Chronos85 schreef:
Het feit is dat het jonge-honden-imago en het springerige een stuk minder is geworden maar zeg dan dat je dat fijn vond en dit niet, dat je het geëxperimenteer met synths niet geslaagd vindt en dat je had gehoopt dat ze door zouden gaan met simpele gitaarliedjes maken. Zeg dat je van die strakke 'jaren tachtig'-approach niet houdt, dat je Discovery al niet goed vindt en dat je daarom de meerderheid van deze songs niet fijn vindt.
Dit is precies mijn mening
Horchata, white sky, holiday en cousins vind ik meer dan gewoon goed.
California English is veel te eentonig en Taxi Cab is gewoon saai.
Run is nog leuk maar het refrein met die synths is gewoon nietszeggend er niet bepaald spannend.
Giving up the Gun is een maat voor niets.
Diplomats Son is nog aangenaam maar weer niets spannends aan.
Ten slotte: I Think Ur A Contra sluit het album af en geeft je absoluut het gevoel deze plaat geen tweede keer te willen opzetten.
Heb verhoogd met een halfje omdat ik Horchata, white sky en holiday heb leren appreciëren.
2,5*