Jongens het is zo ver, vandaag sluit ik mijn reis af. Het 8e album heb ik een tijdje terug ontdekt. Met een tijdje terug bedoel ik 31 januari. Dat is vrij recent, omdat ik wil benadrukken dat mijn reis nog lang niet over is. De plaat staat symbool voor de ontdekkingen van onbekende parels. Ik ben aan het begin van het jaar gestart met echt zoeken naar onbekende goede albums, zoals Groundhog - Split. Het zijn vaak hele leuke platen met verrassende muziek. De beste plaat die ik tot nu toe ontdekt heb is No Other van Gene Clark.




Een hele fijne plaat. Ik heb deze Rock/Country plaat van een ex-The Byrds lid direct op 4.5* gezet. Terecht natuurlijk. Dit is dan ook een ultieme tip voor iedereen die nog een mooie plaat zoekt. Vooral als het zulk mooi weer is als vandaag. Het is muzikaal zeer interessant en de plaat heeft ook nog eens een mooie hoes. Ik durf zonder twijfel te zeggen dat dit tot nu toe de mooiste ontdekking is die ik heb gedaan. Het album staat symbool voor al het moois wat ik nog niet heb beluisterd. Ik wil deze reis dan ook afsluiten met dit, vooral genieten hè.

- niels94:
1. Lil' Wayne - Tha Carter III (2008)
2. Eminem - Relapse (2009)
3. Coldplay - Viva La Vida or Death and All His Friends (2008)
4. MGMT - Oracular Spectacular (2007)
5. Pink Floyd - The Dark Side of the Moon (1973)
6. Jedi Mind Tricks - Servants in Heaven Kings in Hell (2006)
7. Typhoon - Tussen Licht en Lucht (2007)
8. Tangerine Dream - Zeit (1972)
9. Negurã Bunget - Om (2006)
10. Orchid - Chaos Is Me (1999)
- Slowgaze:
1. Guns N’ Roses – Appetite for Destruction
2. Blur – The Best Of
3. Radiohead – Kid A
4. Sex Pistols - Never Mind the Bollocks Here's the Sex Pistols
5. Leonard Cohen – Greatest Hits
6. Johnny Cash - American Recordings
7. Jaco Pastorius - Jaco Pastorius
8. Nina Simone - Little Girl Blue
9. Opgezwolle – Eigen Wereld
10. The Roots - Phrenology
- MDV
- tsjong
1. Metallica - The Black Album
2. Di-rect - Over the Moon
3. The Killers - Hot Fuss
4. Queens of the Stone Age - Songs for the Deaf
5. Radiohead - OK Computer
6. Outkast - Speakerboxxx / The Love Below
7. The Doors - The Doors
8. Gene Clark - No Other
- Lukas
- Cygnus
- kobe bryant fan
- Sandokan-Veld
- Bennerd
- Herman
- Bakema NL
- Misterfool
- korenbloem
- Paap_Floyd
- Snoeperd
- Harderwiek
- Chevy93
- Teunnis
- inquestos
- Deric Raven
- ArthurDZ
- panjoe
- dazzler
- Pim556
- tip_of.yourstar
- wizard

Het is de beurt aan Lukas die dit topic mag overnemen. Ik vond het een eer. Het duurde soms een tijdje voordat ik een verhaaltje plaatste, maar ik hoop dat ik jullie heb vermaakt. Ik neem graag complimenten in ontvangst

Gene Clark, een interessante artiest die al een lange tijd (niet al te hoog, overigens) op mijn lijstje staat.

Misschien handig om die lijst even ergens centraal te houden (in de openingspost?), omdat je anders na 10 mensen al een lijst heb van 75-98 albums.

P.S. Kleine kinderen die vragen... Maar ik heb wel met plezier gelezen.

Nou, laat ik dan maar eens aftrappen.




Ik was best een raar kind. Terwijl de eerste tien levensjaren van veel anderen in het teken stonden van onbekommerd met lego of een voetbal spelen, poetste ik vooral mijn Triviantkennis op. Zo weet ik nog precies dat Rigel de meest heldere ster is van het sterrenbeeld Orion, gevolgd door Betelgeuse. Ook is mijn kennis van middelgrote Tsjechische en Hongaarse steden meer dan op orde, kan ik u vertellen dat de Parasaurolophus een dinosaurus is met een rare kam op zijn hoofd en staat me nog helder voor de geest dat de Roemeense Cerasela Hordobetiu in 1994 elfde werd op het EK allroundschaatsen.

Dat er in die tijd geen ernstige vorm van autisme bij me is vastgesteld, mag een wonder heten. Gelukkig werd het na een jaar of negen iets beter. Na enig aandringen ging ik ook nog wel eens gewoon buiten spelen en zocht ik mijn heil in iets normalere hobby's als voetbalplaatjes verzamelen. Mijn muzikale wereldbeeld beperkte zich op dat moment nog tot met name Bassie en Adriaan en Kinderen voor Kinderen. Tijdens de afwas zette mijn vader wel eens zoiets als popmuziek op, van de Red Hot Chili Peppers, The Police of The Cranberries bijvoorbeeld. Maar dat was voor grote mensen.

In de bovenbouw van de basisschool begonnen klasgenoten zich langzamerhand te interesseren voor muziek die ze op mij tot dan toe volkomen onbekende radiostations draaiden. De meisjes speelden de Spice Girls na, bij elke school- of buurtactiviteit danste iedereen de Maracena. Ik deed vrolijk mee, maar nog zonder ook maar enigszins stil te staan bij het muzikale aspect. Pas toen in groep 8 bleek dat iedereen naar Radio 538 luisterde, begon me te dagen waar mijn klasgenoten toch al die Engelstalige liedjes vandaan haalden...

Ergens begin 1998 voelde ik voor het eerst de aandrang om een cd te kopen, van Aqua om precies te zijn. Waarschijnlijk was dat toen in de ogen van mijn zonder uitzondering veel hippere klasgenoten - meestal skater - al erg kinderachtig. Wat zij luisterden, kan ik zo snel niet meer terughalen. Ik viel echter als een blok voor de aanstekelijke melodieën van deze legendarische Deense formatie. Niet zozeer vanwege het welbekende Barbie Girl, maar vooral dankzij My Oh My.

In de loop van 1998 ging het muzikale hek definitief van de dam. Ik was niet meer bij de radio weg te slaan. Sterker nog: ik legde een muziekfanatisme aan de dag dat te vergelijken was met mijn eerdere voorliefde voor dinosaurussen, de ruimte en sporttrivia. Natuurlijk was dat alles ook wel gebeurd zonder Aqua. Maar deze vrolijke Denen waren wel mijn muzikale katalysator en bovendien mijn eerste vorm van referentiekader op het gebied van popmuziek.

En nu?

Zeker een keer per half jaar heb ik de onvermijdelijke behoefte om weer eens heel hard een nummer van Aqua te draaien. Ongeveer eens per twee jaar komt de hele plaat nog eens langs. Natuurlijk sta ik op zo'n moment nogal in een jeugdsentimentmodus. Toch valt het me op dat zelfs generaties na mij warme nostalgische gevoelens koesteren aan deze band. Aqua heeft lijkt voor bijna iedereen tussen de 16 en 28 een soort van cultstatus te hebben. Daarbij komt nog bij dat het in het in al zijn foutheid nog best een goede plaat is. Het is te kinderachtig voor woorden, maar wel over-the-top catchy. Echt laag scoort-ie dus nog steeds niet. Sterker nog: na beluistering schiet-ie meestal weer wat omhoog. Zo schommelt Aqua al jaren tussen de 2* en de 3*.

Goed gedaan hoor tsjong Nee echt, waren vermakelijke stukjes.

Net als deze van Lukas Ik ben de naam weleens tegengekomen, maar ken verder niets van deze band (voorzover ik wist: is Barbie Girl van hun? ). Niet echt behoefte dus om het te beluisteren

Beste post tot nu toe in dit topic

Kan mij herinneren dat het ook voor mij en mijn broer 1 van de eerste cd's was die we kochten. Geweldig, haha

Ook hier essentieel

Goed geschreven!

Mooi stukje. Ken alleen Barbie Girl, maar die maakt mij nu niet direct enthousiast om de plaat te gaan beluisteren. En dat is nog zacht uitgedrukt.

Aquarium was ook mijn eerste cd en staat nog steeds in de kast. Roses are red is mijn favoriete nummer.

En hier ook. Als ik met dit topic mee zou doen, zou ik met precies hetzelfde album beginnen.

Opvallend dit, dat ze voor zoveel mensen zo belangrijk zijn geweest. En dan te bedenken dat ik ze niet eens ken

Misschien ben je er te jong voor en heb je ook nog eens geen grote broer?

Misschien Heb inderdaad geen grotere broer of zus, dus wellicht vandaar

Ik heb ooit begrepen dat Aqua is geproduceerd door Booka Shade, wat wel verklaart waarom het zo goed in elkaar steekt. Er zijn slechtere vormen van muzikaal jeugdsentiment denkbaar, al was ik er zelf al te oud voor om het toendertijd nog echt leuk te vinden.

Leuke post in ieder geval, ben benieuwd naar de volgende plaat.

Wauw Lukas, ik had je ouder ingeschat, blijk je maar vijf jaar ouder te zijn dan mij

Maar bedankt, nu zit ik voor de rest van de week met Barbie Girl in mijn hoofd.

Ken Aqua ook niet, behalve Barbie Girl..

Goed geschreven, ben juist na dit album, benieuwd wat de volgende zal zijn

Ik wil wel even kwijt dat groepslid Lazyboy van Aqua later (2004) nog terug is gekomen met een volwassen, ijzersterk album.

Jouw beurt is geweest, maar dan zal ik wel beginnen met de Pokémon theme song.

Wat een geweldige eerste nominatie .

Dat lijkt me een fabeltje.

Barbie Shade...

Niet helemaal een fabeltje...

"Ze produceerden platen voor acts als Aqua (ja die ja, van Barbie Girl!) en andere eendagsvliegen, maar bleven achter de schermen opereren."

CD: Booka Shade, Movements | Music | The Guardian - guardian.co.uk
Booka Shade krijgt nog steeds kippenvel | DJBROADCAST

Na wat googlen is me al snel duidelijk dat ze alleen het nummer Barbie Girl hebben geremixed, onder de naam Perky Park, en meer niet. Tenzij je echt een betrouwbare bron hebt waaruit blijkt dat er meer is...?

Ik denk dat dit het is, zover had ik er nooit naar gezocht. Perky Park dus, wat een maffe naam.

Ik ben er nog niet uit of dit een compliment ('je gedraagt je zo volwassen') of een belediging ('je lijkt net een ouwe lul...') is...

Mission accomplished.

Al lijk je qua muzieksmaak wel op een tien jaar oudere versie van mij. Wat ik niet slecht bedoel, voor de duidelijkheid.