zwak. Ik hoop dat INNA meer op kwaliteit over kwantiteit gaat focussen, want haar output de laatste tijd begint steeds zwakker te worden. Ik mis een beetje creativiteit. INNA heeft zeker veel talent.

KYGO was een paar jaar terug "hot" in de Nederlandse music scene. Tijdens deze piek bracht hij ook zijn beste nummers uit. Daarna was het vooral veel van hetzelfde. Weinig progressie, inspiratieloos en veilig. Het klinkt niet per se slecht, maar het is ook niks bijzonders. Dit album heeft een aantal gerecyclede liedjes die weinig toevoegen ten opzichte van het origineel (denk aan Whatever, For Life). Ondanks dat er grote namen op dit album staan, weet het mij niet echt te overtuigen. "Can't Do It On My Own" is mijn favoriet en klinkt een beetje minder voorspelbaar. Ik hoop dat KYGO in de toekomst wat meer gaat experimenteren om zo weer de weg omhoog te vinden.

Bijzonder hoe mensen zo verschillend kunnen denken. Killah is een van mijn minst favoriete liedjes op dit album. Hoewel ik Mayhem best een prima album vind, had ik toch wat hogere verwachtingen na Abracadabra, wat misschien wel een van haar beste singles in meer dan 10 jaar is. Niks op het album haalt dat niveau. Het geheel is ook minder dark dan vooraf werd gezegd en doet hier en daar denken aan de sound uit de jaren '80 en '90. Sommige liedjes vind ik een beetje saai zoals The Beast en Blade Of Grass. Mijn favorieten naast Abracadabra zijn Zombieboy, Vanish Into You, Garden Of Eden, LoveDrug en Don't Call Tonight. Dat zijn wat mij betreft ook geschikte toekomstige singles. Overigens vind ik de album covers ook een gemiste kans. Mayhem krijgt van mij een 3.5/5.

Mee eens. Bijna niks weet mij echt te pakken. Vooral de rustige nummers zoals 'Fakest B*tch' en 'The Greatest Love' vind ik nog enigszins ok, maar verder is het het net niet.

Dit album weet mij niet te pakken. Het is allemaal wat braaf, met weinig uitschieters. Misschien is "saai" nog wel de beste samenvatting. Vaak dwalen mijn gedachten weg en dat is geen goed teken. Ook al heeft ze een mooie stem, de liedjes zijn het gewoon net niet. Waarom ze hits scoort met middelmatige liedjes snap ik niet helemaal.

Ik ben al jaren grote fan van Metteson (Sverre) en keek daarom erg uit naar zijn debuutalbum. En wat een plaat is het geworden!

Vooraf had ik wel wat bedenkingen, aangezien de voorafgaande singles qua productie nogal inconsistent en niet altijd zo sterk waren. Hieruit bleek dan ook dat Sverre op zoek was naar zijn sound, en dat is op zich prima. Gelukkig is het album als geheel wel erg consistent.

Mijn favoriete singles zijn Heavier Than A Heart, Naturally, en Blue Eyes Open. Stuk voor stuk pareltjes die inmiddels bovenaan mijn meest gespeelde liedjes op Spotify staan. Ik kreeg zelfs kippenvel en tranen bij het horen van Heavier Than A Heart, iets wat bij mij niet vaak gebeurt.

Verder klinkt Look To A Star ook heerlijk, zeker in de tweede helft. Eigenlijk klinkt alles op dit album heerlijk, al lijken sommige singles wel veel op elkaar. Iets meer variatie qua sound was wel fijn geweest.

Tijdens Eurosonic Groningen 2023 heb ik Sverre live zien optreden. Daaruit bleek ook dat je zijn muziek in het echt moet beleven. Sverre hoort op het podium thuis. Gelukkig nam hij na het optreden nog even de tijd om ons te begroeten en een selfie te maken. De volgende dag was er bij Plato in Groningen ook nog een acoustisch optreden. Wederom een sterk optreden.

Als ik dan toch een kritiekpuntje moet geven, is dat Last Resort als live-versie stukken beter klonk. De live-versie had veel energie, een opbouwende beat, een aanstekelijk dansje, en een heerlijke gitaarsolo naar het einde toe. Ik had dan ook hoge verwachtingen van deze single, maar de album-versie viel echter tegen. Deze is namelijk heel ingetogen, bijna een soort lounge-muziek. Wat mij betreft slaan ze daarmee de plank mis, al is de studio-versie alsnog prima.

In een van zijn nieuwsbrieven liet Sverre eerder weten dat hij niet goed wist wat de sound van Last Resort moest worden en dat ze meerdere versies hadden gemaakt. Uiteindelijk hadden ze het naar een andere producer gestuurd om er iets moois van te maken. Wat mij betreft hadden ze de live-versie kunnen kopiëren, want deze was meer dan goed genoeg en past qua sound prima bij de rest van het album.

Hoe dan ook, Look To A Star is een sterk debuutalbum! Als dit een voorproefje is voor zijn toekomstige muziek, dan kan Sverre het nog ver gaan schoppen. Vetle Junker, de producer van dit album, verdient ook een groot compliment.

Ik ben blij dat Nelly Furtado terug is, maar ik ben niet echt enthousiast over het album. Het klinkt als een onsamenhangend geheel, gedateerd en niet echt pakkend. Sommige liedjes voelen eerder als demo's, waaronder Floodgate en Untitled. Echte highlights zijn er ook niet echt. Nelly Furtado heeft een prachtige stem, dat is wel duidelijk. Ik denk echter dat ze een betere producer nodig heeft om het geheel naar een hoger niveau te tillen.

Rikki Borgelt heeft een fantastische stem. Dat is wel duidelijk. De productie van de meeste nieuwe liedjes is echter voorspelbaar. Er is weinig diepgang en het klinkt wat simpel. Daarmee hebben ze wel succes behaald, maar inmiddels beginnen de liedjes allemaal op elkaar te lijken. Het klinkt behoorlijk safe. Op zich is dat niet slecht, maar ik heb het gevoel dat ze nog kunnen groeien qua professionaliteit. Willen ze de muziek naar een hoger niveau tillen, dan moet er toch gesleuteld worden aan de songteksten en de sound. Iets meer out of the box en iets minder repetitief. Dan blijft het ook in de toekomst interessant.

Na een paar dagen naar dit album te hebben geluisterd moet ik mijn mening wel wat bijstellen. Ik vind eigenlijk alles op dit album wel goed. Misschien is dit wel hun beste album tot nu toe!

Wat een talent! sombr legt de lat erg hoog met zijn indrukwekkende debuutalbum. Allemaal ijzersterke nummers met fijne vocalen en een heerlijke sound. Mijn persoonlijke favorieten zijn: we never dated, come closer, i wish i knew how to quit you. Maar eigenlijk ligt alles lekker in het gehoor. Niet zo gek dat hij momenteel hoog in de charts staat in Engeland en Amerika. Ik ben heel benieuwd wat voor groei hij gaat doormaken als artiest.

Wat ben ik toch blij dat ik deze band een aantal maanden geleden per toeval tegenkwam op YouTube. Ik was direct fan!

De eerste liedjes van dit debuutalbum (Teardrop, Power, Discothèque Inside My Head en January) klinken stuk voor stuk allemaal erg fijn en staan hier al maanden op repeat. Ik had dan ook best wel hoge verwachtingen van de rest van het album. Na 2x luisteren kan ik niet anders dan concluderen dat het een ijzersterk album is geworden.

De nieuwe liedjes Margot, Tremors, Traces, Preamble en Bird of Paradise klinken allemaal erg lekker. Wat Telenova vooral heel goed doet, zijn de gelaagde producties die niet voorspelbaar zijn. Doe een koptelefoon op en let eens op alle kleine details. De liedjes nemen je als het ware mee op een reis vol met verrassingen. Eentonig is het dan zeker ook niet.

Als ik dan toch een puntje van kritiek moet geven, is dat ik niet fan ben van de korte fragmenten zoals The Wallpaper en Restless. Hier had ik liever een volledige versie van gehad.

Angeline Armstrong, de zangeres, levert geweldige vocalen! De combinatie van de hoogwaardige productie en Angeline's vocalen zorgen voor een heerlijke, warme sound waarbij je lekker kunt wegdromen. Een match made in heaven!

Wat mij betreft is Telenova een van de meest veelbelovende bands van dit moment uit Australië. Ik ben heel benieuwd naar hun toekomstige liedjes. Hopelijk weten ze dit niveau vast te houden.

Voor de fans, op 29 september staan ze in Paradiso Amsterdam. Telenova liet zelf weten dat de tickets bijna uitverkocht zijn.